บทที่ 22 ล้างโลก เผยร่างจริง

บทที่ 22 ล้างโลก เผยร่างจริง!

นี่เป็นครั้งแรกที่หลี่อวี่ปลดปล่อยท่าไม้ตายสูงสุดของ 'อควาเรียส' อย่างหมดเปลือก นับตั้งแต่ออกมาจากโลกเซนต์เซย่า

คอสโม่ที่จุดสูงสุดของเซเว่นเซนส์ลุกโชนอย่างบ้าคลั่งภายในกาย กระแสพลังสีทองทะลุผ่านผิวหนัง พวยพุ่งออกมาควบแน่นเป็นภาพมายาของเทพธิดาเลือนรางกลางอากาศ

นางสวมชุดกระโปรงยาวสีขาวพลิ้วไหว ในมือถือคนโทแก้วใสบริสุทธิ์

ทันทีที่แขนของนางค่อยๆ เอียงลง ไอเย็นสีขาวบริสุทธิ์ก็เทลงมาดั่งสายน้ำตก กวาดต้อนไปทั่วทั้งโลกด้วยกระแสลมที่รุนแรง

เหล่าขุนนางซอมบี้ที่ซ่อนตัวอยู่ในถ้ำใต้ดินลึก ต่างเฝ้ามองเหตุการณ์ทั้งหมดผ่านเครื่องตรวจจับทางชีวภาพ

เกล็ดหิมะขนาดเท่าขนนกโปรยปรายลงมาปกคลุมแผ่นดิน แม่น้ำและทะเลสาบจับตัวเป็นน้ำแข็งในพริบตา

ซอมบี้จำนวนมากที่อาศัยอยู่ชั้นตื้นถูกแช่แข็งเป็นรูปปั้นทันทีด้วยความเย็นจัด ส่งผลให้ซอมบี้กว่าเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ตายในทันที... แต่นั่นไม่อาจฆ่าซอมบี้ได้ทั้งหมด

ยิ่งเป็นซอมบี้ชั้นสูง ที่พำนักของพวกมันก็ยิ่งอยู่ลึกลงไป

ถ้ำที่ลึกที่สุดซึ่งอยู่ใต้ดินหลายสิบเมตรนั้นมีอุณหภูมิอบอุ่นดั่งฤดูใบไม้ผลิตลอดทั้งปี แม้พื้นผิวโลกจะถูกแช่แข็งจนหมดสิ้น แต่ที่อยู่ของพวกมันก็แค่รู้สึกเย็นลงเล็กน้อยเท่านั้น

เมื่อเห็นภาพนี้ เหล่าซอมบี้ชั้นสูงกลับไม่มีความหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย

ตรงกันข้าม พวกมันกลับเยาะเย้ยหลี่อวี่อย่างบ้าคลั่งผ่านเครือข่ายชีวภาพ

"ไอ้มนุษย์จอมพลังนั่นท่าทางจะสติหลุดไปแล้วมั้ง!"

"ตายไปซะได้ก็ดีพวกสปีชีส์ล้าหลังนั่น เราอยากกำจัดไอ้พวกน่าขยะแขยงพวกนั้นมานานแล้ว!"

"ท่าไม้ตายของมันฆ่าได้แค่พวกไร้สมองพวกนั้นแหละ จะแช่แข็งพวกเราให้ตายเหรอ รอไปอีกร้อยปีเถอะ!"

"เผ่าเทพผู้สูงส่งอย่างเราอาศัยอยู่ใต้ดินเสมอมา มีเปลือกโลกหนาคุ้มครอง ต่อให้อุณหภูมิข้างบนจะต่ำแค่ไหน จะทำอะไรเราได้?"

แต่เพียงไม่กี่นาที เสียงหัวเราะของพวกมันก็เงียบหายไปจนหมดสิ้น

เทพธิดาที่ปกคลุมท้องฟ้าเหนือดาวเคราะห์ทั้งดวงยังไม่จางหายไป

คนโทในมือนางยังคงเทไอเย็นลงมาสู่โลกอย่างต่อเนื่อง

ในไม่ช้า กรวยน้ำแข็งใสขนาดมหึมาจำนวนนับไม่ถ้วนก็ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นภายในหมู่เมฆ!

