บทที่ 25: ความทะเยอทะยานของคามิว

บทที่ 25: ความทะเยอทะยานของคามิว

"ตามพระบัญชาครับ เคียวโก"

หลี่อวี้ตอบกลับด้วยน้ำเสียงทุ้มลึก สายตาจับจ้องไปที่เงาดำนั้นไม่วางตา

เขาค่อยๆ ถอยหลังออกมาอย่างช้าๆ จนกระทั่งระยะห่างถึงร้อยเมตร ความรู้สึกกดดันที่เหมือนมีหนามทิ่มแทงอยู่กลางหลังจึงทุเลาลงเล็กน้อย

ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่า อาธีน่าไม่ได้อ่อนแอเหมือนที่ปรากฏในเรื่องราวเลยแม้แต่น้อย เทพีแห่งปัญญาและสงครามที่ทำให้ทวยเทพทั้งมวลหวาดเกรง จะเป็นลูกพลับนิ่มให้ใครมาบีบเล่นตามใจชอบได้อย่างไร?

หากจำเป็น อาธีน่าสามารถปลดปล่อยพลังที่ทัดเทียมกับฮาเดสได้เลยทีเดียว

ไม่มีเทพองค์ใดในสิบสองเทพโอลิมปัสในโลกเซนต์เซย่าที่อ่อนแอ!

ทันทีที่เขากำลังจะก้าวเท้าพ้นธรณีประตูโถง เสียงของชิออนก็ดังไล่หลังมาจากความมืด

"หลังจากเจ้าจัดการเรื่องนี้เสร็จ เจ้าจะได้รับตำแหน่งเคียวโกสืบต่อจากข้า ข้าแก่แล้ว ข้าปรารถนาจะกลับไปยังบ้านเกิดที่ที่ราบสูงจามิลเพื่อเยี่ยมชมมันอีกสักครั้ง"

ครั้งนี้ น้ำเสียงของชิออนไม่ใช่การหารืออีกต่อไป แต่เป็นคำสั่ง

ฝีเท้าของหลี่อวี้ชะงักไปเล็กน้อย โดยไม่หันกลับไปมอง ร่างของเขาก็หายไปอย่างรวดเร็วที่ปลายทางเดิน

เมื่อเสียงฝีเท้าของหลี่อวี้จางหายไปจนหมด ชิออนก็เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

"ออกมาเถอะ คามิว!"

ชายหนุ่มผมยาวสีน้ำเงินเดินออกมาจากความมืดและคุกเข่าลงเบื้องหน้าชิออน

คอสโมที่ชิออนจุดระเบิดขึ้นก่อนหน้านี้ ก็เพื่อปกปิดตัวตนของคามิวนั่นเอง

ชิออนกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาไร้อารมณ์

"เจ้าจงติดตามหลี่อวี้ไป หากเขาไม่ยอมทุ่มเททำงาน เจ้าคงรู้นะว่าต้องทำอย่างไร?"

คามิวไม่กล้าเงยหน้ามอง ตอบรับด้วยเสียงแผ่วเบา

"ข้าเข้าใจแล้วครับ เคียวโก!"

ดวงตาของชิออนวูบไหว เขาเงยหน้ามองท้องฟ้า เหนือบัลลังก์ของเขามีกระจกใสที่ทำให้มองเห็นท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวได้อย่างชัดเจน

"ไปจัดการซะ ข้าได้เฝ้าดูดวงดาวเมื่อคืนวาน สมัยนั้นวิถีโคจรของกลุ่มดาวคนแบกหม้อน้ำเบี่ยงเบนไป ก่อให้เกิดปรากฏการณ์ดาวคู่ที่หาดูได้ยากในรอบพันปี ชุดอควาเรียสคลอธจะเป็นของหลี่อวี้ก็ได้ หรือจะเป็นของเจ้าก็ได้ เมื่อเรื่องนี้จบลง หลี่อวี้จะสละปราสาทคนแบกหม้อน้ำเพื่อขึ้นเป็นเคียวโก และเจ้าจะได้กลับมาดูแลราศีคนแบกหม้อน้ำอีกครั้ง..."

คามิวกำหมัดแน่น ร่างกายสั่นเทาเล็กน้อย

"ครับ ข้าเข้าใจแล้ว..."

