บทที่ 28 รากปราณซ่อนเร้น! รากปราณที่สามารถยกระดับได้!
บทที่ 28 รากปราณซ่อนเร้น! รากปราณที่สามารถยกระดับได้!
### บทที่ 28 รากปราณซ่อนเร้น! รากปราณที่สามารถยกระดับได้!
ตุบ—
ตุบ—ตุบ—
คำพูดของเซี่ยหมิงราวกับเสียงกลองศึก กระหน่ำลงบนหัวใจของเหอเนี่ยนเซิงครั้งแล้วครั้งเล่า
วันละสามเม็ด บำเพ็ญปราณเป็นปกติ แต่รากปราณกลับเกิดการเปลี่ยนแปลง...
ท่ามกลางความสับสนงุนงง เหอเนี่ยนเซิงรู้สึกราวกับว่าตนได้ค้นพบความลับอย่างหนึ่ง
ความลับอันยิ่งใหญ่เกี่ยวกับรากปราณซ่อนเร้น!
“เซี่ยหมิงศิษย์รัก เร็วเข้า! รีบบอกอาจารย์มา! หลายวันที่ผ่านมาเกิดอะไรขึ้นกับเจ้ากันแน่!”
เมื่อมองอาจารย์ที่กำลังตื่นเต้นของตน ในใจของเซี่ยหมิงกลับเกิดความลังเล
เกิดอะไรขึ้น?
เรื่องนั้นจะพูดได้หรือ?
หากพูดออกไป เกรงว่าท่านอาจารย์คงจะคิดว่าข้าเป็นคนโง่!
ยิ่งไปกว่านั้น
พูดไปก็อธิบายไม่ชัดเจน
หรือจะบอกท่านอาจารย์เรื่องการคัดลอกไดโอด จัดเรียงผสมผสาน จนได้รับรากปราณชั้นเลิศ?
บอกเขาว่าการบำเพ็ญปราณเหมือนการต้มน้ำ?
สำเร็จได้ในพริบตา?
เกรงว่าแค่เรื่องไดโอดก็ต้องอธิบายให้ท่านอาจารย์ฟังเป็นครึ่งค่อนวัน
เซี่ยหมิงรู้ดีว่า สิ่งที่เขาบำเพ็ญเพียรอยู่นั้นมิอาจพูดออกไปได้
ดังนั้น เซี่ยหมิงจึงกล่าวเช่นนี้:
“หลายวันที่ผ่านมา ศิษย์ก็ทำตามที่ท่านอาจารย์สั่งไว้ บำเพ็ญเพียรเคล็ดวิชาบำเพ็ญปราณต้าเหอ ใส่น้ำนมวิญญาณใจกลางปฐพี และกินโอสถรวบรวมปราณ”
“ต่อมาขณะที่ศิษย์กำลังบำเพ็ญเพียรอยู่ ก็พลันรู้สึกสั่นสะท้านไปทั้งร่าง ในศีรษะพลันปลอดโปร่ง จากนั้นร่างกายของศิษย์ก็ขับของเสียออกมามากมาย”
“ศิษย์รู้ดีว่า นี่คือการชำระไขกระดูก ล้างแก่นแท้ที่ท่านอาจารย์เคยกล่าวถึง พรสวรรค์ของศิษย์ไม่เพียงพอ ต้องใช้น้ำนมวิญญาณใจกลางปฐพีไปกว่าครึ่งขวด จึงจะสามารถชำระไขกระดูก ล้างแก่นแท้ได้สำเร็จ”
“ศิษย์เซี่ยหมิง รู้สึกละอายใจยิ่งนัก จึงไม่กล้าบอกท่านอาจารย์”
เมื่อได้ยินคำพูดของเซี่ยหมิง สีหน้าของเหอเนี่ยนเซิงก็พลันดูแปลกประหลาดขึ้นมาทันที
เขาเคยบอกกับเซี่ยหมิงจริงๆ ว่าน้ำนมวิญญาณใจกลางปฐพีสามารถชำระไขกระดูก ล้างแก่นแท้ได้ แต่น้ำนมวิญญาณใจกลางปฐพีที่เขาให้ไปนั้นทำไม่ได้
เพราะน้ำนมวิญญาณใจกลางปฐพีนี้ก็แบ่งออกเป็นสามหกเก้าระดับ น้ำนมวิญญาณใจกลางปฐพีที่เขาให้เซี่ยหมิงไปนั้นเป็นระดับต่ำที่สุด
เมื่อมองเซี่ยหมิงผู้มีใบหน้าแดงระเรื่อและสายตาจริงใจอยู่เบื้องหน้า ในใจของเหอเนี่ยนเซิงก็พลันเกิดความคิดอันน่าสะพรึงกลัวขึ้นมา
หรือว่า...ก่อนหน้านี้เซี่ยหมิงมิได้ไม่ตั้งใจบำเพ็ญเพียร
แต่เป็นเพราะพลังปราณที่เขาบำเพ็ญได้นั้นถูกนำไปบำรุงร่างกายของตนเองจนหมดสิ้น!?
