บทที่ 11: การฝึกต่อสู้จริง

บทที่ 11: การฝึกต่อสู้จริง

เผลอแป๊บเดียวก็ถึงเวลาเรียนช่วงบ่าย

หลี่ฮ่าวเทียนกับแคลริสเดินคุยหัวเราะกันเข้ามาในห้องเรียน

แต่พวกเขากลับพบว่าห้องเรียนขนาดใหญ่ว่างเปล่าไร้ผู้คน

"บ่ายนี้ไม่มีวิชาการ เป็นวิชาการฝึกต่อสู้จริงแทน"

"ทุกคนไปรวมตัวกันที่สนามฝึกหมดแล้ว"

นักเรียนคนหนึ่งที่ยังเหลืออยู่ในห้องรีบบอกทั้งสองคน

"การฝึกต่อสู้จริง?"

หลี่ฮ่าวเทียนชะงักไปครู่หนึ่ง

แคลริสกับหลี่ฮ่าวเทียนหันมองหน้ากัน ก่อนจะหันหลังเดินมุ่งหน้าไปยังสนามฝึก

ไม่นานนัก ทั้งคู่ก็มาถึงสนามฝึก

ที่นั่นมีคนมารวมตัวกันค่อนข้างหนาตาแล้ว รวมถึงใบหน้าที่คุ้นเคยหลายคน

ชาโดว์แคท คิตตี้, ไอซ์แมน บ๊อบบี้, ไซคลอปส์ สกอตต์ และคนอื่นๆ ต่างก็อยู่ที่นั่นกันครบ

"ไม่นึกเลยว่าทั้งรุ่นพี่และรุ่นน้องจะมารวมตัวกันที่นี่!"

หลี่ฮ่าวเทียนกวาดสายตามองไปรอบๆ

บนแท่นยกพื้นเตี้ยๆ ไม่ไกลนัก สตอร์ม โอโรโร่ กำลังยืนพูดอยู่

"บ่ายวันนี้ เราจะทำการฝึกซ้อมการต่อสู้จริง"

"ในฐานะมนุษย์กลายพันธุ์ สิ่งสำคัญอย่างแท้จริงคือการควบคุมพลังของตนเอง"

"มีเพียงผู้ที่รู้วิธีใช้พลังเท่านั้นที่จะมีชีวิตที่ดีกว่าในโลกใบนี้ได้"

"และด้วยเหตุจากเอ็กซ์ยีน ร่างกายของพวกเราเหล่ามนุษย์กลายพันธุ์จึงแข็งแกร่งกว่าคนธรรมดาโดยธรรมชาติ"

"ต่อให้คุณจะไม่ใช่สายพละกำลัง แต่เป็นสายพลังงาน สายพลังจิต หรือสายกลายพันธุ์ทางกายภาพ ไม่ว่าจะแบบไหน ร่างกายของเราก็เหนือล้ำกว่าคนปกติไปมาก"

"ดังนั้น เราจำเป็นต้องเข้าใจเทคนิคการต่อสู้ที่ดีกว่าเดิม เพื่อปลดปล่อยพละกำลังอันมหาศาลนี้ออกมา"

"ไม่อย่างนั้น เราอาจเผลอทำร้ายคนรอบข้าง หรือแม้กระทั่งทำร้ายตัวเราเองได้ง่ายๆ"

สตอร์ม โอโรโร่ หยุดพูดชั่วครู่พร้อมรอยยิ้มขณะมองไปที่ทุกคน

"ฉันมั่นใจว่าพวกคุณคงรู้ดี ว่านักเรียนระดับหัวกะทิเท่านั้นถึงจะได้เข้าร่วมทีมเอ็กซ์เมน"

"และเพื่อที่จะเป็นเอ็กซ์เมน คุณต้องสามารถควบคุมความสามารถกลายพันธุ์ของตัวเองได้อย่างสมบูรณ์แบบ"

"นี่คือคุณสมบัติพื้นฐาน!"

