ตอนที่ 34 พูดกี่ครั้งแล้วว่าอยู่ในสำนักต้องเรียกตามตำแหน่ง!
ตอนที่ 34 พูดกี่ครั้งแล้วว่าอยู่ในสำนักต้องเรียกตามตำแหน่ง!
ในตอนนี้ ด้านหลังศีรษะของสือฮ่าวปรากฏวงกลมแสงห้าสีหมุนวนเกี่ยวพันกัน ดูลึกลับน่าอัศจรรย์ยิ่ง
ชั่วครู่ วงกลมแสงทั้งห้าสีก็เลือนหายกลับเข้าไปในร่างกาย ทำให้ทั่วทั้งตัวสือฮ่าวเปล่งประกายชวนลึกลับยิ่งขึ้น
สือฮ่าวหยิบเจดีย์ทองคำเก้าเซียนอ๋วงออกมา หลอมรวมกฎแห่งแก่นแท้ที่เหลืออยู่ทั้งหมดเข้าไปในนั้น
ทันใดนั้น เจดีย์อ๋วงก็เปล่งแสงเจิดจ้า พลังปราณแผ่กระแสอันทรงพลังจนสั่นสะเทือน
หากไม่ใช่เพราะกลุ่มแชทช่วยบดบังชะตาสวรรค์ สมบัติล้ำค่าเช่นนี้ย่อมต้องถูกค้นพบอย่างง่ายดายแน่นอน
หลังจากสั่นสะเทือนชั่วขณะหนึ่ง ในที่สุดเจดีย์อ๋วงก็ดูดซับกฎแห่งแก่นแท้ทั้งหมดได้สำเร็จ พร้อมกลับคืนสู่ความสงบอีกครั้ง
บนเจดีย์อ๋วง พลันปรากฏจิตวิญญาณแห่งสี่ทิศขึ้นมา มังกรฟ้า วิหคเพลิง พยัคฆ์ขาว และเต่าดำ เงาทั้งสี่ที่ปกคลุมอยู่ทำให้เจดีย์อ๋วงดูมีมนต์ขลังและลึกลับมากยิ่งขึ้น
ส่วนพื้นที่ภายในก็ขยายใหญ่ขึ้นอีกหลายสิบเท่า กว้างยาวสูงกินพื้นที่ถึงหลายพันลี้ ภายในเต็มไปด้วยหมอกควันหนาทึบ ราวกับเป็นต้นแบบของแดนรกร้างอันกว้างใหญ่
...
อีกด้านหนึ่ง
หลังจากเซียวหยุนส่งวัตถุดิบเสร็จ ก็กลับมายังที่พักของตนเอง
เขาเป็นศิษย์สายตรงของเซียวรั่วหัว และยังมีความสัมพันธ์เป็นญาติกันด้วย ก่อนจะไปส่งวัตถุดิบ เซียวรั่วหัวได้บอกเป็นนัย ๆ ให้เขาไปทำความสัมพันธ์ที่ดีกับสือฮ่าวเอาไว้
“โอสถที่อาจารย์ชื่นชมนักหนาจะมหัศจรรย์แค่ไหนกัน...?”
เซียวหยุนคิดพลางพึมพำก่อนจะหยิบโอสถบุปผาทองคำออกมากลืนกินมันลงไป
ทันใดนั้น ฤทธิ์ยาอันมหาศาลก็แผ่ซ่านไปทั่วร่าง
ครืน!
ทะเลทุกข์ที่ปิดสนิทมานานของเขาสั่นสะเทือนไม่หยุด
เซียวหยุนตกตะลึง รีบใช้จิตสำรวจ ก็เห็นว่าทะเลทุกข์ของเขาได้เปิดออกสำเร็จโดยมีขนาดเท่ากำปั้น
“โอสถนี้ช่างน่ากลัวเกินไปแล้ว! หากยังใช้โอสถบุปผามหาพฤกษาต่อไป ข้าคงต้องรออีกปีครึ่งกว่าจะมาถึงระดับนี้!”
