ตอนที่ 9

ตอนที่ 9

ร่างของอเมซอนสูงได้เพียงครึ่งเดียวของอาเธอร์ เบาดั่งคนแคระ

การกำจัดศพจึงไม่ใช่เรื่องลำบาก เขาแบกร่างของเธอไว้ข้างเดียว แล้วฝังไว้ใต้ผืนเมฆของเกาะ

อีกวันหรือสองวันสิ่งมีชีวิตในทะเลสีขาวคงจะกลืนกินเธอไป

ไม่เหลือร่องรอยใดให้จดจำ

ก่อนจากอาเธอร์ฉีกปีกสีขาวของเธอออก

จากนั้นเขาเจาะเสื้อหนังสัตว์ของตน ทำช่องสองจุด แล้วสอดปีกเข้าไป

ปีกของชาวสกายเปี้ยนก็เป็นแค่ของประดับ ไร้พลังพิเศษใด ๆ

ถ้าเช่นนั้น ทำไมอาเธอร์จะแสร้งเป็นชาวสกายเปี้ยนไม่ได้ล่ะ?

มันจะช่วยลดปัญหาได้ไม่น้อย

ส่วนเรื่องจะถูกจับได้ว่าเป็นคนนอกน่ะหรือ?

เขาไม่เชื่อหรอกว่าชาวสกายเปี้ยนจะรู้จักกันหมดทุกคนบนเกาะ

แสงสะท้อนจาก ประตูแห่งสวรรค์ เผยภาพของอาเธอร์ในตอนนี้

ผมดำยาวถึงไหล่ ดวงตาทอแสงดั่งดวงดาว คิ้วคมรับกับใบหน้าเย็นชา

แม้เสื้อผ้าจะขาดวิ่น แต่บารมีและออร่ากลับยิ่งโดดเด่น

ปีกสีขาวเล็ก ๆ ที่หลังดูไม่ขัดตาแม้แต่น้อย

เขาพึงพอใจกับภาพสะท้อนนั้น ตรวจสอบแน่ใจว่าไม่เหลือร่องรอยใดไว้

จากนั้นก็เดินเข้าไปบนผืนเมฆของเกาะอย่างไร้กังวล

พื้นเมฆเบื้องล่างพริ้วไหว ฮาคิสังเกตสะกิดเตือน

มีบางสิ่งขนาดมหึมาซ่อนตัวอยู่ใต้ฝ่าเท้า

“กุ้งด่วนอย่างนั้นหรือ?”

แววตาของอาเธอร์เปล่งประกายทันใด มุมปากแย้มยิ้ม

เขากางแขนตะโกนอย่างร่าเริง

“บุกทะยาน! สู่จุดเริ่มต้นแห่งความฝันของข้าเกาะแองเจิล!!”

เปลือกแดงของกุ้งยักษ์แตะปลายเท้า ดูราวกับเข้าใจคำพูด

มันพุ่งทะยานด้วยความเร็วเหลือเชื่อ!

