บทที่ 17 ฝึกนักฆ่า

บทที่ 17 ฝึกนักฆ่า

ประมาณสิบนาทีต่อมา

"หยุดก่อน" หลี่หว่านจีเอ่ยขึ้น

ทั้งสองหยุดและหันมามองเขา

"ไป๋หยา เธอไปทำงานเถอะ"

หลี่หว่านจีลุกขึ้น เดินไปหาเฉินหลานอี โอบเอวเธอแล้วพาเดินไปทางบันได

"อีอี เราขึ้นไปข้างบนกัน"

...

สามวันต่อมา

ชิงเฉิงอินเตอร์เนชั่นแนล ห้องทำงานซีอีโอ

"ผลลัพธ์ยังดีเหมือนเดิม เป็นไปได้ยังไง!"

กู้ชิงหนิงตกตะลึง

"ค่ะท่านประธาน ทางห้องแล็บตรวจพบสารตัวหนึ่ง สารนี้มาจากอวี้จู๋ (สมุนไพรจีนชนิดหนึ่ง) ค่ะ"

เลขาสาวรายงาน

กู้ชิงหนิงครุ่นคิดครู่หนึ่ง "ดูเหมือนพวกมันจะใช้สมุนไพรตัวอื่นแทนสินะ"

"หึ คิดเหรอว่าฉันจะไม่มีวิธีจัดการ สายลับของฉันสืบมาหมดแล้ว!"

เธอแค่นเสียงเบาๆ เมื่อคืนสายลับของเธอที่โรงงานหว่านชิงส่งข่าวมา

สาเหตุที่ 'ครีมเหม่ยเหยียน' แซงหน้า 'แป้งอวี้จี' ได้ เพราะอีกฝ่ายใช้ยาบำรุงเลือดและกระตุ้นการไหลเวียนเลือด!

ส่วนผสมสำคัญที่สุดในนั้นคือ 'ดอกคำฝอย'!

ดอกคำฝอยมีสองชนิด ชนิดแรกคือหญ้าฝรั่น

แต่หญ้าฝรั่นราคาแพงมาก ปกติมีแต่คนใหญ่คนโตที่ใช้กัน

ชนิดที่สองคือดอกคำฝอยเสฉวนราคาค่อนข้างถูก สรรพคุณด้อยกว่าหญ้าฝรั่นเล็กน้อย

กู้ชิงหนิงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรออก

"ฉันเอง กู้ชิงหนิง"

ตระกูลหลิงแห่งเสฉวนเป็นผู้ควบคุมการส่งออกและการรับซื้อสมุนไพรในแถบเสฉวน

ผู้นำตระกูลหลิง หลิงจงเทียน เคยป่วยเป็นโรคร้ายแรงและได้รับการรักษาจนหายโดยเฉินฟาน

ต่อมาเขาจึงยอมสวามิภักดิ์ต่อเฉินฟาน

ตอนนี้ขอเพียงกู้ชิงหนิงออกคำสั่ง ดอกคำฝอยในเสฉวนจะถูกตระกูลหลิงผูกขาด ไม่ขายให้ใครอีก ซึ่งจะทำให้ราคาสมุนไพรพุ่งสูงขึ้น

ด้วยวิธีนี้ ครีมเหม่ยเหยียนของหลี่หว่านจีย่อมไม่สามารถผลิตออกมาได้!

หลังจากจัดการเรื่องทั้งหมดเสร็จ กู้ชิงหนิงก็เลิกงานกลับบ้าน ต่อจากนี้เธอก็แค่รอฟังข่าวดี

เช้าวันรุ่งขึ้น

หลี่หว่านจียังคงหลับสนิทอยู่บนเตียง

"เธอ... เดินเข้ามาหาฉัน... ทำให้ฉัน..."

ทันใดนั้นโทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น

หญิงสาวในอ้อมกอดสะดุ้งตื่น แล้วยกมือปิดหูด้วยความรำคาญ!

"ฮัลโหล?" หลี่หว่านจีรับสาย

"ว่าไงนะ?" เมื่อได้รับข่าว หลี่หว่านจีก็ลืมตาโพลง "พวกมันถึงกับตัดช่องทางดอกคำฝอยเลยเหรอ ผู้หญิงคนนี้วิธีการร้ายกาจจริงๆ!"

