บทที่ 18: ตามหาพันธมิตรใหม่อีกครั้ง

บทที่ 18: ตามหาพันธมิตรใหม่อีกครั้ง

เสียงของเจียงซินเยว่แหลมสูงจนน่าตกใจ แตกต่างจากเสียงในโทรศัพท์อย่างสิ้นเชิง

เห็นฉันไม่ตอบ เจียงซินเยว่ก็พูดต่อ "เรื่องแค่นี้คุณก็จัดการไม่ได้เหรอ? ดีแค่ไหนแล้วที่ฉันยอมไปขอโทษคู่ค้าเอง?"

ฉันเข้าใจความนัยในคำพูดของเจียงซินเยว่ กำลังคิดว่าจะตอบโต้อย่างไรดี

ผู้ช่วยที่อยู่ข้างๆ ทนฟังไม่ไหว จึงพูดแก้ต่างแทนฉัน

"คู่ค้ารายนี้ทำธุรกิจกับฟู่กรุ๊ปมาอย่างยาวนาน ถ้าไม่ใช่เพราะคุณมาสายและติดต่อไม่ได้ก่อนหน้านี้ คู่ค้าคงไม่ทิ้งฟู่กรุ๊ปไปหรอก แล้วคุณยังมาว่าท่านประธานฟู่อีก? คุณรู้ไหมว่าท่านประธานฟู่ต้องทำอะไรบ้างเพื่อคุณและผู้ถือหุ้น..."

ฉันขัดจังหวะผู้ช่วย ไม่จำเป็นต้องพูดต่อ

"คุณออกไปก่อนเถอะ"

ได้ยินฉันสั่ง ผู้ช่วยก็เดินออกไปอย่างไม่เต็มใจนัก

เหลือเพียงพวกเราสามคนในห้องทำงาน

มองใบหน้าที่โกรธจัดของเจียงซินเยว่ ฉันได้แต่ถอนหายใจในใจ

"ตอนนี้ นี่เป็นทางออกเดียว ถ้าคุณไม่อยากขอโทษ งั้นคุณก็ต้องจ่ายค่าปรับเอง"

ในเรื่องนี้ ฉันแค่อยากจัดการอย่างมืออาชีพ

เพราะเจียงซินเยว่เป็นฝ่ายผิดก่อน การให้เธอไปขอโทษจึงไม่ใช่เรื่องเกินเลย

เห็นท่าทีแข็งกร้าวของฉัน เจียงซินเยว่ก็แสยะยิ้ม "ฉันมองคุณผิดไปจริงๆ พอเกิดเรื่อง ก็ดีแต่ผลักภาระให้ผู้หญิง"

พูดจบ เจียงซินเยว่ก็สะบัดหน้าเดินจากไปโดยไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว

ชัดเจนว่าเธอเป็นคนก่อเรื่อง แต่ทำไมสุดท้ายกลายเป็นปัญหาของฉันไปได้?

ฉันถอนหายใจ รู้ดีอยู่แก่ใจว่าคงเป็นไปไม่ได้ที่จะให้เจียงซินเยว่มาแก้ปัญหานี้

หลังจากเจียงซินเยว่และเพื่อนของเธอออกไป ผู้ช่วยก็กลับเข้ามาในห้อง

เห็นสีหน้ากังวลของฉัน เขาก็พอเดาผลลัพธ์ได้

"ท่านประธานฟู่ ในเมื่อคุณนายไม่ยอมร่วมมือ แล้วเราจะทำยังไงต่อดีครับ?"

ฉันครุ่นคิดอยู่นาน แทนที่จะมานั่งเดาคำตอบอยู่ที่นี่ สู้ถามคู่ค้าให้รู้เรื่องไปเลยดีกว่า

"ช่วยติดต่อคู่ค้าที บอกเขาว่าเราอยากจะไปขอโทษด้วยตัวเอง แล้วดูว่าเขาจะตอบว่ายังไง"

ผู้ช่วยรับคำและโทรศัพท์ต่อหน้าฉัน

ไม่รู้ว่าปลายสายพูดอะไรบ้าง แต่สีหน้าของผู้ช่วยดูเคร่งเครียดขึ้นทันตา

หลังวางสาย ผู้ช่วยรายงาน "ท่านประธานฟู่ครับ ทางคู่ค้าไม่ตกลง และ..."

"และอะไร?"

