บทที่ 20: สถานการณ์เปิดกว้าง! มังกรกำลังจะออกสู่ทะเล!

บทที่ 20: สถานการณ์เปิดกว้าง! มังกรกำลังจะออกสู่ทะเล!

“ให้ชั้นดูหน่อยซิ... ว่าการเก็บเกี่ยวครั้งใหญ่นี้จะนำความประหลาดใจครั้งใหญ่แค่ไหนมาให้ชั้น!”

ทันทีที่สิ้นเสียง!

ฟุ่บ!

หน้าจอแสงสีฟ้าเข้ม, ที่มองเห็นได้เพียงฟางหยวน, ก็คลี่ออกต่อหน้าเขาในทันที!

ข้อมูลหนาแน่นบนนั้นรีเฟรชราวกับน้ำตก!

การตรวจสอบเสร็จสมบูรณ์!

สรุปการเก็บเกี่ยวครั้งนี้มีดังนี้:

พลังงานระบบ:

พลังงานพื้นฐาน: 1250 แต้ม (เกินขีดจำกัดการจัดเก็บ 250 แต้ม, จัดเก็บในช่องพลังงานสำรองโดยอัตโนมัติ)

การวิเคราะห์แหล่งพลังงาน: เหล็กกล้าด้อยคุณภาพ, ดินปืน, ไม้เรือ… ในหมู่พวกมัน, ดินปืนให้การแปลงพลังงานสูงถึง 60%!

คลังวัสดุแนวคิด:

แนวคิดทั่วไป:

ความแข็งแกร่ง (ทั่วไป) x 180 หน่วย

ความคม (ทั่วไป) x 95 หน่วย

การระเบิด (ทั่วไป) x 110 หน่วย

ไม้ (ทั่วไป) x 350 หน่วย

… (ไอเทมจิปาถะอื่นๆ ละไว้)

แนวคิดหายาก:

แก๊สพิษ (หายาก) x 5 หน่วย (จากระเบิดแก๊ส MH5)

ความคม (ระดับโลก •พลังงานสลายตัว) x 0.1 หน่วย (จากรอยฟันที่เหลืออยู่ของ “ตาเหยี่ยว” มิฮอร์ค)

ตูม!

เมื่อมองดูรายการของที่ริบมาได้อย่างหรูหรานี้, ลมหายใจของฟางหยวนก็หนักหน่วง!

เขารวยแล้ว!

คราวนี้เขารวยจริงๆ!

พลังงานกว่าพันแต้ม! นั่นเพียงพอสำหรับเขาที่จะทำการสกัดแนวคิดความเข้มข้นสูงได้หลายครั้ง!

ยิ่งไปกว่านั้น, ความประหลาดใจที่ยิ่งใหญ่ที่สุดไม่ใช่แนวคิดพื้นฐานเหล่านั้น!

มันคือสิ่งนั้น!

ความคม (ระดับโลก •พลังงานสลายตัว) x 0.1 หน่วย!

แม้ว่ามันจะเป็นเพียง 0.1 หน่วย, น้อยนิดจนน่าสมเพช!

แต่นั่นมันถูกขูดมาจากรอยฟันของนักดาบที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก!

คุณภาพคือระดับโลก!

มูลค่าของสิ่งนี้สูงกว่าแนวคิดธรรมดารวมกันหลายร้อยหน่วยเสียอีก!

“ระบบ!”

ฟางหยวนข่มความดีใจอย่างบ้าคลั่งและออกคำสั่งโดยไม่ลังเล!

“รวมแนวคิด 【ความคม (ระดับโลก)】 ทั้ง 0.1 หน่วยนี้เข้ากับ 【ผลปักษีจู่โจม】 ของชั้นทันที!”

ติ๊ง! ได้รับคำสั่ง! กำลังดำเนินการรวมแนวคิด…

คำเตือน! แนวคิดระดับสูงที่รวมเข้ากับแม่แบบระดับต่ำจะทำให้เกิดปฏิกิริยาพลังงานที่รุนแรง! โปรดเตรียมตัวให้พร้อม, โฮสต์!

วินาทีต่อมา!

