93-94

7/8

Ep.93

หลังจากฆ่าเว่ยฉี ฉู่เซวียนรู้สึกได้ถึงพลังที่ออกมาจากเงาโลหิต ด้วยข้อตกลงเรื่องการแบ่งพลังของเขา คิดว่าทำให้ทักษะกระหายเลือดทำงานโดยอัตโนมัติ

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า เจ้าหนู ในที่สุดเจ้าก็ฆ่าคนซักที!” เสียงหัวเราะคลุ้มคลั่งของมังกรสะท้อนขึ้นในใจฉู่เซวียน ฟังจากน้ำเสียงมันดูตื่นเต้นมาก เห็นได้ชัดว่าเจ้าหมอนี่กังวลโคตรๆว่าเขาจะเอาแต่ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขไปวันๆ

แล้วอีกอย่าง ช่วงที่ผ่านมา​ฉู่เซวียนไม่ได้ใช้เงาโหลิตสังหารศัตรูเลย ส่งผลให้วิญญาณมังกรไม่ได้รับพลังงานและเลือด คิดว่ามันคงร้อนใจจะแย่แล้ว

“หืม? ศัตรูคนต่อไปของเจ้าคือผู้ใช้พลังเลเวล 5 ขั้นปลายหรือ? จุ๊ จุ๊ จุ๊ เจ้าหนู อยากให้ข้าช่วยไหม?” วิญญาณมังกรเหมือนจะรับรู้ได้ถึงกลิ่นอายของเว่ยโฉว เอ่ยถามอกมา

“ก็แค่ผู้ใช้พลังเลเวล 5 ขั้นปลาย ไม่จำเป็นต้องช่วย” ฉู่เซวียนเผยรอยยิ้มบางบนใบหน้าเขา

ตอนต่อสู้กับหวังเทียนป่าก่อนหน้านี้  ฉู่เซวียนต้องพยายามอย่างเต็มกำลังเพื่อที่จะเผชิญหน้ากับอีกฝ่ายที่ใช้ยากระตุ้นก้าวกระโดดขึ้นเป็นเลเวล 5

แต่ตอนนี้ ด้วยพลังรบของเขา สามารถกล่าวได้เลยว่าเขาไม่มีทางพ่ายแพ้ศัตรูในเลเวล 5 !

“ตอบได้ไม่เลว! เจ้ามันบ้า! บ้าเหมือนเราเทพเจ้าเมื่อก่อนไม่มีผิด” วิญญาณมังกรพูดอย่างเผ็ดร้อน

ฉู่เซวียนได้ยินคำนี้ ถึงกับพูดไม่ออก เลิกสนใจเสียงของวิญญาณมังกรอีก

ย้ายมาทางฝั่งเหล่าทหารตรงขอบสนาม

“นี่เว่ยฉี ... ผู้ใช้พลังเลเวล 4 ตายแล้วหรอ?”

“หัวขาดแบบนั้นก็ต้องตายอยู่แล้ว! แต่เทพมรณะฆ่ามันได้ก็ดี พวกเราไม่ต้องการไอ้สวะแบบนั้นอยู่ในกองทัพ!”

“แต่ดูหัวหน้าหน่วยเว่ยโฉวสิ แรงกดดันบนตัวเขาตอนนี้น่ากลัวเหลือเกิน”

“เว่ยฉี เว่ยโฉว ได้ยินมาว่าทั้งสองคนเป็นพี่น้องร่วมสายเลือด การตายของเว่ยฉี เว่ยโฉวไม่ยอมอยู่เฉยแน่ ...”

เห็นเว่ยฉีตาย เว่ยโฉวหลังจากร้องคำรามด้วยความโกรธแค้นก็เงียบไปพักหนึ่ง พวกทหารที่รับชมอยู่รอบนอก เมื่อได้สติก็เกิดความโกลาหลขึ้นทันที

“เว่ยโฉวกำลังจะคลั่งแล้ว นายทหารทุกคน ออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้!” สังเกตเห็นว่าท่าทีของเว่ยโฉวดูผิดปกติ เล่ยซานตะโกนออกคำสั่งทันที

เหล่าทหารพอได้ยิน แม้ใบหน้าของพวกเขาจะแสดงถึงความผิดหวังที่จะไม่ได้เห็นการต่อสู้ของผู้ใช้พลังเลเวล 5 แต่ก็ยังทำตามแต่โดยดี ออกจากสนามฝึกซ้อมอย่างเชื่อฟัง

“เว่ยฉี อย่าทำอะไรบุ่มบ่าม!” เหล่าหลี่และเล่ยซานกระโจนออกมาขวางหน้าฉู่เซวียน สีหน้าของทั้งสองดูเคร่งเครียดเล็กน้อยยามมองไปทางเว่ยโฉว แต่น้ำเสียงที่กล่าวยังคงหนักแน่น

การกระทำของทั้งสอง เห็นได้ชัดว่าต้องการปกป้องฉู่เซวียนที่อยู่เบื้องหลัง

“เหอ เหอ” เสียงหัวเราะเบาๆดังจากปากเว่ยโฉว ฟังจากน้ำเสียงคล้ายเต็มไปด้วยความโกรธแค้นอันไร้ที่สิ้นสุด

“มันกล้าฆ่าน้องชายฉัน ไม่ว่ายังไงวันนี้มันต้องตาย!”