จังหวะนี้ สตอร์ม โอโรโร่ หันไปมอง ไซคลอปส์ สกอตต์ ที่ยืนอยู่ข้างๆ

"ถูกต้อง มีแต่การควบคุมพลังของตัวเองให้ได้อย่างสมบูรณ์เท่านั้น คุณถึงจะมีคุณสมบัติเป็นเอ็กซ์เมน"

"และเมื่อนั้น พวกคุณถึงจะได้เป็นฮีโร่ผู้ปกป้องจักรวาลมาร์เวล เฉกเช่นเดียวกับพวกเรา"

ไซคลอปส์ สกอตต์ ทุบหน้าอกตัวเองทันที พร้อมกล่าวด้วยน้ำเสียงกึกก้อง

แปะ แปะ แปะ!

ผู้คนรอบข้างปรบมือกันอย่างตื่นเต้นทันที

นักเรียนรุ่นพี่บางคนถึงกับอดใจไม่ไหวจนผิวปากแซว

"เอาล่ะ เงียบก่อน"

"ตอนนี้เราจะเริ่มคลาสเรียน ฉัน สตอร์ม โอโรโร่ และไอซ์แมน บ๊อบบี้ จะเป็นคู่ซ้อมให้พวกคุณ"

"ฉันหวังว่าพวกคุณจะเห็นคุณค่าของโอกาสนี้ และตั้งใจทำความคุ้นเคยกับความสามารถของตัวเองให้ดี"

"และในขณะที่ตั้งใจฝึกควบคุมความสามารถของตนเอง ก็ให้เรียนรู้ความสามารถของเพื่อนๆ ไปด้วย"

"เพราะยังไงเสีย ในอนาคตพวกคุณก็อาจจะได้เป็นสหายร่วมรบที่ต้องสู้เคียงบากเคียงไหล่กัน!"

ไซคลอปส์ สกอตต์ โบกมือเป็นสัญญาณให้ทุกคนเงียบเสียงลง

"แปลกแฮะ ตามหลักแล้วรุ่นพี่กับรุ่นน้องไม่น่าจะมาฝึกร่วมกันแบบนี้"

ทว่าหลี่ฮ่าวเทียนกลับรู้สึกสงสัยตะหงิดๆ

"หรือว่าศาสตราจารย์จะสัมผัสรู้อะไรบางอย่าง?"

ประกายแห่งการคาดเดาฉายวาบในดวงตาของเขา

แม้โลกนี้จะวุ่นวายและดูเหมือนจักรวาลมาร์เวลแบบยำรวมมิตร

แต่ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมานับตั้งแต่ทะลุมิติมา หลี่ฮ่าวเทียนก็ไม่ได้อยู่เฉยๆ

จากความทรงจำของร่างเดิมและข่าวสารที่รวบรวมมา ดูเหมือนว่าช่วงเวลาปัจจุบันน่าจะเป็นช่วงก่อนเกิดเหตุการณ์การต่อสู้ครั้งที่สามของเอ็กซ์เมน

อันตรายกำลังคืบคลานเข้ามา!

"แต่วูล์ฟเวอรีนยังไม่กลับมา และจีน เกรย์ ก็ยังไม่ฟื้นคืนชีพ งั้นฉันก็ยังมีเวลา!"

หลี่ฮ่าวเทียนคำนวณระยะเวลาอยู่ในใจ

ตึง ตึง ตึง

ทันใดนั้น คนสองคนก็เดินออกมายังพื้นที่ว่างหน้าแท่นยกพื้น

"โคลัสซัส!"

หลี่ฮ่าวเทียนมองไปเห็นชายร่างยักษ์ที่ร่างกายถูกห่อหุ้มด้วยโลหะทั้งตัวกำลังเดินขึ้นมา

ร่างอันหนักอึ้งของเขาทำให้พื้นดินสั่นสะเทือน

"อยากรู้จังว่าโคลัสซัสจะแข็งแกร่งขนาดไหน!"