ผู้ช่วยชำเลืองมองฉันแล้วพูดต่อ "เขาบอกว่าหาบริษัทร่วมงานใหม่ได้แล้วครับ"

"คุณออกไปก่อน ผมขอคิดดูอีกที"

สถานการณ์พลิกผันเกินความคาดหมายของฉัน

ฉันรับปากผู้ถือหุ้นไปแล้วว่าจะจัดการเรื่องนี้ให้จบภายในสามวัน ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม

ตลอดทั้งวันนั้น ฉันพยายามค้นหาพันธมิตรที่เหมาะสม

แต่ก็คว้าน้ำเหลวทุกครั้ง

ช่วงบ่าย ฉันได้รับสายจากเสิ่นซิงโจว

น้ำเสียงของฉันเหนื่อยล้าจนผิดปกติ และเสิ่นซิงโจวก็จับสังเกตได้ทันที

"พี่หวย เป็นอะไรไป? ทะเลาะกับเมียอีกแล้วเหรอ?"

ฉันนวดขมับ มีแค่ตอนคุยกับเสิ่นซิงโจวเท่านั้นที่ฉันพอจะผ่อนคลายได้บ้าง

"เรื่องบริษัทน่ะ แบรนด์ระดับไฮเอนด์ที่ฟู่กรุ๊ปร่วมงานด้วยมาตลอดขอยกเลิกสัญญา ผู้ถือหุ้นเลยกดดันให้ฉันจัดการเรื่องนี้ให้ได้ภายในสามวัน"

ปลายสายดูประหลาดใจ "เป็นไปได้ไง? ก็ร่วมงานกันมาตั้งนานแล้วไม่ใช่เหรอ?"

เสิ่นซิงโจวรู้สถานการณ์บริษัทของฉันดีพอสมควร เขาจึงแปลกใจมากที่ได้ยินข่าวนี้

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง ฉันก็เล่าสาเหตุให้ฟัง

เรื่องเล็กน้อยแค่นี้ ไม่จำเป็นต้องปิดบังหรอก

คำผรุสวาทหลุดออกมาจากปลายสาย "พี่หวย เมียพี่ทำแบบนั้นได้ไงวะ?"

ฉันไม่ตอบ หรืออาจจะเพราะไม่รู้จะตอบยังไง

"แล้วพี่คิดวิธีแก้หรือยัง?"

"ก็คงต้องหาพันธมิตรเจ้าใหม่"

นี่เป็นทางเลือกเดียวในตอนนี้

ฉันกับเสิ่นซิงโจวต่างเงียบไปพักใหญ่ สักพักเสิ่นซิงโจวก็เอ่ยขึ้น "คืนนี้ไปกินข้าวกัน"

หลังจากฉันตกลง สายก็ตัดไป

ฉันยังคงหมกมุ่นอยู่กับการหาพันธมิตร จนไม่ได้เอะใจถึงเจตนาของเสิ่นซิงโจว

พอค่ำลง เสิ่นซิงโจวโทรหาฉันหลายสาย

สุดท้ายฉันก็รับสาย

ก่อนหน้านี้ฉันยุ่งวุ่นวายจนไม่รู้ด้วยซ้ำว่าโทรศัพท์อยู่ไหน

"พี่หวย เสร็จงานยัง? ผมอยู่ใต้ตึกบริษัทพี่เนี่ย"

ฉันพาดเสื้อสูทไว้ที่แขนแล้วเดินออกมาพร้อมโทรศัพท์

และก็เห็นรถของเสิ่นซิงโจวจอดอยู่ริมถนนจริงๆ

"เรื่องนั้นแก้ได้ยัง?"

ฉันขึ้นไปนั่งฝั่งข้างคนขับแล้วเอนหลังพิงหน้าต่างเพื่อพักผ่อน

"ยังหาเจ้าที่เหมาะสมไม่ได้เลย"

ได้ยินดังนั้น เสิ่นซิงโจวก็ไม่ได้แปลกใจแต่อย่างใด

"เดี๋ยวพาไปเจอคนคนนึง เผื่อเขาช่วยพี่ได้"

ฉันลุกขึ้นนั่งตัวตรงทันที ดูท่าทางเสิ่นซิงโจวไม่ได้โกหก

เมื่อไปถึงที่หมาย ฉันก็ได้พบกับคนที่เสิ่นซิงโจวพูดถึง

ที่แท้ก็คือเสิ่นเจียอัน ลูกพี่ลูกน้องของเสิ่นซิงโจวนั่นเอง

"เฮีย นี่ไงพี่ชายคนสนิทที่ผมเคยเล่าให้ฟัง ฟู่ฉินหวย"

