91-92

5/8

Ep.91

อย่างไรก็ตาม อาศัยช่วงเวลาที่ใบมีดกระดูกต้านทานลำแสง ฉู่เซวียนสามารถคว้าเงาโลหิตขึ้นมาได้แล้ว!

เขาสับมันลงเบื้องหน้า เกิดเสียงครืนนนดังสนั่น พร้อมกับแสงพรั่งพราวไปทั่วบริเวณ

ในที่สุดเมื่อแสงนั้นหายไป ร่างของ ฉู่เซวียนก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าทุกคน

เวลานี้ เขาอยู่ในสภาพมอมแมมเล็กน้อย เสื้อผ้าบางจุดขาดวิ่น ทว่าพลังอันรุนแรงของลำแสงนั้น ไม่ได้ทิ้งร่องรอยใดๆไว้บนเงาโลหิตเลย

อย่างไรก็ตาม ตรงแขนซ้ายของฉู่เซวียน มีบาดแผลที่เด่นสะดุดตาเป็นอย่างมาก --เนื้อตรงส่วนนั้นหายไปจนเห็นกระดูกขาวที่อยู่ข้างใน

บาดแผลนี้เกิดขึ้นจากในตอนแรกที่ฉู่เซวียนชักเงาโลหิตออกมาไม่ทัน

ทว่าด้วยค่าร่างกายจำนวนที่เกินหลักพันของเขา บวกกับสถานะซอมบี้ ส่งผลให้รอยแผลที่ถูกลำแสงเผาไหม้ค่อยๆสมานตัวด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

อย่างไรก็ตาม เป็นเพราะอาวุธที่เว่ยฉีใช้ ทำให้เกิดความโกลาหลขึ้นในกลุ่มทหาร

เกือบทุกคนล้วนจับจ้องมาที่เขาด้วยดวงตาเบิกกว้าง แน่นอนว่านั่นรวมไปถึงกลุ่มคนที่เคยสนับสนุนเขาเช่นกัน

เดิมการประลองกันระหว่างทหาร ตราบใดที่ไม่ทำร้ายคู่ต่อสู้ถึงชีวิต ตราบใดที่เป็นการโจมตีแบบธรรมดา มันก็ไม่มีปัญหา

แต่เมื่อครู่เว่ยฉีต้องการฆ่าฉู่เซวียนจริงๆ โดยเฉพาะการโจมตีครั้งสุดท้าย เขาได้นำอาวุธเลเซอร์ชนิดพิเศษที่ใช้เฉพาะเวลาต่อสู้กับซอมบี้และสัตว์กลายพันธุ์ออกมา

และนั่นถือเป็นการละเมิดกฏ สร้างความโกรธเคืองแก่คนอื่นๆอย่างชัดเจน

“เว่ยฉี! ไอ้หน้าไม่อาย นายคิดบ้าอะไรถึงได้ใช้อาวุธเลเซอร์?”

“เว่ยฉี! แค่แพ้ครั้งเดียวมันจะตายรึไง ทำไมต้องทำถึงขนาดนี้!?”

“เว่ยฉี! ไอ้สารเลวเล่นสกปรก! แล้วแบบนี้ตอนลงสนามรบ ใครจะกล้าฝากข้างหลังไว้กับแก!”

“ใช่! สนับสนุนให้ขับไล่เขาออกจากกองทัพ! ขับไล่ออกจากกองทัพ ..!”

เหล่าทหารโกรธจัด บางคนถึงกับตะโกนด่าทอเว่ยฉีไม่หยุด

ถ้าไม่ใช่เพราะสามหัวหน้าอย่างพวกเล่ยซานกำลังเฝ้ามองจากเบื้องหลัง เกรงว่าพวกเขาคงไม่ใช่แค่ด่าทอ แต่กระโจนไปรุมกระทืบแล้ว

“อาาา .. เว่ยโฉว ฉันนึกไม่ถึงจริงๆ ว่าน้องชายนายจะเป็นคนแบบนี้” เหล่าหลี่เห็นสิ่งที่เกิดขึ้น กล่าวด้วยสีหน้ามืดมน

“เว่ยโฉว เว่ยฉีทำแบบนั้นค่อนข้างเกินไปหน่อยนะ” ใบหน้าของเล่ยซานเย็นชาลงเล็กน้อย

อาวุธเลเซอร์โดยทั่วไปแล้วมีเฉพาะระดับหัวหน้าหน่วยอย่างพวกเขาขึ้นไปเท่านั้นถึงจะสามารถพกพาได้

ขณะที่เว่ยฉีเป็นเพียงทหารธรรมดาเท่านั้น แล้วเขามีอาวุธเลเซอร์อยู่ในครอบครองได้อย่างไร? แต่ไม่ต้องเดาก็คงรู้ว่าใครเป็นคนมอบให้เขา

