บทที่ 24 - ความจริงที่เหนือคำถาม

◉◉◉◉◉

โรเจอร์ยังตบหลังอันเดรเบาๆ “ส่งสวยเพื่อน แต่คราวหน้าไม่ต้องส่งแล้ว”

พูดจบ โรเจอร์ก็เคลื่อนที่ผ่านสแต็กเฮาส์และถอยกลับไปตั้งรับต่อ เขาไม่แม้แต่จะชายตามองสแต็กเฮาส์ ราวกับว่าเขาไม่เคยคิดว่าอีกฝ่ายเป็นคู่แข่งเลยแม้แต่น้อย

สภาพจิตใจของสแต็กเฮาส์เริ่มเปลี่ยนแปลง เขาเริ่มกระวนกระวาย

เขาเริ่มรู้สึกว่าการส่งบอลไปมาอย่างอดทนนั้นเป็นการเสียเวลาโดยสิ้นเชิง

ไอ้พวกโง่นั่นยังไม่สามารถรับมือกับสถานการณ์ 5 ต่อ 4 ได้เลย!

ดังนั้นในจังหวะต่อไป สแต็กเฮาส์จึงตัดสินใจที่จะจัดการเรื่องนี้ด้วยตัวเอง

เขาเลี้ยงบอลแล้วลุยเดี่ยว ไม่แบ่งบอลให้ใครอีกต่อไป

ที่ข้างสนาม คุณปู่จอห์น วูดเดนส่ายหัว เขาเคยได้ยินมาว่า UCLA ค่อนข้างสนใจในตัวเด็กคนนี้ แต่หลังจากจบเกมนี้ เขาจะโทรศัพท์ไปที่มหาวิทยาลัยทันทีเพื่อแนะนำให้พวกเขายกเลิกการทาบทาม

มันเป็นหลักการง่ายๆ

เมื่อคุณหมดความอดทนและเริ่มเล่นคนเดียว คุณก็จะสูญเสียความได้เปรียบ 5 ต่อ 4 ไปโดยสิ้นเชิง

คนที่มีไอคิวบาสเกตบอลต่ำขนาดนี้จะต้องเป็นตัวปัญหาใหญ่ในสนามอย่างแน่นอนถ้าเขาไปที่ UCLA

ดูโรเจอร์สิ ไอคิวบาสเกตบอลของเขาสูงแค่ไหน รู้เสมอว่าจะต้องส่งบอลเข้าห่วง

ในท้ายที่สุด ภายใต้การรบกวนของทั้งโรเจอร์และอันเดร สแต็กเฮาส์ก็ชู้ตระยะกลางพลาดไป แม้ว่าสไตล์การเล่นของเขาในจังหวะนี้จะไม่ได้แตกต่างจากโรเจอร์มากนัก

ความแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือโรเจอร์สามารถทำคะแนนได้ภายใต้การป้องกันของผู้เล่นสองคน ในขณะที่สแต็กเฮาส์ทำไม่ได้

ความแตกต่างนี้ทำให้เกมรุกของโรเจอร์ดูสมเหตุสมผล ในขณะที่เกมรุกของสแต็กเฮาส์กลับดูโง่เขลาในสายตาของจอห์น วูดเดน

หลังจากที่ลูกบอลกระดอนขอบห่วง อันเดรก็กระโดดขึ้นทันทีและตบบอลไปยังแดนหน้า

จาค วอห์นได้บอลแล้ววิ่งนำไป แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับการไล่ตามของชายสามคนที่อยู่ข้างหลัง เขาจึงไม่ค่อยมั่นใจในการบุกเข้าหาแป้นของตัวเองนัก

ดังนั้น เขาจึงโยนบอลไปให้โอแบนนอนที่ตามมาจากข้างหลัง หวังว่าจะเล่นอัลลี-อูปกับเขา

แต่โอแบนนอนยังไม่พร้อม เขาคิดว่าวอห์นจะขึ้นเอง

การกระโดดอย่างเร่งรีบของเขาทำให้จับบอลไม่ติด และในความโกลาหลนั้น เขาก็ผลักบอลไปทางแป้นบาส

ทีมออลสตาร์สายตะวันออกถอนหายใจอย่างโล่งอก โชคดีที่คะแนนยังไม่ถูกทิ้งห่างออกไป

แต่ร่างที่เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วที่พุ่งเข้ามาในเขตใต้แป้นก็ทำให้หัวใจของทีมออลสตาร์สายตะวันออกกลับมาเต้นระรัวอีกครั้ง

เพราะการรับบอลที่พลาดแล้วถูกผลักไปทางแป้นบาส ลูกบอลกลับถูกร่างเงานั้นจับไว้ได้พอดี

โรเจอร์คว้าลูกรีบาวด์ไว้ได้อย่างมั่นคงแล้วยัดมันลงห่วงอย่างแรง

ความผิดพลาดของโอแบนนอนกลับกลายเป็นแอสซิสต์จากแป้นบาส!

