บทที่ 26: เสริมความแข็งแกร่ง - จิตกระจ่างใจดาบ

สถานีชั่วคราวของกรมที่ 319 มีสนามฝึกกลางแจ้ง

สนามฝึกแห่งนี้มีพื้นที่กว้างขวางพอสมควร ไม่เพียงแต่มีลานประลองขนาดเล็กกว่าสิบแห่ง แต่ยังมีอาวุธและอุปกรณ์ฝึกซ้อมหลากหลายชนิดอีกด้วย

เมื่อใกล้ค่ำ ที่สนามฝึกจึงไม่ค่อยมีคนมากนัก

ทหารส่วนใหญ่ของกรมที่ 319 กำลังผ่อนคลายความตึงเครียดที่สะสมมานานอยู่ในฐานทัพ และผู้บังคับบัญชาก็อนุมัติพฤติกรรมนี้โดยปริยาย ปล่อยให้กองกำลังของพวกเขาสนุกสนานได้ตามใจชอบ ตราบใดที่พวกเขาไม่ก่อปัญหาในช่วงเวลานี้

เมื่อมาถึงลานประลองที่ว่างเปล่า เซียวอวิ๋นหลงก็หยิบดาบฝึกซ้อมที่ไม่ลับคมจากชั้นวางอาวุธขึ้นมา ควงมันอย่างชำนาญ และกล่าวว่า "เมื่อกี้นายบอกว่าสนใจเพลงดาบมากที่สุด งั้นฉันจะสาธิตท่าพื้นฐานให้นายดูก่อน ดูให้ดีๆ นะ"

แววตาของเซียวอวิ๋นหลงเปลี่ยนไป กลายเป็นเฉียบคมในทันที

"ท่าแรก ฟัน!"

ดาบฟันลงมา เกิดเสียงลมหวีดหวิวแหลมคม

"ท่าที่สอง สับ!"

ดาบเหวี่ยงในแนวทแยงจากด้านข้าง รวดเร็วอย่างไม่น่าเชื่อ ทิ้งภาพติดตาไว้

"ท่าที่สาม แทง!"

"ท่าที่สี่ งัด!"

"ปัดป้อง, กวาด, สะกิด, เช็ด, เฉือน, แขวน, ชี้… ดาบพันเศียรหมุนกาย…"

เซียวอวิ๋นหลงผสมผสานเพลงดาบเข้ากับท่าเท้า ราวกับมีศัตรูตัวจริงยืนอยู่ตรงหน้า ท่าทีของเขาจริงจังอย่างยิ่ง

ฉินเทียนถือดาบฝึกซ้อมที่ไม่ลับคมอีกเล่มหนึ่งในมือ เลียนแบบการสาธิตของเซียวอวิ๋นหลง

เขามีพรสวรรค์ที่เรียกว่า [สัมผัสดาบขั้นต้น] และแม้ว่ามันจะเป็นพรสวรรค์ระดับสีขาว แต่มันก็ทำให้เขามีความเข้าใจในเพลงดาบพอสมควร

หลังจากสาธิตเสร็จสิ้น เหงื่อเม็ดเล็กๆ ก็ผุดขึ้นบนหน้าผากของเซียวอวิ๋นหลง เขามองไปที่ฉินเทียนและถามว่า "เป็นไงบ้าง? จำได้ไหม?"

ฉินเทียนนึกทบทวนการเคลื่อนไหวอย่างละเอียด ท่าพื้นฐานที่สาธิตไปก่อนหน้านี้เล่นซ้ำในใจของเขาราวกับภาพสไลด์ แต่รายละเอียดยังต้องปรับปรุงอีก

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ฉินเทียนก็ตัดสินใจอัปเกรดพรสวรรค์ [สัมผัสดาบขั้นต้น] ของเขาก่อน

หลังจากการรบในคืนนั้น แต้มวิวัฒนาการของเขาก็พุ่งสูงขึ้นไปกว่า 5,000 แต้ม โดยกว่า 4,000 แต้มมาจากเผ่าแมวเงาระดับสี่

