บทที่ 102 - ล้อเล่นน่า ยัยคนเจ้าเล่ห์คิตาฮาระ!

อายาโนะ : คิ~ยู~คุง~

ร่างกายรู้สึกอุ่นวูบวาบ เหงื่อออกชุ่มฉ่ำกำลังดี คิยู บิดขี้เกียจเหยียดแขนตื่นขึ้นมา สิ่งแรกที่ได้ยินคือเสียงเย็นยะเยือกของนางมารตาสีแดง

เกิดอะไรขึ้น?

พอลืมตาขึ้นมาเห็นหาดทรายและบ่อน้ำพุร้อนตรงหน้า คิยู ก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าเขากำลังอบทรายร้อนอยู่ที่คาโกชิมะ

คิยู : เรียกทำไม?

อาริ ไม่ตอบ แต่จ้องมองไปที่จุดหนึ่งบนร่างกายของเขา

คิยู ก้มลงมองตาม แล้วหน้าก็ถอดสีทันที

ฝันรู้ตัว (Lucid Dream) ก็ตามชื่อเลย คนที่ฝันจะจำเหตุการณ์และรายละเอียดในฝันได้แม่นยำหลังจากตื่นขึ้นมา

และเมื่อกี้ในฝัน เขาเพิ่งจะมอบ "บทเรียนจากรุ่นพี่" ให้กับ ฮิโตมิ ไปชุดใหญ่ ร่างกายของ คิยู ในโลกความเป็นจริงย่อมต้องมีปฏิกิริยาตอบสนอง

ต่อหน้า อาริ แถมยังมี อายาโนะ อยู่ด้วย ปักธงตายแหงแก๋ขนาดนี้ เกรงว่าคงต้องหาคำอธิบายที่ฟังดูสมเหตุสมผลสุดๆ แล้วล่ะ

ดูสีหน้าที่กลั้นขำของ อายาโนะ นั่นสิ!

คิยู เริ่มปวดหัว

แน่นอนว่า ถ้าเขารู้ตัวว่าเผลอละเมอหลุดปากพูดอะไรออกไป เขาคงจะปวดหัวยิ่งกว่านี้...

คิยู : พูดก็พูดเถอะ อบทรายร้อนนี่มันได้ผลจริงๆ นะเนี่ย ช่วยกระตุ้นการไหลเวียนเลือดลม ไม่แค่ทำให้หลับสบาย แต่ยังกระตุ้นการเผาผลาญ ให้ความรู้สึกเหมือนได้นอนเต็มอิ่มตื่นมาตอนเช้าเลย...

พูดน้ำไหลไฟดับ แต่ก็พยายามไม่ให้ดูจงใจเกินไป

ความสับสนบนใบหน้าของ อาริ เป็นเครื่องพิสูจน์ว่าการกระทำของ คิยู ทำให้เธอเริ่มไขว้เขวได้สำเร็จ

สรุปแล้วเป็นเพราะเลือดลมเดินดี หรือเป็นเพราะ ฮิโตมิ กันแน่?

เธอไม่แน่ใจ และไม่อยากปรักปรำ คิยู ด้วย พอคิดถึงท่าทางน้อยใจหรือไม่มีความสุขของ คิยู แล้ว อาริ ก็มักจะรู้สึกไม่ดี เธอเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงเป็นแบบนี้ ทั้งที่เวลาสั่งงานลูกน้องในบริษัท เธอสามารถเด็ดขาดเลือดเย็นได้แท้ๆ แต่พอกับ คิยู เธอกลับใจแข็งไม่ค่อยลง

อีกอย่าง ถ้าหมอนี่ทำเรื่องลามกจกเปรตกับ ฮิโตมิ ในฝันจริงๆ มันก็ไม่น่าจะเนียนขนาดไม่มีพิรุธเลยนี่นา

หลังจากไตร่ตรองอยู่นาน อาริ ตัดสินใจว่าจะยังไม่แหวกหญ้าให้งูตื่น และแอบส่งข้อความส่วนตัวไปกำชับ อายาโนะ ว่าอย่าเพิ่งโวยวาย ให้ คิยู เข้าใจว่ารอดตัวไปก่อน

ฉันอยู่ในที่แจ้ง เขาอยู่ในที่มืด บวกกับสังเกตการณ์ในกิจกรรมสำรวจเกาะร้างที่จะถึงนี้ ค่อยมาตัดสินโทษ คิยูคุง ก็ยังไม่สาย!

ถ้า คิยู มีความคิดเกินเลยกับ ฮิโตมิ จริงๆ...

