บทที่ 45 เธอทำความผิดพลาดร้ายแรงไปหลายข้อ

บทที่ 45 เธอทำความผิดพลาดร้ายแรงไปหลายข้อ

เมื่อเผชิญกับการบีบบังคับที่เกือบจะแบไพ่จากผู้บริหารระดับสูงของหมู่บ้าน เซ็นจู รินโมคุก็ครุ่นคิดอยู่นาน

เหล่าผู้บริหารระดับสูงต่างก็จ้องมองเซ็นจู รินโมคุ รอคอยการยอมจำนนและการประนีประนอมจากเขา

เซ็นจู รินโมคุคิดแล้วคิดอีก และพูดว่า: “ผมจะเรียกตัวซึนาเดะกลับมา ให้ซึนาเดะกลับมาจากแนวหน้า เพื่อมีส่วนร่วมในการเติบโตของคุชินะ และเลี้ยงดูคุชินะ”

ซึนาเดะคือจุดร่วมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของทั้งสองฝ่าย เธอเป็นทั้งลูกศิษย์คนโปรดของโฮคาเงะรุ่นที่ 3 และยังเป็นเจ้าหญิงของตระกูลเซ็นจูด้วย

“ซึนาเดะสินะ...” ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นเข้าใจซึนาเดะดีที่สุด ความรักที่ซึนาเดะมีต่อหมู่บ้านนั้น บริสุทธิ์กว่าเซ็นจู รินโมคุมากนัก

เพื่อหมู่บ้าน ซึนาเดะยอมทำทุกอย่าง

หมู่บ้านคือหยาดเหงื่อแรงกายของปู่ของซึนาเดะ ซึนาเดะย่อมไม่ยอมให้พลังสถิตร่างมาคุกคามหมู่บ้านอย่างแน่นอน

เมื่อเห็นท่าทีของฮิรุเซ็นอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด ดันโซและมิโตคาโดะ โฮมุระก็ไม่ได้พูดอะไรอีก

บนใบหน้าของคาโต้ ดันปรากฏความยินดี ในที่สุดก็จะได้พบซึนาเดะแล้ว

รุ่นที่ 3 ปล่อยให้คนทั้งสองกลุ่มออกไป

เขากล่าวทิ้งท้ายว่า: “สุนัขเหลือง เอารายงานโดยละเอียดของคืนนี้มาให้ฉันโดยเร็วที่สุด”

“อีก 10 นาที ผมจะนำรายงานมาส่งให้ท่านครับ”

ในยามดึก รุ่นที่ 3 กำลังอ่านรายงานอย่างละเอียด

รายงานฉบับนี้ไม่มีการแต่งเติมใดๆ บันทึกรายละเอียดทุกอย่างที่กองพันสุนัขเหลืองเห็นและได้ทำลงไปอย่างละเอียด

จุดเปลี่ยนของเรื่องนี้ เป็นเพราะหัวหน้าหน่วยสุนัขจิ้งจอกตรวจพบสายลับนินจาคุโมะ

สุนัขจิ้งจอกรายงานต่อชิมแปนซีดำ ชิมแปนซีดำนำทีมไล่ล่าสายลับนินจาคุโมะ และไปเจอเข้ากับตอนที่สายลับนินจาคุโมะลักพาตัวเจ้าหญิงอุซึมากิพอดี

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นคิดในใจ ที่แท้ก็เป็นอย่างนี้นี่เอง

หลังจากเหตุการณ์การล่มสลายของตระกูลอุซึมากิ หน่วยลับก็ปรากฏหน้าใหม่ที่มีผลงานโดดเด่นขึ้นมาหลายคน สุนัขจิ้งจอกก็คือหนึ่งในนั้น

สุนัขจิ้งจอกเลียนแบบวิชาดาบของนินจาคุโมะในการต่อสู้ วิชาดาบในมือก็ยิ่งเฉียบแหลมมากขึ้นเรื่อยๆ

การเติบโตของวิชาดาบของเขามีร่องรอยให้ติดตาม ค่อยๆ เติบโตขึ้นทีละขั้น เป็นไปไม่ได้ที่จะเป็นสายลับของนินจาคุโมะ

อ่านต่อไป ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นก็เลิกคิ้วขึ้น รู้สึกสนใจอย่างมาก

นามิคาเสะ มินาโตะ เพื่อนร่วมชั้นของอุซึมากิ คุชินะ ฆ่าสายลับนินจาคุโมะไปหนึ่งคน?