นี่ก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้!
ราวกับมีบางสิ่งดลใจ เหอเนี่ยนเซิงนึกถึงชีวประวัติของบุคคลผู้หนึ่งขึ้นมา
ผู้ฝึกตนนั้น ท้ายที่สุดก็ยังคงเป็นคน
เป็นคนก็ย่อมมีเจ็ดอารมณ์หกปรารถนา เมื่อผู้ฝึกตนแข็งแกร่งขึ้น ก็ย่อมอยากจะจารึกชื่อไว้ในประวัติศาสตร์
ดังนั้น ชีวประวัติบุคคลจึงได้ถือกำเนิดขึ้น
โดยทั่วไปแล้ว ผู้ที่อยู่เหนือระดับทารกวิญญาณขึ้นไปจึงจะสามารถมีชีวประวัติจารึกชื่อไว้ได้
และบุคคลที่เหอเนี่ยนเซิงนึกถึงนั้นคือปรมาจารย์ระดับเปลี่ยนจิตวิญญาณผู้มีชื่อเสียงมานานแล้ว
—จอมราชันย์หั่วเหยียน
ในชีวประวัติของหั่วเหยียนได้บันทึกไว้ว่า เมื่อครั้งยังเด็ก จอมราชันย์หั่วเหยียนได้รับของวิเศษชิ้นหนึ่งมา
นั่นคือของศักดิ์สิทธิ์ที่ผู้ฝึกตนระดับเปลี่ยนจิตวิญญาณฝากวิญญาณที่เหลืออยู่ไว้ ของศักดิ์สิทธิ์นั้นจะดูดซับพลังปราณในร่างกายของเจ้าของ
ก็เพราะของศักดิ์สิทธิ์ชิ้นนี้ ที่ทำให้จอมราชันย์หั่วเหยียนติดอยู่ในระดับรวบรวมปราณขั้นที่สามมานานหลายปี ถูกเยาะเย้ยถากถางสารพัด
ต่อมาเมื่อของศักดิ์สิทธิ์ตื่นขึ้น จอมราชันย์หั่วเหยียนก็ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าในพริบตาเดียว กลายเป็นอัจฉริยะผู้มีชื่อเสียงเลื่องลือ
ในที่สุด จอมราชันย์หั่วเหยียนใช้เวลาเพียงร้อยปีก็บรรลุถึงตำแหน่งผู้สูงส่งระดับเปลี่ยนจิตวิญญาณ นับเป็นตำนานบทหนึ่ง
...
เหอเนี่ยนเซิงคิดอีกครั้ง แม้เซี่ยหมิงจะไม่มีของศักดิ์สิทธิ์ติดตัว แต่เขามีรากปราณซ่อนเร้น
น้ำนมวิญญาณใจกลางปฐพีครึ่งขวด โอสถรวบรวมปราณมากมายขนาดนั้น ได้สร้างตัวตนเช่นใดขึ้นมากันแน่?
ขณะที่เหอเนี่ยนเซิงกำลังสงสัย เขาก็นึกถึงปรมาจารย์หลิงก่านผู้มีชื่อเสียงโด่งดังมานานแล้วขึ้นมาอีกครั้ง
ปรมาจารย์เคยกล่าวไว้ว่า:
รากปราณซ่อนเร้น วิเศษเกินกว่าจะบรรยาย!
ในชั่วพริบตา ประกายความคิดก็สว่างวาบขึ้น
หรือว่า...
เมื่อมองเซี่ยหมิงที่อยู่เบื้องหน้า ในดวงตาของเหอเนี่ยนเซิงก็ค่อยๆ ส่องประกายเจิดจ้าอย่างหาที่เปรียบมิได้
หรือว่านี่คือความลับของรากปราณซ่อนเร้น!
