ตอนที่ 46 พึ่งเรียน ยังเล่นไม่เป็น

เจิ้งฉินกลับมาที่ห้องเช่าของตัวเอง เข้าไปที่ห้องน้ำก่อน เปิดก๊อกน้ำล้างหน้าหนึ่งครั้ง จากนั้นเงยหน้าขึ้นมองตัวเองในกระจก

“รอบคัดเลือกชนะสามเกมติดแล้ว ต้องรักษาโมเมนตัมนี้ไว้ แล้วเดินหน้าชนะต่อให้หมด!”

เจิ้งฉินถอนหายใจยาว แล้วเดินออกจากห้องน้ำ ทำบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปหนึ่งถ้วย จากนั้นถือบะหมี่ไปยังห้องนอนของตัวเอง เปิดคอมพิวเตอร์

เขาเข้าสู่ระบบบัญชี “โชวทันชุนชิว (Shou Tan Chun Qiu)” ตามปกติ

โชวทันชุนชิว คือแพลตฟอร์มโกะออนไลน์ที่ได้รับความนิยมมากที่สุด มือสมัครเล่นส่วนใหญ่มักจะเลือกหาคู่แข่งและฝึกฝีมือที่นี่ แม้แต่นักเล่นโกะมืออาชีพบางครั้งก็ยังมาเล่นบนแพลตฟอร์มนี้

นอกจากนี้ บนโชวทันชุนชิวยังมีข่าวสารล่าสุดจากวงการโกะมากมาย

[การแข่งขันสิบดั้งจบลงแล้ว จวงเว่ยเฉิงสิบดั้งเอาชนะหลี่จุนเซียนเก้าดั้ง ป้องกันแชมป์สำเร็จ! ใครจะเป็นผู้ล้มตำนานไร้พ่ายของจวงสิบดั้งได้?]

[การแข่งขันแชมป์มือใหม่กำลังจะเริ่มขึ้น การต่อสู้ของมือใหม่ที่แข็งแกร่งที่สุด กระแสหนุ่มสาวได้โถมเข้ามาแล้ว!]

[ขอแสดงความยินดีกับนักเล่นโกะสมัครเล่นหานฟาง ที่คว้าแชมป์การแข่งขันสมัครเล่นครั้งที่สอง และเลื่อนขั้นเป็นมือสมัครเล่นแปดดั้งได้สำเร็จ! จากช่างซ่อมรถยนต์สู่มือสมัครเล่นแปดดั้ง ตำนานของหานฟาง!]

[การแข่งขันรอบคัดเลือกเพื่อเลื่อนขั้นประจำปีได้เริ่มขึ้นแล้ว ในการต่อสู้ที่ได้รับการขนานนามว่าเป็นการสอบเข้ามหาวิทยาลัยของวงการโกะ ปีนี้ใครจะได้ครองตำแหน่งนักเล่นโกะมืออาชีพ?]

เจิ้งฉินกินบะหมี่ไปพลาง ดูข่าววงการโกะล่าสุดไปพลาง

ไม่นานนักก็กินบะหมี่เสร็จ เจิ้งฉินบิดขี้เกียจหนึ่งครั้ง แล้วเลื่อนเมาส์ไปคลิกที่จับคู่ผู้เล่น

“นานแล้วไม่ได้เล่นโกะออนไลน์ ไหนๆก็ชนะสามเกมติด ถือว่าให้รางวัลตัวเองซักเกมแล้วกัน”

เจิ้งฉินเคยเล่นโกะออนไลน์มาบ้าง แต่ภายหลังก็รู้สึกว่าคู่แข่งออนไลน์อ่อนเกินไป เล่นไปหน่อยก็ทิ้งหมาก...ทิ้งกลุ่มใหญ่แบบนั้น เลยค่อยๆลดการเล่นลง

แม้ว่าพอระดับสูงขึ้น คู่แข่งที่จับคู่ได้ก็จะเก่งขึ้นด้วย แต่กระบวนการไต่ระดับนั้นค่อนข้างเสียเวลา เจิ้งฉินเลยไม่อยากเสียแรงไต่ระดับ

ดังนั้น เขาเล่นโกะออนไลน์ไปแค่ยี่สิบสี่เกมเท่านั้น และยังคงรักษาสถิติชนะรวดไว้ทั้งหมด

ไม่นานนัก เจิ้งฉินก็จับคู่ได้ผู้เล่นฝั่งตรงข้าม

“ไอดีชื่อ ‘พึ่งเรียน เล่นไม่เป็น’ งั้นเหรอ?”

เจิ้งฉินมองไอดีของอีกฝ่ายแล้วก็อดขำไม่ได้

แต่พอคลิกเข้าไปดูข้อมูลรายละเอียดของอีกฝ่าย เขาก็ชะงักเล็กน้อย

“เล่นไปแล้วสามสิบแปดเกม อัตราชนะ... หนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์?”

“นี่เรียกว่า พึ่งเรียน เล่นไม่เป็น เหรอ?”