ฉู่เซวียนสัมผัสได้ถึงแรงกดดันอย่างรุนแรงจากร่างของเว่ยโฉว เพราะอย่างไรเสียเขายังอยู่แค่เลเวล 4 เท่านั้น ทว่าไม่นานมันก็หายไป เพราะถูกพลังของสองคนเบื้องหน้าต้านกลับไป

“โฮกกก!” ทันใดนั้นเว่ยโฉวพลันส่งเสียงหอนเหมือนสัตว์ร้ายออกมา

ภายใต้สายตาประหลาดใจที่กำลังจับจ้องของฉู่เซวียน ร่างของเว่ยโฉวเริ่มกระตุกอย่างแรง

กล้ามเนื้อบนตัวเริ่มปูดนูนจนเสื้อผ้าฉีกขาด

ร่างกายของเขาขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ขนสีดำเข้มงอกยาวอย่างรวดเร็ว

ไม่กี่อึดใจต่อมา การเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นกับร่างของเว่ยโฉวก็หยุดลง

สิ่งที่ปรากฏในสายตาของฉู่เซวียน คือสัตว์ประหลาดที่มีความสูงเกือบสามเมตร กรงเล็บยาวแหลมคมตรงปลายนิ้วทอแสงเย็นยะเยือก ขนตรงแผงคอแหลมเป็นเข็มเหล็ก เหนือขึ้นไปเป็นหัวหมาป่าขนาดใหญ่ เวลานี้มันกำลังเผยเขี้ยวแหลมออกมา

กลิ่นคาวจากในปากของมันโชยแตะจมูกฉู่เซวียน ดวงตาสีเขียวเรืองรองจดจ้องมาทางเขาอย่างมุ่งร้าย

มนุษย์หมาป่า!

นี่คือคำแรกที่ผุดขึ้นมาในใจฉู่เซวียน

8/8

Ep.94

‘ระบบ ตรวจสอบค่าสเตตัสของเขา’ ฉู่เซวียนมองไปทางเว่ยโฉวที่เปลี่ยนร่างเป็นมนุาย์หมาป่า เอ่ยสั่งระบบในใจ

“ตรวจสอบเสร็จสิ้น สถานะ : ผู้ใช้พลัง ,แร็งค์ : เลเวล 5 ความว่องไว : 62563 ,  พละกำลัง : 82442 , ร่างกาย : 127423 , ค่าพลังจิต：57641 ,  อบิลิตี้ : กลายร่างสัตว์ร้าย , สภาวะปัจจุบัน : เสียสติ”

“เสียสติ : ค่าสเตตัสทั้งหมดเพิ่มขึ้น 5%  , เพิ่มภูมิคุ้มกันต่อเอฟเฟกค์เชิงลบทุกชนิด”

จากข้อมูลที่ระบบให้มา จะเห็นได้ว่าค่าสเตตัสทุกอย่างของเว่ยโฉวมีมากกว่าหลักหมื่นทั้งสิ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งค่าร่างกาย มันทะลุหลักแสนเข้าไปแล้ว

‘นี่น่ะเหรอพลังรบของผู้ใช้พลังเลเวล 5 ขั้นปลาย? น่ากลัวจริงๆ’ ฉู่เซวียนพึมพำด้วยความตกใจ แต่แล้วจู่ๆเขาก็นึกอะไรบางอย่างออก  เอ่ยถามระบบด้วยความสงสัย ‘ระบบ ทั้งๆที่ค่าร่างกายของเว่ยโฉวทะลุหลักแสนเข้าไปแล้ว แต่ทำไมเขายังอยู่ในเลเวล 5? ‘

“ความแข็งแกร่งของเจ้าของร่างยังไม่เพียงพอ ไม่มีสิทธิ์สอบถามได้”

ระบบตอบกลับมาอย่างเย็นชา

‘เข้าใจแล้วๆ’ ฉู่เซวียนกลอกตา กล่าวอย่างช่วยไม่ได้

ระบบเป็นยังไงก็ยังคงเป็นยังงั้น

อย่างไรก็ตาม ระหว่างที่ฉู่เซวียนกำลังพูดคุยกับระบบ ในสายตาของเล่ยซานและเหล่าหลี่ มันเหมือนกับว่าเขากำลังหวาดกลัวต่อแรงกดดันของเว่ยโฉว