"พี่หวย นี่ลูกพี่ลูกน้องผม เขาทำธุรกิจแบรนด์ไฮเอนด์เหมือนกัน พอได้ยินพี่พูดเรื่องนี้ ผมก็นึกถึงเฮียขึ้นมา แล้วเขาก็สนใจพอดี"

ฉันกับเสิ่นเจียอันสบตากัน จับมือทักทาย แล้วนั่งลง

ฉันเคยได้ยินชื่อเสียงของเสิ่นเจียอันมาหลายครั้ง เขาโด่งดังมากในวงการแบรนด์ไฮเอนด์

หลายกลุ่มบริษัทต่างอยากร่วมงานกับเสิ่นเจียอัน

แต่ได้ข่าวว่าเสิ่นเจียอันเป็นคนเลือกมาก จนถึงทุกวันนี้ยังไม่มีกลุ่มไหนเข้าตาเขาเลย

การได้เจอเสิ่นเจียอันวันนี้ทำเอาฉันประหลาดใจมาก

"ไม่คิดเลยว่าประธานเสิ่นกับซิงโจวจะเกี่ยวดองกันแบบนี้" ฉันพูดพลางมองเสิ่นเจียอันด้วยความทึ่ง

ส่วนเสิ่นซิงโจวก็โอบไหล่ฉันอย่างเป็นกันเอง "เฮียผมใจดีจะตาย"

ได้ยินเสิ่นซิงโจวพูดแบบนั้น อีกฝ่ายก็ยิ้ม "อาโจวบอกผมว่าคุณกำลังมองหาพันธมิตรแบรนด์ไฮเอนด์? อาโจวเล่าคร่าวๆ ให้ฟังแล้ว แต่ผมสนใจมาก คุณลองเล่ารายละเอียดให้ฟังหน่อยสิครับ"

เสิ่นเจียอันให้ความรู้สึกสุภาพอ่อนโยน คำพูดของเขามีน้ำหนักน่าเชื่อถืออย่างประหลาด

ถ้าได้ร่วมงานกับเสิ่นเจียอัน ปัญหาทุกอย่างคงคลี่คลายได้ง่ายดาย

"ได้ครับ ไม่มีปัญหา"

เห็นฉันกับเสิ่นเจียอันคุยธุรกิจกัน เสิ่นซิงโจวก็ไม่ขัดจังหวะ

เขาสั่งอาหารแล้วนั่งฟังเงียบๆ

เห็นเสิ่นเจียอันพยักหน้าหงึกหงัก ดูเหมือนเรื่องนี้จะตกลงกันได้ด้วยดี

ก่อนอาหารจะมาเสิร์ฟ ฉันกับเสิ่นเจียอันก็คุยกันเสร็จเรียบร้อย

"มิน่าล่ะ อาโจวถึงชมคุณให้ผมฟังบ่อยๆ" น้ำเสียงของเสิ่นเจียอันดูพอใจมาก

เสิ่นซิงโจวพูดยืดกว่าเดิม "แน่นอนอยู่แล้ว พี่หวยเก่งจะตาย"

ดูท่าทางของเสิ่นซิงโจวแล้ว นึกว่ากำลังชมตัวเองอยู่ซะอีก

อาหารมาเสิร์ฟพอดี เสิ่นซิงโจวก็สั่งไวน์ชั้นดีมาขวดหนึ่ง

เขาประกาศว่าจะฉลอง

ฉันรู้ดีว่าการร่วมมือกับเสิ่นเจียอันสำเร็จลุล่วงแล้ว

แต่ด้วยสภาพร่างกายตอนนี้ ฉันดื่มเหล้าไม่ได้ กำลังคิดหาคำปฏิเสธ เสิ่นซิงโจวก็พูดขึ้นก่อน

"เฮีย พี่หวยกระเพาะไม่ดี ดื่มไม่ได้ครับ"

เสิ่นเจียอันพยักหน้า ไม่แสดงท่าทีไม่พอใจแต่อย่างใด

เมื่อพนักงานกลับมา เขาก็สั่งให้เปลี่ยนไวน์เป็นชาแทน