บทที่ 209 - อาริตั้งกระทู้ถามสุดพีคในเว็บบอร์ดลึกลับ

สัญญาไม่ได้มีผลตลอดชีวิตแน่นอน

ตอนเซ็นสัญญา คิยูย้ำเรื่องวันหมดอายุสัญญาเป็นพิเศษ จนโดนอาริล้อเลียนยกใหญ่

"ไม่มั้ง ไม่มั้ง คงไม่มีใครอยากฉวยโอกาสเกาะตระกูลจิฮายะกินไปตลอดชีวิตหรอกเนอะ?"

ฮ่าๆ เพราะงั้นไง คุณหนูคงแค่ล้อเล่นแหละ ถึงช่วงนี้จิตใจจะดูเพี้ยนๆ ไปหน่อย ก็คงเหมือนเด็กเห่อของเล่น ดูเหมือนจะรักปานจะกลืนกินแต่จริงๆ ก็แค่ผิวเผิน เดี๋ยวสักพักก็เบื่อไปเอง...

คิยูปลอบใจตัวเองด้วยความหวังลมๆ แล้งๆ

แต่ตอนนี้อาริกำลังนึกถึงเรื่องระยะเวลาสัญญา แล้วรู้สึกเสียใจ รู้งี้ตอนนั้นทำสัญญาตลอดชีพไปเลยดีกว่า หรือไม่ก็ระบุให้เธอมีสิทธิ์ต่อสัญญาเป็นอันดับแรก... สรุปคือไม่ใช่สถานการณ์ที่คิยูจะถอนตัวได้ง่ายๆ แบบตอนนี้แน่!

พอคิดว่าเป้าหมายสูงสุดในอาชีพการงานก่อนอายุสามสิบ การสืบทอดตำแหน่งประธานจากพ่อ ดันหมายถึงการที่คิยูต้องจากเธอไป หัวใจอาริก็เจ็บแปลบเหมือนโดนฉีก

คิดได้ดังนั้น ก็กอดคิยูแน่นเข้าไปอีก

คิยู : "...เบาๆ หน่อย เธอรัดจนฉันอึดอัดแล้วเนี่ย"

อาริ : "คิยูคุง นาย... ยังซิงอยู่ใช่ไหม?"

คิยู : "ห๊ะ? อ๋อ ใช่ๆ"

คิยูตอบทันที น้ำเสียงไร้อารมณ์

อาริ : "ฮิฮิ"

มีอะไรน่าขำฟะ?

ส่ายหน้านิดหน่อย คิยูร้องขอ

คิยู : "คุณหนู ถึงเวลาไปห้องนอนแล้ว กรุณาปล่อยผมก่อน"

อาริ : "แบกเค้าไปหน่อย~"

อาริทำเสียงอ้อน แล้วกระโดดขี่หลังคิยู ขาสองข้างที่ยังชื้นไอ่น้ำจากห้องน้ำ หนีบเอวคิยูไว้แน่น

คิยูถอนหายใจอย่างจำยอมแล้วทำตาม

สาวน้อยบนหลังหัวเราะเสียงใส ร่างกายขยับดุ๊กดิ๊กเหมือนหนอนชาเขียวที่มีความสุข นี่คือช่วงเวลาที่สมบูรณ์แบบที่สุดที่กลิ่นอายสาวน้อยกับเสน่ห์สาวสะพรั่งของลูกผู้หญิงมาบรรจบกัน

คิยูยอมรับว่าเขาหลงใหลร่างกายคุณหนู แค่เท้าในถุงน่องดำเหยียบมือเขาก็ฟินแล้ว แต่แล้วไงล่ะ ความรักไม่ได้มีแค่เรื่องความใคร่ ในแง่ทัศนคติ เขาจินตนาการภาพอาริเป็นแฟนไม่ออกจริงๆ แถมด้วยนิสัยอาริ การมีความรักกับเธอมันเสี่ยงตายเกินไป

