บทที่ 1 ฉันคือโกลด์เซนต์ กับมิติแห่งการเกิดใหม่

บทที่ 1 ฉันคือโกลด์เซนต์ กับมิติแห่งการเกิดใหม่?

ณ ดินแดนทุ่งน้ำแข็งไซบีเรีย ลมหนาวพัดกรรโชกละอองน้ำแข็งหวีดหวิว ลอดผ่านช่องว่างระหว่างชุดเกราะโกลด์คลอธ

หลี่อวี้สวมชุดโกลด์คลอธแห่งอควอเรียส ผ้าคลุมสีขาวและผมยาวสีดำของเขาปลิวไสวไปตามลมหนาว

หลี่อวี้ – อควอเรียสโกลด์เซนต์!

เขายืนนิ่งอยู่กลางทุ่งน้ำแข็ง ลมหายใจทุกเฮือกที่พ่นออกมากลายเป็นไอหมอกสีขาว แล้วแข็งตัวเป็นดอกไม้น้ำแข็งลอยคว้างในอากาศก่อนจะทันได้จางหายไป

เบื้องหลังของเขา ปราสาทน้ำแข็งสูงตระหง่านเปล่งประกายแสงสีฟ้าจางๆ

ที่นี่คือดินแดนศักดิ์สิทธิ์สำหรับการสืบทอดวิชาของเซนต์สายน้ำแข็ง

ในฐานะอควอเรียสโกลด์เซนต์ หน้าที่ของเขาคือการสั่งสอนซิกนัสเซนต์รุ่นใหม่

"อ่อนหัด"

หลี่อวี้ขมวดคิ้วเล็กน้อย น้ำเสียงเย็นเยียบยิ่งกว่าสายลม

เด็กหนุ่มสวมชุดคลุมสีขาวบางๆ เก่าๆ คุกเข่าข้างหนึ่ง เลือดซึมที่หน้าผาก หอบหายใจอย่างหนักหน่วง

ท่าไดมอนด์ดัสต์ที่เขาเพิ่งปล่อยออกไป ทิ้งไว้เพียงรอยขาวจางๆ บนกำแพงน้ำแข็งพันปี แทนที่จะทำลายชั้นน้ำแข็งหนาร้อยเมตรได้ตามคำสั่งของหลี่อวี้ ผู้เป็นอาจารย์

"ผะ... ผมทำไม่ได้..."

แววตาของหลี่อวี้ฉายความรำคาญใจเล็กน้อย เด็กหนุ่มตรงหน้าคือเฮียวงะ หนึ่งในห้าบรอนซ์เซนต์ และผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นจอมทรยศฆ่าอาจารย์

หากไม่ใช่เพราะความยับยั้งชั่งใจที่มีติดตัวมาในฐานะโกลด์เซนต์ เขาคงไม่อยากสั่งสอนเด็กคนนี้ ซึ่งถูกกำหนดชะตามาให้ฆ่าเขาในอนาคต

ปลายนิ้วของหลี่อวี้กระตุก เข็มน้ำแข็งสามเล่มพุ่งแหวกอากาศราวกับมีดสั้น ปักลึกเข้าไปในร่างของเฮียวงะ

"อึก..."

ร่างของเฮียวงะเกร็งขึ้นทันที เขากำหมัดแน่น กัดฟันแน่น ส่งเสียงครางด้วยความเจ็บปวด

"จิตใจของเจ้าอ่อนแอเกินไป 'ความเย็นศูนย์สัมบูรณ์' ที่แท้จริงต้องอาศัยการหล่อหลอมความเฉียบคมที่ตัดผ่านได้ทุกสิ่ง ซึ่งเกิดจากความสงบนิ่งถึงขีดสุด"

"เจ้าต้องละทิ้งอารมณ์ความรู้สึกทั้งหมดเท่านั้น ถึงจะสามารถปล่อยการโจมตีที่แช่แข็งทุกสรรพสิ่งได้!"

