บทที่ 26 คลื่นเจตนาฆ่า เริ่มทำงาน

บทที่ 26 คลื่นเจตนาฆ่า เริ่มทำงาน

ทุกคนในที่นั้นต่างตกตะลึง ไม่มีใครคาดคิดว่าจะมีคนอื่นมาถึง จนกระทั่งชาวบ้านจำได้ว่าผู้มาใหม่คือหลินหย่งหมิง

"เจ้าตาบอดกลับมาแล้วเหรอ? พวกเรารอดแล้วใช่ไหม?"

"ไม่แน่หรอก โจรพวกนี้ก็มีวิญญาจารย์เหมือนกันนะ"

อิงหลานที่ไม่เจอหน้าลูกชายมาสิบกว่าวัน รีบลุกขึ้นยืนตะโกนเรียก "หมิงเอ๋อร์!"

"ท่านพ่อ ท่านแม่ สบายดีไหมครับ? บาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า?" หลินหย่งหมิงก้าวเข้าไปสำรวจดู พวกเขาไม่มีบาดแผลหรือคราบเลือด มีเพียงเสื้อผ้าที่เลอะเทอะเล็กน้อย

"เจ้ากลับมาก็ดีแล้ว แต่หมิงเอ๋อร์ อย่าใจร้อนนะ พวกโจรตรงหน้ามีพลังวิญญาณกันหลายคน หัวหน้าพวกมันมีวงแหวนวิญญาณกะพริบตั้งสี่วง น่าจะเป็นวิญญาณบรรพชนสี่วงแหวนอย่างที่หนังสือว่าไว้" หลินชงกล่าวด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

จากหนังสือที่สวีชิงให้มา หลินชงได้เรียนรู้เกี่ยวกับระดับขั้นของวิญญาจารย์

หนึ่งวงแหวนวิญญาจารย์, สองวงแหวนมหาวิญญาจารย์, สามวงแหวนอัคราจารย์วิญญาณ, สี่วงแหวนวิญญาณบรรพชน, ห้าวงแหวนราชาวิญญาณ, หกวงแหวนจักรพรรดิวิญญาณ, เจ็ดวงแหวนมหาปราชญ์วิญญาณ, แปดวงแหวนวิญญาณพรหมยุทธ์ และเก้าวงแหวนราชทินนามพรหมยุทธ์

"ท่านพ่อ ข้าเข้าใจแล้วครับ"

หลินหย่งหมิงก็เห็นวงแหวนวิญญาณทั้งสี่บนตัวชายหน้าบาก บ่งบอกว่าเป็นวิญญาณบรรพชน แต่วงแหวนทั้งสี่เป็นสีขาว, เหลือง, เหลือง และม่วง มีคลื่นพลังวิญญาณอยู่ที่ประมาณระดับ 43

"เชี่ย เอ้ย นึกว่าวิญญาจารย์จากสำนักวิญญาณยุทธ์แถวนี้มาซะอีก ที่แท้ก็แค่เด็กเมื่อวานซืนคนเดียว ตกใจหมดเลย"

"เฮ้ย เจ้าหนู เห็นแก่ที่เจ้ามีพลังวิญญาณ มาเป็นลูกน้องข้าไหม? แล้วข้าจะไว้ชีวิตครอบครัวเจ้า ว่าไง?" ชายหน้าบากตะโกนไล่หลังหลินหย่งหมิง

"ไม่กลัวข้าจะตัดหัวเจ้าตอนหลับหรือไง?" หลินหย่งหมิงสวนกลับอย่างเย็นชา ไร้ซึ่งความเกรงใจ

"ที่เจ้าพูดมาก็มีเหตุผล งั้นข้าคงต้องตัดไฟแต่ต้นลม เดี๋ยวเจ้าจะกลับมาแก้แค้นข้าทีหลัง" ชายหน้าบากคิดตามแล้วหันหน้ากลับมา