พูดตามตรง เขาเข้าสำนักมาสองสามปีแล้ว แต่กลับเปิดทะเลทุกข์ไม่ได้เสียที
แม้จะไม่โดนไล่ออกจากสำนักเพราะพึ่งบารมีเซียวรั่วหัว แต่ก็ทำให้เขากดดันอย่างมาก เพราะเขาเองก็ไม่อยากให้คนอื่นมานินทาว่าเป็นเด็กเส้นในสำนัก
แต่ตอนนี้ไม่ใช่แบบนั้นแล้ว! การเปิดทะเลทุกข์ได้ หมายความว่าเขาได้เข้าสู่เส้นทางการบ่มเพาะอย่างเป็นทางการ เขาไม่ใช่คนธรรมดาอีกต่อไป!
ในใจของเซียวหยุนพลันเกิดความเลื่อมใสในตัวสือฮ่าวอย่างยิ่ง จากนั้นก็เริ่มเสริมความมั่นคงของระดับพลังของตนเอง
...
หนึ่งวันต่อมา เซียวหยุนเดินออกจากที่พัก
เขาก็ตระหนักได้ว่า แค่โอสถบุปผาทองคำเม็ดเดียวก็มีสรรพคุณมากถึงขนาดนี้ หากได้กินเม็ดที่สอง ที่สาม เขาจะไม่ยิ่งสุดยอดไปเลยหรือ?
ในช่วงสองสามปีที่ผ่านมา แม้ว่าเขาจะไม่มีความคืบหน้าอะไรเลย แต่ก็อาศัยความสัมพันธ์กับเซียวรั่วหัวสะสมแต้มสำนักไว้ได้ไม่น้อย น่าจะยังพอแลกได้อีกสองสามเม็ด
ในขณะที่โอสถนี้ยังไม่เป็นที่สนใจของคนอื่น ไปแลกมาไว้ก่อนย่อมดีกว่า
คิดได้ดังนั้นเขาก็รีบวิ่งไปยังฝ่ายจัดการของสำนักในทันที
“หลานชายคารวะท่านลุงเซียว”
“บอกกี่ครั้งแล้วว่าอยู่ในสำนักให้เรียกตามตำแหน่ง!” เซียวรั่วหัวขมวดคิ้วเล็กน้อย
“ข ขอรับ ท่านตำแหน่งเซียว! ไม่ใช่สิ ท่านผู้อาวุโสเซียว!”
“หืม? เจ้าทะลวงด่านได้แล้วรึ?” เซียวรั่วหัวคลายคิ้ว มองไปยังหลานชายของตน
“ขอบคุณที่ท่านผู้อาวุโสเซียวเป็นห่วง! เมื่อวานตอนศิษย์ไปส่งวัตถุดิบ โชคดีได้รับโอสถบุปผาทองคำจากศิษย์พี่สือฮ่าวมาหนึ่งเม็ด กินเข้าไปแล้วก็เปิดทะเลทุกข์ได้สำเร็จขอรับ”
“เจ้าเปิดทะเลทุกข์ได้ตั้งแต่เมื่อวานแล้วรึ?”
“ขอรับ!”
เซียวหยุนมีสีหน้ายินดี รอคอยคำชมจากเซียวรั่วหัว
“หึ! ในเมื่อเปิดทะเลทุกข์ได้ตั้งแต่เมื่อวานแล้ว ทำไมไม่รีบมาแลกเปลี่ยนแต้ม?”
“ศิษย์เพียงแต่อยากจะเสริมความมั่นคงของระดับพลังเสียก่อน หรือ...หรือว่าโอสถพวกนั้นจะหมดแล้วขอรับ?”
เซียวหยุนเริ่มสัมผัสได้ถึงลางสังหรณ์อันเลวร้าย
“โอสถบุปผาทองคำนี้ มีสรรพคุณดีเยี่ยมต่อศิษย์ระดับสะพานเทพและแตะสวรรค์ ไม่ถึงสองชั่วยาม ก็ถูกแลกไปจนหมดสิ้น”
“อะ...อะไรนะ? หมดแล้วรึ?” เซียวหยุนตกตะลึงอย่างยิ่ง!
“หึ! เจ้าติดอยู่ที่ทะเลทุกข์มาสองสามปี อุตส่าห์ทะลวงผ่านได้ยังจะเสริมความมั่นคงปรับพลังบ้าบออะไรอีก! โอกาสอยู่ต่อหน้าแท้ ๆ ยังชักช้า เจ้านี่มันจริง ๆ เลย! แม้กินอาจมก็ยังตามหลังคนอื่นอีก!”
เซียวรั่วหัวส่ายหน้า มองหลายตนด้วยความรู้สึกที่ทั้งรักทั้งเกลียด!