"ลองนึกถึงแม่ของเจ้าสิ เป็นเพราะความอ่อนแอของเจ้าไม่ใช่หรือที่ทำให้ร่างของนางต้องจมอยู่ใต้ก้นทะเล? ถ้าเจ้าทำไม่ได้ ข้าจะโยนสร้อยคอที่อกเจ้าทิ้งทะเลไปซะ..."

"อย่านะ! หยุดเดี๋ยวนี้!"

ดวงตาสีฟ้าอ่อนของเฮียวงะลุกโชนด้วยโทสะอันไร้ขอบเขต สร้อยไม้กางเขนที่ห้อยคอแกว่งไกวไปมา มันคือของดูต่างหน้าเพียงชิ้นเดียวที่นาตาชา แม่ของเขา ทิ้งไว้ให้ก่อนตาย

"ย้าก!"

เฮียวงะคำรามลั่น ปล่อยหมัดอันทรงพลังออกมา คราวนี้ไอเย็นสีขาวหนาทึบจนแทบจับต้องได้ พุ่งเข้าใส่หลี่อวี้

หลี่อวี้เลิกคิ้วเล็กน้อย รับไอเย็นนั้นไว้ด้วยมือข้างเดียว นิ้วมือภายใต้ถุงมือทองคำบีบเบาๆ ขยี้มวลไอเย็นนั้นจนสลายไป

ท่าไดมอนด์ดัสต์ที่ว่ากันว่าแช่แข็งได้ทุกสรรพสิ่ง กลับเปราะบางราวกับก้อนหิมะธรรมดาๆ ในกำมือของเขา

"มีปัญญาแค่นี้เองหรือ?"

ทันใดนั้น ลูกบอลแสงสีทองก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าหลี่อวี้

หลี่อวี้โบกมือวูบ คลื่นความเย็นซัดผ่านร่างเฮียวงะ แช่แข็งเขาจนกลายเป็นประติมากรรมน้ำแข็งในพริบตา

หลี่อวี้ส่งจิตเข้าไปในลูกบอลแสง

"ท่านเคียวโก!"

เสียงผู้ชายที่นุ่มนวลดังออกมาจากลูกบอลแสง

"หลี่อวี้ ซากะหนีออกจากคุกได้แล้ว กลับมาที่แซงค์ทัวรี่เดี๋ยวนี้ ข้าต้องการกำลังของเจ้า"

หลี่อวี้ขมวดคิ้วเล็กน้อย ตัดการเชื่อมต่อทางจิต

"ซากะยังหนีไปได้อีกงั้นรึ? งั้นสงครามศักดิ์สิทธิ์ก็ใกล้จะเริ่มแล้วสินะ"

เขาแค่นเสียงเย็นชา หันหลังเดินจากไป ผ้าคลุมสีขาวปลิวไสวท่ามกลางลมหนาว ทิ้งไว้เพียงประโยคเดียวที่ลอยเข้าหูเด็กหนุ่มผู้ถูกแช่แข็ง

"ทำลายน้ำแข็งออกมาด้วยพลังของตัวเองซะ หรือไม่ก็หนาวตายอยู่ที่นี่!"

เซนต์ผู้ฝึกฝนวิถีแห่งน้ำแข็ง ย่อมต้องเย็นชาและไร้หัวใจเป็นธรรมดา... หลี่อวี้ก้าวขึ้นเฮลิคอปเตอร์ที่ทางแซงค์ทัวรี่ส่งมารับ เอนหลังพิงเบาะแล้วค่อยๆ หลับตาลง

แม้จะเป็นถึงโกลด์เซนต์ที่สามารถเคลื่อนที่กลับแซงค์ทัวรี่ด้วยความเร็วสูงได้

แต่ในเวลานี้ เขาไม่อยากรีบกลับไปเจอท่านเคียวโกชิออน อดีตอาริเอสโกลด์เซนต์เร็วขนาดนั้น

ใช่แล้ว เพราะการมาถึงของหลี่อวี้ โลกเซนต์เซย่าจึงเปลี่ยนไป

เคียวโกคนปัจจุบันยังคงเป็นชิออน อดีตอาริเอสโกลด์เซนต์ วีรบุรุษจากสงครามศักดิ์สิทธิ์เมื่อ 243 ปีก่อน!

