ตอนที่ 20 ห้องมืดของตี้ซื่อเทียน
ตอนที่ 20 ห้องมืดของตี้ซื่อเทียน
【สงป้า】: “แข็งแกร่งกว่าข้างั้นรึ? ตอนนี้คนที่พอจะสู้กับข้าได้มีเพียงเจ้าเฒ่าตู๋กูอี้ฟางแห่งเมืองอู๋ซวงเท่านั้น! หากจะให้พูดว่ามีคนที่แข็งแกร่งกว่าข้า ก็คงมีเพียงเจี้ยนเซิ่ง (เทพกระบี่)!”
【สงป้า】: “ไม่เป็นไร รอให้ข้าไปถ้ำหลิงหยุนก่อนเถอะ ข้าจะจับกิเลนเพลิงมาขายในร้านค้าให้ได้”
【หลินเจิ้งอิง】: “กิเลนเพลิงรึ? เป็นสัตว์ปีศาจไฟหรือไม่?”
【สงป้า】: “ใช่แล้ว! ปัญหาเดียวก็คือเปลวไฟของกิเลนเพลิง มันอุณหภูมิสูงจนเข้าใกล้ลำบาก”
【หลินเจิ้งอิง】: “เรื่องนั้นน่ะไม่เป็นไรหรอก! ในร้านค้ามีหยกกันไฟที่ท่านอ๋วงเทียนตี้อัปโหลดไว้ เจ้าไปแลกมาสักอันได้ อย่างไรเสียเจ้าก็มีแต้มเยอะนี่”
สงป้ารีบเปิดร้านค้า ก็เห็นหยกกันไฟจริง ๆ ด้วย ราคาเพียง 100 แต้ม เท่าที่เขาเหลืออยู่ตอนนี้พอดีที่จะซื้อได้
เขาจึงไม่รอช้าและรับซื้อหยกกันไฟทันที
【สงป้า】: “ฮ่า ๆ ๆ! ได้หยกกันไฟมาแล้ว รอให้ข้าไปจับกิเลนเพลิงมาแลกแต้มให้แข็งแกร่งเสียก่อน เมื่อถึงตอนนั้น ต่อให้เป็นเจี้ยนเซิ่งก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของข้าแน่! ตำแหน่ง ‘อันดับหนึ่งใต้หล้า’ ต้องเป็นของข้า!”
【หลินเข่อเอ๋อร์】: “เอ่อ...ท่านประมุขสง ใจเย็น ๆ ก่อนเถอะค่ะ ท่านน่ะยังห่างไกลจากที่หนึ่งในใต้หล้าเยอะเลยค่ะ!”
【หลินเข่อเอ๋อร์】: “โลกของท่านมียอดฝีมือซ่อนเร้นอยู่ไม่น้อย อย่างเช่นตี้ซื่อเทียน ประมุขแห่งเทียนเหมิน เพียงมือเดียว เขาก็เล่นงานท่านได้แล้ว”
【สงป้า】: “??? ตี้ซื่อเทียน ประมุขแห่งเทียนเหมิน มันคือใครกัน!!!”
เขาครองครึ่งแผ่นดินในโลกฟงอวิ๋นแล้ว แต่กลับไม่เคยได้ยินชื่อผู้นี้มาก่อนเลย
【สงป้า】: “ข้าไม่เชื่อ! ข้าเป็นถึงยอดฝีมือระดับเทพมนุษย์แล้ว ยังมีคนสามารถขวางข้าได้อีกรึ?”
【อ๋วงเทียนตี้ สือฮ่าว】: “ใช่แล้ว! ตี้ซื่อเทียนมีชีวิตอยู่มาเกือบสองพันปี จิตใจบิดเบี้ยว มองตนเป็นพระเจ้า นิสัยชั่วร้าย ชอบควบคุมคนอื่น และชอบ ‘เล่นสนุก’ กับชีวิตชาวยุทธภพ”
【สงป้า】: “ให้ตายสิ!!! จะมีคนอายุยืนขนาดนี้ได้อย่างไรกัน?”
