บทที่ 25 พลังศรัทธานับสิบล้าน สี่สาวงามสู่แดนหงฮวง

บทที่ 25 พลังศรัทธานับสิบล้าน สี่สาวงามสู่แดนหงฮวง

"ทรราช ข้าหวังว่าท่านจะรักษาสัญญา!" เสวี่ยหนี่ว์เอ่ยเสียงเย็นชากับอิ๋งเจิ้ง

"เจิ้นไม่เคยพูดปด และไม่จำเป็นต้องพูดปด" อิ๋งเจิ้งมองเสวี่ยหนี่ว์โดยไม่อธิบายอะไรมากความ

ในขณะเดียวกัน ผู้คนจากร้อยสำนักปราชญ์ต่างจับตามองเหตุการณ์นี้ สำนักมั่ว สำนักหยินหยาง สำนักเต๋า และอื่นๆ ต่างมารวมตัวกันที่เสียนหยาง พวกเขาเองก็อยากรู้ว่าการบูชายัญที่อิ๋งเจิ้งกล่าวอ้างนั้นเป็นเรื่องจริงหรือไม่

เพราะท้ายที่สุดแล้ว การที่อิ๋งเจิ้งกลับมาหนุ่มแน่นขึ้นนั้นเป็นความจริงที่ไม่อาจปฏิเสธได้ และในเวลาเดียวกัน เสวี่ยหนี่ว์ก็ถูกจับตัวมาเป็นหนึ่งในเครื่องบรรณาการ

แท่นบูชาเครื่องหอมถูกจัดเตรียมเสร็จสิ้นแล้ว

ใบหน้าของอิ๋งเจิ้งเคร่งขรึมและจริงจัง "เจิ้น อิ๋งเจิ้ง วันนี้ขอก่อตั้ง 'ลัทธิเทวะแห่งสวรรค์' ประชาชนต้าฉินของข้าทุกคนจงเข้าร่วมลัทธิและศรัทธาในองค์เทพเจ้า... ลัทธิเทวะแห่งสวรรค์ ก่อตั้ง!!!"

ณ ดินแดนหงฮวง จักรพรรดิฟางสัมผัสได้ถึงแรงศรัทธาของอิ๋งเจิ้ง จิตสัมผัสศักดิ์สิทธิ์สายหนึ่งจึงเคลื่อนผ่านช่องทางแห่งศรัทธาลงสู่โลกมหาฉิน

ในโลกมหาฉิน ฟ้าดินเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่

แสงเทพสีทองไร้ที่สิ้นสุดเบ่งบาน

ใบหน้าของมนุษย์ผู้หนึ่งปรากฏขึ้นเหนือท้องฟ้าโลกมหาฉิน สูงส่ง สูงสุด ดั้งเดิม และเป็นนิรันดร์ แสงเทพสีทองนับไม่ถ้วนสาดส่องไปทั่วทั้งโลก

ขุนนางฝ่ายบู๊และบุ๋นแห่งต้าฉินที่เดิมทีเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง บัดนี้เชื่อคำพูดของอิ๋งเจิ้งอย่างสนิทใจ เหตุผลที่พวกเขาสงสัยในตอนแรกเป็นเพราะแม้อิ๋งเจิ้งจะกลับมาหนุ่มขึ้นจริง แต่ก็อาจเกิดจากสาเหตุอื่น เพราะเทพเจ้านั้นดูห่างไกลและจับต้องไม่ได้เกินไป พวกเขาจึงเต็มใจเชื่อว่าอิ๋งเจิ้งกลับมาหนุ่มด้วยเหตุผลอื่นมากกว่า

"อนุญาต!!!" เสียงของจักรพรรดิฟางดังก้องกังวานไปทั่วทั้งโลกมหาฉิน

"อิ๋งเจิ้งมีความดีความชอบในการก่อตั้งลัทธิเทวะแห่งสวรรค์ ประทานอายุขัยหนึ่งพันปี! มอบพรศักดิ์สิทธิ์ร้อยปี ภายในร้อยปีนี้ แผ่นดินต้าฉินจะมีลมฝนตกต้องตามฤดูกาล และสาวกแห่งลัทธิเทวะแห่งสวรรค์ของข้าจะปราศจากโรคภัยไข้เจ็บทั้งปวง"