ความเจ็บปวดอันแหลมคมที่ไม่อาจบรรยายได้ก็ปะทุขึ้นจากแผ่นหลังของฟางหยวนในทันใด!

มันให้ความรู้สึกราวกับว่าเข็มเหล็กร้อนแดงนับไม่ถ้วนกำลังทิ่มแทงกระดูกและเนื้อของเขาอย่างบ้าคลั่ง!

ฟุ่บ!

ปีกเหล็กคู่หนึ่งบนหลังของเขากางสยายออกอย่างควบคุมไม่ได้!

ปีก, ซึ่งแต่เดิมส่องประกายโลหะเย็นเยียบ, บัดนี้กลับกลายเป็นสีแดงก่ำ, ราวกับว่าพวกมันถูกโยนเข้าไปในเตาหลอมเพื่อตีขึ้นรูปใหม่!

ที่ขอบปีก, ขนนกที่คมที่สุดกำลังเกิดการเปลี่ยนแปลงที่น่าอัศจรรย์ด้วยความเร็วที่มองเห็นได้!

พวกมันบางลง! แข็งแกร่งขึ้น!

มีประกายสีดำคล้ายออบซิเดียนจางๆ ปรากฏขึ้นบนพวกมันด้วยซ้ำ!

ฟางหยวนสัมผัสได้อย่างชัดเจน!

ปีกของเขาได้ถือกำเนิดใหม่แล้ว!

ถ้าปีกเหล็กก่อนหน้านี้เป็นเพียงแผ่นเหล็กที่คม

ถ้างั้นตอนนี้!

พวกมันคือใบมีดล้ำค่าที่สามารถตัดผ่านเหล็กกล้าได้!

“ฟู่… ฟู่…”

ฟางหยวนหอบหายใจอย่างหนัก, แผ่นหลังของเขาชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อ, แต่รอยยิ้มบนใบหน้าของเขากลับกว้างขึ้น!

มันคุ้มค่า!

คุ้มค่ามาก!

เพียง 0.1 หน่วยของพลังงานสลายตัวก็นำไปสู่การปรับปรุงที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้!

จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเขาสามารถย่อยสลายตัวตาเหยี่ยวเอง, หรือดาบดำ: โยรุ ของเขา…

ฮือ!

ฟางหยวนรีบหยุดความคิดอันตรายนั้นอย่างรวดเร็ว!

มุมมอง! เขาต้องขยายมุมมองของเขา!

กินทีละคำ, เดินทีละก้าว!

มันเร็วเกินไปที่จะคิดถึงเรื่องเหล่านี้ในตอนนี้!

…

“พวกนายจะไปจริงๆ เหรอ?”

บนดาดฟ้าของภัตตาคารลอยทะเล บาราติเอ, เซฟ, ที่กำลังพ่นควันซิการ์, มองฟางหยวนและไนท์อาวล์, ที่เตรียมเรือลำเล็กและกำลังจะจากไป

สายตาของเขาซับซ้อนอย่างไม่น่าเชื่อ

เมื่อครู่นี้, เขาได้เฝ้าดูชายหนุ่มคนนี้สั่งการเด็กหนุ่มมีปีกให้ย้ายซากเรือที่พังยับเยินของครี้ก, ทีละชิ้น, ขึ้นไปบนเรือค้าขายลำเล็กที่ไม่สะดุดตาของพวกเขา, ราวกับว่าพวกเขากำลังย้ายบ้าน

นั่นมันเศษเหล็กหลายสิบ, หรืออาจจะหลายร้อยตัน!

แต่, ระดับน้ำของเรือลำเล็กกลับไม่เปลี่ยนแปลงเลยแม้แต่น้อย!

นี่มันขัดกับสามัญสำนึกทางฟิสิกส์อย่างสิ้นเชิง!

เซฟใช้เวลาทั้งชีวิตในแกรนด์ไลน์; มีเรื่องแปลกประหลาดอะไรบ้างที่เขาไม่เคยเห็น?

แต่เขาสามารถยืนยันได้ว่าชายหนุ่มที่ชื่อฟางหยวนคนนี้คือคนที่ลึกลับและแปลกประหลาดที่สุดเท่าที่เขาเคยพบมา!