กรวยน้ำแข็งแต่ละแท่งหนาเท่าต้นไม้ร้อยปี แหลมคมและแข็งแกร่ง!

หากมองจากอวกาศ ท้องฟ้าของดาวเคราะห์ทั้งดวงจะเต็มไปด้วยกรวยน้ำแข็งยักษ์

เมื่อพวกมันควบแน่นจนได้ขนาด ก็ค่อยๆ ร่วงหล่นลงมาจากที่สูง ความเร็วเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ!

เหล่าซอมบี้ที่เพิ่งเยาะเย้ยหลี่อวี่เมื่อครู่ หน้าซีดเผือด ตัวสั่นเทาไปทั้งร่าง...

"นี่... มนุษย์ทำแบบนี้ได้ด้วยเหรอ?"

"ไม่ เป็นไปไม่ได้ เจ้านั่นไม่ใช่มนุษย์ มันต้องเป็นเทพเจ้าแน่ๆ!"

"ราชาเทพอาเธอร์ ช่วยพวกเราด้วย!"

"องค์ราชา ประชากรต้องการท่าน โปรดลงมือช่วยพวกเราเถิด!"

สายตาของหลี่อวี่เย็นชา ไร้ซึ่งความปรานี

ในฐานะเซนต์แห่งเทพธิดา เขาย่อมเข้าใจเรื่องของทวยเทพดี

เทพทุกองค์ล้วนมีอาณาเขตเทพและประชากรของตน

อย่างเช่น โพไซดอน เทพแห่งสมุทร อาณาเขตเทพของเขาคือมหาสมุทร และสิ่งมีชีวิตทั้งหมดในมหาสมุทรก็คือประชากรของเขา

หากอาณาเขตเทพและประชากรถูทำลาย ต่อให้โพไซดอนเป็นอมตะ เขาก็จะเข้าสู่การหลับใหลนิรันดร์ ไม่ต่างอะไรกับตายทั้งเป็น

ในสงครามศักดิ์สิทธิ์ครั้งก่อนๆ อาเธน่าและเหล่าเซนต์ต่อสู้เพื่อปกป้องสรรพชีวิตบนโลก

หากมนุษยชาติสูญพันธุ์ อาเธน่าก็จะเข้าสู่ความเงียบงันอย่างสมบูรณ์เช่นกัน

ในเมื่อประชากรของราชาเทพอาเธอร์คือซอมบี้ หลี่อวี่ก็จะฆ่าล้างเผ่าพันธุ์และทำลายอาณาจักรของมันให้สิ้นซาก

ด้วยวิธีนี้ หลี่อวี่ไม่เชื่อหรอกว่ามันจะยังทนหัวหดอยู่ได้

และแล้ว เมื่อกรวยน้ำแข็งก่อตัวสมบูรณ์!

เสียงคำรามทุ้มต่ำดั่งฟ้าร้องอู้อี้ก็ดังขึ้นข้างหูหลี่อวี่

"หยุดเดี๋ยวนี้!"

ภาพมายาขนาดยักษ์ของราชาเทพอาเธอร์ปรากฏขึ้นระหว่างผืนฟ้าและแผ่นดิน

ครั้งนี้เขาไม่มีท่าทีสุขุมเยือกเย็นเหมือนคราวก่อน แต่กลับดูร้อนรนอย่างเห็นได้ชัด!

หลี่อวี่หันไปเผชิญหน้า รอยยิ้มเย้ยหยันปรากฏที่มุมปาก

"สายไปแล้ว!"

แม้แต่ตัวตนระดับเทพยังดูไร้กำลังเมื่อต้องเผชิญกับกรวยน้ำแข็งยักษ์ที่ร่วงหล่นลงมาพร้อมกันทั่วโลก

แม้ในวินาทีนี้ ราชาเทพอาเธอร์ก็ยังปฏิเสธที่จะเผยร่างจริง!

ฉึก!

ฉึก!

ฉึก!

