บทที่ 26 ความสมบูรณ์แห่งสามพันมหาเต๋า

บทที่ 26 ความสมบูรณ์แห่งสามพันมหาเต๋า

โลกมหาฉิน

หลังเสร็จสิ้นพิธีบูชายัญ อิ๋งเจิ้งก็เรียกประชุมขุนนางในทันที

"ข้าต้องการให้มีการสร้างรูปปั้นขององค์เทพเจ้าขึ้นทั่วแผ่นดินมหาฉิน มีผู้ใดคัดค้านหรือไม่?" อิ๋งเจิ้งประทับนั่งอยู่บนบัลลังก์มังกร น้ำเสียงหนักแน่นและทรงพลังดุจเสียงมังกรคำราม

หลี่ซือ ก้าวออกมาข้างหน้า "ฝ่าบาท กระหม่อมไม่มีข้อโต้แย้ง กระหม่อมเห็นสมควรให้เร่งดำเนินการสร้างรูปปั้นเทพเจ้าโดยเร็วที่สุดพะยะค่ะ สิ่งนี้มิเพียงแต่จะครองใจราษฎรชาวมหาฉิน แต่ยังจะเป็นการเรียกความโปรดปรานจากองค์เทพเจ้าได้มากยิ่งขึ้นด้วย"

จิ๋นซีฮ่องเต้: "อนุญาต หลี่ซือ เรื่องนี้ข้าจะมอบหมายให้เจ้าเป็นผู้รับผิดชอบ... ฝูซู"

ฝูซู ก้าวออกมา "ลูกอยู่นี่พะยะค่ะ"

"เจ้าจงรับหน้าที่ช่วยหลี่ซือในการจัดตั้งรูปปั้นเทพเจ้าให้ทั่วแผ่นดิน ยิ่งเร็วยิ่งดี" อิ๋งเจิ้งตรัสกับฝูซู ท้ายที่สุดแล้ว อิ๋งเจิ้งก็ยังคงคาดหวังในตัวฝูซูอยู่มาก

โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากได้รับรู้ประวัติศาสตร์ของมหาฉิน อิ๋งเจิ้งรู้ดีว่าฝูซูเพียงแค่ถูกเหล่านักปราชญ์ขงจื๊อชักจูงไปในทางที่ผิด หรือจะกล่าวให้ถูกคือเขามีจิตใจเมตตาและยึดติดในตำรามากเกินไป แต่ในฐานะผู้สืบทอดบัลลังก์มหาฉิน ฝูซูนับเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย

ตอนนี้อิ๋งเจิ้งมีเวลาเหลือเฟือที่จะดัดนิสัยฝูซู หากหนึ่งปีไม่พอ ก็ใช้เวลาสิบปี หากสิบปีไม่พอ ก็ร้อยปี สิ่งที่อิ๋งเจิ้งขาดแคลนน้อยที่สุดในตอนนี้คือเวลา

หลังเลิกประชุมขุนนาง อิ๋งเจิ้งกลับมายังตำหนักบรรทมและเปิด 'กลุ่มแชท' ขึ้นมา

"จิ๋นซีฮ่องเต้: ขออภัยทุกท่าน ข้าก้าวล่วงหน้าไปก่อนแล้วหนึ่งก้าว ฮ่าฮ่าฮ่า!!"

"ต้าเหล่าหมีเม่ย (แฟนคลับตัวยง): ตาแก่หน้าไม่อายมาอวดเบ่งในกลุ่มแชทอีกแล้ว ตามคาดเลย"

"โฮคาเงะ · ซาสึเกะ: @จิ๋นซีฮ่องเต้ ข้าชักสงสัยแล้วสิ การมีกายเนื้อที่สมบูรณ์แบบมันรู้สึกอย่างไรกันแน่? เล่าให้ฟังหน่อยสิ อิ๋งเจิ้ง"

"จิ๋นซีฮ่องเต้: หลังจากกายเนื้อสมบูรณ์แบบ อาวุธของปุถุชนไม่อาจระคายผิวข้าได้แม้แต่น้อย พลังชีวิตของข้าเปรียบเสมือนเตาหลอม พละกำลังและร่างกายแข็งแกร่งขึ้นมหาศาล ข้าประเมินว่าพละกำลังของข้าน่าจะมีอย่างน้อยหนึ่งแสนจิน (ประมาณ 50 ตัน)"

"โฮคาเงะ · ซาสึเกะ: น่ากลัวเวอร์!!!"

