บทที่ 8 [ข้อความห้าพยางค์]

บทที่ 8 [ข้อความห้าพยางค์]

◉◉◉◉◉

ในขณะเดียวกัน ข้อความจากหน้าต่างระบบก็เด้งขึ้นตรงหน้าเย่ซิว:

[คุณได้กระตุ้นภารกิจระดับ D 【แผนการนกฮูกรัตติกาล】, ยอมรับ/ปฏิเสธ?]

เย่ซิวไม่ลังเล กดรับทันที

วินาทีถัดมา ข้อมูลภารกิจก็ปรากฏขึ้น:

[คำใบ้ภารกิจ: เส้นทางการผงาดขึ้นขององค์กรเจอร์มิเนชั่นที่เต็มไปด้วยเลือดคาว เป็นปริศนาที่หกอาณาจักรบนดาวไห่หลานต้องการสืบรู้มาตลอด เฮล่ามีอดีตที่ไม่มีใครล่วงรู้ เธอจงรักภักดีต่อองค์กรจริงหรือ...]

ภารกิจนี้ชัดเจนว่าถูกกระตุ้นโดยรูปถ่ายใบนั้น สำหรับเด็กสาวผมขาว เย่ซิวรู้จักดี

เธอคือน้องสาวของเฮล่า... 'โอโรล่า'!

โอโรล่าก็มีพลังพิเศษระดับศักยภาพ S เช่นกัน แต่ต่างจากพลังสายโจมตีของเฮล่า พลังของเธอเน้นการรักษาขั้นเทพ โดยเฉพาะเลือดของเธอ

แต่น่าเศร้าที่โอโรล่าถูกองค์กรเจอร์มิเนชั่นกักขังไว้ ไม่เพียงสูบเลือดเนื้อพลังของเธอไปใช้อย่างไม่ปรานี ยังใช้เธอเป็นตัวประกัน บีบให้เฮล่าต้องทำงานเปื้อนเลือดให้องค์กรมากมาย

สำหรับโอโรล่า เย่ซิวมีความคิดอยากจะช่วยเธอออกมาจากขุมนรกนี้อยู่แล้ว

แต่ตอนนี้ เรื่องด่วนที่สุดคือต้องพาตัวเองหนีออกจากฐานทดลองวัลคีรีให้ได้ก่อน

ทุกๆ สองเดือน เฮล่าจะออกจากฐานวัลคีรีหนึ่งครั้ง

แน่นอน ข้อมูลนี้เย่ซิวรู้อยู่แล้ว

จริงๆ เมื่อสองเดือนก่อน เขาก็มีโอกาสหนี

แต่ตอนนั้นหานเซียวยังไม่พร้อม และเขาก็ไม่มีโอกาสเข้าไปคุยด้วย ขืนผลีผลามลงมือ อาจแหวกหญ้าให้งูตื่น

เห็นหานเซียวโดนบาโลต้าทรมานทุกวัน เย่ซิวก็อดสงสารไม่ได้ ใจจริงก็อยากพาหนีไปด้วยกัน ไปร่วมหัวจมท้าย... เอ้ย ไปโบยบินเคียงคู่... ก็ยังไม่ใช่ ไปท่องโลกกว้างด้วยกันต่างหาก

พอนึกถึงแผนการที่กำลังจะเริ่ม สีหน้าเย่ซิวก็เคร่งเครียดขึ้น

สำหรับเขา การลงมือครั้งนี้ต้องสำเร็จเท่านั้น ห้ามพลาดเด็ดขาด

เพราะผลของการล้มเหลว เขาแบกรับไม่ไหว และจะไม่มีโอกาสแก้ตัวครั้งที่สองอีกตลอดกาล

เย่ซิวสูดหายใจลึก เดินออกจากสนามฝึก มุ่งหน้าไปยังที่พักของหานเซียว ซึ่งเป็นห้องปรับแต่งเครื่องจักรแบบง่ายๆ

เมื่อเห็นเย่ซิวมาหา หานเซียวสายตาไหววูบ ลอบเดาจุดประสงค์ ทันใดนั้นเขาก็นึกอะไรได้ แววตาลึกๆ ฉายแววคมกริบวูบหนึ่ง ก่อนจะหายไปทันที