หลี่ฮ่าวเทียนคิดในใจขณะมองดูยักษ์ใหญ่โลหะผู้นี้

"โคลัสซัส ช่วงนี้พลังความเย็นของฉันพัฒนาขึ้นนิดหน่อย นายระวังตัวไว้ให้ดีล่ะ"

คนที่เดินมากับโคลัสซัสคือ ไอซ์แมน บ๊อบบี้

ทั้งสองเป็นเพื่อนเก่าแก่กัน

"เข้ามาได้เลย!"

โคลัสซัสทุบกำปั้นเข้าหากันทันที เกิดเสียงดังทึบหนักแน่น

"เอาล่ะนะ!"

ไอซ์แมน บ๊อบบี้ ยิ้ม ก่อนจะกดมือทั้งสองลงกับพื้น

ฟู่ววว

ในพริบตา คลื่นแสงสีฟ้าก็ระเบิดออก แผ่ขยายจากตัวเขาออกไปเหมือนระลอกคลื่นแห่งความเย็น

โมเลกุลน้ำโดยรอบถูกแช่แข็งเป็นน้ำแข็งในทันที พื้นที่ว่างทั้งหมดกลายเป็นโลกน้ำแข็ง

เท้าของโคลัสซัสถูกคลื่นความเย็นเข้าปกคลุมทันที ดูเหมือนตั้งใจจะแช่แข็งเขาเอาไว้

"ไอเย็นแค่นี้หยุดฉันไม่ได้หรอก!"

โคลัสซัสเกร็งกำลังที่ขา

ตูม!

พละกำลังมหาศาลอันน่าสะพรึงกลัวทำลายน้ำแข็งที่เกาะขาเขาจนแตกละเอียดในพริบตา

พื้นดินถึงกับเริ่มแตกร้าว

"เจ้าสองคนนี้..."

โอโรโร่เห็นภาพนี้แล้วก็ได้แต่ส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ

ดูท่าทางหลังจากนี้เธอคงต้องมาซ่อมแซมที่นี่อีกแล้ว

"สหายเก่า มาแนบชิดกันหน่อย!"

โคลัสซัสเริ่มออกวิ่งทันที

"ฉันไม่อยากแนบชิดกับเจ้ายักษ์อย่างนายหรอกเว้ย!"

ไอซ์แมน บ๊อบบี้ ยิ้ม แสงสีฟ้ารอบตัวเขากระพริบไหวอีกครั้ง

พริบตาเดียว กำแพงน้ำแข็งสามชั้น แต่ละชั้นหนากว่าสิบเซนติเมตรก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

โคลัสซัสพุ่งชนพวกมันแตกกระจุยทันที เกิดเสียงดังสนั่น

กำแพงน้ำแข็งสามชั้นไม่อาจชะลอความเร็วเขาได้เลยแม้แต่วินาทีเดียว

"สมเป็นโคลัสซัส ดุดันจริงๆ!"

ดวงตาของหลี่ฮ่าวเทียนเป็นประกายเมื่อเห็นฉากนี้

เพราะด้วยพละกำลัง 21 ตันในปัจจุบันของเขา เขาก็สามารถทำแบบนี้ได้เช่นกัน

ใช่แล้ว!

ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา หลี่ฮ่าวเทียนพัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็ว

พละกำลังของเขาเพิ่มจาก 11 ตันเมื่อไม่กี่วันก่อน กลายเป็น 21 ตัน

น่ากลัวสุดๆ!

