บทที่ 14 อิคคิปรากฏตัวและผลสายฟ้าสำแดงเดช

บทที่ 14 อิคคิปรากฏตัวและผลสายฟ้าสำแดงเดช!

ภายในยิมเนเซียมโตเกียว เสียงเชียร์ดังกึกก้องราวกับคลื่นยักษ์ถาโถม

ศึกกาแล็คเซียนวอร์สดำเนินไปอย่างราบรื่นตามครรลองที่หลี่อวี้จดจำได้

เซย่า ชุน ชิริว และเฮียวงะ สี่เซนต์แมลงสาบ... เอ้ย สี่บรอนซ์เซนต์ เปรียบเสมือนดวงดาวสี่ดวงที่เจิดจรัสทะลุเมฆหมอก ฝ่าฟันอุปสรรคทั้งปวงอย่างมั่นคง

คอสโมของพวกเขาลุกโชนกลางสังเวียน การต่อสู้อันดุเดือดแต่ละครั้งเรียกเสียงเชียร์และเสียงปรบมือได้อย่างกึกก้อง

"ลำดับต่อไปคือรอบรองชนะเลิศของการประลองครั้งนี้! ขอเชิญเซย่าและเฮียวงะขึ้นสังเวียนครับ!"

เมื่อเฮียวงะและเซย่ายืนประจันหน้ากันกลางเวที ทั่วทั้งสนามก็เงียบกริบลงทันตา

แสงสปอตไลท์สาดส่องลงมาดุจน้ำตกสีทอง ห่อหุ้มร่างของทั้งสอง ลวดลายโลหะบนชุดคลอธทองแดงทอประกายเย็นเยียบภายใต้แสงไฟ

สองบรอนซ์เซนต์จ้องตากัน ราวกับมีกระแสพลังที่มองไม่เห็นปะทะกันกลางอากาศ

เพื่อนร่วมอุดมการณ์ที่จะร่วมรบเคียงบ่าเคียงไหล่กันในอนาคต บัดนี้กลับกลายเป็นอุปสรรคที่ต้องก้าวข้ามไปให้ได้

เซย่าเป็นฝ่ายตั้งท่าเตรียมปล่อยหมัดดาวตกเปกาซัสก่อน ดวงตาสีเข้มฉายแววมุ่งมั่นไม่สั่นคลอน

"เฮียวงะ นายยอมแพ้ซะเถอะ ฉันไม่อยากทำร้ายนาย! ฉันมีเหตุผลที่ต้องชนะ!"

เซย่าเป็นเด็กกำพร้าที่คิโดะ มิตสึมาสะรับอุปการะไว้ในตอนนั้น

พี่สาวของเขาหายตัวไปในระหว่างที่เขาไปฝึกวิชาที่แซงค์ทัวรี่

คิโดะ ซาโอริให้สัญญากับเขาว่า หากเขาชนะเลิศในศึกกาแล็คเซียนวอร์สได้

เธอจะใช้อำนาจของตระกูลคิโดะช่วยตามหาพี่สาวของเซย่าให้พบ

เพื่อตามหาพี่สาว ต่อให้ต้องแลกด้วยชีวิต เซย่าก็จะคว้าแชมป์และชิงชุดโกลด์คลอธซาจิทาเรียสมาให้ได้

ทว่าในห้วงความคิดของเฮียวงะ กลับปรากฏภาพร่างอันโดดเดี่ยวและเย็นชาของชายคนนั้นขึ้นมา

ด้วยนิสัยเหี้ยมโหดไร้ปรานีของหลี่อวี้ผู้เป็นอาจารย์ หากเขาไม่ชนะเลิศ ท่านอาจารย์อาจจะลบทุกอย่างที่เกี่ยวกับแม่ของเขาให้หายไปจากโลกนี้จริงๆ ก็ได้

เฮียวงะกัดฟันและส่ายหน้าช้าๆ

"โทษทีนะเซย่า ฉันเองก็มีเหตุผลที่แพ้ไม่ได้เหมือนกัน!"