ในขณะนี้ หลินหย่งหมิงที่ปลอบโยนพ่อแม่เสร็จแล้ว ก็หันมาเผชิญหน้ากับกลุ่มโจรภูเขา

"ยี่สิบห้าคน แต่มีแค่ห้าคนที่มีพลังวิญญาณ อีกสิบห้าคนถือดาบล้อมชาวบ้านอยู่ ถ้าข้าระวังหน่อย ก็พอสู้ไหว"

"น่าจะเป็นพวกโจรจากภูเขาแถวที่ราบลี่หม่า"

ภายใต้ 'เนตรจิต' หลินหย่งหมิงมองเห็นจุดอ่อนและตำแหน่งของโจรภูเขาได้อย่างชัดเจน

"ลูกพี่ ไอ้เด็กนี่ตาบอดด้วยว่ะ ฮ่าฮ่า หรือว่ามันอ่อนแอเกินไปจนโดนคนอื่นควักลูกตาแตก?" เจ้าอ้วนที่อยู่ด้านหลังซ้ายของหัวหน้าโจรพูดเยาะเย้ย หัวเราะเสียงดังเหมือนหมู

"มันเป็นวิญญาจารย์แล้วค่อยตาบอด หรือตาบอดแล้วค่อยเป็นวิญญาจารย์วะ? นานๆ ทีจะเจอวิญญาจารย์ตาบอดในหมู่บ้านเล็กๆ แบบนี้ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า" ชายวัยกลางคนร่างผอมแห้งที่อยู่ด้านหลังขวามีแววตาเจ้าเล่ห์เสริมขึ้นมา

"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า..." โจรคนอื่นๆ ก็ระเบิดเสียงหัวเราะตาม

"ท่านผู้มีเกียรติ เสี่ยวหมิงเป็นแค่เด็กเจ็ดขวบ ถ้าท่านอยากได้เงิน ข้าจะไปเอามาให้เดี๋ยวนี้ ได้โปรดอย่าทำร้ายพวกเขาเลย" ผู้ใหญ่บ้านเห็นท่าไม่ดี จึงเดินเข้าไปหาหัวหน้าโจรแล้วอ้อนวอนอย่างนอบน้อม

"ตาแก่ สายไปแล้ว ข้าให้โอกาสเจ้าไปแล้ว เจ้ายังอยากให้ข้าปล่อยวิญญาจารย์ที่อาจจะกลับมาแก้แค้นข้าทีหลังไปอีกเหรอ?"

"เจ้าเป็นใคร มีสถานะอะไร ถึงยังหวังให้ข้าให้โอกาสอีก? ไม่รู้รึไงว่าใครคุมสถานการณ์อยู่?" หัวหน้าโจรผลักผู้ใหญ่บ้านล้มลงกับพื้น น้ำเสียงเกรี้ยวกราด

"ผู้ใหญ่บ้าน!" หลินหย่งหมิงรีบก้าวเข้าไปประคองผู้ใหญ่บ้านขึ้นมา

"เสี่ยวหมิง ปู่ไม่เป็นไร อย่าใจร้อน เจ้าคือความหวังของหมู่บ้านเรา ตราบใดที่เจ้ายังมีชีวิตอยู่ หมู่บ้านเราก็ไม่สิ้นหวัง เจ้าเป็นวิญญาจารย์ เจ้าว่องไว หาโอกาสหนีไป หนีไปในเมือง" ผู้ใหญ่บ้านกระซิบสั่งหลินหย่งหมิงอย่างจริงจัง

"ผู้ใหญ่บ้าน ไม่ครับ ถ้าข้าเสียทั้งพ่อแม่และหมู่บ้านไป ข้าก็ไม่มีบ้านให้กลับจริงๆ แล้ว ข้าจะทิ้งพวกท่านไปได้ยังไง?" หลินหย่งหมิงตอบกลับอย่างหนักแน่น