เรื่องมันคงจะยุ่งยากน่าดู เพราะ ฮิโตมิ เองก็เป็นเป้าหมายที่ อาริ สงสัยอยู่เหมือนกัน ถ้าต่างฝ่ายต่างมีใจให้กัน เรื่องคงจบไม่สวยแน่

ส่วน อายาโนะ

คนนี้พูดยยาก

ผู้หญิงตระกูลคิตาฮาระ เป็นประเภทที่อ่านใจยากกันทุกคน แม้แต่คุณพ่อเก็นอิจิโร่ยังเตือนบ่อยๆ ว่า ตระกูลคิตาฮาระ วางตำแหน่งตัวเองไว้แค่พ่อค้าคนกลาง อย่าปล่อยให้บ้านนี้มีอำนาจมากเกินไปเด็ดขาด

จู่ๆ ในหัวของ อาริ ก็ผุดคำว่า "ศึกในกระหน่ำ ศึกนอกกระหน่ำ" ขึ้นมา

เอามาใช้บรรยายสถานการณ์ตอนนี้ได้เหมาะเหม็ง

เดี๋ยวนะ ฉันกับ คิยู ก็ไม่ใช่คู่รักหวานชื่นกันจริงๆ สักหน่อย ทำไมฉันต้องกลัวขนาดนี้ด้วยล่ะ?

คุณหนูใหญ่ตกอยู่ในห้วงความคิดที่กระวนกระวายใจ

...

เนื่องจากต้องนั่งเรือข้ามเกาะตอนเย็น ทั้งสามคนจึงกลับมาที่โรงแรมก่อนเวลาเพื่ออาบน้ำล้างทรายและเหงื่อไคล

คิยู อาบเสร็จเร็วมาก ออกมานั่งรับลมที่ระเบียง แล้วก็ได้รับวิดีโอคอลจาก อายาโนะ อย่างไม่คาดฝัน

เขามองไปทางห้องน้ำ คาดว่า อาริ คงอีกนานกว่าจะเสร็จ คิยู จึงปิดประตูกระจกที่เชื่อมระเบียงกับห้องสวีท แล้วกดรับสาย

หน้าจอมือถือปรากฏภาพ คุณหนูคิตาฮาระ กำลังแช่น้ำ

บนผิวน้ำเต็มไปด้วยกลีบดอกไม้และฟองสบู่ลอยฟ่อง แสดงให้เห็นว่า อายาโนะ มีรสนิยมในการแช่น้ำที่ไม่ธรรมดา

อายาโนะ : อ้าว คิยูคุง เสร็จเร็วจัง

คิยู : ผู้ชายก็อาบเร็วแบบนี้แหละ

อายาโนะ : ทำไมไม่ถือโอกาสจัดการเรื่องปัญหา "เลือดลม" นั่นซะเลยล่ะ?

คิยู : ไม่ขนาดนั้นหรอก (คิยูตอบเสียงเรียบ) นั่นมันเพราะแช่น้ำร้อนต่างหาก ออกมาก็หายแล้ว

อายาโนะ : เหรอออ... เธอคิดจริงๆ เหรอว่ามันไม่มีปัญหาแล้ว?

น้ำเสียงที่มีนัยยะของ อายาโนะ ทำให้ คิยู ขมวดคิ้ว

จากการสังเกตสีหน้าของ อาริ ดูเหมือนเรื่องน่าจะผ่านไปได้ด้วยดีแล้วนี่นา

หรือว่า...

คิดอยู่ครู่หนึ่ง คิยู ก็เข้าใจแจ่มแจ้ง

คิยู : ตอนฝันฉันละเมอพูดอะไรบ้าๆ ออกไปสินะ

อายาโนะ : อื้มฮึ คิยูคุงนี่ฉลาดจัง

คิยู : มันเชื่อถือไม่ได้หรอกน่า ใครบ้างไม่เคยละเมอเรื่องไร้สาระ

อายาโนะ : เธอก็ลองไปอธิบายให้ อาริ ฟังดูสิ ดูซิว่าเธอจะวีนแตก หรือจะเห็นด้วยกับทฤษฎีของเธอ

คิยู : ...ตกลงฉันพูดอะไรออกไป?

อายาโนะ : ฮิฮิ

ชัดเจน

อายาโนะ ไม่อยากบอก

เธอต้องการทำตัวลึกลับ ให้ คิยูคุง กระวนกระวายใจเล่น

ถ้าเป็นผู้ชายขวัญอ่อน ป่านนี้คงทำหน้าเศร้าอ้อนวอนไปแล้ว

แต่ คิยู ไม่ใช่คนประเภทนั้นแน่นอน

คิยู : ฮิฮิบ้าบออะไร ไม่อยากบอกก็ไม่ต้องบอก ฉันวางล่ะนะ

อายาโนะ : จะรีบไปไหนเล่า ตามนิสัยคุณหนูของนาย อย่างน้อยก็ต้องอีกสิบห้านาที สิบห้านาทีนี่ทำเรื่องสนุกๆ ได้ตั้งเยอะนะ~