และการวิวัฒนาการพรสวรรค์ระดับสีขาวเป็นสีเขียวก็ต้องการแต้มวิวัฒนาการเพียงไม่กี่ร้อยแต้มเท่านั้น ดังนั้นจึงไม่มีแรงกดดันเลย

"ลงทุน 300 แต้มวิวัฒนาการเพื่อเสริมความแข็งแกร่งให้ [สัมผัสดาบขั้นต้น]"

ในใจของเขา ลูกแก้วสีขาวสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เปลี่ยนเป็นสีเขียวอ่อนภายในหนึ่งวินาที และจากนั้นสีเขียวก็เข้มขึ้นอีก

ปัจจุบัน ฉินเทียนได้จำแนกพรสวรรค์ระดับเดียวกันออกเป็นระดับตื้น กลาง และลึก

ตัวอย่างเช่น [กระดูกเหล็กกล้า] ซึ่งวิวัฒนาการมาจาก [พละกำลังขั้นสูง] ตอนนี้เป็นสีน้ำเงินอ่อน

อย่างไรก็ตาม [กล้ามเนื้อและกระดูกเงา] และ [ก้าวกระโดดเงา] หลังจากฆ่าเผ่าแมวเงาระดับสี่ได้ ก็ได้เปลี่ยนจากสีน้ำเงินอ่อนเป็นสีน้ำเงินเข้ม

[สายเลือดอัสนีสีม่วง] ก็เป็นสีน้ำเงินเข้มเช่นกัน

ยิ่งสีเข้มเท่าไหร่ ผลกระทบต่อโฮสต์ก็จะยิ่งมากขึ้นเท่านั้น และแต้มวิวัฒนาการที่ต้องใช้ในการอัปเกรดไปยังขั้นต่อไปในอนาคตก็จะน้อยลง

ชื่อ: จิตกระจ่างใจดาบ (สีเขียว)

ประเภท: พรสวรรค์ติดตัว

คำอธิบาย: ผู้ที่มีพรสวรรค์นี้จะมีความเป็นหนึ่งเดียวกันของดาบและใจ และใจและเจตจำนง เมื่อโจมตี ไม่จำเป็นต้องคิด ดาบเคลื่อนไปพร้อมกับใจ และกระบวนท่าก็ตามเจตจำนง พวกเขามีความเข้าใจและความเชี่ยวชาญในเพลงดาบอย่างน่าอัศจรรย์ เพลงดาบใดๆ ก็สามารถเชี่ยวชาญได้โดยไร้ครูหลังจากดูเพียงครั้งเดียว

ความรู้สึกกระจ่างใสจางๆ เอ่อล้นขึ้นในใจของฉินเทียน เขาพูดช้าๆ "ขออีกรอบได้ไหมครับ?"

"ได้เลย ฉันรู้ว่านายจำทั้งหมดในครั้งเดียวไม่ได้หรอก"

เซียวอวิ๋นหลงยิ้มและสาธิตเพลงดาบพื้นฐานอีกครั้งต่อหน้าพวกเขาสามคน

"ฟัน, สับ, แทง, งัด…"

ครั้งนี้ ฉินเทียนมีความรู้สึกที่แตกต่างอย่างชัดเจน การเคลื่อนไหวของเซียวอวิ๋นหลงกลายเป็นชัดเจนเป็นพิเศษในสายตาของเขา เขาสามารถจับได้แม้กระทั่งการสั่นของข้อมือและการออกแรงที่ละเอียดอ่อน

ทุกกระบวนท่าถูกประทับไว้อย่างลึกซึ้งในใจของเขา และเขามั่นใจว่าเขาสามารถทำซ้ำได้เกือบจะสมบูรณ์แบบ

ฟู่~

หลังจากจบกระบวนท่าสุดท้าย เซียวอวิ๋นหลงก็เก็บดาบและยืนตรง มองไปที่ฉินเทียน

"เป็นไงบ้าง? ครั้งนี้จำได้เท่าไหร่?"