กรวยน้ำแข็งยักษ์เปรียบเสมือนดาบพิพากษาที่ร่วงหล่นจากฟากฟ้า เจาะทะลุชั้นเปลือกโลกหนาได้อย่างง่ายดาย เสียบทะลุร่างซอมบี้ชั้นสูงจำนวนนับไม่ถ้วนจนเละเป็นโจ๊ก... กรวยน้ำแข็งที่สร้างจาก 'อุณหภูมิศูนย์สัมบูรณ์' แม้แต่ชั้นหินแข็งก็ไม่อาจต้านทาน

ในสายตาของหลี่อวี่ ดาวเคราะห์ทั้งดวงดูเหมือนลูกทรงกลมที่ถูกลูกธนูคริสตัลเสียบพรุน!

การโจมตีเต็มกำลังของโกลด์เซนต์ที่ผสานพลังกับชุดคลอธ สร้างความตกตะลึงแม้กระทั่งกับตัวหลี่อวี่เอง

ในที่สุดเขาก็เข้าใจแล้วว่าทำไมทวยเทพในโลกเซนต์เซย่าถึงต้องสร้างพันธสัญญาเทพ 'สรรพชีวิตเสมอภาค' ขึ้นมา

หากไม่มีข้อจำกัดนี้ สงครามศักดิ์สิทธิ์ครั้งก่อนๆ คงฉีกโลกเป็นชิ้นๆ ไปนานแล้ว

เมื่อนักบวชซอมบี้ชั้นสูงจำนวนมากล้มตาย ภาพมายาของราชาเทพอาเธอร์ก็หรี่แสงลงทันที มันคำรามด้วยความโกรธแค้น!

"เจ้าแส่หาที่ตาย! คิดจริงๆ หรือว่าข้าทำอะไรเจ้าไม่ได้?"

ตูม!

พื้นดินที่ถูกแช่แข็งแตกออกเป็นรอยแยกนับหมื่น ลาวาผสมหมอกดำพวยพุ่งออกมา

สิ่งมีชีวิตมหึมาคืบคลานออกมาจากส่วนลึกของแกนโลก

เมื่อมันคำรามขึ้นสู่ฟ้า ดาวเคราะห์ทั้งดวงก็สั่นสะเทือน หลี่อวี่มองเห็นเพียงแค่ส่วนยอดของร่างกายมันเท่านั้น

บนภูเขาเนื้อเน่าเปื่อยที่ถูกปั้นรวมกันอย่างหยาบๆ มีลูกตาน่าขยะแขยงฝังอยู่เต็มไปหมด

ร่างกายของมันปกคลุมด้วยหมอกดำที่สามารถบิดเบือนแสงได้

นี่คือปีศาจร้ายที่กัดกินดาวเคราะห์ทั้งดวง

"ฮันเตอร์ เจ้าทำเกินไปแล้ว!"

มือยักษ์ที่มีพลังบดขยี้เปลือกโลกตบลงมา หนวดระยางนับไม่ถ้วนพุ่งออกมาจากใต้ดินราวกับงูพิษ

โลกทั้งใบถูกย้อมเป็นสีม่วงเข้มในพริบตา

หลี่อวี่สะบัดมือเบาๆ สายฟ้าสีทองพุ่งตรงเข้าใส่สัตว์ประหลาด!

เปรี้ยง!

สัตว์ประหลาดถูกสายฟ้าฟาด หมอกดำบางส่วนบนตัวมันจางหายไป เผยให้เห็นเส้นเอ็นที่ดิ้นพล่านอยู่ข้างใน

หนวดระยางนับไม่ถ้วนในอากาศ ยังไม่ทันได้เข้าใกล้หลี่อวี่ ก็ถูกแช่แข็งเป็นเกล็ดน้ำแข็งเสียก่อน

การชำระล้างของสายฟ้าและการแช่แข็งของน้ำแข็งได้ผลดีเยี่ยมกับพวก 'ผู้เกิดใหม่ที่ตกสู่บาป' ประเภทนี้

มันคำรามด้วยความโกรธ เนื้อเยื่อของมันเบียดแทรกออกมาจากพื้นดินมากขึ้น

พื้นดินที่ถูกแช่แข็งจนหมดแตกละเอียด ลาวาระเบิดขึ้นมาจากใต้ดิน

ดาวเคราะห์ทั้งดวงส่งเสียงครวญครางต่ำ ราวกับจะพังทลายลงในวินาทีถัดไป!