แสงสีทองพุ่งเข้าสู่ร่างกายของอิ๋งเจิ้ง กลิ่นอายของอิ๋งเจิ้งกลายเป็นลึกล้ำและยาวนาน พลังชีวิตที่เปี่ยมล้นส่องสว่างราวกับดวงอาทิตย์ที่ร้อนแรง

เหนือท้องฟ้า น้ำทิพย์สีทองโปรยปรายลงมาดุจสายฝน กฎเกณฑ์แห่งฟ้าดินปรากฏขึ้น ส่งเสียงคำรามกึกก้องแล้วเลือนหายไป

เป็นเวลาหนึ่งร้อยปีที่ต้าฉินจะอุดมสมบูรณ์ ผู้ศรัทธาในจักรพรรดิฟางจะปลอดจากโรคภัย ภัยพิบัติ และความโชคร้ายทั้งปวง

น้ำทิพย์สีทองร่วงหล่นใส่ผู้คนแห่งต้าฉิน ชาวต้าฉินบางคนที่พิการจากการเจ็บป่วยหรือบาดเจ็บต่างฟื้นคืนสภาพ และถึงกับดูหนุ่มแน่นขึ้นมาก

แท่นบูชาเปล่งแสงสีทองเจิดจ้า และในวินาทีถัดมา มันก็พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า เสวี่ยหนี่ว์, เหยียนหลิงจี, จิงหนี่ และเถียนเหยียน ที่อยู่บนแท่นบูชา ต่างหายวับไปพร้อมกับมัน

เหล่าร้อยสำนักปราชญ์ต่างตกตะลึง มองดูอิ๋งเจิ้งที่ได้รับอายุขัยหนึ่งพันปีด้วยดวงตาที่แดงก่ำด้วยความอิจฉา ใครบ้างจะไม่ปรารถนาชีวิตอมตะ? ในทางกลับกัน ความสิ้นหวังก็ปรากฏขึ้นในแววตาของกองกำลังต่อต้านฉินและเศษเดนของหกแคว้น

พวกเขารู้ดีว่าต้าฉินดำรงอยู่ได้เพราะอิ๋งเจิ้ง ตราบใดที่อิ๋งเจิ้งตาย ต้าฉินก็คงอยู่ได้ไม่นาน แต่ทว่าตอนนี้...

อิ๋งเจิ้งได้รับอายุขัยเพิ่มอีกพันปี แล้วพวกเขาล่ะ? อีกร้อยปีข้างหน้า พวกเขาคงเป็นเพียงเถ้าธุลี อิ๋งเจิ้งมีเวลาเหลือเฟือที่จะอยู่รอดจนพวกเขาตายจากไป ตราบใดที่ลัทธิเทวะแห่งสวรรค์ยังคงอยู่ อิ๋งเจิ้งอาจจะถึงขั้นได้รับชีวิตอมตะจริงๆ ก็เป็นได้

ความรู้สึกไร้เรี่ยวแรงอย่างสุดซึ้งกดทับจิตใจ และความสิ้นหวังก็แผ่ซ่านไปทั่ว

อิ๋งเจิ้งปิดการถ่ายทอดสดด้วยความพึงพอใจ

ในกลุ่มแชท

【ต้าเหล่าหมีเม่ย - หลิวเฟยเย่: เชี่ยยยย เชี่ยยยยย เชี่ยยยยยย!!!!】

【โฮคาเงะ · ซาสึเกะ: เห็นไหม นี่คือผลของการไม่มีการศึกษา นอกจากคำว่า 'เชี่ย' ก็มีแต่คำว่า 'เชี่ย'】

【จอมเทพเทียนตาน · จูอู๋ซื่อ: อิจฉา อิจฉาจริงๆ อิ๋งเจิ้งได้อายุขัยตั้งพันปี】

【จางซานเฟิง: ตาเฒ่าผู้นี้ต้องรีบดำเนินการบ้างแล้ว】

สงป้า แห่งโลกฟงอวิ๋นมีแววตาแห่งความยินดี อิ๋งเจิ้งถ่ายทอดสดให้ดูเยี่ยงนี้ เดิมทีเขาไม่เชื่อใน 'มหาเวทศรัทธา'

ในฐานะจอมคน เขาจะเชื่อใจผู้อื่นง่ายๆ ได้อย่างไร? แต่ตอนนี้ความจริงปรากฏอยู่ตรงหน้า เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเชื่อ

เช่นเดียวกับเยว่ปู้ฉวิน แห่งโลกกระบี่เย้ยยุทธจักร ลมหายใจของเขาเริ่มถี่กระชั้น อายุขัยหนึ่งพันปี นี่มันแนวคิดแบบไหนกัน?