เว่ยโฉวพอได้ยินคำตำหนิของทั้งสอง เขาเงียบไม่ตอบโต้ใดๆ เอาแต่ใช้สายตาอันตรายจับจ้องฉู่เซวียน กำหมัดแน่นจนข้อต่อกลายเป็นสีขาว เห็นได้ชัดว่าไฟโทสะในใจเขาใกล้จะปะทุอยู่รอมร่อแล้ว

“แกยังไม่ตาย? นี่มันเป็นไปได้ยังไง!” เว่ยฉีไม่ได้สังเกตเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นรอบตัว เขาเอาแต่เหม่อมองไปทางฉู่เซวียน บ่นงึมงำด้วยความตื่นตกใจ

อาวุธเลเซอร์เขายืมมาจากพี่ชายที่ชื่อเว่ยโฉว ตามทฤษฏีแล้ว แม้แต่สัตว์กลายพันธุ์หรือซอมบี้เลเวล 5 ก็ไม่สามารถต้านทานได้

ขณะที่เทพมรณะเป็นมนุษย์ผู้ใช้พลังเลเวล 4 แต่กลับต้านทานลำแสงได้อย่างน่าเหลือเชื่อ ที่สำคัญคือได้รับบาดเจ็บเพียงเล็กน้อยเท่านั้น แล้วจะไม่ให้เขาแปลกใจได้อย่างไร?

ยังไงก็ตาม ฉู่เซวียนไม่สนใจคำถามของเว่ยฉี เวลานี้เขายิ้มขม อาการเจ็บปวดเสียวซ่านบนแขนยังคอยย้ำเตือนเขา

ว่าหากเมื่อครู่ตอบสนองช้ากว่านี้อีกนิดเดียว เขาคงจะได้รับบาดเจ็บจากลำแสงนั่น!

ฉู่เซวียนเหลือบมองเว่ยฉีด้วยสายตาไม่แยแส เจตนาฆ่าผุดขึ้นในใจเขา

เดิมมันสมควรเป็นแค่การประมือกันระหว่างเพื่อนทหาร ไม่ถึงขั้นทำร้ายกันจนถึงชีวิต

แต่เว่ยฉีพยายามฆ่าเขาครั้งแล้วครั้งเล่า โดยเฉาพะครั้งสุดท้าย ฉะนั้นฉู่เซวียนจึงใส่ชื่อของเจ้าหมอนี่ลงในรายชื่อที่ต้องฆ่าเป็นที่เรียบร้อยแล้ว!

6/8

Ep.92

“มึงตาย!”

ฉู่เซวียนยกเงาโลหิตในมือขึ้น ชี้ปลายแหลมไปทางเว่ยฉี กล่าวด้วยน้ำเสียงเดือดดาล

พริบตานั้นเว่ยฉีรู้สึกราวกับว่าตนกำลังตกเป็นเป้าหมายของสัตว์ร้าย สัมผัสได้ถึงอันตราย หัวใจอดเต้นแรงขึ้นมาไม่ได้

เทพมรณะคนนี้ มีพลังรบมากพอที่จะสังหารเขาจริงๆ!

ทันทีที่เรื่องนี้ผุดขึ้นในสมอง เว่ยฉีถอยหลังไม่หยุด ระหว่างนั้นร้องโวยวาย “แก .. แกจะฆ่าฉันไม่ได้!” หลังจากนั้นก็พูดวกไปวนมาว่า “ฉันคือน้องชายของเว่ยโฉว ถ้าแกกล้าฆ่าฉัน เขาจะไม่ปล่อยแกไป!”

จากนั้น เว่ยฉีก็สังเกตเห็นร่างของเว่ยโฉวอยู่ไม่ไกลออกไป สีหน้าตื่นตระหนกผุดรอยยิ้มขึ้นมาแทนที่ทันที “ฮ่า ฮ่า ฮ่า พี่ชายฉันอยู่ที่นี่พอดี เขาเป็นผู้ใช้พลังเลเวล 5 ขั้นปลาย ถ้าแกกล้าก็ลองดู!”

“คิดจริงๆหรือว่าเขาจะเข้ามาช่วยแกได้ทัน?” ฉู่เซวียนเอ่ยเสียงเย็น

ประโยคนี้ของเขา มันทำให้ใบหน้าเหิมเกริมของเว่ยฉีเปลี่ยนเป็นซีดขาวทันที

ฉู่เซวียนรับรู้ได้ถึงตัวตนของเล่ยซาน , เหล่าหลี่ และเว่ยโฉวตั้งนานแล้ว แต่ในเวลานั้น สมาธิทั้งหมดของเขามุ่งอยู่กับการต่อสู้  จึงไม่ได้ให้ความสนใจมากนัก

จนตอนนี้ พอได้ลองมองดีๆ จะพบว่ามีผู้ชายที่ดูดุดัน หน้าตาคล้ายกับเว่ยฉียืนอยู่จริงๆ ซึ่งคนๆนั้นคงเป็นพี่ชายของเว่ยฉี

“ฉันฉู่เซวียนเมื่อคิดฆ่าคน ต่อให้ศัตรูจะเป็นผู้ใช้พลังเลเวล 5 หรือต่อให้เป็นเทพสงครามก็อย่าหวังว่าจะหยุดฉันได้!” ฉู่เซวียนกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา

เว่ยฉีรู้สึกว่าแข้งขาของเขาด้านชา อดรู้สึกเสียใจขึ้นมาไม่ได้ คิดในใจว่าตนไม่น่ามายั่วยุเทพมรณะเลย!