ชิมแปนซีดำประเมินนามิคาเสะ มินาโตะไว้สูงมาก

สุนัขจิ้งจอกที่เชี่ยวชาญวิชาดาบและมีการตอบสนองที่เร็วกว่าคนทั่วไปหนึ่งขั้น เมื่ออยู่ต่อหน้านามิคาเสะ มินาโตะก็ยังด้อยกว่าเล็กน้อย

เด็กอายุ 10 ขวบ ฝีมือแข็งแกร่งกว่าหัวหน้าหน่วยลับเสียอีก?

นามิคาเสะ มินาโตะก้าวเข้ามาอยู่ในสายตาของซารุโทบิ ฮิรุเซ็นเป็นครั้งแรก

นี่มันหน่ออ่อนชั้นดีเลยนี่นา

เขารีบออกคำสั่งฉบับหนึ่งทันที ให้ครูที่โรงเรียนนินจา ให้ความสนใจและฝึกฝนนามิคาเสะ มินาโตะเป็นพิเศษ

นามิคาเสะ มินาโตะกับอุซึมากิ คุชินะมีแนวโน้มอย่างมากที่จะกลายเป็นเพื่อนกันเพราะเหตุการณ์วุ่นวายในครั้งนี้ และผ่านทางนามิคาเสะ มินาโตะ ก็จะสามารถมีอิทธิพลต่ออุซึมากิ คุชินะได้เช่นกัน

ไม่ว่าจะเป็นฝีมือหรือความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล นามิคาเสะ มินาโตะก็มีคุณค่าพอที่จะลงทุน

——

เวลาผ่านไปวันแล้ววันเล่ากับภารกิจเฝ้าระวัง

หลายวันต่อมา

จันทร์เต็มดวงดั่งถาดเงิน แสงจันทร์คล้ายน้ำค้างขาว

ถึงคืนจันทร์เต็มดวงอีกครั้ง

เวลา 12:00 น. เที่ยงคืน หลังจากเปลี่ยนเวรแล้ว เย่กวงก็ซ่อนตัวอยู่บนยอดไม้นอกเขตที่ดินตระกูลเซ็นจู ใช้กล้องส่องทางไกลสังเกตการณ์เขตที่ดินตระกูลเซ็นจู

เขตที่ดินตระกูลเซ็นจูมีพื้นที่กว้างใหญ่มาก หนึ่งในสิบของพื้นที่ใจกลางหมู่บ้านโคโนฮะ ล้วนเป็นเขตที่ดินตระกูลเซ็นจู

ตระกูลนินจาที่ยิ่งใหญ่นี้ ในตอนนี้กำลังอยู่ในช่วงปลายของความรุ่งโรจน์ ภายในตระกูลมีเพียงโจนินชั้นยอดก็ 12 คนแล้ว โจนินอีกมากกว่า 30 คน

ไม่ว่าจะเป็นอุซึมากิ มิโตะ หรืออุซึมากิ คุชินะ ก็ปลอดภัยอย่างมากเมื่ออยู่ในเขตที่ดินตระกูลเซ็นจู

เย่กวงมองไปยังบริเวณรอบนอกของเขตที่ดินตระกูลเซ็นจู ที่ตรอกซอกซอยไม่ไกลนัก เขาเห็นคู่รักคู่หนึ่ง

ในบรรดาคู่รักคู่นั้น นินจาหญิงคือนินจาเซ็นจู ส่วนนินจาชายเป็นนินจาสามัญชนในหมู่บ้าน

ด้วยนโยบายของเซ็นจู โทบิรามะ ตระกูลเซ็นจูจึงยินดีที่จะสนับสนุนสามัญชนอย่างมาก หลังจากที่ตระกูลอุซึมากิล่มสลาย นินจาหญิงของตระกูลเซ็นจูหลายคนก็เริ่มพิจารณานินจาสามัญชนในหมู่บ้าน