ในคืนที่ซากะวางแผนสังหารชิออน หลี่อวี้ก็ปรากฏตัวขึ้นที่ปราสาทเคียวโกและขัดขวางแผนการของซากะได้สำเร็จ

ในศึกครั้งนั้น คอสโมของสองโกลด์เซนต์ปะทุขึ้น ปลุกให้ทุกคนในแซงค์ทัวรี่ตื่นกันหมด!

และนับจากวันนั้นเป็นต้นมา หลี่อวี้ก็ได้รับฉายาว่าโกลด์เซนต์ที่แข็งแกร่งที่สุดในยุคนี้!

เขาถึงขั้นได้รับความไว้วางใจจากเคียวโกชิออน ให้มีบทบาทสำคัญในการกำหนดทิศทางของโลกเซนต์เซย่า

เหตุการณ์สำคัญที่กำลังจะเกิดขึ้นคือกาแล็คเซียนวอร์สที่จัดโดยมูลนิธิคิโดะ ซึ่งเป็นศึกที่จะรวบรวมเหล่าบรอนซ์เซนต์ทั้ง 5 มารวมตัวกัน

หลังจากนั้น สงครามศักดิ์สิทธิ์ที่จะวนมาบรรจบทุกๆ 243 ปีก็จะเริ่มต้นขึ้น แต่เหตุการณ์เหล่านั้นจะไม่เกี่ยวข้องกับเขาอีกต่อไป

ในฐานะผู้ข้ามมิติที่รู้เนื้อเรื่องดี หลี่อวี้รู้ว่าตามพล็อตเรื่อง ภารกิจของเขาคือการสั่งสอนเฮียวงะ ให้เชี่ยวชาญท่าออโรร่าเอ็กซ์คิวชั่น แล้วก็ยอมให้เฮียวงะฆ่าเขา

จากนั้น ในศึกปะทะฮาเดส เขาจะปรากฏตัวอีกครั้งในรูปแบบวิญญาณ เผาผลาญคอสโมจนหมดสิ้นเพื่อทำลายกำแพงวิปโยค!

และจบชีวิตอันเสียสละเพื่อผู้อื่นอย่างสมบูรณ์

โกลด์เซนต์ในอดีตทุกคนล้วนมีจุดจบเช่นนี้

แต่สำหรับหลี่อวี้ เขารู้สึกต่อต้านเรื่องนี้อย่างรุนแรง

ทำไมฉันต้องยอมสละทุกอย่างเพื่อผู้หญิงคนหนึ่งที่ไม่เคยเห็นหน้าและไม่มีความเกี่ยวข้องอะไรด้วย?

ฉันไม่ใช่คนของโลกนี้เสียหน่อย

แม้จะข้ามมิติมายังโลกนี้ ในฐานะคู่แฝดผู้มีพรสวรรค์แห่งราศีกุมภ์ที่หาได้ยากยิ่ง เขาได้แย่งชิงการสืบทอดตำแหน่งอควอเรียสโกลด์เซนต์มาจากคามิว

แต่นั่นก็เพียงเพื่อเอาตัวรอดในโลกอันตรายใบนี้ให้ดีขึ้นเท่านั้น

หากเป็นไปได้ เขาอยากจะจุดไฟศักดิ์สิทธิ์ กลายเป็นเทพเจ้า และกลับไปยังโลกบ้านเกิดเพื่อไปหาพ่อแม่ผู้ให้กำเนิดด้วยซ้ำ

แต่หลังจากได้เป็นโกลด์เซนต์ หลี่อวี้ก็ค้นพบว่าชีวิตของโกลด์เซนต์นั้นถูกกำหนดไว้แล้วทั้งหมด