การพ่ายแพ้ให้กับหลี่อวี้และสูญเสียอควาเรียสคลอธไป เป็นความเจ็บปวดชั่วนิรันดร์ในใจของคามิว

ตอนนี้เมื่อมีโอกาสที่จะได้อควาเรียสคลอธคืนมา คามิวจะไม่ตื่นเต้นได้อย่างไร?

ชิออนมองดูแผ่นหลังของคามิวที่เดินจากไป แล้วค่อยๆ เอนหลังพิงพนักบัลลังก์ นัยน์ตากลับคืนสู่สีปกติ

หลายปีมานี้ เขาเฝ้าดูหลี่อวี้เติบโตขึ้นทีละก้าว จนกลายเป็นโกลด์เซนต์ที่แข็งแกร่งที่สุด แล้วเขาจะไม่เข้าใจความคิดของหลี่อวี้ได้อย่างไร?

ชิออนถอนหายใจในใจช้าๆ

"หลี่อวี้ ข้าไม่มีทางเลือก เจ้า... ก็เหมือนกัน..."

...หลี่อวี้กลับมาถึงปราสาทคนแบกหม้อน้ำ หลับตาลงในความมืดราวกับรูปปั้น

ความรู้สึกกดดันนั้น และเงาทะมึนขนาดมหึมาเบื้องหลังชิออน เขาไม่ได้ตาฝาดไปแน่ๆ นั่นต้องเป็นอาธีน่าตัวจริงที่เข้ามาแทรกแซง

ดูเหมือนว่าความเปลี่ยนแปลงในโลกเซนต์เซย่าที่เกิดจากตัวเขา ผู้ข้ามมิติ จะทำให้อาธีน่ารู้สึกว่าสถานการณ์กำลังจะหลุดเหนือการควบคุม

นั่นเป็นเหตุผลที่เธอรีบร้อนเข้าสิงร่างชิออนและออกคำสั่งสูงสุดแก่หลี่อวี้

คำสั่งของอาธีน่ายังทำให้หลี่อวี้รู้สึกขบขันระคนหงุดหงิด ซาจิทาเรียสคลอธอยู่ในพื้นที่ส่วนตัวของเขา แล้วเธอกลับสั่งให้เขาไปตามหามัน... เขาจะไปหาเจอได้ยังไง แล้วจะเอามันไปคืนได้ยังไง?

หรือจะเป็นลางสังหรณ์แห่งเทพที่ทำให้อาธีน่ารู้ว่าการหายไปของซาจิทาเรียสคลอธต้องเกี่ยวข้องกับหลี่อวี้?

แต่ของที่อยู่ในมือแล้ว จะให้คืนกลับไปให้อาธีน่าได้ยังไง?

ความสามารถในการสังหารเทพของซาจิทาเรียสคลอธ เป็นหนึ่งในความสามารถที่หลี่อวี้ต้องการมากที่สุดในตอนนี้ เขาไม่มีทางคืนซาจิทาเรียสคลอธให้เด็ดขาด

ยิ่งไปกว่านั้น ซาจิทาเรียสคลอธถูกเขาดัดแปลงด้วยผลึกต้นกำเนิดไปแล้ว ขืนเอาออกมา อาธีน่าต้องสัมผัสถึงความผิดปกติได้แน่

ดังนั้น... หลี่อวี้ลืมตาขึ้น ดวงตาสีนิลคู่หนึ่งส่องประกายดั่งดวงดาวในความมืด... ปู๊น!

เมื่อเสียงแตรเขาสัตว์ดังกังวาน และแสงอาทิตย์สาดส่องผ่านยอดแหลมของสิบสองปราสาท ลงมายังลานกว้างหน้าเขาศักดิ์สิทธิ์ ร่างเกือบร้อยร่างก็มารวมตัวกันที่ลานกว้าง!

ในขณะนี้ บรอนซ์เซนต์และซิลเวอร์เซนต์ทั้งหมดในแซงค์ทัวรี่ สวมชุดคลอธประจำกาย มารวมตัวกันที่ลานกว้าง

"เกิดอะไรขึ้น? ไม่ได้ยินเสียงแตรเรียกระดมพลมาหลายปีแล้วนะ!"

"ได้ยินมาว่าอาจจะเกี่ยวกับเรื่องที่ซาจิทาเรียสโกลด์คลอธหายไปเมื่อเร็วๆ นี้"

"ชู่ว เงียบหน่อย ท่านหลี่อวี้มาแล้ว!"