"อย่าให้ความเรียบง่ายของท่าเหล่านี้หลอกนายนะ เพลงดาบขั้นสูงใดๆ ก็ล้วนประกอบขึ้นจากกระบวนท่าพื้นฐานที่สุด ดังนั้นรากฐานต้องมั่นคง สมัยก่อน ฉันฝึกทักษะพื้นฐานมาสามปีก่อนที่จะพร้อม แต่เมื่อฉันพร้อมแล้ว ฉันก็ไม่เคยแพ้ใครในรุ่นเดียวกันและยังได้รับฉายา 'ดาบวายุคลั่ง' ที่โรงเรียนของเราด้วย"

"ถ้าจำไม่ได้ก็ไม่เป็นไร อาจารย์คนนี้สามารถสอนนายทีละท่าได้ รับรองว่าเรียนเป็นแน่นอน"

เซียวอวิ๋นหลงประสานมือไว้ข้างหลัง คางเชิดขึ้นเล็กน้อย ดูเหมือนปรมาจารย์ดาบ

เพลงดาบเป็นหนึ่งในไม่กี่สิ่งที่เขาโอ้อวดได้จริงๆ เขามีพรสวรรค์ในด้านนั้นอยู่บ้าง

เมื่อเห็นสีหน้าที่มั่นใจของเซียวอวิ๋นหลง ฉินเทียนก็ไม่อาจทนทำลายกำลังใจของเขาได้ เขาไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่งและกล่าวว่า "ผมจำได้เก้า... แปดสิบเปอร์เซ็นต์ครับ"

"แปดสิบเปอร์เซ็นต์?"

เซียวอวิ๋นหลงหัวเราะเบาๆ "ฉินเทียน ฉันกล้าพูดเลยว่าแปดสิบเปอร์เซ็นต์ของนายน่าจะมีแต่รูปแบบ แต่ไม่มีเจตจำนงดาบ ทักษะพื้นฐานเหล่านี้ไม่ได้ง่ายขนาดนั้น มีรายละเอียดมากมาย"

คิ้วของฉินเทียนกระตุกเล็กน้อย "ให้ผมสาธิตดูไหมครับ?"

"ได้เลย มาดูกันว่านายเข้าใจแปดสิบเปอร์เซ็นต์นี้ได้ดีแค่ไหน"

เซียวอวิ๋นหลงมอบลานประลองให้ฉินเทียนและยืนอยู่ข้างๆ ฉินต้าตี้และหลิวจาวจาว กอดอก ดูเหมือนว่าเขาพร้อมที่จะดูโชว์แล้ว

คนหนุ่มคนสาว ถ่อมตัวหน่อยจะดีกว่า~

เดี๋ยวปรมาจารย์เซียวคนนี้จะให้บทเรียนดีๆ แก่เจ้าเอง

ฉินเทียนยืนอยู่กลางลานประลอง ด้ามดาบอยู่ในมือของเขา นี่เป็นครั้งแรกที่เขาใช้ดาบต่อสู้เช่นนี้ แต่เขากลับรู้สึกคุ้นเคยราวกับว่าเขาได้ฝึกดาบมานานกว่าสิบปี ดาบให้ความรู้สึกราวกับว่ามันได้หลอมรวมกับเขา เชื่อมต่อกันด้วยสายเลือด

"นี่คือจิตกระจ่างใจดาบ~"

ดวงตาของฉินเทียนเปลี่ยนไปทันที กลายเป็นคมกริบดั่งใบดาบ เขาก้าวไปข้างหน้าครึ่งก้าวและเหวี่ยงดาบลงมาเป็นการฟัน

"ฟัน!"

ฟุ่บ!!!

แรงเหวี่ยงของดาบรวดเร็วราวกับสายฟ้าฟาด เกิดเสียงระเบิดที่เสียดแก้วหู

เฮือก!