สงป้าเห็นสือฮ่าวออกมายืนยัน ทันใดนั้นก็รู้สึกหนาวเยือกไปทั้งตัว ราวกับมีหนามแหลมทิ่มแทงอยู่กลางหลัง
【ไห่ถังตั่วตั่ว】: “เช่นนั้นตี้ซื่อเทียนก็มีพลังบำเพ็ญเพียรอย่างน้อยพันปีน่ะสิ? พลังย่อมต้องเหนือกว่าระดับเทพมนุษย์แน่นอน!”
【อิ๋งเจิ้ง】: “หากมีคนเช่นนี้อยู่ในโลกของข้า แม้ต้องระดมทัพนับล้าน ก็ต้องจับเป็นเขาให้ได้!”
สายตาของอิ๋งเจิ้งลุกโชน ในใจปั่นป่วนอย่างรุนแรง นี่คือตัวอย่างของการมีชีวิตอมตะอย่างชัดเจน! ตี้ซื่อเทียนผู้นี้มีชีวิตอยู่มาเกือบสองพันปี ย่อมต้องมีวิธีแห่งการมีชีวิตอมตะอย่างแน่นอน!
【จางซานเฟิง】: “ขอบเขตของเขาย่อมอยู่เหนือระดับเทพมนุษย์ เกรงว่าคงจะเหมือนกับเซียนปฐพีแล้ว”
【โคโจ คานาเอะ】: “ราชาอสูรมุซันที่นี่ก็มีชีวิตอยู่ได้เพียงพันกว่าปี ตี้ซื่อเทียนผู้นี้กลับมีชีวิตยืนยาวกว่ามุซันเสียอีก!!”
【หลินเจิ้งอิง】: “ยอดฝีมือยุทธ์ที่บำเพ็ญเพียรมาเกือบสองพันปี ต่อให้เขาเป็นแค่หมู ก็คงกลายเป็นปีศาจหมูไปแล้ว!”
【ไห่ถังตั่วตั่ว】: “จักรพรรดิและขุนนางในโลกฟงอวิ๋นย่อมต้องมีคนจำนวนไม่น้อยที่แสวงหาชีวิตอมตะ หรือว่าจะมีผู้มีชีวิตอมตะมากกว่าหนึ่งคน?”
คำพูดของสหายในกลุ่มทำให้หัวใจของสงป้ากระตุกวูบ ราวกับถูกมือที่มองไม่เห็นบีบคั้นอย่างแรงพร้อมที่จะระเบิดได้ทุกเมื่อ
【สงป้า】: “เช่นนั้นข้ายิ่งต้องไปถ้ำหลิงหยุนจับกิเลนเพลิงแล้ว หากพลังไม่แข็งแกร่งขึ้น ข้าคงกินนอนไม่ได้!”
【อ๋วงเทียนตี้ สือฮ่าว】: “ข้าแนะนำว่าอย่าเพิ่งไปเลยจะดีกว่า เพิ่งบอกไปเมื่อครู่ไม่ใช่หรือว่าตี้ซื่อเทียนชอบเล่นสนุกกับผู้อื่น ตอนนี้เขาก็แฝงตัวอยู่ในบรรดาศิษย์นับแสนในพรรคใต้หล้าของท่าน คอยสอดส่องการเคลื่อนไหวของท่านทุกฝีก้าว ทั้งยังแอบวางยาพิษชนิดออกฤทธิ์ช้าให้ท่านด้วย เพื่อรอดูตอนท่านแพ้เฟิงและหยุนสองคนนั้น”
【อ๋วงเทียนตี้ สือฮ่าว】: “หากท่านผลีผลามไปจับกิเลนเพลิง ทั้งยังใช้อาวุธวิเศษอย่างหยกกันไฟที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน ลองเดาดูสิว่าตี้ซื่อเทียนจะรีบจับท่านไปศึกษาหรือไม่?”