"อืม เสี่ยวไต้บอกว่ากู้ชิงหนิงต้องการเจรจากับคุณตอนบ่ายโมงวันนี้ ที่ห้องสวรรค์ โรงแรมสวรรค์ค่ะ"

เสี่ยวไต้รายงาน

"บอกเธอไปว่าฉันจะเจอเธอ แต่ไม่ใช่วันนี้"

หลี่หว่านจีวางสายแล้วครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง

จากนั้นเขาก็ลุกขึ้นแต่งตัว

เมื่อออกจากห้อง เขาโทรหาเสี่ยวไต้

"สืบดูสิว่าใครเป็นคนคุมเรื่องสมุนไพรในเสฉวน"

"ตระกูลหลิงแห่งเสฉวนค่ะ" เสี่ยวไต้ตอบทันทีโดยไม่ต้องสืบ

เธอคุ้นเคยกับพ่อค้าสมุนไพรรายใหญ่ทั่วประเทศดี เพราะตระกูลเซียวของเธอก็ทำธุรกิจสมุนไพรเช่นกัน

"ตระกูลหลิง?" หลี่หว่านจีนึกขึ้นได้ เฉินฟานเคยช่วยชีวิตผู้นำตระกูลหลิงเอาไว้

"อืม ตระกูลหลิงเป็นตระกูลใหญ่ในเสฉวน หยั่งรากลึกมาหลายร้อยปี มีอิทธิพลกว้างขวาง แม้แต่ตระกูลเซียวของฉันยังไม่กล้าไปตอแยง่ายๆ"

"หึๆ ให้หงเยว่มาที่วิลล่าฉัน"

หลี่หว่านจีหัวเราะในลำคออย่างดูแคลน ตระกูลทางโลกกระจอกๆ ก็เหมือนมดปลวกสำหรับเขา

"อ้อ แล้วก็เรียกจ้าวเสวี่ยจีมาด้วย ฉันจะฝึกผู้หญิงคนนี้"

"ได้ค่ะ" เสี่ยวไต้รับคำ

หลังจากจัดการธุระเสร็จ หลี่หว่านจีเดินเข้าครัว อาหารเช้าในหม้อยังอุ่นอยู่จริงๆ

การมีผู้หญิงที่แต่งงานแล้วมาดูแลบ้านนี่มันดีจริงๆ

ไม่นานนัก เฉินหลานอีก็ตื่นและเดินลงมาข้างล่าง พอเห็นหลี่หว่านจี เธอก็ถลึงตาใส่เขาอย่างดุร้าย

เธอไม่พูดไม่จา ก้มหน้าก้มตากินอาหารเช้าจนหมด จัดการตัวเองให้เรียบร้อยแล้วออกไปโรงเรียน

ทันทีที่เธอออกไป หงเยว่และจ้าวเสวี่ยจีก็มาถึง

"บอส เรียกหาฉันเหรอคะ" ทั้งสองคนเข้ามาแล้วมองไปที่หลี่หว่านจี

ดวงตาของจ้าวเสวี่ยจีไม่มีความเศร้าหมองอีกต่อไป เธอแต่งตัวสวยงามเซ็กซี่ เปล่งประกายความมั่นใจ

ส่วนหงเยว่ยังคงเหมือนเดิม ชอบใส่กางเกงยีนส์รัดรูปกับเสื้อยืดเรียบๆ

"อืม ก่อนจะคุยเรื่องงาน เสวี่ยจี ฉันมีเรื่องจะถามเธอหน่อย" หลี่หว่านจีพยักหน้า

"ปรมาจารย์หลี่ เชิญถามได้เลยค่ะ" จ้าวเสวี่ยจีตอบอย่างนอบน้อม ไม่กล้าละเลยแม้แต่น้อย

ยังไงเสีย เขาก็เป็นผู้มีพระคุณของเธอ

แถมยังเป็นถึงมหาปรมาจารย์

การติดตามเขา ไม่เพียงแต่ความปลอดภัยในฐานะซูเปอร์สตาร์ของเธอจะได้รับการรับประกัน

ในอนาคต เส้นทางอาชีพของเธอก็จะปราศจากคนคอยกลั่นแกล้งลับหลัง

"ช่วงนี้ฉันวางแผนจะฝึกนักฆ่าที่เป็นผู้บำเพ็ญเพียรสักสองสามคน เธอสวยและมีสถานะเป็นซูเปอร์สตาร์บังหน้า ซึ่งเหมาะมาก"

"ฉันเลยอยากถามว่า เธอเต็มใจจะเข้าร่วมกับฉันไหม"

หลี่หว่านจีมองใบหน้าสวยหวานของเธอ สมกับเป็นซูเปอร์สตาร์ สวยบาดใจจริงๆ

"ฉันเต็มใจค่ะ!"