แมวม่วงอยู่ข้างกายเย่กวง เธอก็ใช้กล้องส่องทางไกลมองคู่รักคู่นั้นเช่นกัน มองอยู่ครู่หนึ่ง ก็วางกล้องส่องทางไกลลง

มือของนินจาชายคนนั้นอยู่ไม่สุข ลูบไล้สำรวจขึ้นๆ ลงๆ ไม่หยุด

นินจาหญิงตระกูลเซ็นจูขึ้นชื่อเรื่องรูปร่างที่มีส่วนเว้าส่วนโค้งชัดเจน การสำรวจจึงต้องปีนป่ายข้ามเนินเขา ดูค่อนข้างคดเคี้ยวทีเดียว

แมวม่วงเป็นผู้หญิง จึงรู้สึกอายอยู่บ้าง

เธอหันซ้ายหันขวา และพบว่าเพื่อนร่วมทีมอีกสามคนของเธอ ต่างก็เอาจุดมองของหน้ากากแนบชิดติดกับกล้องส่องทางไกล

“แค่กๆ!”

แมวม่วงกระแอมเบาๆ เตือนพวกผู้ชายในหน่วยว่าอย่าทำเกินไป

การจ้องมองคู่รักพลอดรักกันแบบนี้ มันไม่สอดคล้องกับเจตจำนงแห่งไฟ

ละมั่งและวัวดำต่างก็วางกล้องส่องทางไกลลงอย่างละอายใจ

คู่รักคู่นั้นต่างก็เป็นสหายของโคโนฮะ จะแอบดูความเป็นส่วนตัวของคนอื่นได้อย่างไร?

แต่เย่กวงกลับไม่ไหวติง ตรงกันข้าม เขากลับอบรมสั่งสอนแมวม่วงอย่างแข็งกร้าว:

“แมวม่วง เธอทำความผิดพลาดร้ายแรงไปหลายข้อ ถ้าหากไม่ได้อยู่ในหมู่บ้าน พฤติกรรมของเธออาจจะฆ่าทั้งหน่วยของเราได้เลย

ข้อแรก เธอห้ามส่งเสียง

ในฐานะหน่วยลับ เธอส่งเสียงระหว่างการเฝ้าระวังได้อย่างไร?

นี่คือด้านนอกเขตที่ดินตระกูลเซ็นจู ตระกูลเซ็นจูรู้ว่าพวกเรากำลังรวบรวมข่าวกรองรอบๆ ตัวเจ้าหญิงอุซึมากิ การถูกพบตัวจึงไม่ได้อันตรายถึงชีวิต

ถ้าหากเป็นการเฝ้าระวังในเมืองอื่น ถ้าถูกพบตัว เธอยินดีที่จะเป็นคนแรกที่คอยสกัดกั้นศัตรูอยู่ข้างหลังงั้นเหรอ?

ข้อสอง เธอห้ามคิดเอาเอง

เพียงเพราะภาพที่ไม่เหมาะกับเด็กและเยาวชน เธอก็เลยล้มเลิกการเฝ้าระวัง ถ้าเกิดนินจาสามัญชนคนนั้นเป็นสายลับล่ะ?

ถ้าเกิดในชั่วพริบตาที่เธอวางกล้องส่องทางไกลลง นินจาคนนั้นเกิดลงมือฆ่านินจาหญิงเซ็นจูขึ้นมาล่ะ?

คนแปลกหน้าใดๆ ก็ตามที่ปรากฏตัวในเขตที่ดินตระกูลเซ็นจู ล้วนอาจเป็นภัยคุกคามต่อเจ้าหญิงอุซึมากิได้

ข้อสาม เธอไม่มีสิทธิ์สั่งการละมั่งกับวัวดำ

ก่อนที่ฉันจะออกคำสั่ง พวกเธอสามคนต้องปฏิบัติตามคำสั่งของฉันอย่างเคร่งครัด

ตอนนี้ พวกเธอสามคน หยิบกล้องส่องทางไกลขึ้นมา แล้วดูให้ฉัน ดูให้ดีๆ ห้ามพลาดแม้แต่รายละเอียดเดียว!”