เมื่อร่างจริงของสัตว์ประหลาดปรากฏออกมาจนหมด ดาวเคราะห์ทั้งดวงก็สั่นสะเทือนเพื่อมัน ชั้นเนื้อโลกครวญคราง ลาวาทะลักทลาย!

หมอกดำที่พุ่งออกมาจากรอยแยกกัดกร่อนน้ำแข็งอย่างรวดเร็ว พื้นที่ที่ถูกปนเปื้อนเดือดปุดๆ เป็นฟองสีม่วงดำ

ศพที่แหลกเหลวใต้น้ำแข็งเริ่มขยับเขยื้อนอีกครั้ง แม้เหลือหัวเพียงครึ่งเดียว พวกมันก็ส่งเสียงคำรามเป็นหนึ่งเดียว

"ราชาเทพ! สรรเสริญการมาเยือนของท่าน!"

เสียงคำรามของราชาเทพอาเธอร์ไม่ได้ส่งผ่านอากาศ แต่ดังก้องในจิตสำนึกของหลี่อวี่โดยตรง

"ฮันเตอร์กระจ้อยร่อย เจ้าคิดว่าแค่น้ำแข็งจะชำระล้างอาณาจักรของข้าได้งั้นรึ?"

"เจ้าไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับพลังของเทพเจ้า!"

บนก้อนเนื้อยักษ์ ดวงตาสีแดงฉานนับไม่ถ้วนหันมาจ้องมองหลี่อวี่บนท้องฟ้า แฝงแววขี้เล่นท่ามกลางความบ้าคลั่ง

"ข้าคือความตาย คือผู้สร้างกฎแห่งความเน่าเปื่อย! ด้วยพลังของเจ้า ทำอะไรข้าไม่ได้หรอก!"

หลี่อวี่ไม่มีท่าทีหวั่นไหวแม้แต่น้อย

หากเขาไม่ได้มาจากโลกเซนต์เซย่า เขาอาจจะหวาดกลัวสัตว์ประหลาดตัวนี้

แต่เมื่อได้เห็นทวยเทพที่สูงส่งอย่างแท้จริงมาแล้ว เขารู้ดีว่าสัตว์ประหลาดตรงหน้าเป็นเพียงตัวตนระดับเทพชั้นต่ำที่วิวัฒนาการไม่สมบูรณ์

พลังของมันยังด้อยกว่าซิลเวอร์เซนต์บางคนเสียอีก!

"ตายซะ! ข้าจะแสดงพลังที่แท้จริงให้ดู

ออกมา แม่พันธุ์อมตะ!"

สัตว์ประหลาดกระทืบเท้าอย่างแรง ชั้นน้ำแข็งใต้เท้าละลายหายไปในพริบตา เผยให้เห็นก้อนเนื้อยักษ์ที่ดิ้นพล่าน

เมื่อมองดูดีๆ มันคือแม่พันธุ์เลือดเนื้อที่เกิดจากการรวมตัวของศพนับร้อยล้าน

นี่คือรากฐานที่ราชาเทพอาเธอร์ใช้ยึดครองดาวเคราะห์ดวงนี้

เส้นเลือดนับไม่ถ้วนยื่นออกมาจากก้อนเนื้อ เชื่อมต่อกับร่างของราชาเทพ คอยส่งพลังงานให้อย่างต่อเนื่อง

"ทีนี้ ข้าจะให้เจ้าได้เห็นการลงทัณฑ์จากสวรรค์ที่แท้จริง!"

ราชาเทพอาเธอร์คำราม กลุ่มก๊าซสีเขียวเข้มเหม็นเน่าพวยพุ่งออกมา!

ทุกสิ่งที่ก๊าซพวกนี้พัดผ่าน เริ่มถูกกัดกร่อนและบิดเบี้ยวผิดรูป!

โลกกลับกลายเป็นความมืดมิด!

นี่คือร่างสุดยอดของผู้เกิดใหม่ที่ตกสู่บาป ระดับสิบ ตัวตนระดับเทพที่ร่วงหล่น ซึ่งเปลี่ยนดาวเคราะห์ทั้งดวงให้กลายเป็นรังของตัวเอง!