บทที่ 48 เจ้าไม่รู้อะไรเกี่ยวกับพลังเลย

“ฮ่าฮ่า!”

ทันใดนั้นฉู่เสินซิ่วก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมา ตบะที่สูญเสียไปจนหมดสิ้นกลับคืนมาอย่างสมบูรณ์ในชั่วพริบตา สถานการณ์นี้ทำให้อวี๋เหม่ยเหรินตกตะลึงจนหน้าถอดสี นางไม่อยากจะเชื่อสายตา

เป็นไปได้อย่างไรกัน?

ฉู่เสินซิ่วที่สูญเสียตบะไปแล้วกลับฟื้นคืนพลังได้ในชั่วอึดใจ นี่มันเกิดอะไรขึ้น นางไม่กล้าเชื่อในสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้า หรือจะพูดให้ถูกคือจินตนาการไม่ออกเลยด้วยซ้ำ จิตใจของนางเริ่มสั่นคลอนด้วยความหวาดกลัว ไม่รู้จะสรรหาคำใดมาบรรยายฉากเหตุการณ์นี้

“ท่าน...ทำไม”

อวี๋เหม่ยเหรินไม่อยากจะเชื่อ จ้องมองฉู่เสินซิ่วตาค้าง นางมั่นใจว่าเมื่อครู่นางได้ทำลายตบะของฉู่เสินซิ่วไปแล้วจริงๆ แต่เพียงแค่ชั่วลมหายใจเดียวเขากลับมีตบะกลับคืนมาอีกครั้ง เรื่องเช่นนี้เป็นสิ่งที่นางไม่อาจเชื่อได้จริงๆ

สีหน้าของนางแปรเปลี่ยนเป็นความสับสนงุนงง ไม่ว่าจะมองมุมไหนเรื่องนี้ก็เหนือความคาดหมายของนางไปไกลโข ใบหน้าของฉู่เสินซิ่วปรากฏรอยยิ้มลึกลับยากจะคาดเดา ยามที่จ้องมองหญิงสาวตรงหน้าแววตานั้นแฝงไปด้วยความขบขันอย่างปิดไม่มิด

“ถูกต้อง ตบะของข้าถูกเจ้าทำลายไปจริงๆ แต่ไม่มีใครบอกเจ้าหรือว่าข้าในอดีตก็เป็นเพียงคนไร้ค่าที่บำเพ็ญเพียรไม่ได้ แล้วเหตุไฉนตบะของข้าถึงเพิ่มพูนขึ้นมาถึงระดับนี้ได้ในเวลาอันสั้น”

เมื่อได้ยินคำพูดนี้อวี๋เหม่ยเหรินก็ทรุดฮวบลงกับพื้น จบสิ้นแล้ว...ก่อนหน้านี้จ้าวฝูถูเคยพูดถึงเรื่องนี้แต่นางไม่ได้ใส่ใจ สุดท้ายก็ต้องมาพลาดท่าเพราะเรื่องนี้

เมื่อครู่ตบะของฉู่เสินซิ่วถูกทำลายไปแล้วจริงๆ แต่ทว่า...ของรางวัลจากการลงชื่อเข้าใช้นับหมื่นล้านปีมีมากมายนับไม่ถ้วน โดยเฉพาะค่าประสบการณ์ในการบำเพ็ญเพียรที่มีมากมายจนทะลุขีดจำกัดของโลกใบนี้ไปแล้ว ดังนั้นฉู่เสินซิ่วเพียงแค่คิดก็สามารถกลายเป็นยอดฝีมืออันดับหนึ่งของโลกได้ทุกเมื่อ ค่าประสบการณ์ที่เขาใช้เพื่อบรรลุขอบเขตตู้เจี๋ยยังไม่ถึงเสี้ยวหนึ่งของที่มีอยู่ด้วยซ้ำ

ดังนั้นในขณะที่ตบะถูกทำลาย ฉู่เสินซิ่วก็ใช้ค่าประสบการณ์เติมเต็มกลับเข้าไปทันที ตบะจึงฟื้นคืนมา เพียงแต่พรสวรรค์เดิมที่เขาใช้ถูกทำลายไปแล้ว แต่ของพรรค์นั้นเขามีเหลือเฟือ

ฉู่เสินซิ่วจึงเติมเต็มเส้นชีพจรวิญญาณห้าธาตุให้ตัวเองอีกครั้ง ทำให้เขามีคุณสมบัติครบทั้งห้าธาตุ ความแข็งแกร่งของเขาในตอนนี้เหนือกว่าก่อนที่จะถูกทำลายเสียอีก คาดว่าเรื่องนี้คงเป็นสิ่งที่นางคาดไม่ถึงอย่างแน่นอน

อวี๋เหม่ยเหรินนั่งหมดอาลัยตายอยากอยู่บนพื้น นางสิ้นหวังอย่างสมบูรณ์ คนที่สูญเสียตบะไปแล้วกลับฟื้นคืนพลังได้ในชั่วพริบตา เพียงแค่เรื่องนี้ก็เกินกว่าที่นางจะจินตนาการได้ ระดับความเหลือเชื่อนี้ช่างน่าตกตะลึงยิ่งนัก