“ฉู่เซวียน ถ้าฆ่าเขามันจะเป็นปัญหา!” สัมผัสได้ถึงเจตนาฆ่าของ ฉู่เซวียน เล่ยซานตัดสินใจตะโกนเพื่อโน้มน้าวเขา

“เจ้าหนู ถ้าแกกล้าทำ ฉันจะฆ่าแก!” เว่ยโฉวขู่ออกมาตรงๆ พร้อมปลดปล่อยแรงกดดันในเลเวล 5 ไปทาง ฉู่เซวียน

อย่างไรก็ตาม ฉู่เซวียนไม่ใช่ตัวกินพืชที่อ่อนแอ  ตรงกันข้าม คำพูดของเว่ยโฉวมันได้จุดประกายความโกรธของเขา

“แกจะแน่ซักแค่ไหนเชียว กล้าดียังไงมาขู่ฉัน ไม่ว่ายังไง วันนี้ฉันก็จะฆ่ามัน!” ฉู่เซวียแค่นเสียงเย็น เหลือบมองไปเว่ยโฉวแวบหนึ่งด้วยสายตาเย็นชา

ผู้ใช้พลังเลเวล 5 แล้วยังไง? ถ้าฉู่เซวียนระเบิดพลังรบทั้งหมดที่มีออกมา มีหรือจะสู้อีกฝ่ายไม่ได้!

“ฉู่เซวียน อย่าวู่วาม!” เห็นอีกฝ่ายไม่ฟัง เล่ยซานตะโกนห้ามอีกรอบ

“ตาย!!” โดยไม่สนใจคำเตือนใดๆของเล่ยซาน ฉู่เซวียนตวาดสุดเสียง จากนั้นร่างเขาพลันหายวับไป และปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งเบื้องหน้าเว่ยฉี

เห็นหน้าฉู่เซวียนในระยะประชิด เว่ยฉีสติแทบหลุดลอย ถูกเจตนาฆ่าของฉู่เซวียนข่มจนขวัญหนีดีฝ่อ ไม่อาจรีดเร้นพลังรบในเลเวล 4 ออกมาได้เลย

ด้วยความตื่นตระหนก เขาทำได้แค่ยกปืนขึ้นมาอีกครั้ง เตรียมยิงใส่ฉู่เซวียน

เกิดเสียงแหวกอากาศดังวู้ม! คมมีดของเงาโลหิตทอประกายเย็นเยียบ กวาดตัดออกไป

“เจ้าหนู นี่แกกล้า!”

เห็นภาพนี้ เว่ยโฉวในระยะไกลร้องคำรามด้วยความโกรธ พุ่งเข้าหาทั้งสองทันที

ฟัฟฟฟฟ!

แต่ก่อนจะทันถึงตัว เสียงคมมีดกรีดเนื้อพลันดังขึ้น เงาโลหิตวาดผ่านคอของเว่ยฉีไปอย่างไม่ยากเย็น

ร่างของเว่ยฉีหยุดนิ่งลงทันใด  บนใบหน้าเขายังแสดงออกถึงความหวาดกลัวอย่างลึกล้ำไม่เสื่อมคล้าย

แล้วต่อมา รอยเส้นเลือดก็ค่อยๆผุดขึ้นตรงคอเขา  ก่อนที่หัวจะกระเด็นขึ้นฟ้าพร้อมเลือดกระฉูดเป็นน้ำพุ

“เว่ยฉี!!!!”

กว่าเว่ยโฉวจะมาถึง ก็พบกับภาพนี้เข้าเสียแล้ว เขาทำได้เพียงเฝ้ามองหัวของน้องชายร่วงตกลงพื้น

ดวงตาของเว่ยโฉวกลายเป็นสีแดงเลือดด้วยความโกรธ แต่หากสังเกตดีๆจะพบว่ามีหยาดน้ำใสๆอยู่บนหางตาเขา

นับแต่การระบาดของหายนะวันสิ้นโลก สองพี่น้องคอยพึ่งอาศัยกันมาโดยตลอด แต่ตอนนี้เว่ยฉีกลับถูกฉู่เซวียนตัดหัว แล้วเว่ยโฉวจะไม่โกรธจนเป็นบ้าได้อย่างไร

“อา อาา อ๊าาาาา! ไอ้สารเลว วันนี้ฉันต้องฆ่าแกให้ได้!”

เว่ยโฉวคำรามโกรธแค้น แรงกดดันของเลเวล 5 ขั้นปลายระเบิดออกมา