บทที่ 302 - จูบของคิยูทำให้อาริ... จนต้องจบเกม

การที่จู่ๆ ถูกคิยูบีบต้นขาแบบนี้ สำหรับอาริแล้วถือเป็นเรื่องแปลกใหม่ทีเดียว

เพราะปกติคิยูเป็นผู้ชายที่วางตัวดีมาก ไม่เคยทำรุ่มร่ามแบบนี้ การกระทำเมื่อกี้ดูเหมือนตั้งใจจะปลอบประโลมเธอ แต่อาริเผลอปัดมือเขาออกไปโดยสัญชาตญาณ ซึ่งนั่นไม่ใช่เจตนาที่แท้จริงของเธอเลย เพื่อกันคิยูเข้าใจผิด เธอจึงรีบคว้ามือคิยูมาจับนิ้วเขาไว้ครู่หนึ่งแล้วค่อยปล่อย

อารมณ์ละเอียดอ่อนแบบสาวน้อยนี้ คิยูเก็บรายละเอียดได้หมด เขาเริ่มรู้สึกชาๆ

'อาการป่วย' ของอาริหนักข้อขึ้นทุกวัน แคร์สายตาและความรู้สึกของคิยูจนถึงขั้นผิดปกติ เรื่องนี้น่าเหลือเชื่อจริงๆ คุณหนูใหญ่ที่เติบโตมาแบบไม่ขาดความรัก พ่อแม่ประคบประหงม แถมยังมีนิสัยแข็งกร้าวเด็ดขาด กลับมาแพ้ทาง หลงรักผู้ชายที่เดิมทีเป็นแค่คู่สัญญาทางธุรกิจจนถึงขั้นนี้ คิยูไม่เข้าใจเลยจริงๆ

หน้ามืดตามัว ช่วงนี้ต้องหน้ามืดตามัวแน่ๆ ผ่านช่วงนี้ไปเดี๋ยวพอคุณหนูอารมณ์เย็นลง ทุกอย่างจะดีขึ้นเอง!

คิยูปลอบใจตัวเองแบบนั้น

ผลเกมรอบนี้เป็นไปตามคาด อาริคะแนนนำลิ่ว คิยูกับฮิโตมิขาดทุนนิดหน่อย อายาโนะรั้งท้าย

ข้อเสียเดียวคือการลงโทษเปลี่ยนเป็นการสุ่มคำสั่ง เอาเถอะ อาริกัดฟันหยิบการ์ดที่ดูเข้าตาขึ้นมาใบหนึ่งจากกอง

[ผู้ถูกลงโทษต้องกระซิบเล่าเรื่องที่เคยทำผิดและรู้สึกผิดต่อผู้ลงโทษ สารภาพบาปซะเถอะ เพื่อนยาก!]

อาริ : "ไม่หนักไม่เบา ถือว่าปรานีนะ"

อายาโนะ : "นั่นสินะ ฮิฮิ แต่ฉันจะเล่าเนื้อๆ เน้นๆ ให้ฟังเลยนะอาริ ฉันเคารพกติกาเกมอยู่แล้ว"

อายาโนะหัวเราะเบาๆ ร่างกายของเธอขยับอย่างแผ่วเบา เข้าไปกระซิบอะไรบางอย่างที่ข้างหูอาริ ฝ่ายหลังหน้าแดงซ่านขึ้นมาทันที พร้อมแสดงสีหน้าลำบากใจ

อายาโนะ : "จบการสารภาพบาป อาริจังจะยกโทษให้ฉันใช่ไหมเอ่ย?"

อาริ : "ก-ก็ได้มั้ง เชอะ เรื่องเล็กแค่นี้ ฉันไม่ถือสาหรอก"

ซู้ด.

ยัยปีศาจนักวาดพูดอะไรไปกันแน่?

คิยูเริ่มสงสัยขึ้นมาตงิดๆ

ไม่นาน หน้าจอมือถือใต้โต๊ะก็สว่างขึ้น อายาโนะส่งข้อความส่วนตัวมา

『อยากรู้ไหมว่าฉันพูดอะไรกับเมียนาย? หาเวลามาเล่นกับฉันที่ดาดฟ้าสิ แล้วจะเฉลยความลับให้』

คิยูขี้เกียจสนใจ ตอบกลับไปสั้นๆ ว่า 『ไปตายซะ』

วิธีรับมือแมวนิสัยเสียน่ะ คิยูพอจะมีประสบการณ์อยู่บ้าง

เวลาเธอเรียกร้องความสนใจ ให้ทำเป็นเมินเฉยหรือแสดงท่าทีรำคาญนิดๆ เดี๋ยวพอไม่มีคนเล่นด้วยเธอก็เบื่อไปเอง ยิ่งคุณร้อนรน เจ้าแมวน้อยยิ่งได้ใจ

แต่ก็นะ คงต้องหาโอกาสสั่งสอนอายาโนะจริงๆ จังๆ สักที ด้วยวิธีที่คิยูถนัดที่สุดในเชิงสรีรวิทยา...