หลี่อวี้ ในชุดอควาเรียสโกลด์คลอธ เดินลงมาจากบันไดหน้าปราสาทคนแบกหม้อน้ำ สายลมแห่งเขาศักดิ์สิทธิ์พัดผ่าน ผมสีดำขลับและผ้าคลุมสีขาวของหลี่อวี้ปลิวไสว ก่อเกิดเป็นภาพลักษณ์ที่น่าเกรงขามอย่างหาที่เปรียบไม่ได้

หลี่อวี้ยืนอยู่บนยอดบันไดหยกขาวของลานกว้าง แสงอาทิตย์ตกกระทบชุดโกลด์คลอธ สะท้อนประกายสีฟ้าเย็นยะเยือก

เมื่อสายตาอันเย็นชาของเขากวาดผ่านฝูงชน เสียงพูดคุยจอแจเมื่อครู่ก็เงียบกริบลงทันตา เหล่าเซนต์ต่างพากันระวังแม้กระทั่งจังหวะการหายใจ

"ท่านหลี่อวี้!"

"ทรงพลังมาก! คอสโมนี้ทำเอาฉันสั่นไปหมดเลย!"

"พวกเจ้าคงรู้กันอยู่แล้ว!"

เสียงของหลี่อวี้ไม่ได้ดังมากนัก แต่แฝงด้วยพลังที่ทะลุทะลวงอากาศ คอสโมสีฟ้าเย็นยะเยือกไหลเวียนรอบกายเขา

"ซาจิทาเรียสโกลด์คลอธหายไปในระหว่างศึกกาแล็กเซียนวอร์ส องค์เคียวโกมีบัญชาให้ข้านำมันกลับมาภายในสิบวัน!"

เขาเว้นจังหวะ ไอเย็นรวมตัวกัน ก่อตัวเป็นแท่งน้ำแข็งในพริบตา

แท่งน้ำแข็งเปลี่ยนรูปร่างเป็นภาพฉายโฮโลแกรมของซาจิทาเรียสคลอธกลางอากาศ รายละเอียดทุกจุด ตั้งแต่พู่ประดับหมวกไปจนถึงคันธนูและลูกศร ชัดเจนราวกับจับต้องได้

"ชุดคลอธนี้เกี่ยวข้องกับความปลอดภัยของแซงค์ทัวรี่ ห้ามมองข้ามเบาะแสใดๆ แม้เพียงเล็กน้อย!"

"หากใครมีความคิดเห็นอะไร ก็เสนอมาได้เลย"

เซนต์คนหนึ่งที่ด้านล่างยกมือขึ้น

"ท่านหลี่อวี้ ข้าได้ยินมาว่าโกลด์คลอธถูกอิคคิ ฟีนิกซ์เซนต์ชิงไป เราควรเริ่มการสืบสวนจากเขาไหมครับ?"

"ใช่ครับ พวกบรอนซ์เซนต์ที่เข้าร่วมกาแล็กเซียนวอร์สเองก็น่าสงสัย ได้ยินว่าชุนเป็นน้องชายของอิคคิ ข้าเสนอให้สอบสวนพวกเขาทั้งหมดเลยครับ!"

หลี่อวี้พยักหน้าเล็กน้อย "ดีมาก นั่นคือสิ่งที่ข้าต้องการ"

"เอาล่ะ งั้นเราจะเริ่มการสืบสวนจากอิคคิ, เซย่า, ชิริว, ชุน, เฮียวงะ และคนอื่นๆ จงฟังคำสั่งข้า!"

"เซนต์ที่ข้าขานชื่อ จงไปที่โตเกียวเพื่อตรวจสอบห้าบรอนซ์เซนต์และมูลนิธิคิโดที่เป็นผู้จัดงานประลองนี้!"

"ซิลเวอร์เซนต์ อีเกิล มารีน! ซิลเวอร์เซนต์ เซเฟอุส อัลบิโอเร! ซิลเวอร์เซนต์ ลิซาร์ด มิสตี้! ซิลเวอร์เซนต์ เวล โมเสส! ซิลเวอร์เซนต์ ซาจิตตา ทอเลมี! ซิลเวอร์เซนต์ คานิสเมเจอร์ ซิริอุส!"

