บทที่ 50: จดหมายเรียกระดมพลแดนเหนือ

อีกไม่กี่วันก็จะถึงวันปราบโจรแล้ว หลุยส์นำอัศวินสองสามนายแบกลังที่หนักอึ้งสองใบ มุ่งตรงไปยังโรงงานผลิตแก่นเวทซึ่งก็คือโรงปฏิบัติการเล่นแร่แปรธาตุที่อยู่ใกล้กับเหมืองแร่

โรงงานแห่งนี้สร้างขึ้นโดยฮิลโก้และนักเล่นแร่แปรธาตุฝึกหัดที่มาใหม่สามคน

จะเรียกว่าโรงงาน อันที่จริงก็เป็นเพียงกระท่อมเพิงที่เรียบง่ายสองสามหลัง รอบๆ ยังวางไว้ด้วยอุปกรณ์เล่นแร่แปรธาตุที่ขนส่งมาจากมณฑลตงหนาน

แม้เงื่อนไขจะเรียบง่าย แต่ก็เพียงพอที่จะทำให้กระบวนการสกัดแก่นเวทเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาได้ในเบื้องต้น

"ท่านลอร์ด ท่านมาได้จังหวะพอดี" ฮิลโก้พิงเสาไม้อย่างเกียจคร้าน

เนื่องจากตอนนี้อาณาเขตคลื่นสีแดงมีบุคลากรเพิ่มขึ้น เขาจึงไม่ต้องยุ่งวุ่นวายขนาดนั้น ดูมีชีวิตชีวาขึ้นกว่าเมื่อก่อนเล็กน้อย แต่ก็ยังคงท่าทีเกียจคร้านไว้เหมือนเดิม

"แก่นเวทชุดแรกเพิ่งจะสกัดเสร็จพอดี"

เมื่อได้ยินประโยคนี้ หลุยส์ก็เกิดความสนใจขึ้นมาทันที สายตาจับจ้องไปที่ถังไม้ที่หนักอึ้งใบหนึ่ง

ในถังเต็มไปด้วยผงสีม่วงเข้ม ประกายแสงเคลื่อนไหวเล็กน้อย ดูละเอียดอ่อนนุ่มนวล แฝงไว้ด้วยคลื่นพลังเวทมนตร์จางๆ

หลุยส์ยื่นมือไปหยิบขึ้นมาเล็กน้อย ปลายนิ้วสัมผัสได้ถึงความเนียนลื่นอย่างยิ่ง อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจพลางถาม "นี่คือแก่นเวทหรอ?"

"ถูกต้อง" ฮิลโก้ตบถังไม้เบาๆ "ถังนี้ ราคาตลาดอย่างน้อยห้าสิบเหรียญทอง"

สายตาของหลุยส์เปลี่ยนไปเล็กน้อย

ห้าสิบเหรียญทอง นี่ไม่ใช่จำนวนน้อยๆ เลย เพียงพอที่จะซื้อทาสได้หนึ่งร้อยคน หรือเลี้ยงดูอัศวินเต็มตัวสองนายได้หนึ่งปี

และนี่เป็นเพียงแค่ผลลัพธ์จากการทดลองสกัดในปริมาณน้อยเท่านั้น

เมื่อคิดถึงเหมืองแร่แก่นเวทมหึมาในอาณาเขตของตนเอง อารมณ์ของหลุยส์ก็ยิ่งตื่นเต้นมากขึ้น

แต่ในขณะเดียวกันเขาก็รู้ดีว่าการจะผลิตในปริมาณมากอย่างแท้จริง ยังมีอุปสรรคอีกมากมายที่ต้องเอาชนะ

การขุดเจาะเหมืองแร่แก่นเวทเองก็เต็มไปด้วยความเสี่ยง หากไม่ระวังเพียงเล็กน้อยก็อาจจะทำให้เกิดการถล่มได้

อีกทั้งตอนนี้อุปกรณ์และกำลังคนของพวกเขาก็ยังไม่เพียงพออย่างยิ่ง

แก่นเวทถังนี้ คือผลผลิตทั้งหมดในรอบหนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมา

"ทำได้ดีมาก"

หลุยส์หยิบเงินยี่สิบเหรียญทองออกมาจากตัวยื่นให้ฮิลโก้ทันที และยังให้นักเล่นแร่แปรธาตุฝึกหัดอีกสามคนคนละสิบเหรียญทอง

เมื่อสองสามคนได้รับเหรียญทองก็ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนที่ใบหน้าจะเต็มไปด้วยความตื่นเต้น สำหรับพวกเขาแล้วนี่คือเงินก้อนใหญ่มหาศาล ต่างพากันแสดงความขอบคุณต่อหลุยส์

"ขอบพระคุณท่านลอร์ด!"

แต่ครู่ต่อมา นักเรียนฝึกหัดคนหนึ่งก็พึมพำเสียงต่ำ "แต่ว่าในสถานที่แบบนี้ พวกเราจะเอาเหรียญทองไปใช้ที่ไหนได้ล่ะ?"