“ฉู่เซวียน!” เห็นภาพนี้ เล่ยซานตะโกนเสียงดัง

และมันเรียกสติของฉู่เซวียนกลับมาได้ทันที

“เอ่อ ... หัวหน้าเล่ย ไม่ทราบเรียกผมทำไมหรอ?” ฉู่เซวียนมองเล่ยซาน เอ่ยถามด้วยสีหน้างงงวย

ได้ยินคำนี้ เล่ยซานถึงกับจุกจนพูดไม่ออก

ฉันเรียกทำไมน่ะหรอ?  ก็เรียกเพราะไอ้ผู้ใช้พลังเลเวล 5 ตรงหน้ากำลังจะฆ่าเอ็งยังไงเล่า! แต่เอ็งกลับไม่มีท่าทีอะไรเลย สรุปว่าเอ็งบื้อหรือไม่กลัวกันแน่?

แต่ดูจากท่าทางแล้ว เล่ยซานคิดว่าตัวเลือกหลังมีโอกาสเป็นไปได้สูงกว่า

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า! สุดยอดไปเลยเจ้าหนู ทั้งๆที่อยู่ต่อหน้าผู้ใช้พลังเลเวล 5 ขั้นปลาย แต่ยังสงบสติอารมณ์ได้ นายนี่มันอัจฉริยะชัดๆ!” เหล่าหลี่หัวเราะ ชื่นชมฉู่เซวียนอย่างไม่คิดเก็บงำ

“ผู้อาวุโสยกย่องกันเกินไปแล้ว” ฉู่เซวียนยิ้ม ใบหน้าเขายังคงไม่มีวี่แววของความตื่นตระหนก

“ฉู่เซวียน อบิลิตี้ของเว่ยโฉวคือกลายร่างเป็นสัตว์ร้าย เมื่อใช้งานเขาจะอยู่ในร่างมนุษย์หมาป่า ช่วงเวลานี้เขาจะหมดสติ และได้รับพลังรบเพิ่มขึ้นเป็นอย่างมาก แต่ยังไงก็ตาม สภาวะนี้จะคงอยู่ไม่นาน พวกเราจะถ่วงเวลาให้เอง นายรีบหนีไปเถอะ” เล่ยซานกล่าวเสียงขรึม สายตาจับจ้องไปยังเว่ยโฉวที่สูงเกือบสามเมตรเบื้องหน้าเขา

และบนร่างของเล่ยซาน กระแสไฟฟ้ากำลังทอประกายต่อเนื่อง

ที่แท้เขาก็เป็นผู้ใช้พลังธาตุสายฟ้านี่เอง

“มัวรออะไรอยู่ ไปซะเจ้าหนู! ที่นี่ปล่อยให้ฉันกับเหล่าเล่ยจัดการเอง!” เหล่าหลี่กล่าวเสียงขรึม

เขากับเล่ยซานต่างจับจ้องไปทางเว่ยโฉวไม่วางตา

แม้พวกเขาจะอยู่ในเลเวล 5 เท่ากัน ทว่าหากต้องเผชิญหน้ากับร่างมนุษย์หมาป่าของเว่ยโฉว โอกาสที่จะชนะ มีเพียงต้องร่วมมือกันเท่านั้น

“โฮกกกก!”

เสียงคำรามลั่น ราวกับว่ามันสามารถฉีกอากาศออกจากกันได้

ร่างของเว่ยโฉววูบไหว ผลุบเข้ามาเบื้องหน้าเหล่าหลี่ในพริบตาเดียว ตวัดกรงเล็บยาวลงมา

หากโดนมันเข้า แม้เพียงนิดเดียว แต่เกรงว่าทั้งกระดูกและเส้นเอ็นคงถูกตัดขาด!

เหล่าหลี่เห็นภาพนี้ เจ้าตัวแค่นเสียงเย็น ประกายแสงสีเขียวอันไร้ที่สิ้นสุดพรั่งพราวจากตัวเขา

ที่แท้เขาก็เป็นผู้ใช้พลังธาตุไม้!

และที่เหล่าหลี่เชี่ยวชาญที่สุดก็คือการควบคุมพืช!

สิ่งแรกที่ต้องทำคือลดทอนความแข็งแกร่งของศัตรูลง ผิวดินรอบๆพลันปริร้าว เถาวัลย์นับไม่ถ้วนงอกขึ้นมาจากใต้ดิน เข้าพัวพันร่างของเว่ยโฉว

ในชั่วพริบตาเดียว ทั้งร่างของเว่ยโฉวก็ถูกเถาวัลย์สีเขียวพันเป็นเกี๊ยว