หลินหย่งหมิงสัมผัสได้ว่าคนพวกนี้เต็มไปด้วยเจตนาฆ่าและความชั่วร้าย ดังนั้น เขาจึงทิ้งคนทั้งหมู่บ้านแล้วหนีไปคนเดียวไม่ได้เด็ดขาด

"เฮ้ย แอบคุยแผนหนีกันรึไง? ไอ้หนู ถ้าเจ้ากล้าหนี ข้าจะฆ่าพวกมันทิ้งเดี๋ยวนี้" หัวหน้าโจรขู่หลินหย่งหมิง

"ผู้ใหญ่บ้าน ถอยไปก่อนครับ"

"ข้าขอสู้ได้ไหม?" หลินหย่งหมิงก้าวไปข้างหน้าสองก้าว วิญญาณยุทธ์ 'ดาบอัสนี' ปรากฏขึ้นในมืออีกครั้ง

"วิญญาณยุทธ์ของเด็กนี่คุณภาพดีใช้ได้ แต่มันยังเด็ก อย่างมากก็คงเป็นแค่วิญญาจารย์สองวงแหวน" หัวหน้าโจรพึมพำกับตัวเองขณะมองดูดาบอัสนีของหลินหย่งหมิงที่เปล่งแสงสีฟ้าจางๆ

"ไอ้หนู ข้าเป็นถึงวิญญาณบรรพชน ส่วนเจ้าก็แค่เด็กตาบอด ยังคิดจะสู้กับข้าอีกเหรอ? ไม่เห็นหัวข้าเลยรึไง? ผ่านด่านลูกน้องข้าให้ได้ก่อนเถอะ"

"น้องรอง น้องสาม พวกเจ้าสองคนไปจัดการมันซะ" หัวหน้าโจรหันไปสั่งเจ้าอ้วนและชายร่างผอมข้างกาย

"ได้เลยลูกพี่ ข้าชอบสั่งสอนเด็กเมื่อวานซืนที่สุด" ชายร่างผอมเลียริมฝีปาก ยิ้มอย่างชั่วร้าย

"หนูพิษเบญจมาศ สถิตร่าง!" วิญญาณยุทธ์ของชายร่างผอมเป็นสัตว์วิญญาณประเภทหนูพิษ เป็นอัคราจารย์วิญญาณที่มีวงแหวนสีขาวหนึ่ง เหลืองสอง

"พี่สาม ให้ข้าลุยก่อน หมูป่าวัชระ สถิตร่าง" วิญญาณยุทธ์ของเจ้าอ้วนเป็นหมูที่มีหัวเหมือนหมาและตัวอ้วนกลม เป็นอัคราจารย์วิญญาณที่มีวงแหวนแบบเดียวกัน

"อัคราจารย์วิญญาณระดับ 35 และระดับ 33 สายสัตว์วิญญาณทั้งคู่ เจ้าอ้วนน่าจะเป็นสายโจมตีหนัก ส่วนชายร่างผอมน่าจะเป็นสายโจมตีเร็ว" หลินหย่งหมิงวิเคราะห์ความแข็งแกร่งของคู่ต่อสู้

"งั้นก็เข้ามา!" หลินหย่งหมิงพุ่งตัวออกไปห่างจากชาวบ้านเล็กน้อย กลัวว่าพลังวิญญาณจะส่งผลกระทบต่อพวกเขา

"ไอ้หนู ฉลาดดีนี่ กลัวชาวบ้านโดนลูกหลงสินะ? แต่เปล่าประโยชน์ ฆ่าเจ้าเสร็จ พวกมันก็อยู่ได้อีกไม่นานหรอก" ชายร่างผอมไล่ตามมาติดๆ เป็นคนแรกที่เข้าถึงตัวหลินหย่งหมิง ตามด้วยเจ้าอ้วน

"น้องรอง น้องสาม ตะวันจะตกดินแล้ว รีบๆ จัดการซะ จะได้กลับไปกินเหล้ากินเนื้อกันเร็วๆ" หัวหน้าโจรยืนสั่งการอยู่กับที่