คุณสมบัติของรากปราณซ่อนเร้นสามารถยกระดับขึ้นได้อย่างต่อเนื่อง!
ตุบ ตุบ ตุบ—
ในห้วงภวังค์นั้น เหอเนี่ยนเซิงถึงกับได้ยินเสียงหัวใจของตนเองเต้นรัว
ใช่แล้ว!
ต้องเป็นเช่นนี้อย่างแน่นอน!
รากปราณซ่อนเร้นถือกำเนิดขึ้นจากความว่างเปล่า ค่อยๆ แข็งแกร่งขึ้นทีละขั้น!
นี่คือรากฐานที่ทำให้ปรมาจารย์หลิงก่านบรรลุถึงระดับทารกวิญญาณ!
เส้นทางเซียนของผู้บำเพ็ญเพียร ยาวไกลไร้ที่สิ้นสุด
คุณสมบัติ โชคชะตา เคล็ดวิชา...ล้วนสามารถกำหนดอนาคตของผู้ฝึกตนได้
ผู้ฝึกตนที่มีรากปราณชั้นเลิศ ไม่ว่าจะเป็นความเร็วในการบำเพ็ญเพียรหรือคุณภาพของพลังปราณ ล้วนเหนือกว่ารากปราณธรรมดาอย่างมาก
หากจะบอกว่า ขีดจำกัดสูงสุดของรากปราณซ่อนเร้นนั้นมิได้หยุดอยู่แค่รากปราณชั้นเลิศเล่า?
เมื่อคิดถึงตรงนี้ ประกายในดวงตาของเหอเนี่ยนเซิงก็ยิ่งเฉียบคมขึ้น
และในขณะนั้นเอง เสียงฟ้าร้องก็ดังสนั่น
—ครืน ครืน—
เสียงฟ้าร้องครั้งแรกของเดือนวสันต์มาถึงแล้วในที่สุด
ราวกับเป็นลางบอกเหตุถึงสิ่งใดบางอย่าง
และเสียงฟ้าร้องนี้ก็ทำให้เหอเนี่ยนเซิงตระหนักได้ถึงความเสียกิริยาของตนเอง
เขาเห็นความหวาดระแวงที่มีต่อตนเองในดวงตาของเซี่ยหมิง
เกือบไปแล้ว...เกือบจะเสียการใหญ่แล้ว!
จะปล่อยให้เมล็ดวิญญาณเกิดความขุ่นเคืองใจไม่ได้เด็ดขาด!
เหอเนี่ยนเซิงซ่อนประกายเย็นเยียบในดวงตา กลับคืนสู่ท่าทีของอาจารย์ผู้เปี่ยมเมตตาดังเดิม
“เซี่ยหมิง อาจารย์รู้สึกว่ารากปราณของเจ้าดูเหมือนจะเกิดการเปลี่ยนแปลง วันนี้อาจารย์จะช่วยเจ้าตรวจสอบอีกครั้ง”
“เช่นนั้นคงต้องรบกวนท่านอาจารย์แล้ว”
เมื่อเห็นความสงสัยในดวงตาของเซี่ยหมิงค่อยๆ สลายไป เหอเนี่ยนเซิงก็หยิบศิลาจารึกสีดำทมิฬสูงเท่าคนออกมา
รากปราณดุจมังกรซ่อนเร้น ซ่อนอยู่ในร่างกายมนุษย์
หากต้องการจะสัมผัสอย่างละเอียด ก็ยังคงต้องพึ่งพาศิลาตรวจสอบรากปราณ
ในชั่วพริบตาที่เห็นศิลาจารึกนั้น เซี่ยหมิงก็พลันนึกถึงศิลาตรวจสอบรากปราณที่ตั้งตระหง่านอยู่หน้าประตูสำนักนิกายต้าเหอขึ้นมาทันที
สิ่งที่อยู่ในมือของเหอเนี่ยนเซิงนี้ เรียกได้ว่าเป็นแบบจำลองย่อส่วนของมันเลยทีเดียว
“เซี่ยหมิง วางฝ่ามือแนบกับศิลาจารึกเบาๆ สัมผัสถึงการเต้นของพลังปราณโดยรอบอย่างละเอียด...”
