ตอนที่ 25 พ่อค้าหน้าเลือดฟันไม่ยั้ง

ไม่นาน บรรดาหน่วยรักษาความปลอดภัยในชุดสูทสีดำก็รีบพุ่งพรวดเข้ามาภายในห้องประชุม

หน่วยรักษาความปลอดภัยเหล่านี้ไม่ใช่คนธรรมดา แต่เป็นผู้เชี่ยวชาญที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดีจากสมาคมการค้าแห่งหนึ่ง รับผิดชอบงานรักษาความปลอดภัยระดับสูง ทุกคนล้วนมีร่างกายที่แข็งแรง ล่ำสันกำยำ

ทว่าหลินฮวาเพียงแค่โบกมือเบา ๆ พลังระดับยอดปรมาจารย์ก็พุ่งออกมาทันที วินาทีต่อมา หน่วยรักษาความปลอดหลายสิบคนก็ถูกซัดกระเด็นออกไปนอกประตู

เสียงร้องโอดโอยดังระงมไปทั่วบริเวณ

ณ ที่นั้นทุกสิ่งพลันเงียบสงัดทันที ทุกคนมองภาพตรงหน้าด้วยความตกตะลึง

นี่มันวิธีการอะไรกัน? มายากลหรือ?

“ทุกคุณ ตอนนี้ผมจะพูดให้ฟังอีกครั้ง ผมคือหลินฮวา!”

เสียงของหลินฮวาแฝงไปด้วยพลังภายใน ดังสนั่นราวกับเสียงระฆังใหญ่ก้องอยู่ในหูของทุกคน

ทุกคนรู้สึกมึนงงไปชั่วครู่ แต่เมื่อได้สติก็มองไปที่หลินฮวาด้วยความตกตะลึง

“เมื่อวาน ลูกสาวของผมได้พบกับวาสนาแห่งเซียน...ดังนั้นผมจึงนำทองคำที่มีทั้งหมดไปแลกเปลี่ยนเป็นคัมภีร์วิทยายุทธ์และโอสถ จนตอนนี้ ผมได้บรรลุถึงระดับยอดปรมาจารย์แล้ว หากพูดกันอย่างไม่เกรงใจ ตึกจินเหม่าที่อยู่ใต้ฝ่าเท้าผมอยู่นี้ แค่คิดจะทำลายเมื่อไหร่ก็ย่อมได้!”

หลินฮวาก็กระทืบเท้าเบา ๆ ทันใดนั้น รอยแตกร้าวมากมายก็ปรากฏขึ้นบนพื้นทั่วทั้งชั้น

ทำลายตึกทั้งหลังได้อย่างง่ายดาย? นี่มันจะต่างอะไรกับอาวุธนิวเคลียร์ในร่างมนุษย์กัน?

ทุกคนได้ยินดังนั้นก็ยิ่งตกตะลึง มองไปที่หลินฮวาเหมือนกับกำลังมองเทพเซียน

“นี่มัน..”

“เป็นพลังทำลายล้างที่รุนแรงมาก!”

“ร่างกายมนุษย์สามารถระเบิดพลังที่น่ากลัวขนาดนี้ออกมาได้จริง ๆ หรือนี่?”

“แล้วเขาก็ดูหนุ่มขึ้นด้วย นี่หรือว่าจะเป็นวาสนาเซียนจริง ๆ?”

“คุณหลินกลายเป็นเทพเซียนโดยแท้! มาบอกพวกเราเรื่องเหล่านี้ คุณต้องการจะทำอะไรกันแน่?”

ทุกคนทั้งคาดหวังและหวาดกลัว

หลินฮวาหัวเราะ “พลังแบบนี้ พวกคุณต้องการด้วยหรือไม่?”

“อะไรนะ?”

“พวกเราก็ทำได้หรอ?”

“จริง ๆ น่ะหรอ?”

“คุณหลินบอกมาเลย ต้องแลกเปลี่ยนด้วยอะไร!”