อย่างไรก็ตาม เจิ้งฉินก็ไม่ได้รู้สึกตกใจอะไรมากนัก

เพราะในโลกออนไลน์ มีคนแปลกๆอยู่เต็มไปหมด ประเภทที่เล่นเก่งอยู่แล้วแต่แกล้งทำเป็นไม่เป็นก็มีเยอะแยะ

ก็เหมือนกับในเกม ที่ระดับโกลด์หรือแพลตินัมชอบมาหาเหยื่อในแรงก์บรอนซ์ ส่วนแรงก์สูงกว่านั้นกลับทำแบบนี้กันน้อยลง

นี่แหละที่เรียกว่า...ของเต็มขวดไม่กระเพื่อม ของครึ่งขวดถึงกระเพื่อม

“แต่เจอฉันวันนี้ ถือว่าโชคร้ายแล้วกัน”

มุมปากเจิ้งฉินยกยิ้มเล็กน้อย เขาถูกสุ่มให้เป็นฝ่ายดำ จึงเลื่อนเมาส์ไปที่มุมบนซ้าย คลิกขวาวางหมากบน แถวที่ 4 ช่องที่ 4

ฝ่ายตรงข้าม “พึ่งเรียน เล่นไม่เป็น” ก็วางหมากขาวอย่างรวดเร็วเช่นกัน

แถวที่ 16 ช่องที่ 17 มุมเล็ก

ทั้งสองฝ่ายเดินหมากกันอย่างรวดเร็ว เล่นไปแล้วกว่ายี่สิบตา

“เล่นได้... ไม่เลวเลย!”

เจิ้งฉินจ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์ สีหน้าแปลกใจ

เพียงดูจากยี่สิบกว่าตานี้ การตอบโต้ของ “พึ่งเรียน เล่นไม่เป็น” ทำได้ดี ไม่มีข้อผิดพลาดร้ายแรงอะไร

“ถ้าจะว่าไป ก็คงเป็น... การเลือกเดินของเขาค่อนข้างช้า ล้วนเป็นรูปแบบเก่าทั้งนั้น สมัยนี้แทบไม่มีใครเล่นแบบนี้แล้ว”

“เพราะถ้าฝ่ายดำเดินอย่างแม่นยำพอ ในช่วงวางกระดาน ฝ่ายขาวจะเสียเปรียบเล็กน้อย”

เจิ้งฉินครุ่นคิดครู่หนึ่ง แล้วก็เลื่อนเมาส์ คลิกซ้ายวางหมาก

อย่างที่เจิ้งฉินคาดไว้ เพราะฝ่ายขาวเลือกตอบโต้แบบเชื่องช้า ทำให้ฝ่ายดำสามารถได้เปรียบตั้งแต่ช่วงวางกระดาน และเกมเริ่มเข้าสู่ช่วงกลางกระดาน

สีหน้าของเจิ้งฉินก็เปลี่ยนจากที่ไม่ใส่ใจ กลายเป็นจริงจังมากขึ้นเรื่อยๆ

แม้ว่าเขาจะได้เปรียบตั้งแต่ต้นเกม แต่เมื่อเข้าสู่ช่วงกลางกระดาน ฝ่ายขาวก็มีการตอบโต้ที่ชาญฉลาดหลายครั้ง บางตายังเกินความคาดหมายของเขา

ดังนั้น เขาจึงไม่สามารถขยายความได้เปรียบอย่างรวดเร็ว แม้ฝ่ายดำยังคงคุมความได้เปรียบไว้ได้มั่นคง แต่ฝ่ายขาวก็ยังพอสู้ได้ ไม่ควรมองข้าม ท้ายที่สุดผลแพ้ชนะต้องตัดสินกันที่ช่วงกลางกระดาน!

ขณะนั้นเอง บนหน้าจอคอมพิวเตอร์ ฝ่ายขาววางหมาก

แถวที่ 7 ช่องที่ 17 บุกบน!

“ฝ่ายขาว... บุกแล้ว!”

เห็นตานั้น สีหน้าเจิ้งฉินก็เปลี่ยนไป

หลังจากครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง เจิ้งฉินก็เลื่อนเมาส์คลิกซ้าย วางหมากดำ

โดยไม่รู้ตัว เจิ้งฉินที่เดิมทีแค่ต้องการเล่นสบายๆเป็นรางวัลให้ตัวเอง กลับทุ่มเททั้งหมดให้กับเกมออนไลน์นี้

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ภายในห้องมีเพียงเสียงคลิกเมาส์ดังอย่างต่อเนื่อง

ในที่สุด ผ่านไปยี่สิบนาที

เจิ้งฉินเอนหลังพิงเก้าอี้คอมพิวเตอร์ราวกับหมดแรง ใบหน้าเต็มไปด้วยเหงื่อเย็นไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไร

“แพ้แล้ว...”

เขามองหน้าจอคอมพิวเตอร์อย่างเหม่อลอย มองกระดานที่เต็มไปด้วยหมากแน่นขนัด ลำคอแห้งผาก

“ตอนแรกคิดว่าการตัดเชื่อมตรงนั้นไม่น่ารุนแรงขนาดนั้น แต่พอเขาตัดแล้วตามด้วยการสอดแทรกแบบนั้น ฉันก็... ฉันก็...”