ฉู่เสินซิ่วเหลือบมองระบบเล็กน้อย เป็นไปตามคาด ข้อมูลของอวี๋เหม่ยเหรินปรากฏขึ้นในระบบอีกครั้ง ข้อมูลทั้งหมดของนางแสดงอยู่บนหน้าจอ แต่สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจคือข้อมูลของหญิงสาวผู้นี้สว่างไสวไร้จุดด่างพร้อย นั่นหมายความว่านางยอมสยบต่อพลังของฉู่เสินซิ่วอย่างราบคาบแล้ว ไม่มีใจคิดคดทรยศอีกต่อไป เขาสามารถใช้งานนางได้โดยไม่ต้องกังวล

“หากเจ้ายอมตอบคำถามข้าสักสองสามข้อ ข้าจะไว้ชีวิตเจ้า ไม่เอาความผิดที่เจ้าก่อ” ในเมื่อเป็นเช่นนี้ฉู่เสินซิ่วจึงเอ่ยปากตรงๆ

เขาไม่จำเป็นต้องฆ่าคนเช่นนี้ให้ตาย เพราะพลังที่อวี๋เหม่ยเหรินครอบครองดูเหมือนจะใช้การได้ดีทีเดียว สามารถนำมาใช้ประโยชน์ได้

“เชิญฝ่าบาทตรัสถามเพคะ” อวี๋เหม่ยเหรินยังคงนั่งอยู่บนพื้น เงยหน้ามองฉู่เสินซิ่ว

“เจ้ากับจ้าวฝูถูมีข้อตกลงอะไรกัน” ฉู่เสินซิ่วถามเข้าประเด็น

อวี๋เหม่ยเหรินตอบ “เรื่องนี้ต้องเล่าตั้งแต่บรรพบุรุษเพคะ หม่อมฉันเกิดในเผ่าหมื่นพิษ บรรพบุรุษของเผ่าเราเคยได้รับความช่วยเหลือจากตระกูลจ้าว จึงมีคำสั่งเสียสืบทอดต่อกันมาให้ลูกหลานเผ่าเราตอบแทนบุญคุณตระกูลจ้าวจนกว่าจะครบสิบเรื่อง บุญคุณความแค้นถึงจะถือว่าหายกัน และเรื่องที่สิบก็คือคำสั่งของจ้าวฝูถู เขาต้องการให้เผ่าเราช่วยทำให้ท่านสูญเสียตบะ”

“ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้”

ฉู่เสินซิ่วเข้าใจความคิดของอีกฝ่ายอย่างแจ่มแจ้ง ด้วยบารมีของจ้าวฝูถูที่มีต่อราษฎรและขุนนาง หากเขาตายไปจ้าวฝูถูย่อมสามารถขึ้นแทนที่ได้ ไม่มีใครสามารถขัดขวางได้

“หากข้าละเว้นชีวิตเจ้า เจ้าจะยินดีรับใช้ข้าหรือไม่” ฉู่เสินซิ่วไม่รอช้า เอ่ยถามตรงๆ

ระบบไม่มีทางผิดพลาด ดังนั้นเขาจึงไม่กังวลเรื่องความจงรักภักดีของคนผู้นี้ เมื่อได้ยินคำถามนี้อวี๋เหม่ยเหรินก็ชะงักไป เห็นได้ชัดว่านางคาดไม่ถึง คาดไม่ถึงว่าฉู่เสินซิ่วจะยื่นข้อเสนอเช่นนี้ ทั้งที่การกระทำของนางสมควรตายเป็นร้อยครั้งพันครั้ง

ชั่วขณะหนึ่งอวี๋เหม่ยเหรินรีบตอบรับ “หากฝ่าบาทไม่รังเกียจ หม่อมฉันยินดีถวายการรับใช้เพคะ!”

“ดี”

ฉู่เสินซิ่วตีเหล็กเมื่อร้อน “ข้าจะมอบพลังให้แก่เจ้า!”

สิ้นเสียงคำพูด วงแสงห้าสีก็ปรากฏขึ้นบนฝ่ามือของฉู่เสินซิ่ว วงแสงนั้นงดงามวิจิตรตระการตา ไม่ว่าใครได้เห็นย่อมต้องหวั่นไหว อวี๋เหม่ยเหรินยังไม่ทันได้ตั้งตัว วงแสงนั้นก็พุ่งเข้าสู่ร่างของนาง ทันใดนั้นนางก็รู้สึกตกตะลึงอย่างสุดขีด

สำหรับนางเรื่องนี้ยากจะจินตนาการได้ นางเงยหน้าขึ้น ใบหน้าอันงดงามเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ เป็นไปได้อย่างไร? สำหรับนางแล้วสถานการณ์เช่นนี้เป็นสิ่งที่นางไม่อาจเชื่อได้จริงๆ

“กายาพิษวิบัติ!”

อวี๋เหม่ยเหรินตกตะลึงจนแทบพูดไม่ออก นางจ้องมองฉู่เสินซิ่วตาค้าง ชั่วพริบตาสมองของนางขาวโพลน นี่คือกายาในตำนานเชียวนะ

ในบันทึกของตระกูลมีระบุไว้ว่ากายาพิษชนิดนี้ทรงพลังอย่างยิ่ง ผู้ที่ครอบครองเพียงแค่ความคิดเดียวก็สามารถทำให้แคว้นทั้งแคว้นล่มสลายได้ ผู้ที่ครอบครองกายาพิษเช่นนี้ย่อมเป็นที่หมายปองและหวาดกลัวของแคว้นต่างๆ เพราะหากกองทัพต้องเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้เช่นนี้ย่อมเป็นหายนะ หากครอบครองไม่ได้ก็ต้องทำลายให้สิ้นซาก