“ใช่, ธุรกิจจบแล้ว, ก็ถึงเวลาต้องไป”

ฟางหยวนยิ้มให้เซฟ, ทำตัวเหมือนพ่อค้าที่แท้จริง

เขาดันกล่องใบใหญ่ที่เต็มไปด้วยเงินหนึ่งล้านเบรี, พร้อมกับ 【เครื่องกรองน้ำทะเล】 และ 【แผ่นทำความร้อนอุณหภูมิคงที่】 อีกหลายร้อยชุด, ไปทางเขา

“บอสเซฟ, ยินดีที่ได้ทำธุรกิจกับคุณ”

เซฟไม่ได้มองเงินหรือสินค้า; สายตาของเขา, ราวกับมีด, จับจ้องไปที่ฟางหยวนเขม็ง

หลังจากเงียบไปนาน, ในที่สุดเขาก็อดไม่ได้ที่จะถามคำถามในใจ

“ไอ้หนุ่ม…”

เสียงของเซฟแหบห้าวและต่ำ

“แก… เป็นใครกันแน่?”

จากตัวฟางหยวน, เขาสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่อันตรายกว่าไอ้โง่ครี้กเป็นพันเท่า!

มันไม่ใช่ความดุร้ายของโจรสลัด, หรือความยุติธรรมของกองทัพเรือ

แต่มันเป็น… ความเย็นชาอันล้ำลึกและความโลภที่มองเห็นทุกสรรพสิ่งในโลกเป็นสมบัติของตัวเอง, เป็นเพียงวัสดุและเหยื่อ…

เขาเคยเห็นสายตาเช่นนี้จากเหล่าสัตว์ประหลาดที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของโลกในครึ่งหลังของแกรนด์ไลน์เท่านั้น!

เมื่อเผชิญหน้ากับคำถามของเซฟ, ซึ่งไม่ต่างอะไรกับการไต่สวนค้นหาจิตวิญญาณ

รอยยิ้มบนใบหน้าของฟางหยวนยังคงไม่เปลี่ยนแปลง

เขาไม่ได้ตอบ

เขาเพียงแค่หันหลังกลับ, และพร้อมกับไนท์อาวล์, ที่เงียบราวกับเงา, กระโดดขึ้นเรือลำเล็กของเขา

“บอสเซฟ, หวังว่าเราจะได้พบกันอีก”

ฟางหยวนแก้เชือก, และเรือลำเล็กก็ค่อยๆ แล่นออกจากบาราติเอ

เซฟยืนนิ่งอยู่บนดาดฟ้า, มองเงาของเรือลำเล็กที่เล็กลงและไกลออกไปในแสงสุดท้ายของพระอาทิตย์ที่กำลังตกดิน

จนกระทั่งเรือกลายเป็นจุดสีดำเล็กๆ โดยสมบูรณ์

เขาถึงค่อยๆ ดึงซิการ์มวนใหม่ออกจากกระเป๋า, และใช้ขาไม้ของเขา, ครูดประกายไฟบนดาดฟ้าด้วยเสียง “แคร่ก”, จุดมัน

เขาสูบมันลึกๆ

ควันที่พ่นออกมาบดบังใบหน้าของเขา, ซึ่งสลักไว้ด้วยความเคร่งขรึม

“ไอ้หนูซันจิคนนั้น, ออกทะเลไปกับหมวกฟาง, ไม่รู้ว่าจะเป็นโชคดีหรือโชคร้าย…”

เซฟพึมพำกับตัวเอง

จากนั้น, เขาเหลือบมองไปในทิศทางที่ฟางหยวนหายตัวไปอีกครั้ง, ดวงตาของเขากลายเป็นลึกซึ้งอย่างไม่น่าเชื่อ

“อย่างไรก็ตาม, เมื่อเทียบกับไอ้หมอนั่น, หมวกฟางก็เป็นเพียงเด็กไร้เดียงสา…”

“สายตาแบบนั้น… ไม่ผิดแน่…”

“มังตรร้ายที่แท้จริงกำลังจะผงาดออกจากบ่อน้ำเล็กๆ ในอีสต์บลูแห่งนี้แล้ว!”