เซี่ยหมิงสูดหายใจเข้าลึก ค่อยๆ ยื่นฝ่ามือออกไป
ภาพเหตุการณ์ในอดีตผุดขึ้นมาราวกับเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน
และบัดนี้เซี่ยหมิงได้เกิดใหม่แล้ว
ท่ามกลางสายตาอันคาดหวังของเหอเนี่ยนเซิง ฝ่ามือของเซี่ยหมิงได้แนบลงบนศิลาจารึกเบาๆ
ใช่แล้ว
การคาดเดานั้นไร้ประโยชน์
รากปราณเติบโตขึ้นหรือไม่ ลองดูสักครั้งก็รู้
ศิลาจารึกสีดำทมิฬค่อยๆ ส่องสว่าง เส้นสายสีฟ้าอ่อนราวกับเส้นเลือดค่อยๆ แผ่ขยายออกไป
ต้นไม้ใหญ่สีน้ำเงินต้นหนึ่งค่อยๆ ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า
รากปราณน้ำ
ขณะที่เซี่ยหมิงกำลังทอดถอนใจ ประกายสีฟ้าเจิดจ้าก็ยังคงส่องสว่างต่อไป
ท่ามกลางแสงที่หมุนวน ประกายแสงก็ปั่นป่วน ราวกับระลอกคลื่นบนผิวน้ำ ค่อยๆ แผ่ออกไป
แสงสีฟ้ากระจ่างใสย้อมรอบด้านให้เป็นสีฟ้า ราวกับเป็นทะเลสีครามอันไร้มลทิน!
นี่...นี่มันคือ!
รากปราณชั้นเลิศ!
น้ำมหาสมุทร!
เมื่อมองไปยังเซี่ยหมิง หัวใจของเหอเนี่ยนเซิงก็เต้นระรัวดั่งกลองศึก
จริงๆ!
คุณสมบัติรากปราณของเขายกระดับขึ้นจริงๆ!
เป็นเช่นนี้จริงๆ
ที่แท้นี่คือความลับที่แท้จริงของรากปราณซ่อนเร้น
รากปราณซ่อนเร้นคือรากปราณที่สามารถยกระดับได้อย่างต่อเนื่อง!
และนี่คือความลับที่แม้แต่ปรมาจารย์หลิงก่านก็มิอาจพูดออกมาได้!
ความลับนี้ เพียงพอที่จะสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งแคว้นได้!
อย่าว่าแต่ระดับทารกวิญญาณเลย แม้แต่ระดับเปลี่ยนจิตวิญญาณก็ยังมิอาจรักษาความลับเช่นนี้ไว้ได้
ขณะที่เหอเนี่ยนเซิงกำลังตกตะลึง เซี่ยหมิงก็ถอนหายใจยาว
ต้มน้ำบำเพ็ญปราณ ยืมพลังปราณมาคัดลอกไดโอด
ไดโอดเรียงเป็นแถว ยกระดับเป็นรากปราณชั้นเลิศ!
ข้าทำสำเร็จจริงๆ!
วิทยาศาสตร์!
ช่างเป็นวิทยาศาสตร์เสียจริง!
...
ศิษย์อาจารย์ทั้งสองสบตากัน ต่างฝ่ายต่างมีความคิดอยู่ในใจ
ยังไม่ทันที่เหอเนี่ยนเซิงจะได้เอ่ยปาก ก็ได้ยินเซี่ยหมิงพูดขึ้นมาก่อน:
“ท่านอาจารย์ นี่...นี่ข้า...”
“เซี่ยหมิง จำไว้ หลังจากนี้ห้ามตรวจสอบรากปราณอีก”
“เรื่องในวันนี้ มีเจ้ารู้ ข้ารู้ ฟ้าดินรู้!”
“ศิษย์จดจำไว้แล้ว”
เหอเนี่ยนเซิงมองเซี่ยหมิงอย่างลึกซึ้ง แล้วกล่าวต่อว่า:
“เซี่ยหมิงเอ๋ย ต่อไปหากต้องการสิ่งใด ก็บอกอาจารย์ได้เลย”
“อาจารย์จะพยายามตอบสนองเจ้าให้ได้มากที่สุด...”
“ขอบพระคุณท่านอาจารย์ที่ชี้แนะ ศิษย์จะตั้งใจบำเพ็ญเพียรอย่างแน่นอน ไม่ทำให้ความคาดหวังของท่านอาจารย์ต้องผิดหวัง!”