เกมดำเนินเข้าสู่ช่วงทรงตัว ต่างฝ่ายต่างเริ่มจับทางกลไกเกมได้ มีได้มีเสียสลับกันไป

มีการ์ดเหตุการณ์สุ่มเกี่ยวกับเพื่อนสาวโผล่มาบ้าง แต่ก็ไม่มีอะไรหวือหวา

แต่คิยูไม่ประมาท จนกว่าเกมจะจบ อะไรก็เกิดขึ้นได้

[ผู้ถูกลงโทษ ต้องจูบอย่างดูดดื่มกับคู่ชาย(หญิง)ที่มาร่วมงาน เป็นเวลา 1 นาที โดยใช้ท่าทางที่ทำกิจกรรม XX กันบ่อยที่สุดในชีวิตประจำวัน]

ท่าทาง?

ท่าทางอะไร... อาริใช้เวลาสักพักกว่าจะเข้าใจความหมาย ความอายแล่นพล่านในใจ อดบ่นไม่ได้ว่าเกมนี้มันจะติดเรตเกินไปแล้ว ตามคอนเซปต์เกมเดิมที่ออกแบบให้คู่รัก 4 คู่มาเล่นด้วยกัน นี่หมายความว่าจะเกิดการปฏิสัมพันธ์แบบทำลายล้างศีลธรรมสุดๆ เหมือนพวกปาร์ตี้แลกคู่พิสดารในวงการลับๆ...

ยังดีที่ตรงนี้มีแค่สามสาวเพื่อนซี้กับคิยู ไม่ถึงกับวินาศสันตะโรขนาดนั้น แต่จังหวะนี้ก็รับมือยากเอาเรื่อง

อาริไม่รู้จริงๆ ว่า 'ท่าทางที่ทำกันบ่อยๆ' คือท่าไหน รู้สึกเหมือนไม่ได้เตี๊ยมกันมา ความแตกแน่ๆ

โชคดีที่คิยูกระโจนเข้าใส่ทันควัน พุ่งเข้าหาอาริ จับขาเรียวของเธอพาดขึ้นบ่าทั้งสองข้าง โน้มตัวลงมากดดัน พร้อมยื่นริมฝีปากเข้าไปใกล้

การเคลื่อนไหวที่คิยูเป็นผู้นำโดยสมบูรณ์ ท่าล็อคที่มั่นคง ตัดโอกาสความแตกไปได้เลย...

การจู่โจมชุดนี้ของคิยู ขจัดความกลัวเรื่องความแตกของอาริไปจนหมดสิ้น ดังนั้นท่ามกลางเสียงโห่แซวของอายาโนะ เธอจึงทำได้เพียง... ดื่มด่ำ

ม-ไม่ไหว มันรู้สึกดีเกินไปแล้ว คิยูคุงที่เป็นฝ่ายรุกแบบนี้ ถึงจะเป็นแค่การแสดง แต่มันตรงสเปกอาริสุดๆ อื้อ จะหายใจไม่ทันแล้ว...

เวลาหนึ่งนาที สำหรับคุณหนูที่มีพลังป้องกันต่ำเตี้ยเรี่ยดิน มันช่างยาวนานเหลือเกิน ยิ่งมือไม้ของคิยูก็ไม่นิ่ง มือซ้ายอ้อมไปด้านหลังต้นขาที่พับงอของเธอ...

อาริที่จมดิ่งในห้วงอารมณ์ พอผละออกจากคิยู ก็ถึงกับเป็นลมหมดสติไปเลย

ชิ.

เรียบร้อย!

คิยูพยักหน้าเงียบๆ ด้วยความภาคภูมิใจ ดูเหมือนเกมจะจบก่อนเวลาได้แล้ว

ต้องเป็นฉันสินะ พวกเธอมีเทคนิคสุดยอดขนาดนี้หรือเปล่าล่ะ อยากจะถามจริงๆ?

ฮิโตมิ : "เอ๊ะ รุ่นพี่คะ พ-พวกคุณ... อื้อ!"

ฮิโตมิช็อกไปแล้ว เพิ่งรู้ว่าฉากเวอร์ๆ ในการ์ตูนตาหวาน มันมีอยู่จริงในโลกด้วย!