คนรอบข้างเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา

หลังจากหัวเราะเสร็จ หลุยส์ก็พูดเรื่องสำคัญกับฮิลโก้

เขายื่นมือไปตบถังไม้ แล้วถามอย่างตรงไปตรงมา "ฮิลโก้ ของสิ่งนี้สามารถนำมาใช้ผลิตระเบิดเพลิงเวทมนตร์ได้หรือไม่?"

เมื่อฮิลโก้ได้ยินคำถามนี้ก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งถึงได้ตอบ

"วัตถุดิบสำคัญของระเบิดเพลิงเวทมนตร์ไม่ใช่แค่แก่นเวท แต่ยังต้องการวัตถุดิบอย่างแกนจุดชนวนอีกด้วย และวัตถุดิบเหล่านี้ ตอนนี้อาณาเขตคลื่นสีแดงไม่มีเลยสักอย่าง"

"อย่างนี้นี่เอง..." หลุยส์กระแอมเบาๆ ส่งสัญญาณให้อัศวินที่อยู่ด้านหลังเปิดลังหนักๆ สองใบที่พวกเขานำมา

ฝาลังไม้ถูกยกขึ้น กลิ่นอายพลังเวทมนตร์ที่เข้มข้นก็พวยพุ่งออกมา

ในลังเต็มไปด้วยผลึกสีน้ำเงินเข้มชนิดหนึ่ง

สิ่งเหล่านี้คือหนามผลึกที่นำมาจากร่างของหมีเกราะน้ำแข็ง ประกอบไปด้วยคลื่นพลังงานที่รุนแรงอย่างยิ่ง

ฮิลโก้และนักเล่นแร่แปรธาตุฝึกหัดอีกสามคนตะลึงไป พวกเขาเบิกตากว้างจนกลม ลมหายใจก็ถี่กระชั้นขึ้นมา

"นี่...นี่มันวัตถุดิบเล่นแร่แปรธาตุชั้นเลิศเลยนะ!" นักเรียนฝึกหัดคนหนึ่งตะโกนอย่างตื่นเต้น "หากสามารถใช้ประโยชน์ได้อย่างเหมาะสม ก็เพียงพอที่จะสร้างอุปกรณ์เวทมนตร์ระดับสูงได้เลย!"

ฮิลโก้ได้สติกลับคืนมา ถามอย่างไม่แน่ใจ "ท่านคิดจะ..."

หลุยส์ตบลัง "บวกกับเจ้านี่เข้าไป สามารถผลิตระเบิดเพลิงเวทมนตร์ได้แล้วหรือยัง?"

ฮิลโก้ตะลึงไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าอย่างเหม่อลอย

แต่วินาทีต่อมา เขาก็ส่ายหน้าอย่างแรง เผยสีหน้าที่ไม่อยากจะเชื่อ "ไม่ได้ๆ นี่...นี่มันสิ้นเปลืองเกินไป! แก่นเวทเดิมทีก็ล้ำค่าพออยู่แล้ว นี่ยังจะบวกกับผลึกหมีเกราะน้ำแข็งเข้าไปอีก? ใช้วัตถุดิบชั้นยอดสองอย่างนี้ไปผลิตระเบิดเพลิงเวทมนตร์...นี่มันเป็นการผลาสมบัติสวรรค์โดยแท้! วัตถุดิบเหล่านี้หากนำไปใช้กับอาวุธ, เกราะ, อุปกรณ์เวทมนตร์ จะมีมูลค่าสูงกว่าระเบิดเพลิงเวทมนตร์ธรรมดาๆ มากนัก!"

เมื่อหลุยส์ได้ยินดังนั้น ก็โบกมืออย่างไม่ใส่ใจ "ทำได้ก็พอแล้ว พวกเจ้ารีบผลิตออกมา ข้าต้องการใช้ด่วน"

ฮิลโก้ถอนหายใจ "ในเมื่อท่านลอร์ดพูดเช่นนี้แล้ว พวกเราจะรีบทำให้เสร็จโดยเร็วที่สุด"

"อย่างช้าที่สุดข้าต้องการมะรืนนี้" หลุยส์ขีดเส้นตาย

มุมปากของฮิลโก้กระตุก ยังอยากจะพูดอะไรอีก แต่สุดท้ายก็ทำได้เพียงยักไหล่อย่างจนใจ แล้วโบกมือให้นักเล่นแร่แปรธาตุฝึกหัดเริ่มงานวิจัยทันที

ส่วนหลุยส์ก็ยืนอยู่ข้างๆ มองเหล่านักเล่นแร่แปรธาตุฝึกหัด ที่กำลังง่วนอยู่กับงานด้วยความสนใจ

และขณะที่นักเรียนฝึกหัดคนหนึ่งกำลังค่อยๆ เทผงแก่นเวทสีม่วงเข้มลงไปในขวดเล่นแร่แปรธาตุอย่างระมัดระวัง ข้างนอกก็พลันมีเสียงกีบม้าที่รีบร้อนดังขึ้นมา

"ท่านลอร์ด!"