จ้าวเสวี่ยจีตอบตกลงโดยไม่ลังเล

น้ำเสียงของเธอหนักแน่นกว่าที่เคย

เหตุผลที่เธอตกลงง่ายดายขนาดนี้ เพราะที่ผ่านมาไม่เคยมีใครปกป้องเธอ ทำให้เธอต้องเจอกับเรื่องราวเลวร้ายมากมายจนเป็นโรคซึมเศร้า

จากนี้ไป เธอไม่อยากมีชีวิตแบบนั้นอีกแล้ว เธออยากจะแข็งแกร่ง!

และการเข้าร่วมกับหลี่หว่านจี ก็คือการก้าวเข้าสู่เส้นทางของผู้แข็งแกร่ง

แข็งแกร่งพอที่จะมองลงมายังพวกที่เคยยิ่งใหญ่คับฟ้าในสายตาของเธอ!

"ดีมาก!" หลี่หว่านจีพอใจมาก

"ฉันจะทะลวงจุดชีพจรให้เธอ แล้วสอนวรยุทธ์ให้ ภายในครึ่งเดือน ฉันต้องการให้เธอไปฆ่าคนให้ฉัน"

จากนั้น เขาก็พาสองสาวเข้าไปในห้องฝึกซ้อมที่อยู่ติดกัน

ในฐานะผู้บำเพ็ญเพียรระดับสร้างรากฐานขั้นสูงสุด เขาถือได้ว่าเป็นกึ่งเซียนปฐพีแล้ว

การจะปั้นยอดฝีมือที่เหนือกว่าคนธรรมดาขึ้นมาสักสองสามคน

สำหรับเขา มันง่ายนิดเดียว

ด้วยพลังปราณแท้อันมหาศาลในร่างกาย เขาถ่ายทอดพลังเข้าสู่เส้นชีพจรของสองสาว ชำระล้างร่างกายให้พวกเธอ

จากนั้นเขาก็หยิบคัมภีร์ 'เทวะสุริยัน'บางส่วนออกมาสอนพวกเธอ

วิชาเทวะสุริยันแบ่งออกเป็นสามส่วนหลัก: การขัดเกลาร่างกาย , การบำเพ็ญปราณ และการเปิดทวารสุริยัน

เขาสอนส่วนของการขัดเกลาร่างกายให้

การฝึกวิชาขัดเกลาร่างกายจะทำให้ร่างกายแข็งแกร่งขึ้น และกลั่นปราณแท้ออกมาได้เล็กน้อย

แค่ปราณแท้เพียงเล็กน้อยนี้ ก็เพียงพอที่จะทำให้พวกเธอมีพลังเหนือกว่าคนธรรมดามากโข!

"ต่อไป ฉันจะใช้การถ่ายทอดปราณแท้เพื่อยกระดับพลังของพวกเธอไปสู่ขั้นกำลังภายในทันที!"

หลี่หว่านจีกล่าว

ระดับพลังในโลกมนุษย์แบ่งออกเป็น:

หมิงจิ้ง, อั้นจิ้ง , ฮว่าจิ้ง , ยอดคน , ปรมาจารย์, มหาปรมาจารย์, เซียนปฐพี , เทพสวรรค์

การบรรลุขั้นฮว่าจิ้งจะสามารถใช้วิชาตัวเบาได้

กระโดดลงจากตึกร้อยชั้นก็ไม่ตาย

ต้องรู้ว่าแม้แต่หน่วยมังกรฟ้ายังมียอดฝีมือขั้นฮว่าจิ้งเพียงไม่กี่คน

แต่หลี่หว่านจีกลับสามารถปั๊มยอดฝีมือระดับนี้ออกมาได้เป็นว่าเล่น

สองสาวนั่งขัดสมาธิอยู่ด้านหน้า หลี่หว่านจีรวบรวมปราณแท้อันมหาศาล ถ่ายเทเข้าสู่แผ่นหลังของพวกเธอ

"จดจำเส้นทางการโคจรพลังของฉันไว้ แล้วเริ่มเดินลมปราณตามวิชาขัดเกลาร่างกายที่ฉันให้ไป!"

...

สองวันครึ่งต่อมา

หลี่หว่านจีเดินออกจากห้องฝึกซ้อม

"ฝึกให้ดีในช่วงสองสามวันนี้ เดี๋ยวฉันจะให้คนเอาข้าวมาส่ง"

ตอนนี้เป็นเวลาหกโมงเย็นแล้ว

พอกลับถึงวิลล่า เขาเห็นไป๋หยากำลังทำอาหาร

"ทำเผื่อหงเยว่กับคนอื่นๆ ด้วยนะ ช่วงสองสามวันนี้"

หลี่หว่านจีสั่ง

"อ๋อ ได้ค่ะ" ไป๋หยาตอบรับ

"ทำอะไรกินน่ะ" หลี่หว่านจีโผล่หน้าเข้าไปใกล้เธอ