เสียงลมหวีดหวิวปะทะหู

ดวงตาอาเธอร์เบิกกว้าง จ้องมอง “ถนนฟ้า” รูปวงกลมเบื้องหน้า

ทางเดินจากเมฆสู่เกาะท้องฟ้าโดยตรง

ถนนฟ้าสีขาวดั่งสายริบบิ้นทอดยาวจากเมฆใต้เท้าขึ้นไปบนฟ้า

ไกลเกินกว่าจะมองเห็นจุดสิ้นสุดด้วยตาเปล่า

ความงามอันตระการตานี้ ไม่อาจเป็นฝีมือของมนุษย์

บางทีมันอาจเป็นปรากฏการณ์ธรรมชาติ หรือฝีมือของ “เทพเจ้า” ตัวจริง

แม้กระทั่ง “ผลปีศาจบางชนิด” ก็อาจรังสรรค์สิ่งนี้ได้

เพราะไม่มีใครล่วงรู้ว่า ผลปีศาจแบบใด อาจถือกำเนิดขึ้นบนแกรนด์ไลน์ในวันข้างหน้า

ความเร็วของกุ้งด่วนเทียบได้กับรถซูเปอร์คาร์ในโลกเก่าของอาเธอร์

แทบจะบินได้ร่างมหึมาของมันแหวกทะลุเมฆอย่างมั่นคง

อาเธอร์นั่งในซอกเกราะแดงของมันมั่นคงดั่งภูผา

ยิ่งใกล้เกาะแองเจิล ความตื่นเต้นของเขายิ่งเพิ่มพูน

เขาวางแผนอย่างพิถีพิถันเดิมพันชีวิตกับกระแสน้ำ

ทุกการเคลื่อนไหวล้วนถูกวางไว้ล่วงหน้า ราวกับคนบ้าในสายตาคนทั่วไป

แต่ตอนนี้

เมื่อ “เกาะท้องฟ้า” อยู่แค่เอื้อมอารมณ์ที่ปะทุขึ้นก็ย่อมเข้าใจได้

เขาเงยหน้ามองช่องแสงสว่างเบื้องบนปรากฏขึ้น

ปลายถนนเมฆปรากฏแสงขาวจ้า เขามองไม่เห็นสิ่งใดอีก

ด้วยความตื่นเต้นและความคาดหวัง อาเธอร์เตรียมตัวสำหรับ “การลงจอด”

“โครมมมม!!!”

กุ้งด่วนพุ่งทะลุโพรงมืด เสียงระเบิดดังลั่น

แรงเหวี่ยงส่งตัวอาเธอร์ทะยานขึ้นฟ้าก่อนที่ร่างของมันจะตกจากเมฆสู่เบื้องล่าง

“ตึง!”

อาเธอร์กระแทกลงบนเมฆชื้นนุ่มของเกาะ

เบื้องหน้า

คือภาพงดงามดั่งความฝัน

เขาหัวเราะลั่น

“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!!”

สองมือกุมศีรษะ หัวเราะจนหมดลมหายใจ

ห้าปี แห่งการรอคอย

ห้าปีแห่งการเป็น “ชายบ้านป่า” บนจายา พูดคุยอย่างสุภาพกับชาวบ้าน

สอบถามเรื่องกระแสน้ำ ฟังข่าวลือทุกวัน

คำนวณเวลาอย่างระมัดระวัง

เสี่ยงตาย

ทั้งหมดนั้นไม่สำคัญอีกต่อไป

สิ่งเดียวที่สำคัญคือเขาทำสำเร็จแล้ว!

ในการเดิมพันด้วยชีวิตนี้เขาทุ่มทุกสิ่งลงโต๊ะพนัน แล้วคว้าชัยมาได้ด้วยสองมือ

ขณะนี้ เขาเหยียบอยู่บน

ชายหาดแองเจิลของ เกาะแองเจิล!

เบื้องหลังเขาคือ “ทะเลสีขาว” ที่เมฆกับน้ำหลอมรวมกัน

เบื้องหน้า พืชพันธุ์สีเขียวเหมือนป่าขนาดย่อม

ต้นไม้ให้ผลคล้ายฟักทอง สีเขียวเข้ม รูปร่างประหลาด

ถัดไปคือสิ่งปลูกสร้างจากเมฆ

สร้างด้วยกรรมวิธีพิเศษของเกาะท้องฟ้า งดงามไม่ต่างจากตึกสูงในโลกเดิมของเขา

อาเธอร์หันมองโดยรอบชายหาดแองเจิลไร้ผู้คน

เงียบสงัด

สมบูรณ์แบบเขาไม่ต้องพูดจาให้เสียแรง หรือฆ่าเพื่อปิดปากใคร

ก่อนจะได้รู้จักกับชาวสกายเปี้ยน เขาไม่ต้องการให้พวกนั้นรู้ว่าเขามาจากเบื้องล่าง

หากไม่จำเป็นเขาไม่อยากฆ่าฟันแบบไร้เหตุผล

แม้พลังจะกระตุ้นความอยากฆ่าได้ และพลังของเขาก็ไม่น้อย

แต่อาเธอร์ไม่อยากเป็นเหมือน บิ๊กมัม ที่ไร้เหตุผล

ไร้บทสนทนาไร้มนุษย์ธรรมดาเข้าใจ

เขาต้องการนำความบ้าคลั่งทั้งหมดไปทุ่มใส่ “ความฝัน”!