【หนานกงปู้เซ่อ: พวกเจ้าเห็นแค่อิ๋งเจิ้งได้อายุขัยพันปีรึ? ไม่สังเกตหรือว่ากายาเซียนยุทธ์ของอิ๋งเจิ้งบรรลุขั้นสมบูรณ์แล้ว? แค่พละกำลังเพียวๆ ของเขา ต้องมีอย่างน้อยแสนชั่ง น่าตื่นเต้นจริงๆ】

【ต้าเหล่าหมีเม่ย - หลิวเฟยเย่: สมกับเป็นท่านหนานกง จุดโฟกัสของท่านช่างเป็นเอกลักษณ์เสมอ】

【หนานกงปู้เซ่อ: ความแข็งแกร่งคือทุกสิ่ง อายุขัยพันปีแต่ไร้พลังก็งั้นๆ แหละ】

【โฮคาเงะ · ซาสึเกะ: ยากที่จะไม่เห็นด้วยกับหนานกงปู้เซ่อ อายุขัยพันปีก็ดี แต่ถ้าไม่มีความแข็งแกร่ง ก็ยังถูกฆ่าตายได้อยู่ดี】

【อาคาเมะ: ฉันต้องพยายามด้วยเหมือนกัน】

【ต้าเหล่าหมีเม่ย - หลิวเฟยเย่: โอ้ อาคาเมะน้อยเข้าใจแล้วสินะ?】

【อาคาเมะ: ฉันอยากจะรีบตั้งลัทธิเพื่อรับใช้ท่านเทพเจ้าเหมือนกัน】

【ต้าเหล่าหมีเม่ย - หลิวเฟยเย่: เธอทำได้ ฉันคาดหวังในตัวเธอมากนะ】

ดินแดนหงฮวง

จักรพรรดิฟางมองดูเหยียนหลิงจี, เสวี่ยหนี่ว์, จิงหนี่ และเถียนเหยียน สี่สาวงามที่อิ๋งเจิ้งถวายมาให้ และนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ท้ายที่สุดแล้ว พวกนางล้วนเป็น 'ไวฟุ' ในโลก 2D ของเขา

พูดตามตรง หากบอกว่าไม่หวั่นไหวก็คงโกหก แต่ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลารีบร้อน

จักรพรรดิฟางตรงเข้าไปยัง 'โลกใบเล็ก' ของเขา ตอนนี้โลกใบเล็กของจักรพรรดิฟางได้แปรสภาพเป็นโลกที่สมบูรณ์แบบโดยสิ้นเชิงแล้ว

จักรพรรดิฟางโบกมือ หมู่พระราชวังทอดยาวปรากฏขึ้นทั่วโลกใบเล็ก

จากนั้นเขาก็ปล่อยสี่สาวงาม เหยียนหลิงจี, เสวี่ยหนี่ว์, จิงหนี่ และเถียนเหยียน ออกมา

"เหยียนหลิงจี, เสวี่ยหนี่ว์, จิงหนี่, เถียนเหยียน คารวะท่านเทพเจ้า!!!" สี่สาวงามกล่าวพร้อมกัน

ก่อนจะถูกส่งมา อิ๋งเจิ้งได้บอกเล่าเรื่องราวเหล่านี้แก่พวกนางแล้ว แม้ก่อนหน้านี้พวกนางจะคิดว่าเป็นเพียงนิทานหลอกเด็กของอิ๋งเจิ้ง แต่เมื่อทุกอย่างเกิดขึ้นจริงตรงหน้า พวกนางก็จำต้องเชื่อ

"พวกเจ้าทั้งสี่พักอยู่ที่นี่ไปก่อน เลือกวังที่ชอบได้ตามใจ" จักรพรรดิฟางกล่าวกับสี่สาว

"เพคะ ท่านเทพเจ้า!" ดวงตาของเหยียนหลิงจีเป็นประกายยั่วยวนขณะมองจักรพรรดิฟาง เสวี่ยหนี่ว์เองก็มีความอยากรู้อยากเห็น ส่วนจิงหนี่และเถียนเหยียนยังคงไร้อารมณ์