เซย่าไม่แปลกใจเลย ผู้ที่สามารถก้าวขึ้นมาเป็นบรอนซ์เซนต์ได้ ล้วนเป็นหัวกะทิในหมู่เด็กกำพร้ารุ่นนั้น แต่ละคนล้วนมีจิตใจที่แข็งแกร่งดุจหินผา

ดวงตาของเซย่าลุกโชนไปด้วยจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้

"งั้นมาดูกันว่าหมัดของใครจะไวกว่ากัน!"

เปกาซัสหมัดดาวตก!

ไดมอนด์ดัสต์!

หมัดของเซย่ารัวเป็นชุดดุจฝนดาวตก พุ่งโจมตีคู่ต่อสู้อย่างหนาแน่นราวกับพายุฝน

เบื้องหน้าของเฮียวงะ ปรากฏวังวนสีฟ้าเย็นเยือกก่อตัวขึ้น รับการโจมตีด้วยไอเย็นยะเยือกที่พร้อมแช่แข็งทุกสรรพสิ่ง

พลังงานสองสายที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงปะทะกันอย่างรุนแรงกลางเวที แรงอัดอากาศจากการปะทะทำให้ราวเหล็กกั้นขอบสนามสั่นสะเทือน

ในขณะเดียวกัน ชุนที่เฝ้าดูอยู่ข้างเวทีก็สังเกตเห็นว่าโซ่เนบิวล่าของตนเกิดปฏิกิริยารุนแรง ปลายโซ่ชี้ไปทางทิศที่ตั้งของชุดโกลด์คลอธพร้อมกัน

รูม่านตาของเขาหดเกร็ง รีบตะโกนเตือน "ระวัง! มีบางอย่างผิดปกติ!"

เงาดำสายหนึ่งพุ่งทะลุโดมกระจกของยิมเนเซียมลงมาดุจค้างคาวแหวกฝ่าความมืด ร่อนลงสู่แท่นจัดแสดงพร้อมเสียงลมหวีดหวิว

ผู้มาเยือนมีใบหน้าเคร่งขรึม รังสีอำมหิตสีดำทมึนแผ่ซ่านรอบกาย ราวกับแสงสว่างรอบข้างถูกดูดกลืนไปบางส่วน

ทันทีที่ชุนเห็นหน้าผู้มาเยือนชัดเจน รูม่านตาของเขาก็หดวูบ ร้องอุทานด้วยความตกใจ "พี่ครับ! พี่... พี่มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?!"

ผู้บุกรุกกะทันหันคนนี้ไม่ใช่ใครที่ไหน เขาคืออิคคิแห่งฟีนิกซ์ พี่ชายแท้ๆ ของชุนนั่นเอง!

คิโดะ มิตสึมาสะรับอุปการะเด็กกำพร้าร้อยคนและส่งพวกเขาไปยังสถานที่ต่างๆ ทั่วโลกเพื่อฝึกฝนวิชาการต่อสู้ของเซนต์

เดิมทีชุนจับฉลากได้เกาะเดธควีน สถานที่ที่เปรียบเสมือนนรกบนดิน ขึ้นชื่อเรื่องการฝึกสุดโหด ด้วยนิสัยอ่อนโยนและขี้กลัวของชุน เขาคงตายไปนานแล้ว

แต่อิคคิผู้เป็นพี่ชายก้าวออกมาปกป้องน้องชาย โดยขออาสาไปเกาะเดธควีนแทนชุน ยอมเผชิญการฝึกนรกนั่นด้วยตัวเอง

การจากลาครั้งนั้นกินเวลานานถึงสิบปี!

เขาไม่คาดคิดเลยว่าพี่น้องจะได้กลับมาพบกันอีกครั้งในสถานการณ์เช่นนี้!