อัศวินนายหนึ่งควบม้าเข้ามาอย่างรวดเร็ว พลิกตัวลงจากม้า คุกเข่าลงข้างหนึ่ง "คนส่งสารของดยุคเอ็ดมันด์มาถึงแล้วขอรับ กำลังรออยู่ที่หน้าประตูอาณาเขต!"

หลุยส์ถอนหายใจ "สิ่งที่ต้องมา ในที่สุดก็มาถึง"

เขาหันหลังจัดเสื้อคลุมของตนเอง แล้วพยักหน้าให้อัศวิน "พาข้าไป"

นอกห้องประชุมของอาณาเขตคลื่นสีแดง อัศวินนายหนึ่งที่สวมเสื้อคลุมสีน้ำเงินเข้มกำลังรอคอยอยู่

นั่นคืออัศวินเต็มตัวนายหนึ่ง บนเกราะของเขาสลักไว้ด้วยตราสัญลักษณ์ของตระกูลดยุคเอ็ดมันด์ เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่ผู้ติดตามส่งสารธรรมดา

เมื่อเห็นหลุยส์มาถึง อัศวินนายนี้ก็คุกเข่าลงข้างหนึ่งทันที กล่าวทวนคำพูดของดยุคเอ็ดมันด์ด้วยน้ำเสียงที่แน่วแน่

"ท่านลอร์ดหลุยส์ คาลวิน...ท่านดยุคเอ็ดมันด์ได้มีคำสั่งให้เรียกประชุมลอร์ดทั้งหมดในแดนเหนือ ให้จัดทัพทันที ส่งทหารไปกวาดล้างกบฏผู้ปฏิญาณแห่งเหมันต์!"

พูดจบ เขาก็หยิบจดหมายปิดผนึกที่ประทับตราของท่านดยุคออกมาจากเอว แล้วยื่นให้ด้วยสองมือ

หลุยส์รับซองจดหมายมา เปิดออกแล้วกวาดสายตาอ่านเนื้อหาอย่างรวดเร็ว

น้ำเสียงในจดหมายเข้มงวดอย่างยิ่ง ระบุเวลารวมพลไว้อย่างชัดเจน และสั่งการให้ลอร์ดแดนเหนือทุกคนต้องนำทัพไปด้วยตนเองไปยังจุดรวมพล

ลอร์ดแต่ละคนอย่างน้อยที่สุดต้องส่งทหารไปจำนวนหนึ่ง การกระทำใดๆ ที่ล่าช้าหรือขัดคำสั่ง จะถูกถือว่าเป็นการทรยศต่อจักรวรรดิ

ท้ายจดหมาย ได้ระบุเป็นพิเศษว่าจุดรวมพลของหลุยส์คือเมืองอินทรีเหมันต์

เมืองอินทรีเหมันต์ คือป้อมปราการทางทหารที่สำคัญของแดนเหนือ และในขณะเดียวกันก็เป็นอาณาเขตของเอิร์ลริเวอร์ส

เอิร์ลริเวอร์สยังเป็นเจ้าเมืองของเขตปกครองยอดเขาเหมันต์อีกด้วย และยังรับผิดชอบในการปกครองอาณาเขตเล็กๆ ต่างๆ ทั้งหมดในเขตปกครองยอดเขาเหมันต์

อาณาเขตคลื่นสีแดง ในนามแล้วก็เป็นหนึ่งในเขตปกครองของเขา

ทว่าเนื่องจากลอร์ดนักบุกเบิกได้รับสิทธิ์ยกเว้นภาษี ประกอบกับแดนเหนือก็กว้างใหญ่เกินไป

หลุยส์จึงยังไม่เคยได้ติดต่อกับเอิร์ลผู้นี้อย่างเป็นทางการเลย

หลุยส์ปิดจดหมายลง เงยหน้าขึ้นกล่าวกับผู้ส่งสาร "ข้าจะไปยังจุดรวมพลตามเวลาที่กำหนด"

เมื่ออัศวินได้ยินดังนั้น ก็ทำความเคารพหนึ่งครั้งแล้วก็หันหลังเดินจากไปทันที ควบม้าไปยังอาณาเขตต่อไปอย่างรวดเร็ว

รอจนกระทั่งเงาของอัศวินลับสายตาไปแล้ว หลุยส์ถึงได้ก้มหน้าลงอีกครั้ง อ่านจดหมายอย่างจริงจังอีกรอบหนึ่ง พลางคำนวณเวลา

กว่าจะถึงวันออกรบอย่างเป็นทางการ ยังมีเวลาให้เตรียมตัวอีกสองสามวัน