"วันนี้มาถึงจนได้สินะ..." หานเซียวคาดการณ์ไว้แล้ว ผลงานของเขาเมื่อเทียบกับตัวทดลองอื่นถือว่าห่วยแตก ไม่ตอบโจทย์ความคาดหวังขององค์กร

และสำหรับองค์กรเจอร์มิเนชั่น คนไร้ค่าก็คือขยะที่ต้องรีบเททิ้ง ต้องรีบถอนทุนคืน

ยังดีที่ครึ่งปีมานี้เขาสะสมค่าประสบการณ์ไว้ได้ก้อนใหญ่ เพิ่มความแข็งแกร่งให้ตัวเองได้มหาศาล

แถมเขายังรู้ข่าวจากตอนที่โดนบาโลต้าฝึกว่า เฮล่ากำลังจะออกจากฐาน นี่เป็นข่าวดีที่สุดสำหรับเขา

แต่พอเห็นหมายเลขศูนย์ตรงหน้า หัวใจหานเซียวก็หนักอึ้ง

เขาสัมผัสได้ถึงแรงกดดันมหาศาลจากหมอนี่ เจ้านี่คงเป็นศัตรูตัวฉกาจที่สุดในการหนีรองจากบาโลต้า

ไม่สิ หมอนี่อันตรายกว่าบาโลต้าอีก

ถ้าหมายเลขศูนย์ถูกส่งไปฝึกที่ฐานอื่น หานเซียวมั่นใจว่าโอกาสหนีสำเร็จมีถึง 70%

แต่ตอนนี้ เขาประเมินว่ามีแค่ 30%

"สามสิบก็สามสิบวะ ไม่มีทางถอยแล้ว" หานเซียวคิด ตัดสินใจเด็ดขาด

เย่ซิวเดินมาหยุดตรงหน้าหานเซียว พิจารณาอีกฝ่ายอย่างละเอียด พบว่าหมอนี่หน้าตาจิ้มลิ้มพอดู

ความคิดนี้ผุดขึ้นมา เล่นเอาเย่ซิวสะดุ้งโหยง นี่ตูเป็นอะไรไป อยู่แต่กับผู้ชายในฐานนานเกินไปจนรสนิยมเพี้ยนแล้วเรอะ?

เย่ซิวรีบนึกชื่อแฟนเก่าในชาติที่แล้ว น้องเมย์ น้องมิ้นต์ น้องมายด์ น้องหมวย... ไล่ชื่อวนไปหลายสิบชื่อ เพื่อกู้คืนรสนิยมทางเพศให้กลับมาเป็นปกติ

ว่าไปแล้ว นี่เป็นครั้งแรกในรอบครึ่งปีที่เขาได้เข้าใกล้หานเซียวขนาดนี้ ปกติได้แต่ดูอยู่ไกลๆ เห็นหมอนั่นโดนบาโลต้ายำเละ ไม่มีโอกาสสื่อสาร

เย่ซิวรวบรวมสมาธิ รู้ว่ามีรปภ.เดินตรวจตราอยู่แถวนี้ จึงนึกถึงมาดหยิ่งยโสของหมายเลขหนึ่ง แล้วแสยะยิ้มมุมปาก พูดด้วยน้ำเสียงดูถูกเหยียดหยาม "หมายเลข 24 ท่านผู้นำอนุมัติให้ดร.หลินผ่าแกแล้ว... รีบเคลียร์งานในมือให้เสร็จภายในไม่กี่วันนี้ซะ แล้วตามฉันมาดีๆ"

หานเซียวไม่พูดอะไร ทำหน้ายอมรับชะตากรรม เชื่องเชื่อสุดๆ

จุ๊ๆ การแสดงระดับออสการ์!