โรเจอร์อาจจะไม่เข้าใจเรื่องแอสซิสต์ แต่เขาก็ทำให้แน่ใจว่าเพื่อนร่วมทีมของเขาเข้าใจ!

“โอ้โหหหห!!! สแลมดังก์สุดสวย! โรเจอร์ไม่เพียงแต่สามารถเปลี่ยนการส่งบอลที่ผิดพลาดให้กลายเป็นคะแนนได้ แต่เขายังเปลี่ยนอัลลี-อูปที่ผิดพลาดให้กลายเป็นคะแนนได้อีกด้วย! พระเจ้า ผมรู้สึกว่าตราบใดที่บอลยังอยู่ในแดนของคู่ต่อสู้ โรเจอร์ก็แค่หาทางส่งมันลงห่วงได้!”

ครั้งนี้ โรเจอร์ได้แสดงให้เห็นถึงความสามารถทางกีฬาของเขา

การสแลมดังก์จากแป้นบาสอันน่าทึ่งนี้ยังได้ผลักดันบรรยากาศให้ขึ้นสู่จุดสูงสุด

แฟนๆ ตระหนักว่าปาฏิหาริย์อันน่าอัศจรรย์กำลังจะเกิดขึ้นที่มิด-เซาท์โคลีเซียม

หากในตอนแรก จาค วอห์นและโอแบนนอนยังคงมีความสงสัยเกี่ยวกับการชนะแบบ 4 ต่อ 5 แต่มาถึงตอนนี้ พวกเขาไม่มีข้อสงสัยใดๆ อีกต่อไป

ถ้าพวกเขาเดินตามรอยเท้าของผู้เล่นหมายเลข 14 พวกเขามั่นใจว่าจะสามารถสร้างเวทมนตร์ได้อย่างแน่นอน!

ในเกมต่อมา นักรบทั้งสี่ของทีมตะวันตกราวกับถูกฉีดอะดรีนาลีน รักษาระดับการทำงานด้วยความเร็วสูงในเกมรับ ไม่เคยชะลอจังหวะของพวกเขาเลย

อีกสามคนที่เหลือต่างก็รู้หน้าที่ดี พวกเขาเพียงแค่ต้องชะลอจังหวะการทำคะแนนของทีมตะวันออก—ส่วนเกมรุกโรเจอร์จะจัดการเอง

ดังนั้น พวกเขาจึงสามารถทุ่มเทพลังงานทั้งหมดไปกับการเล่นเกมรับได้

และแล้ว ภาพที่น่าตื่นตาก็ปรากฏขึ้น: เหล่าอัจฉริยะมัธยมปลายของทีมตะวันตกยอมกลายเป็นผู้เล่นใช้แรงงาน ป้องกันอย่างดุเดือด แย่งบอล และยอมสละโอกาสในการชู้ตทุกครั้งให้กับหมายเลข 14

หมายเลข 14 ก็ไม่ทำให้พวกเขาผิดหวัง เขาฝ่าฝูงชนเข้าไป สามารถโยนบอลลงห่วงได้แม้จะเสียสมดุลและถูกท้าทายโดยตัวป้องกันสองคน

เขาสลัดผู้เล่นสองคนหลุดด้วยการสกรีน เมื่อเผชิญหน้ากับอีกสองคนที่ถอยร่นอยู่ใต้แป้น เขาก็ทำคะแนนด้วยยูโรสเต็ปเลย์อัพ

เขาฝ่าตัวป้องกันสองคนไปด้วยการเปลี่ยนทิศทางอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็เผชิญหน้ากับตัวป้องกันอีกสองคนแล้วดึงตัวขึ้นยิงไกลซึ่งก็ลงไปเช่นกัน

การทำคะแนนของโรเจอร์นั้นไม่มีใครหยุดยั้งได้ และจำนวนตัวป้องกันที่อยู่ตรงหน้าเขาก็ไม่มีความหมายอะไรเลยจริงๆ

เกมรับระดับมัธยมปลายไม่มีนัยสำคัญในทางปฏิบัติเมื่ออยู่ต่อหน้าเขา

ในขณะเดียวกัน สแต็กเฮาส์ก็ทำผิดพลาด ชู้ตไม่ลง และดุด่าเพื่อนร่วมทีมของเขาอย่างเดือดดาล

ทีมตะวันตกแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ ในทุกครั้งที่โรเจอร์บุก ในขณะที่ทีมตะวันออกก็พังทลายลงเรื่อยๆ ภายใต้การบ่นว่าอย่างต่อเนื่องของสแต็กเฮาส์

จอห์น วูดเดนและบ็อบ โจแกนนั่งนิ่งอยู่ในที่นั่งของพวกเขา

ก่อนหน้านี้ พวกเขาเคยจัดแมคโดนัลด์ออลอเมริกันเกมมาแล้ว 15 ครั้ง ซึ่งพวกเขาได้เห็นตำนานอย่างเมจิก, มือสังหาร, จอร์แดน และแชคครองสนาม

แต่ไม่เคยมีใครทำผลงานได้เหลือเชื่อไปกว่าโรเจอร์!