ภายใต้หน้ากาก แมวม่วงหน้าแดงก่ำ ยิ่งกว่าตอนที่เห็นภาพน่าอายของชายหญิงก่อนหน้านี้เสียอีก

“ขอโทษค่ะ! หัวหน้าสุนัขจิ้งจอก! ฉันผิดไปแล้ว!”

ละมั่ง, วัวดำ และแมวม่วง รีบหยิบกล้องส่องทางไกลขึ้นมา สอดแนมภาพที่กำลังพลอดรักกันนั้นต่อ

ละมั่งและวัวดำต่างก็รู้สึกว่าหัวหน้าช่างเข้าใจคนอื่นเสียจริง สวยงาม ชอบดู แถมยังสามารถจ้องมองไม่กระพริบตาในนามของภารกิจได้อีกด้วย

ท่าทางของคนทั้งสองรุนแรงยิ่งขึ้น พัฒนาไปถึงขั้นสั่นสะท้านโดยไม่รู้ตัวแล้ว

ทั้งสองช่างน่าสงสาร ไม่รู้เลยว่าตระกูลเซ็นจูในตอนนี้กำลังถูกเฝ้าระวังอย่างเข้มงวดเพียงใด

ภายในต้นไม้ใหญ่ที่อยู่ใกล้ๆ อย่างน้อยมีสามหน่วยที่กำลังจ้องมองพวกเขาอยู่

หลังจากพลอดรักกันสิบกว่านาที นินจาหญิงเซ็นจูแก้มแดงก่ำ ขาอ่อนแรงเดินเข้าไปในเขตที่ดิน

นี่สินะ กลิ่นเปรี้ยวของความรัก

ส่วนนินจาชายคนนั้น ก็ยืนอยู่ที่เดิมอยู่นานไม่จากไปไหน

ในช่องว่างระหว่างใบไม้บนยอดไม้ที่อยู่ติดกัน ผู้กองชิมแปนซีดำทำสัญญาณมือหลายท่า

หลังจากเย่กวงตอบกลับด้วยสัญญาณมือหลายท่า ก็โบกมือส่งสัญญาณให้หน่วยออกจากพื้นที่

แมวม่วงยิ่งรู้สึกผิดมากขึ้น การสื่อสารระหว่างหน่วยและกองร้อยล้วนดำเนินไปในความเงียบ โดยไม่มีเสียงรบกวนใดๆ นี่ต่างหากคือสภาวะปกติของหน่วยลับ

หัวหน้าสุนัขจิ้งจอกเข้มงวดจริงๆ แต่หัวหน้าแบบนี้ต่างหากที่ยิ่งควรค่าแก่ความไว้วางใจ

หลังจากเดินมาไกลแล้ว เย่กวงจึงพูดกับลูกน้องทั้งสามคนว่า: “ตามนินจาชายคนนั้นไป ตรวจสอบความเป็นไปได้ที่เขาจะเป็นสายลับ”

หน่วยตามนินจาชายคนนั้นไปห่างๆ จนกระทั่งเขากลับถึงบ้าน

เป้าหมายขึ้นไปชั้นบน ปิดไฟ แล้วก็รูดม่านปิด

แมวม่วงเห็นหัวหน้าสุนัขจิ้งจอกยังไม่เคลื่อนไหว ก็ได้แต่รอคอยอย่างเงียบๆ

การรอนี้ ก็รอตั้งแต่เที่ยงคืนจนถึงฟ้าสาง

จนกระทั่งนินจาชายคนนั้นจากไป เย่กวงจึงพาลูกทีมลอบเข้าไปในบ้านเดี่ยวหลังนั้น

เย่กวงสังเกตทุกสิ่งภายในบ้านอย่างระมัดระวัง

เขายิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ

“แมวม่วง ตรวจสอบเตียงนอน

วัวดำ ตรวจสอบห้องน้ำ

ละมั่ง ตรวจสอบโต๊ะทำงาน”

(จบตอน)