"ไอ้หนู ลูกพี่สั่งแล้ว เตรียมตัวตายซะ! ทักษะวิญญาณที่หนึ่ง หมูป่าวัชระแยกปฐพี" เจ้าอ้วนที่สถิตร่างวิญญาณยุทธ์แล้ว ทุบหมัดลงพื้น ส่งเสาหินพุ่งเข้าใส่หลินหย่งหมิง

"วิญญาณยุทธ์ธาตุดินสินะ" หลินหย่งหมิงคิดในใจ

"บล็อก!" หลินหย่งหมิงใช้วิชาดาบพื้นฐานโดยไม่ขยับตัว

เพราะด้วยการเสริมพลังจากวงแหวนวิญญาณร้อยปีและพันปี ร่างกายและพลังวิญญาณของเขาแข็งแกร่งกว่าอัคราจารย์วิญญาณทั้งสองคนนี้มาก

เสาหินปะทะกับ 'บล็อก' ซึ่งสร้างโล่ครึ่งวงกลมขึ้นมาทันที ทำลายเสาหินจนแตกกระจาย

"มีฝีมือเหมือนกันนี่หว่า รับการโจมตีของน้องรองได้โดยไม่ต้องใช้ทักษะวิญญาณ ทักษะวิญญาณที่หนึ่ง หมอกทมิฬ!" ฝ่ามือของชายร่างผอมรวบรวมกลุ่มหมอกพิษสีดำซัดตรงใส่หลินหย่งหมิง ทำลายโล่ของ 'บล็อก'

"ทักษะวิญญาณที่สอง พิษกัดกร่อน!" ทันใดนั้น ลำแสงสีเขียวเข้มก็พุ่งเข้าใส่หลินหย่งหมิง

"ข้ามองเห็นความแข็งแกร่งของพวกแกชัดเจนแล้ว" หลินหย่งหมิงไม่ปิดบังพลังอีกต่อไป และเลิกประมาทโดยสิ้นเชิง

"คลื่นเจตนาฆ่า!" หลินหย่งหมิงเปิดใช้งาน 'คลื่นเจตนาฆ่า' แม้แต่ตอนสู้กับพยัคฆ์สายฟ้าและหมาป่าป่าดงดิบก่อนหน้านี้ เขาก็ยังไม่เคยใช้มัน

ทันใดนั้น วงแหวนวิญญาณของเขาก็เปล่งแสง เปิดฉากโจมตีด้วยความเร็วปานสายฟ้าแลบ

"ทักษะวิญญาณที่หนึ่ง ดาบประกายอัสนี!" หลินหย่งหมิงพุ่งไปปรากฏตัวต่อหน้าทั้งสอง ภายในรัศมีของ 'คลื่นเจตนาฆ่า' ทั้งคู่ได้รับผลกระทบ ทำให้ปฏิกิริยาตอบสนองช้าลงชั่วขณะ

'ดาบประกายอัสนี' พาดผ่านร่างทั้งสองอย่างรวดเร็ว

"เร็ว... อะไรขนาดนี้!" เพียงดาบเดียว ทะลวงร่างทั้งสอง ล้มลงกับพื้น ดวงตาเบิกกว้างด้วยความไม่เชื่อ

เดิมที ทั้งสองคนน่าจะพอสู้ได้ แต่เมื่อเห็นหลินหย่งหมิงเป็นแค่เด็ก พวกเขาจึงประมาท และไม่คาดคิดว่าหลินหย่งหมิงจะเป็นมหาวิญญาจารย์ระดับ 24 แถมยังมีวงแหวนวิญญาณที่เหนือกว่าพวกเขามากนัก

"น้องรอง น้องสาม!" กว่าหัวหน้าโจรจะรู้ตัว ลูกน้องทั้งสองก็กลายเป็นศพไปแล้ว