อิคคิดูเหมือนจะไม่สนใจแววตาตื่นตระหนกและสับสนของชุน รอยยิ้มแสยะเย็นชาปรากฏบนมุมปาก ขณะที่เขาใช้มือข้างหนึ่งคว้ากล่องใส่ชุดโกลด์คลอธซาจิทาเรียสไป

ปีกฟีนิกซ์ที่ด้านหลังสะบัดอย่างรุนแรง พาเขาทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า

"วางคลอธลงเดี๋ยวนี้นะ!"

"พี่ครับ หยุดก่อน!"

ชุนและชิริวมองหน้ากัน เข้าใจสถานการณ์คับขันทันที

เฮียวงะและเซย่าเองก็หยุดการต่อสู้และรีบไล่ตามอิคคิไป

ทว่า แบล็กเซนต์หลายคนในชุดบรอนซ์คลอธสีดำทมึนก็กระโดดลงมาจากฟ้า ขวางทางพวกเขาไว้!

"ถ้าอยากจะตามท่านอิคคิไป ก็ข้ามศพพวกเราไปก่อนเถอะ!"

"หลีกไปนะโว้ย!"

เซย่าเป็นคนแรกที่ปล่อยหมัดดาวตกเปกาซัส!

เฮียวงะเองก็เข้าสู้เต็มกำลัง พยายามกำจัดศัตรูตรงหน้าให้เร็วที่สุด

สนามประลองกลายเป็นความโกลาหลทันที เสียงกรีดร้องของผู้ชมผสมปนเปไปกับเสียงคำรามจากการต่อสู้ของเหล่าเซนต์

การแข่งขันที่เป็นระเบียบเรียบร้อยกลับกลายเป็นสมรภูมิรบที่วุ่นวาย... ร่างของหลี่อวี้ดุจหยดหมึกที่กลมกลืนไปกับรัตติกาล ติดตามหลังอิคคิไปอย่างเงียบเชียบ

เป้าหมายที่แท้จริงของเขาในการมาโตเกียวครั้งนี้คือชุดโกลด์คลอธซาจิทาเรียสนั้นเอง

ไอโอลอส โกลด์เซนต์ซาจิทาเรียส เคยเป็นเพื่อนสนิทที่สุดของเขาก่อนที่จะหนีออกมาจากแซงค์ทัวรี่

อันที่จริง หากไม่ใช่เพราะเหตุการณ์พลิกผันกะทันหันนั่น ไอโอลอสย่อมเป็นตัวเต็งที่จะได้เป็นเคียวโกคนต่อไปอย่างแน่นอน

ชายผู้นั้นสมกับชื่อของเขา สดใสและเที่ยงธรรมดุจดวงอาทิตย์ ปฏิบัติต่อผู้คนด้วยความเมตตาเสมอมา

แม้แต่หลี่อวี้ผู้เย็นชาและสันโดษยังอดประทับใจในเสน่ห์ของเขาไม่ได้ จนทั้งสองกลายเป็นเพื่อนสนิทที่คุยกันได้ทุกเรื่อง!

เขาเคยเตือนไอโอลอสเป็นนัยๆ ว่า

"ไอโอลอส ก่อนจะทำอะไร คิดถึงตัวเองให้มากกว่านี้หน่อย..."

ในตอนนั้น ไอโอลอสกำลังเงยหน้ามองรูปปั้นเทพีอาธีน่า ณ ยอดเขาศักดิ์สิทธิ์

แววตาสีฟ้าใสของเขาวูบไหวเพียงชั่วครู่ ก่อนจะแทนที่ด้วยความมุ่งมั่น

"ไม่ต้องห่วงหลี่อวี้ ฉันรู้ว่าฉันกำลังทำอะไรอยู่..."