จริงอยู่ที่เขาได้เปรียบเล็กน้อยในช่วงวางกระดาน

แต่เมื่อเข้าสู่ช่วงกลางเกม ทั้งสองฝ่ายหลุดออกจากรูปแบบที่กำหนดไว้ เริ่มต่อสู้ประชิดตัว เกมก็หลุดจากการควบคุมโดยสิ้นเชิง!

แม้เขาจะได้เปรียบในช่วงต้นเกม แต่ในการรบช่วงกลางกระดาน ก็ถูกฝ่ายตรงข้ามบดขยี้แทบไม่มีทางสู้!

ฝ่ายขาวใช้ท่าทางราวกับพายุพัดถล่ม กระหน่ำทะลุโครงหมากของเขาอย่างรุนแรง!

ไร้ซึ่ง... ทางต้านทานโดยสิ้นเชิง!

ความรู้สึกนี้ ทำให้เขานึกถึงช่วงบ่ายวันนั้น ที่แข่งกับหยูเส้าในชมรมโกะซานไห่ในเกมที่สอง

หลังจากที่เขาวางหมากโต้กลับตานั้น สถานการณ์ไม่เพียงไม่ดีขึ้น แต่กลับพังพินาศทันที ถูกอีกฝ่ายบดขยี้อย่างสมบูรณ์!

ความรู้สึกหมดหนทางในตอนนั้น กับความรู้สึกตอนนี้ แทบไม่ต่างกันเลย

ผ่านไปนาน เมื่อเวลาเดินหมากใกล้จะหมด เริ่มนับถอยหลัง เจิ้งฉินก็ฟื้นคืนสติ

เขารีบเลื่อนเมาส์คลิกยอมแพ้ คลิกขวาที่รูปโปรไฟล์ของฝ่ายตรงข้าม ส่งคำขอเป็นเพื่อนไป แล้วโพสต์ข้อความในหน้าจอแชทสาธารณะ

[เทียนเต้าฉู๋ฉิน: คุณเป็นนักเล่นโกะมืออาชีพรึเปล่า?]

ฝ่ายตรงข้ามไม่ตอบ

ไม่นานนัก เจิ้งฉินก็เห็นว่าไอคอนของฝ่ายตรงข้ามกลายเป็นสีเทา แสดงว่าออกจากระบบไปแล้ว

เจิ้งฉินเปิดรายชื่อเพื่อนอีกครั้ง ก็ไม่พบชื่อ “พึ่งเรียน เล่นไม่เป็น” ชัดเจนว่าคำขอเป็นเพื่อนนั้นไม่ถูกตอบรับ

“ตกลงว่า... เป็นใครกันแน่?”

เจิ้งฉินมองกระดานที่เกมจบแล้วบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ ดวงตาเต็มไปด้วยความสับสน

...

เด็กหนุ่มวัยสิบหกสิบเจ็ด หน้าตาเหมือนนักเรียนมัธยม กำลังเปิดคอมพิวเตอร์ดูเกมที่เพิ่งเล่นไป

“อีกฝ่ายเล่นดีมากเลย ถึงขั้นทำให้ฉันรู้สึกกดดัน ความรู้สึกแบบนี้ ไม่ได้สัมผัสมานานแล้ว”

ในสายตาของเด็กหนุ่มเต็มไปด้วยความประทับใจ

“เกมเมื่อกี้... ที่ชนะได้ เป็นเพราะการอ่านเกมและมุมมองภาพรวม ใช้การต่อสู้ช่วงกลางกระดานเอาชนะ”

“แต่ถ้าเป็นคู่แข่งที่มีฝีมือพอๆกับฉัน เอ่อ... ถ้าไม่อ่อนกว่าฉันมากนัก อย่างเช่นฟางซินมาเล่นช่วงกลางเกม ฉันก็อาจจะไม่ชนะ!”

“หลังจากผ่านมามากว่าร้อยปี วงการโกะกลับมีรูปแบบใหม่ๆผุดขึ้นไม่ขาด ทั้งวิธีการเล่นใหม่ กฎการเพิ่มแต้มก็กลายเป็นเรื่องปกติ ยังมีอะไรอีกมากที่ฉันต้องเรียนรู้…”

“ในวงการโกะทุกวันนี้ ฉันอาจจะได้เล่นอย่างสนุกจริงๆก็คราวนี้แหละ!”

ขณะนั้นเอง เสียงของหญิงวัยกลางคนที่ฟังดูหงุดหงิดดังมาจากห้องนั่งเล่น

“ซูอี้หมิง ดึกขนาดนี้แล้วยังเล่นคอมอยู่เหรอ! พรุ่งนี้ไม่ต้องไปโรงเรียนแล้วหรือไง! รีบไปอาบน้ำนอน!”

ซูอี้หมิงก็รีบปิดคอมพิวเตอร์แล้วตะโกนตอบกลับไปทันที “ไปเดี๋ยวนี้แหละ!”