ลำแสงสี่สายพุ่งเข้าสู่หน้าผากของหญิงสาวทั้งสี่

"นี่คือ 'คัมภีร์สัจธรรมหุนหยวน' เป็นวิชาบำเพ็ญเพียรสายเซียนยุทธ์ สามารถฝึกฝนไปจนถึงขอบเขตเหรินเซียน (เซียนมนุษย์) ได้ และเป็นวิชาที่เหมาะสมกับพวกเจ้าที่สุด จงฝึกฝนให้ดีอยู่ที่นี่" จักรพรรดิฟางสั่งความ

"เพคะ ท่านเทพเจ้า" เหยียนหลิงจีและคนอื่นๆ พยักหน้ารับ

"พวกเจ้าฝึกฝนให้ดี ผลไม้ทิพย์ที่นี่กินได้ทั้งหมด แต่ต้องระวังว่าผลไม้บางชนิดมีฤทธิ์ยาแรงเกินไป ไม่เหมาะกับพวกเจ้าในตอนนี้ นอกจากนี้ ช่วยข้าดูแลผลไม้ทิพย์เหล่านี้ด้วย" จักรพรรดิฟางกล่าวช้าๆ ก่อนจะถ่ายทอดข้อมูลพื้นฐานของโลกใบเล็กเข้าสู่จิตใจของทั้งสี่สาว

จากนั้นจักรพรรดิฟางก็ออกจากโลกใบเล็กไป

ยังไม่ใช่เวลาที่จะมาเสพสุข

จักรพรรดิฟางออกจากโลกใบเล็กกลับสู่ดินแดนหงฮวง

กระแสพลังศรัทธานับไม่ถ้วนหลั่งไหลเข้าหาจักรพรรดิฟาง ปาฏิหาริย์ที่เขาแสดงในโลกมหาฉินทำให้ผู้คนเก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์ในต้าฉินหันมาศรัทธาในทันที อีกหนึ่งเปอร์เซ็นต์ที่เหลือคือเหล่าผู้ภักดีต่อหกแคว้นเก่าที่ยังคงรู้สึกอยุติธรรมและเคียดแค้นต่อเขา

พลังศรัทธานับสิบล้านสายหลั่งไหลเข้าสู่ร่างกายของจักรพรรดิฟางในชั่วพริบตา

จักรพรรดิฟางเริ่มจัดระเบียบวิถีแห่งเทพ!

ระดับขั้นของวิชาเทพเจ้าอมตะ: ขั้นที่หนึ่งถึงเก้า หลังขั้นเก้าคืออาณาเขตนักบุญ(เซิ่งอวี้) หลังอาณาเขตนักบุญคือกึ่งเทพ และหลังกึ่งเทพคือเทพเจ้า!

เทพเจ้าเทียบเท่ากับเซียนในดินแดนหงฮวง ระดับขั้นหลังจากเทพเจ้าคือ: เทพเจ้า, เทพแท้จริงขั้นต่ำ, เทพแท้จริงขั้นกลาง, เทพแท้จริงขั้นสูง, เทพสวรรค์, เทพประธาน, อมตะ, ต้นกำเนิด, สูงสุด!

เทียบเท่ากับระดับในดินแดนหงฮวง: เหรินเซียน (เซียนมนุษย์), เทียนเซียน (เซียนสวรรค์), เจินเซียน (เซียนแท้จริง), เสวียนเซียน (เซียนลึกลับ), จินเซียน (เซียนทองคำ), ไท่อี่จินเซียน (เซียนทองคำมหาเอกภาพ), ต้าหลัวจินเซียน (เซียนทองคำมหาอรหันต์), กึ่งนักบุญ, นักบุญ!

พลังศรัทธานับสิบล้านหลั่งไหลเข้าสู่ร่าง ระดับวิถีเทพของจักรพรรดิฟางเริ่มทะลวงผ่าน พุ่งตรงสู่ขอบเขตกึ่งเทพโดยไม่มีสิ่งกีดขวาง

เขาเหลือเพียงอีกก้าวเดียวก็จะจุดไฟเทพ สร้างอาณาจักรเทพ และหล่อหลอมเทวสภาพได้สำเร็จ

ทว่า พลังศรัทธาที่เหลือยังต้องสะสมต่อไปอีกระยะ ตอนนี้ยังห่างไกลจากคำว่าเพียงพอ

การจุดไฟเทพไม่ใช่ปัญหาใหญ่ แต่การสร้างอาณาจักรเทพต้องใช้พลังศรัทธามหาศาล

แน่นอนว่า ยิ่งสะสมได้มากเท่าไหร่ก็ยิ่งดีเท่านั้น