หลี่อวี้รู้ได้จากสีหน้านั้นว่าไอโอลอสพร้อมจะสละทุกอย่างเพื่ออาธีน่า

เมื่อเขาทราบข่าวว่าไอโอลอสทรยศแซงค์ทัวรี่และคิดจะยื่นมือเข้าช่วย มันก็สายเกินไปเสียแล้ว

ไอโอลอสจบชีวิตลงจากการถูกไล่ล่าโดยสามโกลด์เซนต์

ชุดโกลด์คลอธซาจิทาเรียสของเขาก็หายไปพร้อมกับการตาย ครั้งนี้มันได้ปรากฏขึ้นอีกครั้งเมื่อศึกกาแล็คเซียนวอร์สเปิดฉาก

หากเป็นไปตามเนื้อเรื่องเดิม ชุดโกลด์คลอธซาจิทาเรียสจะต้องถูกอิคคิชิงไปก่อน แล้วค่อยถูกสี่แมลงสาบ... เอ้ย สี่บรอนซ์เซนต์ทวงคืนกลับมาได้

นี่จะเป็นการดึงสติอิคคิ และถือโอกาสขัดเกลาเหล่าห้าแมลงสาบที่ยังอ่อนหัดไปในตัว

ห้าแมลงสาบในตอนนี้เพิ่งจะจบหลักสูตรมาหมาดๆ ยังไม่เคยผ่านสมรภูมิรบจริง ย่อมไม่อาจต่อกรกับเหล่ามารีนเนอร์และสเป็คเตอร์ในอนาคตได้... สงครามศักดิ์สิทธิ์กำลังจะเริ่มขึ้น ไม่มีเวลาให้พวกเขาค่อยๆ เติบโตอีกแล้ว!

อาธีน่าจัดศึกกาแล็คเซียนวอร์สขึ้นก็เพื่อให้พวกเขาเติบโตอย่างรวดเร็วนั่นเอง

หลี่อวี้ไม่ได้ใช้พลังคอสโม แต่ใช้พลังของผลโกโรโกโร (ผลสายฟ้า) เปลี่ยนร่างเป็นสายฟ้าแล่นผ่านก้อนเมฆไปอย่างรวดเร็ว!

เปรี้ยง!

เมื่อพลังของผลโกโรโกโรถูกกระตุ้น เมฆดำก็ก่อตัวขึ้นบนท้องฟ้า พายุฝนฟ้าคะนองกำลังจะมาเยือน

อิคคิแหงนมองท้องฟ้ายามค่ำคืนที่เมื่อครู่ยังแจ่มใสด้วยความฉงน

เกิดอะไรขึ้น? ทำไมจู่ๆ ฝนถึงทำท่าจะตก?

เขาไม่ได้คิดอะไรมาก เมื่อสัมผัสไม่ได้ถึงคอสโมของเซนต์คนอื่น จึงไม่ได้ใส่ใจกับพายุฝนกะทันหันนี้

เขารีบบินมุ่งหน้าสู่เกาะเดธควีน

นั่นคือฐานที่มั่นของเขา

บนเกาะนั้นเต็มไปด้วยแบล็กเซนต์มากมายที่ทำผิดและถูกเนรเทศจากแซงค์ทัวรี่ หมดสิทธิ์ที่จะเป็นเซนต์ที่ถูกต้องตามกฎ

หลังจากอิคคิได้ชุดคลอธฟีนิกซ์มา เขาก็สยบทุกคนด้วยพละกำลัง เขาคือราชันย์ไร้มงกุฎแห่งเกาะเดธควีน!

ขอแค่กลับไปถึงที่นั่น ชุดโกลด์คลอธก็จะตกเป็นของเขาโดยสมบูรณ์

ในสายตาของเขา การต่อสู้ของพวกเซนต์ในสนามประลองนั้นช่างน่าขันเหมือนเด็กเล่นขายของ เซย่า เฮียวงะ ชิริว และชุน ที่ไม่เคยผ่านการต่อสู้เสี่ยงเป็นเสี่ยงตายจริงๆ ล้วนเป็นแค่พวกไก่อ่อน... เมื่อเห็นว่าใกล้จะถึงชายฝั่ง อิคคิก็เผยรอยยิ้มมั่นใจ

เปรี้ยง!

สายฟ้าสีทองดุจกระบี่คมกริบ ฟาดผ่าลงมาจากฟากฟ้า พุ่งเข้าใส่ร่างของเขาเต็มเปา!