ใน 23 วินาทีสุดท้ายของเกม โรเจอร์คว้าลูกรีบาวด์แล้วบุกตะลุยอย่างบ้าคลั่ง

ในขณะนั้น ผู้เล่นทุกคนจากทีมตะวันออกก็กรูกันเข้ามาหาโรเจอร์

แต่หลังจากข้ามเส้นกลางสนามมาแล้ว มีเพียงสแต็กเฮาส์และแมคคินนีย์จากแนวหลังของโอ๊คฮิลล์เท่านั้นที่สามารถตามโรเจอร์ทัน

เมื่อถูกขนาบข้างทั้งสองด้าน ขณะที่พวกเขากำลังจะเข้ามาประชิด โรเจอร์ก็บุกเข้าหาแป้น

มือใหญ่สองข้างตบเข้าหาลูกบอลทันที

กลางอากาศ โรเจอร์สลับมืออย่างสง่างามและหมุนตัว 180 องศา หันหลังให้แป้น หลบตัวป้องกันทั้งสองคน

จากนั้นเขาก็โยนบอลข้ามไหล่ด้วยมือซ้ายอย่างสบายๆ ทำคะแนนได้อย่างง่ายดาย!

การเลย์อัพหมุนตัว 180 องศาสลับมือทำให้โรเจอร์ทำคะแนนครบ 40 แต้มในคืนนี้!

ใน 10 นาทีสุดท้ายของเกม ด้วยสถานการณ์ 4 ต่อ 5 โรเจอร์ทำไปถึง 25 แต้มโดยไม่มีแอสซิสต์เลยแม้แต่ครั้งเดียว นำทีมของเขาขึ้นนำ 12 แต้ม!

ทอม แมคคาร์ธี ผู้บรรยายของ CBS ถึงกับตัวสั่น “ในมิด-เซาท์โคลีเซียมของเมมฟิส ปาฏิหาริย์กำลังจะเกิดขึ้น! ค่ำคืนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของแมคโดนัลด์ออลอเมริกันเกมคือคืนนี้!”

หลังจากทำคะแนนได้ โรเจอร์ก็ทุบหน้าอกของเขาขณะที่เคลื่อนตัวไปยังกล้องที่เส้นหลังสนาม “แม้จะเป็น 4 ต่อ 5 ความจริงก็ยังเป็นสิ่งที่ไม่อาจโต้แย้งได้!”

ทั้งสนามตกตะลึงไปกับโรเจอร์ ในขณะที่สแต็กเฮาส์ซึ่งทำไปเพียง 27 แต้ม ได้แต่มองดู

27 แต้มก็ไม่ใช่คะแนนที่แย่

แม้แต่จอร์แดนในสมัยของเขาก็ทำได้มากกว่านี้เพียงสามแต้ม

แต่เมื่อเทียบกับผลงาน 4 ต่อ 5 ของโรเจอร์ที่นำทีมไปสู่ชัยชนะแล้ว 27 แต้มก็ไม่มีความหมายอะไรเลย

สแต็กเฮาส์พูดถูก หลังจากเกมนี้ จะไม่มีใครนำเขาและโรเจอร์มาเปรียบเทียบกันอีกต่อไป

ในขณะนั้น จอห์น วูดเดนที่ไม่ได้ขยับตัวมาพักหนึ่ง ก็ปรับแว่นของเขาแล้วแตะบ็อบ โจแกนที่ตกตะลึงไม่แพ้กัน “เด็กคนนี้… อาจจะกลายเป็นหนึ่งในผู้เล่นที่ยิ่งใหญ่ที่สุด”

“ใช่ ใช่ ไม่ต้องสงสัยเลย เขาจะเป็นหนึ่งในผู้เล่นที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของแมคโดนัลด์ออลอเมริกันเกม!” บ็อบ โจแกนพยักหน้า

“หนึ่งในผู้เล่นที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในแมคโดนัลด์ออลอเมริกันเกมเหรอ?” วูดเดนหัวเราะ “ผมกำลังพูดถึง NBA ต่างหากเพื่อนเอ๋ย”

◉◉◉◉◉

[จบแล้ว]