บนแกรนด์ไลน์ สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ เสรีภาพ

คือการได้ใช้ชีวิตตามใจในโลกไร้กฎเกณฑ์

หากมีใครขวางใจเขา เขาจะทำให้คนผู้นั้น “ไม่มีวันได้ยิ้มอีกเลย”

บนชายหาดแองเจิล มีต้นมะพร้าวอยู่

ผลของมันคล้ายฟักทอง เปลือกหนา น้ำในลูกนั้นหวานเย็น

เหมาะสำหรับดับกระหาย

อาเธอร์เด็ดลูกมาหลายลูก นั่งพักใต้ศาลาไม้

จิบน้ำผลไม้ ครุ่นคิดถึงก้าวต่อไป

เป้าหมายแรกหลีกเลี่ยง “การ์ดแห่งเกาะแองเจิล”

กองทัพของ กัน ฟอล เทพเจ้าแห่งเกาะ

อาเธอร์ประเมินว่า กัน ฟอลและนักบวชทั้งสี่ น่าจะอยู่ในช่วงรุ่งเรือง

สำหรับคนทะเลสีน้ำเงินทั่วไปพวกเขาอาจมีค่าหัวราว 60 ถึง 80 ล้านเบรี

อย่าดูถูกกัน ฟอลที่ปรากฏตัวอีก 27 ปีข้างหน้า

เขาสามารถล้มเจ้าทะเลที่ลูฟี่กับพวกยังรับมือไม่ได้ง่าย ๆ

นั่นเพราะ ลูฟี่ โซโล และพรรคพวกมีอาการแพ้ความสูง

หายใจติดขัดไม่อาจใช้พลังได้เต็มที่

แต่ถึงอย่างนั้น อาเธอร์ก็ไม่มีเจตนาจะต่อสู้กับพวกนั้น

ถ้าทำเขาจะถูกตามล่าไม่รู้จบ อาจเสียชีวิตโดยไม่ทันได้ถึงเบียร์ก้า

โชคดีที่ตอนนี้ กัน ฟอล และนักบวชทั้งสี่น่าจะอยู่ที่ เกาะเทพเจ้า อัปเปอร์ยาร์ด

และยังไม่รู้ว่า คนนอกได้แอบขึ้นมา

ช่วงเวลานี้เขาต้องใช้ให้คุ้ม!

เขาต้องหาพาหนะจากชาวแองเจิล

เพราะจุดหมายต่อไปคือบ้านเกิดของเอเนล “เบียร์ก้า”

เบียร์ก้าอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะแองเจิล

แค่มีสามัญสำนึกก็น่าจะรู้จากทิศทางดวงอาทิตย์ ขอบต้นไม้ การเจริญเติบโต และวงปีของพืช

เท่าที่จำได้

มีชาวเกาะเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้ตำแหน่งเบียร์ก้า

ถ้าเขาไปถึงที่นั่นได้ความปลอดภัยของเขาจะเพิ่มขึ้นมหาศาล

แต่ปัญหาคือ จะไปยังไง?

การว่ายน้ำก็เป็นตัวเลือก

แต่ในทะเลสีขาวมีเจ้าทะเลชุกชุม

ระยะทางก็ไม่แน่นอน เสี่ยงสูง

วิธีที่ดีที่สุดคือพาหนะที่เรียกว่า “เวฟเวอร์”

รูปร่างคล้ายมอเตอร์ไซค์เร็ว คล่องตัว สะดวกสุดขีด

[จบตอน]