พูดจบ อายาโนะ ก็ขยับตัว ลอยขึ้นเหนือน้ำเล็กน้อย

เธอใช้แขนเรียวขาวเนียนข้างหนึ่งปิดบังส่วนที่ดึงดูดสายตาที่สุดบริเวณหน้าอกเอาไว้

ขนาดที่พอดีมือ ยามถูกกดทับเล็กน้อย บวกกับใบหน้าที่แสร้งทำเป็นเขินอายแต่ก็เยือกเย็นของ อายาโนะ ทำให้ คิยู เผลอกลืนน้ำลาย

อายาโนะ : จะบอกให้นะ คิยูคุง~ เทคนิคในน้ำเนี่ย ฉันก็ฝึกมาเยอะเหมือนกันนะ~

คิยู : ไม่สนใจ

อายาโนะ : ไม่สนใจจริงเหรอ งั้นเอาแบบนี้ไหม เดี๋ยวพอไปถึงเกาะของ อาริ เราหาบ่อน้ำพุร้อนเงียบๆ ที่ไม่มีคน แล้วมาพิสูจน์กันว่าผลการฝึกฝนที่คุณแม่สอนฉันมา มันจะมีคุณภาพขนาดไหน

เสียงน้ำกระเพื่อมดังแว่วมาจากทางห้องน้ำ พร้อมกันนั้นภาพบนหน้าจอมือถือก็เปลี่ยนมุมกล้องไปจับที่ผิวน้ำช่วงล่าง ขาเรียวยาวได้รูปยกขึ้น ราวกับงูที่เลื้อยรัด ท่ามกลางกลีบดอกไม้และฟองสบู่

เสียงน้ำสองแห่ง กระตุ้นประสาทสัมผัสของชายหนุ่มสลับไปมา

จิตวิญญาณที่ถูกกดทับมาทั้งชีวิต เริ่มส่อแววว่าจะตบะแตก!

สีหน้าของ คิยู แปรเปลี่ยนไปมา จู่ๆ เขาก็พูดเสียงทุ้มต่ำทิ้งท้ายว่า

คิยู : ไม่ต้องรอถึงตอนนั้นหรอก เดี๋ยวฉันไปหาเธอเดี๋ยวนี้แหละ

วิดีโอคอลถูกตัดไป

อายาโนะ ที่อยู่คนละชั้นของโรงแรม ทำหน้าประหลาดใจ

เธอยกมือปิดปากอย่างกุลสตรีตามความเคยชิน แต่ผิวพรรณกลับแดงระเรื่อด้วยความตื่นเต้นอย่างห้ามไม่อยู่

คิยูคุง ทนการยั่วยวนของเธอไม่ไหว จะเอาจริงแล้วเหรอ?

นั่นไงล่ะ ไม่ว่า อายาโนะ จะแก้ตัวแทนเขายังไง คิยู ต้องทำเรื่องอย่างว่ากับ ฮิโตมิ ในฝันแน่ๆ ซึ่งนั่นหมายความว่า ความต้องการด้านนั้นของ คิยู ไม่ได้รับการเติมเต็มที่บ้านเลย

ตายจริง สุดท้ายก็ต้องพึ่งฉันสินะ!

คิตาฮาระ อายาโนะ ได้ใจสุดๆ

เธอกำลังคิดว่าจะใช้ท่าไหนต้อนรับการมาเยือนของ คิยูคุง ดี

ปรากฏว่ารออยู่ครึ่งค่อนวัน ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

จนกระทั่งผ่านไปครึ่งชั่วโมง ถึงจะมีข้อความจาก คิยู ส่งมา

อาจารย์จิฮายะ : ล้อเล่นน่า คุณหนูคิตาฮาระ!

อาจารย์จิฮายะ : เตรียมตัวจะออกเดินทางแล้ว การสำรวจครั้งนี้ทุกคนคาดหวังกันมากนะ อย่าปล่อยให้ตัณหาหน้าไม่อายมาบดบังดวงตาซะล่ะ!

อายาโนะ : ...คิยูคุงคนเจ้าเล่ห์!

อายาโนะ บ่นอุบอย่างเจ็บใจ เดินขึ้นจากอ่างอาบน้ำอย่างหมดอารมณ์

บ้าจริง โดนเขาปั่นหัวซะได้

ล้างตัวให้สะอาดเถอะ

เฮ้อ

คาดหวังอะไรสูงๆ กับเขาไม่ได้จริงๆ สินะ!

ลองคิดดูดีๆ ด้วยนิสัยขี้เกียจของ คิยูคุง มีหรือจะวิ่งแจ้นมาทำอะไรกับเธอระหว่างที่ อาริ อาบน้ำ ตอนนี้เขาคงจะนอนแผ่หลารับลมอยู่ที่ระเบียงอย่างเกียจคร้านมากกว่า

ของรางวัลจริงๆ คงต้องพึ่งพลังหยุดเวลาไปเอาเองแล้วล่ะมั้ง

[จบแล้ว]