แม้เขาจะเปลี่ยนประวัติศาสตร์ที่ซากะสังหารชิออนได้

แต่คิโดะ ซาโอริในวัยเยาว์ก็ยังถูกไอโอลอส ซาจิททาเรียสโกลด์เซนต์พาหนีออกจากแซงค์ทัวรี่อยู่ดี

ไอโอลอส เพื่อนสนิทของเขา ก็ยังต้องจบชีวิตลงด้วยน้ำมือของสามโกลด์เซนต์จนได้

นับแต่นั้น หลี่อวี้ก็ตระหนักว่าภารกิจของเหล่าโกลด์เซนต์คือการอุทิศทุกอย่างเพื่อเทพีอาเธน่า

มีเพียงการเผาผลาญวิญญาณเท่านั้น จึงจะเข้าสู่การเวียนว่ายตายเกิดเพื่อรอคอยสงครามศักดิ์สิทธิ์ครั้งต่อไป

เขาพยายามเปลี่ยนแปลงสิ่งเหล่านี้ เช่น บุกไปบ้านคิโดะ มิตสึมาสะเพื่อสังหารอาเธน่าที่ยังไม่ตื่นขึ้น

แต่ในความมืดมิด กลับมีพลังลึกลับบางอย่างคอยสกัดกั้นความคิดของเขาตั้งแต่ยังไม่ทันได้ลงมือ ทำให้เขาทำอะไรไม่ได้เลย

เมื่อหลี่อวี้ฝึกฝนจนสัมผัสขอบเขตของเซเว่นเซนส์ได้ลางๆ เขาก็เหมือนจะมองเห็นเส้นด้ายแห่งชะตากรรมที่ผูกมัดร่างกายเขาเอาไว้ แม้จะบางเบาแต่ก็ตัดไม่ขาด

วินาทีนั้นเอง เขาถึงได้มั่นใจว่าชีวิตของเขาถูกลิขิตไว้แล้ว

สิบสองโกลด์เซนต์เป็นเพียงหุ่นเชิดมนุษย์ในชุดเกราะทองคำ โดยมีเทพเจ้านามว่าอาเธน่าคอยชักใยอยู่เบื้องหลัง

หลี่อวี้ยกมือคลึงขมับ สิ่งที่เขาทำลงไปทั้งหมด คงดูน่าขันและอวดดีประหนึ่งมดปลวกในสายตาของเหล่าเทพเจ้าผู้สูงส่งกระมัง?

เมื่อมาถึงแซงค์ทัวรี่ หลี่อวี้ก้าวลงจากเฮลิคอปเตอร์ เงยหน้ามองรูปปั้นอาเธน่าอันยิ่งใหญ่ที่ตั้งตระหง่านอยู่บนยอดเขาศักดิ์สิทธิ์

ทันใดนั้น แสงประหลาดก็วาบขึ้นตรงหน้าเขา

ตัวอักษรสีทองบรรทัดหนึ่งปรากฏขึ้นในครรลองสายตา

【คุณต้องการเข้าใจความหมายของชีวิตไหม? คุณต้องการ... ที่จะมีชีวิตอยู่อย่างแท้จริงไหม?】

【ใช่!】

หรือ

【ไม่!】

นี่มันอะไรกัน?

แม้แต่หลี่อวี้ที่เป็นโกลด์เซนต์ผู้ฝึกฝนจนถึงจุดสูงสุดของเซเว่นเซนส์

ลมหายใจของเขาก็อดไม่ได้ที่จะถี่กระชั้นขึ้น

มิติแห่งการเกิดใหม่? การเวียนว่ายตายเกิดไม่สิ้นสุด?

เดี๋ยวนะ ฉันเป็นถึงโกลด์เซนต์แล้วนะ แค่ออกไปจากจักรวาลนี้ที่ถูกกดดันโดยอาณาเขตเทพ หมัดเดียวก็ทำลายดาวเคราะห์ได้สบายๆ

แล้วแบบนี้ฉันจะไม่เคลียร์มิติแห่งการเกิดใหม่ได้ในพริบตาเลยเหรอ?