ทันทีที่ชื่อแรกถูกขาน ก็เกิดเสียงฮือฮาเล็กๆ มารีนงั้นเหรอ? ฉันหูฝาดไปรึเปล่า? เธอเป็นอาจารย์ของเซย่านะ!

แล้วเซเฟอุส อัลบิโอเรล่ะ เขาเป็นอาจารย์ของชุนไม่ใช่เหรอ?

ส่งพวกเขาไปสอบสวนเซย่ากับชุนจะได้เรื่องจริงๆ เหรอ?

สีหน้าของหลี่อวี้ยังคงเรียบเฉย

"เฮียวงะก็เป็นศิษย์ของข้า ต่อหน้าบัญชาของเคียวโก ไม่มีใครได้รับสิทธิพิเศษ หากพบการขัดขืน ข้าอนุญาตให้พวกเจ้าใช้ทุกวิถีทาง! รวมถึง... การสังหาร!"

"..."

บรรยากาศเงียบกริบ ทุกคนนิ่งเงียบไปโดยสิ้นเชิง

พวกเขาเคยได้ยินกิตติศัพท์ความโหดเหี้ยมและเย็นชาของท่านหลี่อวี้มานานแล้ว ตอนนี้เมื่อเห็นท่าทีของเขา ที่ส่งซิลเวอร์เซนต์ระดับท็อปไปมากมายขนาดนี้ เห็นได้ชัดว่าเขาตั้งใจจะเอาชีวิตห้าบรอนซ์เซนต์พวกนั้นจริงๆ

ซิลเวอร์เซนต์ที่ถูกหลี่อวี้ขานชื่อก้าวออกมาจากแถวและคุกเข่าลงเบื้องหน้าหลี่อวี้

"รับทราบครับ ท่านหลี่อวี้!"

"แค่ตรวจสอบเซย่าและบรอนซ์เซนต์คนอื่นๆ ยังไม่พอ ข้าสงสัยว่าเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับเทพเจ้าชั่วร้าย เซนต์ที่เหลือจะถูกแบ่งออกเป็นสามกลุ่มเพื่อลาดตระเวนเอเชีย ยุโรป และอเมริกา เพื่อหาร่องรอยของเทพเจ้าชั่วร้าย หากพบอันตราย สามารถขอความช่วยเหลือจากข้าได้ตลอดเวลา!"

หลี่อวี้โบกมือเบาๆ แท่งน้ำแข็งควบแน่นกลางอากาศ กลายเป็นป้ายคำสั่งหลายสิบชิ้นบินไปหาฝูงชน

บนเขาศักดิ์สิทธิ์ เหล่าโกลด์เซนต์มองดูเหตุการณ์นี้จากระยะไกล พวกเขาอดไม่ได้ที่จะเงยหน้ามองไปยังปราสาทเคียวโกบนยอดเขา

หลี่อวี้ทำแบบนี้ได้จริงๆ เหรอ?

แม้ชิออนจะอยู่ในปราสาทเคียวโก แต่ภาพเสมือนจริงก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าเขา แสดงสถานการณ์ในลานกว้างด้านล่างแบบเรียลไทม์

เมื่อเห็นการกระทำของหลี่อวี้ เขาก็พยักหน้าเล็กน้อย สีหน้าดูพึงพอใจมาก

สมกับเป็นตัวเต็งเคียวโกที่เขาเลือก ตัดสินใจเด็ดขาดและทำงานมีประสิทธิภาพ!

เพียงแค่มองปราดเดียว เขาก็เข้าใจความหมายที่แท้จริงขององค์เทพี

แม้ซาจิทาเรียสคลอธจะสำคัญ แต่สิ่งที่สำคัญยิ่งกว่าคือการช่วยให้พวกบรอนซ์ไฟว์เติบโตขึ้นให้เร็วที่สุด!

ซิลเวอร์เซนต์ที่หลี่อวี้ส่งไปมีทั้งอาจารย์ของพวกเขาและพวกโหดเหี้ยม ในขณะที่ฝึกฝนพวกเขาอย่างเต็มที่ ก็ยังสามารถรับประกันความปลอดภัยของพวกเขาได้ในระดับหนึ่ง

แซงค์ทัวรี่มีผู้สืบทอดแล้ว!