ดังนั้นเขาก็สามารถทำสิ่งที่เห็นตรงหน้าได้เหมือนกัน

แต่คงไม่ทำได้สบายๆ เหมือนโคลัสซัสแน่นอน

เพราะถึงแม้การเสริมแกร่งของหลี่ฮ่าวเทียนจะเป็นแบบรอบด้าน ทั้งความเหนียวทนทานของผิวหนัง ความแข็งแรงของกล้ามเนื้อ และอื่นๆ ล้วนแข็งแกร่งมาก

แต่ในตอนนี้ เขายังเทียบกับสัตว์ประหลาดอย่างโคลัสซัสที่เปลี่ยนร่างกายทั้งตัวเป็นโลหะไม่ได้

"ไป!"

เมื่อเห็นโคลัสซัสพุ่งเข้ามาเหมือนรถถัง

ไอซ์แมน บ๊อบบี้ ก็โบกมือทันที อากาศใต้เท้าเขากลั่นตัวเป็นน้ำแข็ง

เขาไถลไปบนนั้นเหมือนกำลังเล่นเซิร์ฟ

ความเร็วเพิ่มขึ้นฮวบฮาบ!

ในขณะเดียวกัน เขาก็สะบัดมือรัวเร็ว

พริบตาเดียว ลูกบอลน้ำแข็งขนาดเท่าลูกฟุตบอลก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

ฟุ่บ ฟุ่บ ฟุ่บ

วินาทีต่อมา ลูกบอลน้ำแข็งเหล่านี้ก็พุ่งเข้าใส่โคลัสซัสอย่างบ้าคลั่งราวกับกระสุนปืนใหญ่

แม้ลูกบอลน้ำแข็งเหล่านี้จะไม่มีดินระเบิดและไม่มีแรงระเบิด

แต่ภายใต้แรงกระแทกมหาศาล มันก็ยังมีอานุภาพที่น่ากลัว

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อลูกบอลน้ำแข็งเหล่านี้แฝงไว้ด้วยพลังความเย็นเยือกแข็ง อานุภาพของมันจึงไม่ได้ด้อยไปกว่ากระสุนปืนใหญ่ทั่วไปเลย

ร่างของโคลัสซัสชะงักงันไปบ้างเมื่อถูกลูกบอลน้ำแข็งพวกนี้ขัดขวาง

แต่มันก็ทิ้งไว้เพียงรอยขาวๆ จางๆ บนตัวเขาเท่านั้น

พลังป้องกันของโคลัสซัส

เป็นที่ประจักษ์ชัดเจน!

"พละกำลังของโคลัสซัส และการควบคุมพลังความเย็นของไอซ์แมน บ๊อบบี้ แข็งแกร่งกว่าในหนังเยอะเลยแฮะ"

ดวงตาของหลี่ฮ่าวเทียนไหววูบ พึมพำกับตัวเอง

เพราะในภาพยนตร์ ไอซ์แมนนั้นค่อนข้างไร้ประโยชน์ ทำได้แค่พ่นไอเย็นออกจากมือ

และพลังก็อ่อนแอจนน่าใจหาย

แต่ตอนนี้ ดูเหมือนว่าไม่ว่าจะเป็นความเร็วในการสร้างกำแพงน้ำแข็ง หรือการควบคุมลูกบอลน้ำแข็งเพื่อโจมตีต่อเนื่อง

เขาทำได้อย่างชำนาญ และพลังก็รุนแรงเอาเรื่อง!

นี่มันคนละเรื่องกับไอซ์แมน บ๊อบบี้ ในความทรงจำของหลี่ฮ่าวเทียนเลย

ชัดเจนแล้วว่า... โลกใบนี้แตกต่างจากซีรีส์และภาพยนตร์ที่เขาคุ้นเคย

ยังมีช่องว่างความแตกต่างอยู่บ้าง!

เรื่องนี้ทำให้หลี่ฮ่าวเทียนยิ่งระมัดระวังตัวมากขึ้นไปอีก

เขาจะประมาทใครไม่ได้เด็ดขาด!

ไม่อย่างนั้น เขาอาจจะพลาดท่าเสียทีโดยไม่รู้ตัว