ทุกคนดีใจเป็นอย่างยิ่งเมือ่ได้ยินว่าตนเองก็สามารถเป็นแบบนั้นได้

“ผมนำโอสถคืนชีวิตบุปผาติดตัวมาด้วยหนึ่งเม็ด แค่กินเข้าไปก็จะสามารถบรรลุถึงระดับชั้นฟ้า ทั้งยังสามารถกลับคืนสู่ความเยาว์วัยได้! หากต้องการโอสถเม็ดนี้ ก็ง่ายมาก! ใช้ทองคำมาแลกซะสิ!”

“ส่วนราคาเริ่มต้น... ทองคำมูลค่า 1 พันล้าน!”

ตามราคาทองคำ 500/กรัม ทองคำ 1 พันล้านก็ประมาณสองตัน

ทุกคนที่นี่ล้วนเป็นเศรษฐีชั้นนำ ราคาเท่านี้ในสายตาของพวกเขา ขอแค่สามารถแลกโอสถเม็ดนี้ได้ ถือว่าคุ้มยิ่งกว่าคุ้ม!

“ผมให้ 1.2 พันล้าน!”

“ตลกสิ้นดี! คุณเฉียน โอสถเซียนแบบนี้คุณเพิ่มแค่ 200 ล้าน? ดูถูกใครกันอยู่หรือยังไง? ผมให้ 2 พันล้าน!”

“2.4 พันล้าน!”

“2.8 พันล้าน!”

“3 พันล้าน!”

....

การประมูลลุกเป็นไฟ ทั้ง ๆ เมื่อครู่ที่ยังคุยกันอยู่ว่าไม่มีเงินสนับสนุนการก่อสร้างของประเทศ ทว่าตอนนี้กลับหน้าแดง แข่งกันตะโกนเสียงดังกว่าใครเพื่อน

ในที่สุด โอสถเม็ดนี้ก็ถูกหวังเต๋อจื้อ เจ้าของร้านทองและเครื่องประดับที่ใหญ่ที่สุดในเซี่ยงไฮ้ซื้อไป ด้วยราคาที่สูงถึง 5 พันล้านทองคำ

ทองคำ 5 พันล้าน รวมทั้งหมดสิบตัน สามารถแลกได้ 10,000 แต้ม

รวยเละ! หลินฮวาหัวเราะในใจ

“คุณหวัง ยินดีด้วย! ทองคำพวกนี้จะส่งมาได้เมื่อไหร่?”

“วางใจได้คุณหลิน! ผมได้ให้ลูกชายไปเปิดคลังทองคำเตรียมขนส่งด้วยตัวเองแล้ว คืนนี้จะนำไปส่งถึงบ้านคุณเลย!”

“ดี!”

กล่าวจบ หลินฮวาก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง โยนโอสถให้หวังเต๋อจื้อทันที

เขาไม่กลัวว่าหวังเต๋อจื้อจะเบี้ยว แค่โอสถเม็ดเดียวสามารถทะลวงถึงระดับชั้นฟ้าเท่านั้น แต่เขาเป็นถึงยอดปรมาจารย์ แถมยังฝึกเคล็ดวิชาคัมภีร์สุริยันเร้นลับมาแล้วด้วยจึงไม่กลัวเลยแม้แต่น้อย

หวังเต๋อจื้อรับโอสถแล้วกินเข้าไปทันที

เพียงไม่กี่วินาที ใบหน้าที่เคยแก่ชราก็หนุ่มขึ้นสิบปีทันใด ดวงตาคมกริบ พลังปราณภายในแตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง

“เป็นโอสถเซียนจริง ๆ ด้วย! ฮ่า ๆ! ฉันมีพลังเหนือมนุษย์แล้ว!” หวังเต๋อจื้อหัวเราะเสียงดัง

“คุณหลิน โอสถนี้ยังมีอีกหรือไม่?”

“พวกเราก็ต้องการเหมือนกัน!”

“ทองคำมูลค่าห้าพันล้าน พวกเราจะกลับไปให้ครอบครัวรวบรวมมาให้ทันที!”