...
สิบกว่าวันผ่านไป สือฮ่าวที่แสร้งว่าเพิ่งจะปรุงโอสถเสร็จ ก็นำมาจัดส่งที่ฝ่ายจัดการของสำนัก
สือฮ่าวสามารถส่งมอบภารกิจได้ตั้งแต่วันแรกแล้วแต่ที่ต้องทำเช่นนี้ก็เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้ความสามารถของเขาดูน่าตกตะลึงจนเกินไป
เมื่อเห็นสือฮ่าว เซียวรั่วหัวก็ยิ้มกว้าง
“ศิษย์หลานสือฮ่าว รีบเข้ามาข้างในเร็ว!”
ศิษย์ที่อยู่ไม่ไกลเห็นดังนั้น ก็พากันมีสีหน้าประหลาดใจปนตะลึงงัน
“คนผู้นี้เป็นใครกัน? ถึงกับทำให้ท่านผู้อาวุโสเซียวต้อนรับอย่างอบอุ่นได้เช่นนี้?”
“ไม่รู้จักเลย!”
“ดูหน้าตาไม่คุ้นเลย น่าจะเป็นศิษย์ใหม่ที่เพิ่งรับเข้ามา”
“ไม่จริงน่า? ศิษย์ใหม่จะได้รับการปฏิบัติเช่นนี้เลยรึ?”
เซียวหยุนที่ยืนอยู่ในฝูงชนตาเป็นประกายเมื่อเห็นดังนั้น
ศิษย์พี่มาแล้ว ต้องมาพร้อมโอสถด้วยแน่ ๆ!
เขารีบไปยืนเฝ้าที่ประตู เตรียมจะแลกโอสถบุปผาทองคำเป็นคนแรก
“ปรุงโอสถสำเร็จแล้วรึ?” เซียวรั่วหัวมีสีหน้าเบิกบาน
“เป็นไปตามที่ท่านผู้อาวุโสคาดขอรับ นี่คือโอสถบุปผาทองคำหนึ่งร้อยเม็ด ทั้งยังมีโอสถชำระไขกระดูก โอสถบำรุงหยวน และโอสถหลอมโลหิตด้วยขอรับ!”
เซียวรั่วหัวรีบรับขวดยาที่บรรจุโอสถมารีบเปิดออกดู กลิ่นยาหอมฟุ้งไปทั่ว ร่างกายอดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้านด้วยความตื่นเต้น
“โอสถเหล่านี้มีคุณภาพดีนัก!”
“โอสถบุปผาทองคำยังคงคิดให้เจ้า 100 แต้ม ส่วนโอสถที่เหลือ ข้าต้องรายงานเจ้าสำนักก่อนแล้วค่อยว่ากัน!”
พูดจบ เซียวรั่วหัวก็มอบโอสถบุปผาทองคำให้แก่ศิษย์ข้าง ๆ ที่มาลงทะเบียนไว้ แล้วถือโอสถชำระไขกระดูกและอื่น ๆ รีบจากไป
เขาออกไปก็เห็นเซียวหยุนยืนเฝ้าอยู่ที่ประตู รีบส่งสายตาให้ทันที
“มีโอสถบุปผาทองคำแล้วใช่หรือไม่? ข้าต้องการแลกสองเม็ด!”
เซียวหยุนที่เข้าใจได้ทันที รีบพุ่งเข้าไปตะโกนเสียงดัง
เมื่อได้ยินดังนั้น ทุกคนข้างนอกก็รีบมุงกันเข้ามา
“อะไรนะ? มีโอสถบุปผาทองคำมาอีกแล้วรึ?”
“เร็วเข้า! รีบเข้าไปเอามา!”
“โอสถนี้ไม่เพียงแต่จะเปิดทะเลทุกข์ได้ แต่ยังช่วยเสริมความมั่นคงของสะพานเทพได้อีกด้วย!”
“ข้าเอาทั้งหมด!”
“ฝันไปเถอะ!”
ชั่วขณะนั้น หน้าฝ่ายจัดการก็วุ่นวายเป็นอย่างมาก
ศิษย์พี่ศิษย์น้องที่เคยเป็นมิตรกันดี ตอนนี้กลับไม่เหลือความเกรงใจอีกต่อไป ต่างก็เผยให้เห็นธาตุแท้ของตน
[จบแล้ว]