【ไห่ถังตั่วตั่ว】: “มีความเป็นไปได้สูง!”
【โคโจ คานาเอะ】: “แน่นอนเลยค่ะ!”
【หลินเจิ้งอิง】: “แน่ ๆ!”
【อิ๋งเจิ้ง】: “ข้ายังเดิมพันด้วยชีวิตเลยว่า—ใช่!”
สงป้าขนลุกซู่ไปทั้งตัว
ใบหน้าของเขาซีดเผือด หน้าผากมีเหงื่อเย็นเม็ดเท่าถั่วผุดขึ้นมาไม่หยุด
เขารู้สึกได้ลาง ๆ ว่า ตี้ซื่อเทียนกำลังจับตามองเขาอยู่ในเงามืด พร้อมที่จะจับตัวเขาไปบังคับถามเรื่องกลุ่มแชทได้ทุกเมื่อ แม้จะไม่รู้ว่าตี้ซื่อเทียนบรรลุถึงขอบเขตใด แต่สงป้าก็มั่นใจได้อย่างหนึ่งว่า การฆ่าเขานั้นง่ายดายราวกับพลิกฝ่ามือ เขาเข้าใจได้ในทันที หากให้สลับฝั่งและต้องเผชิญหน้ากับสงป้าที่บำเพ็ญเพียรมาสองพันปี ตอนนี้เขาคงไม่มีโอกาสแม้แต่จะตอบโต้
【อ๋วงเทียนตี้ สือฮ่าว】: “ไม่ต้องตกใจไป ตี้ซื่อเทียนแม้จะแข็งแกร่ง แต่ก็พ่ายแพ้ให้แก่อู๋อู๋ตี๋ ส่วนอู๋อู๋ตี๋นั้นบำเพ็ญเพียรเพียงไม่กี่สิบปีเท่านั้น”
【สงป้า】: “...”
【สงป้า】: “ทำไมถึงมียอดฝีมือที่ไม่เคยได้ยินชื่อโผล่มาอีกแล้ว! ท่านอ๋วงเทียนตี้ อู๋อู๋ตี๋คนนี้คงจะยังไม่ตายใช่หรือไม่?”
สงป้าใจเต้นระทึก ทั้งตัวแทบจะแตกเป็นเสี่ยง ๆ
เพิ่งจะคิดว่าตี้ซื่อเทียนแข็งแกร่งจนน่ากลัว แต่ไม่ทันไร ก็มีคนแข็งแกร่งกว่าเขาโผล่มาอีกเสียนี่?
“นี่ข้าไม่ใช่ประมุขพรรคใต้หล้าหรอกรึ?” สงป้ามีสีหน้าเหม่อลอย พึมพำกับตัวเอง
ก่อนเข้าร่วมกลุ่มแชท พรรคใต้หล้าปกครองครึ่งแผ่นดินยุทธภพ เขาคือผู้ยิ่งใหญ่ไร้เทียมทานอย่างแท้จริง
ทว่าหลังจากเข้าร่วมกลุ่มแชท ทำไมถึงรู้สึกว่าตัวเองเหมือนตัวตลกเข้าไปทุกที?
โลกฟงอวิ๋นช่างแสนล้ำลึกเกินไปแล้ว! ไม่อยากเล่นต่อไปแล้ว!
【สงป้า】: “หรือว่าข้าจะยุบพรรคใต้หล้า แล้วหนีไปซ่อนตัวดี?”
【หลินเข่อเอ๋อร์】: “เมื่อครู่ท่านอ๋วงเทียนตี้เพิ่งบอกไปไม่ใช่หรือคะ! การเคลื่อนไหวทุกฝีก้าวของท่านอยู่ในสายตาของตี้ซื่อเทียน แล้วยังคิดจะยุบพรรคใต้หล้าอีก? ไม่กลัวว่าคืนนี้จะไปโผล่ในห้องมืดของตี้ซื่อเทียนหรือไงคะ!”
[จบแล้ว]