มาถึงห้องนอน คิยูวางเธอลงนิ่มนวล การแบกผู้หญิงเดินในบ้านต้องระวังมุมโต๊ะกับวงกบประตูเป็นพิเศษ ถ้าผู้ชายไม่โปร อาจทำหัวผู้หญิงโขกโป๊ก เจ็บตัวเปล่าๆ

คิยู : "ลงได้แล้ว"

อาริ : "อื้ม~"

ก้นอาริแตะเตียงแล้ว แต่ยังไม่ยอมปล่อย กอดคอคิยูดึงให้ล้มลงไปด้วยกัน นอนแผ่คู่กัน อาริเท้าคางมองคิยูตาหยี

อาริ : "ทำไมคิยูคุงแบกผู้หญิงคล่องจัง?"

คิยู : "พรสวรรค์ อีกอย่าง คล่องตรงไหน? เธอไม่มีตัวเปรียบเทียบ จะรู้ได้ไงว่าฉันคล่อง บางทีฉันอาจจะแค่ประสาทสัมผัสทางกีฬาดีเฉยๆ ก็ได้"

อาริ : "ถ้าฉันมีตัวเปรียบเทียบกับนาย คิยูคุงจะหึงไหม?"

คิยู : "..."

คำถามนี้ พูดตามตรง

คำถามชี้ชะตา

ถ้าเป็นชาติก่อน คิยูคงตอบคำตอบมาตรฐานได้ทันที ถ้าอารมณ์ดี

ถ้าอารมณ์ดีมากๆ อาจมีข้อเสริม เช่น กอดคอจูบเบาๆ แล้วแสดงความเป็นเจ้าของว่า "พี่สาวให้ผมแบกคนเดียวก็พอนะครับ"

แต่ถ้าอารมณ์บ่จอย ขี้เกียจเอาใจสาว คิยูจะบอกว่า "ถามไรไร้สาระ" ถ้าโดนซักไซ้ เขาก็จะเงียบ ทำสายตาเศร้าสร้อย แฝงความน้อยใจนิดๆ—เจอไม้นี้เข้าไป ผู้หญิงประสบการณ์น้อยจะเริ่มลนลาน ต้องกลับมาง้อคิยู บอกว่าไม่ได้ตั้งใจกดดัน ไม่ได้คิดจะนอกใจ...

แต่กับอาริ จะใช้ไม้ไหนดี?

ดูเหมือนจะไม่เวิร์คสักทาง

คิยู : "ถ้ามีตัวเปรียบเทียบ ป่านนี้คงขึ้นหน้าหนึ่งแล้ว 'คุณหนูตระกูลจิฮายะพบรักใหม่' แล้วชาวเน็ตขี้ว่างก็จะเอาฉันไปเปรียบเทียบกับหมอนั่น เหมือน 'จับจิ้งหรีดมาชนกัน' หรือโปเกมอนแบทเทิล สรุปคือ 'การเปรียบเทียบ' ไม่ใช่เรื่องที่ฉันต้องใส่ใจ มนุษย์ก็มีชีวิตอยู่กับการเปรียบเทียบอยู่แล้ว"

อาริ : "เจ้าหมูขี้เกียจเอ๊ย เรื่องแค่นี้ก็ไม่อยากใช้สมอง~"

อาริยิ้มขำ ก่อนเปลี่ยนเรื่องดื้อๆ

อาริ : "พรุ่งนี้เย็นกลับบ้านเร็วนะ อยากกินซุปครีมข้น กับข้าวอบชีส แล้วก็ของดองซีอิ๊ว"

เมนูผสมผสานดูประหลาด แต่เป็นสไตล์คิยู ไม่สนธรรมเนียม ขอแค่สมเหตุสมผล ยืดหยุ่นกว่าข้อสอบจับใจความสมัยประถมซะอีก