เย่ซิวแอบชมในใจ แต่ภายนอกแค่นเสียงเย็นชา เดินจากไป

จังหวะที่เดินสวนกัน เขาแกล้งเดินชนไหล่หานเซียวเหมือนที่พวกหมายเลขหนึ่งชอบทำ แล้วเดินจากไปอย่างผู้ชนะ

แววตาหานเซียวเย็นเยียบ อยากจะซัดหน้าเย่ซิวสักหมัด แต่สถานการณ์มันบังคับ

ทำไงได้ ก็ต้องให้อภัยมันเหมือนพ่อสอนลูก

หานเซียวปลอบใจตัวเอง แต่ทันใดนั้น เขาพบว่าในอุ้งมือขวามีกระดาษโน้ตแผ่นเล็กๆ ยัดอยู่ อดชะงักไม่ได้

พอคลี่ดูข้อความห้าพยางค์ข้างใน รูม่านตาเขาหดลีบ หัวใจเต้นรัวเหมือนคลื่นยักษ์ถาโถม สงบลงไม่ได้

ตั้งแต่เกิดใหม่ นี่เป็นครั้งแรกที่เจอตัวแปรเหนือความคาดหมาย

"หมายเลขศูนย์... ที่แท้ก็..."

หานเซียวสูดหายใจลึก แววตามุ่งมั่นขึ้น

องค์กรหมดความอดทนกับเขาแล้ว นี่เป็นโอกาสสุดท้ายและโอกาสเดียวที่จะหนี

แม้จะยังระแวงว่าเย่ซิวอาจจะมาไม้ไหน เป็นกับดักหรือเปล่า แต่เขาก็ต้องเสี่ยง

ถ้าหมอนั่นเป็น 'พวกเดียวกัน' จริง โอกาสหนีรอดจะพุ่งสูงปรี๊ด

แต่ถ้าไม่ใช่...

...

อีกด้านหนึ่ง เย่ซิวกลับถึงห้อง ก็รีบเรียกหน้าต่างสถานะขึ้นมา เตรียมอัพเลเวลปั๊มพลังต่อสู้เต็มสูบ

ตอนนี้เขามีสามอาชีพ ชาวบ้าน, สายลับ, และผู้ฝึกพลังจิตฝึกหัด

อาชีพชาวบ้านข้ามไปได้เลย สเตตัสที่ได้น้อยนิด อัพเต็มก็ได้แค่สกิลติดตัวขยะๆ ไม่คุ้ม

แถมระบบเกมมีข้อจำกัด อัพมั่วซั่วจะเสียค่าประสบการณ์ฟรี

ถ้าเลือกได้ เย่ซิวไม่อยากอัพสายลับด้วยซ้ำ แต่ค่าประสบการณ์มันน้อย แถมตอนนี้วิกฤตจ่อคอหอย

ในบรรดาห้าสายอาชีพ สายพลังจิตถือเป็นสายที่มีช่องว่างระหว่างจุดต่ำสุดกับจุดสูงสุดกว้างมาก

อย่างสายฟ้า ถ้าเก่งก็เทพซ่าระเบิดภูเขาเผากระท่อม มือเดียวตบคนเวลเท่ากันคว่ำ

แต่ถ้ากาก จุดบุหรี่ยังลำบาก

ในโลกซิงไห่ บนดาวเคราะห์ชื่อ 'โต้วหลัว' เคยมีคนชื่อ 'อาจารย์ใหญ่' กล่าวไว้ว่า "ในโลกนี้ไม่มีพลังวิญญาณที่ขยะ มีแต่สปิริตมาสเตอร์ที่ขยะ"

ฟังเผินๆ เหมือนจะคม แต่ลองคิดดีๆ...

แต่ก็นั่นแหละ พลังชนิดเดียวกัน อยู่ในมือคนต่างกัน ผลลัพธ์ย่อมต่างกัน นี่น่าจะเป็นเรื่องของสายการเล่น

ตามความถนัด ผู้มีพลังพิเศษจะเลือกสกิลและทิศทางการพัฒนาพลังต่างกัน เกิดเป็นรูปแบบการต่อสู้นับไม่ถ้วน เช่น สายโจมตีหนัก, สายกับดัก, สายควบคุม ฯลฯ...

◉◉◉◉◉

[จบแล้ว]