ในตอนนี้ สมาชิกหน่วยมังกรปฐพีทั้งสามคนต่างก็สะดุ้งพร้อมกัน และดวงตาของเซียวอวิ๋นหลงก็เผยความตกตะลึงอย่างสุดซึ้ง

"สับ!"

ใบดาบหมุน ตัดเข้ามาจากด้านข้าง การเคลื่อนไหวเป็นมาตรฐานอย่างยิ่ง เหมือนกับในตำราเรียน

"แทง!"

"งัด!"

ขณะที่ฉินเทียนสาธิตแต่ละกระบวนท่า ปากของเซียวอวิ๋นหลงก็อ้ากว้างขึ้นเรื่อยๆ เกือบจะใหญ่พอที่จะใส่ไข่ได้

ทุกการเคลื่อนไหวไร้ที่ติ เกือบราวกับว่าพวกมันถูกแกะสลักมาจากแม่พิมพ์เดียวกับของเขา

ไม่นะเพื่อน นี่นายจะบอกฉันว่านี่คือมือใหม่งั้นเหรอ?

ล้อกันเล่นใช่ไหม

ฟู่~

หลังจากท่าสุดท้ายสิ้นสุดลง ฉินเทียนก็เก็บดาบ หันกลับมา และมองไปที่เซียวอวิ๋นหลง ถามว่า "เป็นไงบ้างครับ? พอได้ไหม?"

"พอได้ไหม…!?!"

เซียวอวิ๋นหลงพูดไม่ออกโดยสิ้นเชิง "ฉินเทียน บอกตามตรง นายเคยฝึกมาก่อนหรือเปล่า?"

"จะเป็นไปได้ยังไง?"

หลิวจาวจาวตอบแทนฉินเทียน "ฉินเทียนอยู่กับพวกเราตลอดเลยนะ? เขาจะมีเวลาไปฝึกดาบที่ไหน?"

"แต่เพลงดาบของเขา… หืม~"

เซียวอวิ๋นหลงอั้นไว้หลายวินาทีก่อนจะพูดว่า "มันด้อยกว่าของฉันเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ไม่เหมือนระดับของคนที่เพิ่งจับดาบครั้งแรกเลย"

"นั่นก็แสดงว่าฉินเทียนมีพรสวรรค์สูงมากในด้านเพลงดาบ"

ฉินต้าตี้หัวเราะ "เหมือนกับพรสวรรค์ด้านการยิงของเขา เขาเชี่ยวชาญทันทีที่หยิบมันขึ้นมา"

"อ๊า อ๊า อ๊า สวรรค์ไม่ยุติธรรม!"

เซียวอวิ๋นหลงถอนหายใจสู่ท้องฟ้า เต็มไปด้วยความขุ่นเคือง เพลงดาบพื้นฐานของเขา ซึ่งเขาฝึกฝนอย่างอุตสาหะมาสามปี กลับถูกใครบางคนเรียนรู้ได้หลังจากดูเพียงครั้งเดียว ใครจะเข้าใจความรู้สึกเหลื่อมล้ำนี้ได้!

ในตอนนั้นเอง เซียวอวิ๋นหลงดูเหมือนจะนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ เขาโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้ฉินเทียนอย่างสงสัย "ฉินเทียน ตอนนี้ฉันสงสัยแล้วว่านายเป็นผลผลิตของโครงการสุดยอดทหารอะไรสักอย่าง ไม่อย่างนั้นนายจะเก่งไปซะทุกอย่างได้ยังไง?"

"คุณคิดมากไปแล้ว"

ฉินเทียนหัวเราะเบาๆ และผลักใบหน้าใหญ่ๆ ของเซียวอวิ๋นหลงออกไปอย่างไม่ใส่ใจ

สุดยอดทหารอะไรกัน?

ฉันคือผู้ข้ามโลกผู้สูงศักดิ์ ประเภทที่มีตัวช่วยพิเศษน่ะ