…

ในเวลาเดียวกัน

ไกลออกไปที่มารีนฟอร์ด, กองบัญชาการกองทัพเรือ

ในห้องทำงานที่มีป้าย “นาวาเอก” ติดอยู่ที่ประตู

ควันโขมง

“ไวท์ ฮันเตอร์” สโมคเกอร์ กำลังมองออกไปนอกหน้าต่างด้วยสีหน้าที่หงุดหงิด

นับตั้งแต่ที่ไอ้เด็กมีปีกคนนั้นหนีรอดไปจากใต้จมูกของเขาที่โลคทาวน์, เขาก็หัวเสียมาตลอด!

นี่คือความอัปยศครั้งใหญ่สำหรับเขา!

“รายงาน!”

ในตอนนั้นเอง, นายทหารเรือคนหนึ่งก็เคาะประตูและเข้ามา, สีหน้าของเขาจริงจัง

เขาวางรายงานข่าวกรองเร่งด่วน, ที่เพิ่งมาถึงจากอีสต์บลู, ลงบนโต๊ะของสโมคเกอร์

“นาวาเอก สโมคเกอร์!”

เสียงของนายทหารเจือปนความตึงเครียด

“ผู้หลบหนีจากโลคทาวน์, ‘มนุษย์ปีกเหล็ก’ ฟางหยวน, มีร่องรอยใหม่แล้ว!”

สโมคเกอร์หันขวับในทันใด, ดวงตาอันคมกริบของเขาจับจ้องไปที่แฟ้มข่าวกรองทันที!

“ว่ามา!”

“ตามรายงานจากสายของเราในอีสต์บลู, ‘มนุษย์ปีกเหล็ก’ ฟางหยวน ปรากฏตัวที่ภัตตาคารลอยทะเล บาราติเอ ในวันนี้!”

นายทหารกลืนน้ำลายและพูดต่อ:

“ยิ่งไปกว่านั้น, ไม่นานหลังจากการปรากฏตัวของเขา, จ้าวแห่งอีสต์บลู ‘จอมหลอกลวง’ ครี้ก, ก็นำกองเรือที่เหลือของเขามาถึงและปะทะกับ ลูฟี่หมวกฟาง และ… เจ็ดเทพโจรสลัด ‘ตาเหยี่ยว’ มิฮอร์ค!”

“ผลลัพธ์สุดท้ายคือการล่มสลายโดยสิ้นเชิงของกลุ่มโจรสลัดครี้ก!”

“แม้ว่าความดีความชอบส่วนใหญ่จะเป็นของลูฟี่หมวกฟางและตาเหยี่ยว, แต่สายของเราสังเกตเห็นรายละเอียดที่แปลกประหลาดมาก…”

“หลังจากสิ้นสุดการต่อสู้, ‘มนุษย์ปีกเหล็ก’ ฟางหยวนคนนั้นได้กอบกู้และขนย้ายซากเรือหลักของกลุ่มโจรสลัดครี้กที่ถูกตาเหยี่ยวตัดขาด, ออกไปทั้งหมด!”

“จุดประสงค์ของเขาไม่ทราบ! วิธีการของเขาก็ไม่ทราบ!”

คิ้วของสโมคเกอร์ขมวดแน่นขึ้นเรื่อยๆ!

กอบกู้ซากเรือโจรสลัด?

ไอ้เด็กนี่มันต้องการจะทำอะไรกันแน่?

“จากความสามารถในการบินที่ ‘มนุษย์ปีกเหล็ก’ ฟางหยวนได้แสดงออกมา, และความเชื่อมโยงของเขากับการล่มสลายของครี้ก, การวิเคราะห์ข่าวกรองชี้ให้เห็นว่าเขาเป็นภัยคุกคามที่สำคัญต่อสันติภาพของอีสต์บลูทั้งหมด!”

นายทหารสูดหายใจเข้าลึกๆ และกล่าวสรุปในที่สุด

“พวกเรา… แนะนำให้เพิ่มระดับค่าหัวของเขาทันที!”

“ค่าหัวเดิม 5 ล้านเบรี, ที่ตั้งไว้สำหรับข้อหา ‘แหกคุก’ และ ‘ทำร้ายนายทหารเรือ’, ควรได้รับการประเมินใหม่!”