ตอนแรกที่มองการกระทำของคิยู ใจเธอเจ็บแปลบเหมือนถูกฉีกทึ้ง แต่ตอนนี้กลับรู้สึกว่า... ตลกนิดๆ แฮะ

อายาโนะยิ่งหัวเราะร่าจนหุบปากไม่ลง

อายาโนะ : "คุณพระช่วย ผัวเมียกันขนาดนี้แล้วยังทำแบบนี้ได้อีก ดูเหมือนในเรื่องนั้น คุณหนูใหญ่จะตอบสนองนายไม่พอสินะ ใช่ม้า คิยูคุง~"

คิยูเมินสายตาบอกใบ้ของอายาโนะ แล้วพูดเรียบๆ

คิยู : "ผมจะให้ลุงสึจิยะขับรถไปส่งคุณหนูที่บ้าน พวกเธอก็เตรียมตัวกลับกันได้แล้ว เล่นกันมานานพอสมควรแล้วนี่"

อายาโนะ : "อ้าว จบแค่นี้เหรอ?"

คิยู : "คุณยังต้องการอะไรอีกครับคุณคิตาฮาระ ผมว่าคุณได้ความบันเทิงไปมากพอแล้วนะ"

อายาโนะ : "อื้มๆ สนุกจริงๆ นั่นแหละ ไว้วันหลังหาบอร์ดเกมอื่นมาเล่นกันอีกนะ!"

วันหลัง?

ขออย่าให้มีอีกเลย

คิยูส่งอาริขึ้นรถลุงสึจิยะ ที่เหลือให้เมดน้อยเนเนะจัดการที่บ้านก็พอ คิยูไม่กลัวว่าเนเนะจะแบกอาริไม่ไหว พลังจิตไงไอ้น้อง

ส่วนตัวเขาเองขับรถมุ่งหน้าไปยังฐานลับของอายาโนะ

อายาโนะบอกว่ายังไม่จุใจ ให้คิยูไปอยู่เป็นเพื่อนหน่อย "ไหนๆ อาริก็สลบไปแล้ว ให้เธอนอนพักที่บ้านไปเถอะ นายก็แกล้งทำเป็นว่าออกมาออกกำลังกายข้างนอกก็ได้"

อืม ออกกำลังกาย... จะว่าอย่างนั้นก็ไม่ผิด

เกมวันนี้แม้ฟอร์มของอายาโนะจะมีกลิ่นอายความกวนประสาทแบบแมวๆ อยู่บ้าง แต่โดยรวมถือว่ายังคุมอยู่ แถมยังช่วยจัดการเรื่องชุดชั้นในมหัศจรรย์ของฮิโตมิให้ด้วย งั้นไปอยู่เป็นเพื่อนหน่อยถือเป็นรางวัลก็แล้วกัน

เมื่อไปถึงฐานลับ อายาโนะปูผ้ากำมะหยี่สีแดงเข้มสะอาดตาบนโต๊ะตัวเล็กที่เธอเคยใช้สมัยเด็ก บนนั้นวางชุดชั้นในสีอ่อนที่ฮิโตมิถอดเปลี่ยนไว้

เธอกำลังใช้แว่นขยายส่องดูอย่างละเอียด

อายาโนะ : "คิยูคุง มานี่สิ~"

คิยู : "คุณกะจะฝากตัวเป็นศิษย์ดอลลี่ เรียนตัดเย็บชุดชั้นในสตรีหรือไง?"

อายาโนะ : "ทำไมถึงถอดไม่ได้จริงๆ นะ? ตามหลักการ ถ้าจะเซ็ตค่าให้ 'ถอดได้เฉพาะหลังเสร็จกิจ' มันต้องมีระบบตรวจสอบทางสรีรวิทยาและระบบไฟฟ้าที่ซับซ้อน ผ้าบางเฉียบแค่นี้ไม่น่าจะยัดลงไปได้ งั้นต้องเป็นพลังลึกลับเหนือวิทยาศาสตร์แน่ๆ... อยากรู้เรื่องพลังลึกลับไหม คิยูคุง?"

คิยู : "ไม่อยาก"

คิยูปลดชุดเดรสยาวของอายาโนะออกอย่างรวดเร็ว ร่นชิ้นส่วนเล็กน้อยลง แล้วจับเธอจัดท่าทางจากด้านหลังอย่างรุนแรงนิดๆ การต่อสู้เริ่มขึ้นอย่างง่ายดาย

นี่สิวิธีใช้งานชู้รักที่ถูกต้อง ในเวลาที่ไฟในใจกำลังลุกโชน แถมอายาโนะก็ลื่นไหลมาก เจอกันแค่ไม่กี่วินาที ก็พร้อมให้คิยูเริ่มศึกได้อย่างราบรื่น

[จบแล้ว]