“ไม่ต้องรีบร้อน ๆ โอสถและเคล็ดวิชาจะมีมาอีกแน่นอน! ทุกคน ณ ที่นี่รอการแจ้งเตือนก็พอ!”

หลินฮวายืนกอดอก

“คุณหลินช่างใจกว้างจริง ๆ!”

“เช่นนั้นพวกเราจะรอข่าวดี!”

ในขณะนั้น ชายคนหนึ่งสวมแว่นไร้กรอบในชุดจงซานก็เดินเข้ามา

“คุณหลิน ท่านผู้นำมีเรื่องจะคุยด้วย ขอเชิญมาทางนี้ได้หรือไม่ครับ”

“ได้สิ!”

หลินฮวายกยิ้มมุมปาก ในใจคิดว่า ‘มาแล้วสินะ’

การกระทำเมื่อครู่ของเขา นอกจากจะเพื่อแลกทองคำแล้ว ยังเป็นการสร้างบารมี ดึงดูดความสนใจจากผู้บริหารระดับสูงของประเทศ

เห็นได้ชัดว่า เขาบรรลุเป้าหมายแล้ว

......

เมื่อมาถึงห้องรับรองลับ

ชายชราวัยหกสิบคนหนึ่งยืนกอดอกหันหลังให้ประตูอยู่ เมื่อได้ยินเสียงเคลื่อนไหวก็หันกลับมาทันที

“ท่านผู้อาวุโสเว่ย? วันนี้ท่านมาด้วยตัวเองเลยหรือครับ!”

หลินฮวาตกตะลึง ไม่นึกเลยว่า ผู้นำหน่วยงานที่จะมาในวันนี้ จะเป็นถึงผู้อาวุโสเว่ยหยวนของคณะผู้อาวุโสสูงสุดของประเทศจีน

“หลินฮวา ผมเองก็จะไม่พูดอ้อมค้อมเลยละกันนะ เคล็ดวิชาและโอสถของคุณยังมีอีกเท่าไหร่ ประเทศต้องการมันทั้งหมด! ส่วนราคาคุณตั้งมาได้เลย!”

ผู้อาวุโสเว่ยหยวนทำงานหนักเพื่อประเทศมาสี่สิบปี ก่อนหน้านี้เป็นถึงรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ในการประชุมระหว่างประเทศก็แสดงให้เห็นถึงความยิ่งใหญ่ของประเทศมาโดยตลอด

อาจกล่าวได้ว่า ชาวจีนทุกคนต่างเคารพนับถือเขา

“ท่านผู้อาวุโสเว่ย ต่อหน้าท่าน ผมจะพูดความจริงทั้งหมด ของเหล่านี้ล้วนต้องใช้แต้มแลกมา ทองคำร้อยเหลียงแลกได้หนึ่งแต้ม อย่างโอสถนี้ก็ต้องใช้ถึงห้าสิบแต้ม เคล็ดวิชาก็ห้าร้อยถึงหนึ่งพันแต้ม ส่วนอาวุธวิเศษก็ร้อยแต้ม”(ลืมอธิบาย หนึ่งเหลียง = 50กรัม)

หลินฮวาไม่ได้ปกปิดหรือขึ้นราคาแม้แต่น้อย

เขาจดจำคำพูดของหลินเข่อเอ๋อร์ได้ดีว่าต้องเผยแพร่วิทยายุทธ์ในระดับประเทศให้ได้ เมื่อครู่มีแต่พวกพ่อค้าที่มีแต่ความเห็นแก่ตัว การโกงพวกเขาก็เป็นเรื่องสมควรแล้ว แต่ตอนนี้เมื่อต้องเผชิญหน้ากับผลประโยชน์ของประเทศ เขาต้องมีขอบเขตยับยั้งบ้าง

“ดี! ดี! ดี!”

เว่ยหยวนได้ยินดังนั้น สีหน้าก็ตื่นเต้น ราคานี้ ถือว่าถูกกว่าที่เขาคิดไว้มาก!

[จบแล้ว]