"เจ้าตำหนักเทียนตาน: น่าสะพรึงกลัว น่าอิจฉาจริงๆ!!"

"จางซานเฟิง: น่าอิจฉา แบบนี้ถือว่าบรรลุธรรมในชั่วพริบตาได้เลยใช่ไหมเนี่ย?"

"หนานกงปู้เซ่อ: พัฒนาการก้าวกระโดดขนาดนี้เลยรึ? ช่างน่าตื่นเต้นนัก"

"สงป้า: จะว่าไป ตอนนี้จิ๋นซีฮ่องเต้น่าจะเพิ่งรวบรวมจงหยวน (ที่ราบภาคกลาง) ได้สำเร็จ แต่ยังไม่ได้ครองทั้งโลกใช่ไหม?"

"จิ๋นซีฮ่องเต้: ถูกต้อง แต่สิ่งที่ข้าต้องทำตอนนี้คือการฟื้นฟูบ้านเมือง ส่วนเรื่องพิชิตโลกนั้นเป็นสิ่งที่ต้องทำอยู่แล้ว ขาดไม่ได้"

"ต้าเหล่าหมีเม่ย: การเผยแผ่เกียรติยศขององค์เทพเจ้าคือหน้าที่ของพวกเรา!!!"

"โฮคาเงะ · ซาสึเกะ: ต้องยอมรับเลยนะ เรื่องประจบสอพลอนี่ หัวหน้ากลุ่มยืนหนึ่งจริงๆ"

"จิ๋นซีฮ่องเต้: นั่นสิ ไม่งั้นนางจะได้เป็นหัวหน้ากลุ่มรึ?"

"ต้าเหล่าหมีเม่ย: พวกเจ้าใส่ร้ายข้า! ความเคารพที่ข้ามีต่อองค์เทพเจ้านั้นออกมาจากใจจริง พวกเจ้าแค่อิจฉาข้าต่างหาก"

"จิ๋นซีฮ่องเต้: ใช่ๆๆ พวกเราใส่ร้ายเจ้า และอิจฉาเจ้า"

"โฮคาเงะ · ซาสึเกะ: อ่า ใช่ๆๆ"

"ต้าเหล่าหมีเม่ย: ..."

"จักรพรรดิฟาง: เคล็ดวิชาเซียนยุทธ์ขั้นต่อไปถูกอัปโหลดแล้ว มีทั้งหมดสามวิชา: 'คัมภีร์สุริยันแท้จริง' เป็นวิชาธาตุหยางที่แข็งแกร่งและดุดัน เหมาะสำหรับบุรุษ, 'คัมภีร์จันทราแท้จริง' เป็นวิชาธาตุหยินที่อ่อนช้อยและนุ่มนวล เหมาะสำหรับสตรี, และ 'คัมภีร์บรรพกาลผสาน' เป็นวิชาธาตุกลางที่สงบราบเรียบ เหมาะสำหรับทุกคน อย่างไรก็ตาม แนะนำให้แลกวิชาเหล่านี้หลังจากบรรลุกายเนื้อสมบูรณ์แบบแล้วเท่านั้น มิเช่นนั้นร่างกายอาจรับพลังที่ตามมาไม่ไหว"

หลิวเฟยเยี่ยเปิดร้านค้าระบบดู เคล็ดวิชาเซียนยุทธ์ทั้งสามวิชาถูกอัปโหลดลงในร้านค้าเรียบร้อยแล้ว ราคาเพียง 1 แต้ม ซึ่งแทบจะเรียกว่าแจกฟรี

"ต้าเหล่าหมีเม่ย: องค์เทพเจ้าคือที่สุด ข้าจะเป็นติ่งท่านตลอดไป"

"ต้าเหล่าหมีเม่ย: @จิ๋นซีฮ่องเต้, อิ๋งเจิ้ง เจ้าจะเลือกฝึกวิชาไหน?"