ซุปกับข้าวจะเลี่ยนๆ หน่อย ของดองช่วยแก้เลี่ยน แถมโปรตีนสูง สมเหตุสมผล

เดี๋ยวนี้อาริสั่งอาหารด้วยท่าทีแบบ "คิยูสไตล์" แล้ว

คิยู : "อือ"

คิยูรับปากส่งๆ แล้วนอนตายซากอยู่ตรงที่ตัวเอง ไม่พูดอะไรอีก

อาริเล่นมือถือ—พูดให้ถูกคือ ท่องเว็บค้นหาแปลกๆ และสิงบอร์ดอีกรอบ ตอนนอนเตียงเดียวกับคิยู อาริรวมสมาธิยากมาก อยากจะ "กำยาน, สตาร์ท!" ใส่คิยู แต่คิยูยังไม่หลับ สถานการณ์นี้ทำได้แค่ไถฟีดไปเรื่อยเปื่อย

เธอตั้งกระทู้ถามในบอร์ดลับแห่งหนึ่ง:

[หัวข้อ : แต่งงานกับสามีแค่ในนาม จู่ๆ ก็ดันรักสามีเข้าให้แล้ว สามียังซิง ฉันควรยั่วยวนเขายังไงดี?]

บอร์ดนี้ป้าโคบายาชิดึงเธอเข้ากลุ่ม ป้าโคบายาชิถือเป็นผู้หยั่งรู้ดินฟ้าในด้านข้อมูลข่าวสาร วงการไฮโซโตเกียวทั้งบนดินใต้ดิน ขาวหรือดำ ไม่มีอะไรที่ป้าแกไม่รู้

บอร์ดเป็นแบบ นิรนาม ตราบใดไม่ใส่ข้อมูลส่วนตัวเยอะเกินไป ก็ไม่โดน 'ขุดประวัติ'

ได้ยินว่าคุณหนูและคุณนายไฮโซทั่วโตเกียวหรือแม้แต่ทั่วโลก ชอบมาคุยกันในบอร์ดนี้

ชื่อบอร์ดคือ "มาดูของดีที่ทุกคนอยากเห็น"... ชื่อโคตรแปลก ได้ยินว่าผู้ก่อตั้งสนิทกับดีไซเนอร์ในตำนาน ดอลลี่ เจ้าของแบรนด์ถุงน่องที่อาริชอบนั่นแหละ

กระทู้ตั้งไปพักนึง คอมเมนต์แรกๆ มีแต่เครื่องหมาย [?] ทำเอาคุณหนูผู้หน้าบางโดยสันดานถึงกับหน้าเห่อร้อน ช่วยไม่ได้ คำถามมันระเบิดภูเขาเผากระท่อมจริงๆ แต่อาริยั่วยวนผู้ชายไม่เป็นจริงๆ นี่นา เธอไม่รู้วิธีเรียกความสนใจจากคิยูเลย

ปกติเธอไม่ต้องทำอะไร ผู้ชายก็มารุมรักหัวปักหัวปำ ทำเรื่องโง่ๆ เพื่อเรียกร้องความสนใจ พูดตรงๆ อาริขยะแขยงคนพวกนั้น ดังนั้นพอลองเอาใจเขามาใส่ใจเรา ถ้าเธอทำเรื่องโง่ๆ คิยูจะขยะแขยงเธอไหมนะ?

ไม่ได้นะ แบบนั้นไม่ได้เด็ดขาด

เนื่องจากเป็นบอร์ดระดับโลก ภาษาที่ใช้ตั้งกระทู้เป็นภาษาอังกฤษ วัฒนธรรมหลากหลายมาเจอกัน แต่ไม่ว่าวัฒนธรรมไหน เจอคำถามอาริเข้าไป รีแอคแรกคือ [?] พร้อมเพรียงกัน

ในที่สุด คำตอบจริงจังอันแรกก็มา

[ถามหน่อย สามีคุณเพศอะไร?]

คราวนี้ถึงตาอาริพิมพ์ [?] บ้างแล้ว

[จบแล้ว]