"จิ๋นซีฮ่องเต้: แน่นอนว่าต้องเป็น 'คัมภีร์สุริยันแท้จริง' จะเป็นอะไรไปได้อีก?"

จักรพรรดิฟางไม่ได้สนใจสิ่งที่เกิดขึ้นในกลุ่มแชทมากนัก เขาเตรียมตัวจะเข้าฌานเก็บตัวอีกครั้ง ในโลกหงฮวง (โลกบรรพกาล) มีเพียงการบำเพ็ญเพียรและบำเพ็ญเพียรเท่านั้น ยังไม่ถึงเวลาที่เขาจะได้พักผ่อน

"หืม?" แววตาของจักรพรรดิฟางฉายแววตรวจสอบ มีแหล่งศรัทธาเพิ่มขึ้นอีกสองแหล่ง จากสองโลกที่แตกต่างกัน

จักรพรรดิฟางหลุบตาลงมองตามเส้นทางแห่งศรัทธา ก็พบว่าสงป้าและเยว่ปู้ฉวินได้เริ่มฝึกฝน 'มหาเวทแห่งศรัทธา' แล้วเช่นกัน ความจริงแล้วสงป้าสามารถฝึกฝนได้โดยไม่ต้องพึ่งพามหาเวทแห่งศรัทธาก็ได้ แต่คงไปได้ไม่ไกลนัก

ขีดจำกัดของโลกฟงอวิ๋นมีอยู่เพียงเท่านั้น แม้จะมีสัตว์เทพ แต่จะพูดยังไงดี สัตว์เทพเหล่านั้นดูเหมือนตัวตลกเสียมากกว่า

จักรพรรดิฟางส่งพลังวิญญาณเซียนเจือจางสองสายลงไปโดยตรง เพื่อเสริมความแข็งแกร่งและพรสวรรค์ให้กับสงป้าและเยว่ปู้ฉวิน แล้วก็เลิกสนใจพวกเขา

โลกฟงอวิ๋น

สงป้าลืมตาขึ้นมองดูตัวเองในกระจก เขาดูหนุ่มขึ้นมาก พละกำลังเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ ประกายตาของสงป้าสว่างวาบ

ตอนนี้เขารู้พล็อตเรื่องของโลกฟงอวิ๋นแล้ว และย่อมไม่โง่เขลาพอที่จะทำผิดซ้ำรอยเดิม

โลกกระบี่เย้ยยุทธจักร

เยว่ปู้ฉวินก็เช่นเดียวกับสงป้า แต่พัฒนาการของเขาดูจะมากกว่าสงป้าเสียอีก เพราะเมื่อเทียบกับสงป้า พื้นฐานความแข็งแกร่งของเยว่ปู้ฉวินยังห่างชั้นอยู่มาก ซึ่งก็เป็นเรื่องปกติ

เห็นได้ชัดว่าการถ่ายทอดสดของอิ๋งเจิ้งกระตุ้นพวกเขา จนทำให้ตัดสินใจเลือกทางเดินนี้

โลกหงฮวง

จักรพรรดิฟางอัปโหลดวิชา 'เก้าก้าวเหยียบสวรรค์', 'สี่ลักษณ์เซียนยุทธ์' และ 'หัตถ์มังกรคว้าจับ' ลงในร้านค้าระบบ โดยตั้งราคาไว้วิชาละ 1 แต้ม

จักรพรรดิฟางไม่ได้ตั้งราคาวิชาและเทคนิคเหล่านี้ไว้สูงนัก เพราะไม่มีความจำเป็น

เขายังต้องการศรัทธาจากโลกของพวกเขา ดังนั้นผลประโยชน์ย่อมต้องมอบให้

จักรพรรดิฟางหยิบชิ้นส่วนของ 'จานหยกแห่งการสรรค์สร้าง' ออกมาและเริ่มทำความเข้าใจ 'สามพันมหาเต๋า' ที่อยู่ภายใน

สำหรับจักรพรรดิฟาง ตอนนี้เขาจำเป็นต้องทำความเข้าใจกฎเกณฑ์อื่นๆ ที่ยังไม่เชี่ยวชาญ

การทะลวงสู่ขอบเขตจินเซียน (เซียนทองคำ) ให้เร็วที่สุดคือสิ่งที่จักรพรรดิฟางต้องทำ

กฎเกณฑ์อันไร้สิ้นสุดปรากฏขึ้นรอบกายจักรพรรดิฟาง ถักทอและสลายไป ชิ้นส่วนจานหยกแห่งการสรรค์สร้างเผยให้เห็นสามพันมหาเต๋า และเสียงสวดมนต์โบราณดังก้องกังวาน

ราวกับมีเทพอสูรนับไม่ถ้วนสถิตอยู่ในโถงใหญ่ คอยสาธยายความลึกล้ำของสามพันมหาเต๋าอยู่อย่างต่อเนื่อง

รัศมีเทพปรากฏบนร่างของจักรพรรดิฟาง และแสงลึกลับเบ่งบานจากหน้าผาก ดอกบัวขาวชำระโลกขั้นสิบสองเปล่งแสงลึกลับออกมาอย่างต่อเนื่องเพื่อหล่อเลี้ยงดวงจิตเทวะของเขา

ภายในดวงจิตเทวะของจักรพรรดิฟาง ลวดลายเทพแห่งมหาเต๋าสว่างวาบขึ้นทีละดวง แต่ละดวงเป็นตัวแทนของกฎที่สมบูรณ์หนึ่งข้อ

เวลาผ่านไปอย่างเงียบเชียบ การไหลของเวลาใน 'โลกใบเล็ก' และ 'โลกหงฮวง' แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง หากจักรพรรดิฟางต้องการ เขาสามารถหยุดเวลาในโลกใบเล็กได้โดยสมบูรณ์

นี่คือโลกส่วนตัวของจักรพรรดิฟาง ทุกสรรพสิ่งล้วนอยู่ภายใต้การควบคุมของเขา

หนึ่งพันปีผ่านไป

จักรพรรดิฟางลืมตาขึ้น พละกำลังของเขาไม่ได้เพิ่มขึ้นมากนัก ยังคงอยู่ในขั้นกลางของขอบเขตเสวียนอู่ (เต่าดำ/ยุทธ์ลึกลับ) แต่ระดับการบำเพ็ญเพียรของเขาพัฒนาขึ้นอย่างมาก โดยเฉพาะความสมบูรณ์ของสามพันมหาเต๋า

นี่นับเป็นเรื่องน่ายินดีอย่างยิ่ง

ความสมบูรณ์ของสามพันมหาเต๋าหมายความว่าจักรพรรดิฟางได้บรรลุถึงขีดสุดของขอบเขตเสวียนอู่แล้ว... 'เสวียนอู่หมื่นเต๋า' กลายเป็นต้นกำเนิดแห่งกฎทั้งปวง

การควบคุมกฎเกณฑ์ โดยทั่วไปแล้วสำหรับผู้ฝึกวิถีเซียนยุทธ์ การมาถึงขั้นนี้และควบคุมกฎได้สักหนึ่งข้อหรือสองสามข้อก็ถือว่ายอดเยี่ยมแล้ว

หาได้ยากยิ่งที่จะมีใครสักคนที่สามารถควบคุมสามพันมหาเต๋าได้เช่นจักรพรรดิฟาง ไม่ใช่แค่หายาก แต่ไม่เคยมีมาก่อนตั้งแต่อดีตจวบจนปัจจุบัน

ประสบการณ์ของจักรพรรดิฟางเป็นสิ่งที่ไม่อาจลอกเลียนแบบได้

หากปราศจากพรจากวิถีสวรรค์แห่งโลกหงฮวงที่ช่วยหนุนเสริมการเรียนรู้ของเขา คงเป็นไปได้ยากยิ่งที่จักรพรรดิฟางจะเชี่ยวชาญสามพันมหาเต๋าได้อย่างสมบูรณ์ภายในเวลาเพียงหนึ่งพันปี