บทที่ 15 กู้ชิงหนิงระดมเส้นสาย

บทที่ 15 กู้ชิงหนิงระดมเส้นสาย

"ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ตอบโต้ 'เฉินฝาน' ได้สำเร็จอีกครั้ง"

"รางวัล: กระบี่บินขั้นพื้นฐาน 1 เล่ม"

"รางวัล: ยาเสริมรากฐาน 1 ขวด"

"รางวัล: พิมพ์เขียวเทคโนโลยีต่างดาว"

ระบบที่เงียบหายไปหลายวันจู่ๆ ก็เอ่ยขึ้น

"ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่เปิดใช้งานภารกิจเสริม"

"ภารกิจเสริม: ไป๋หยา"

"ทำให้ไป๋หยาตั้งครรภ์ลูกของโฮสต์ เมื่อสำเร็จจะได้รับแพ็กเกจของขวัญหินวิญญาณเป็นรางวัล"

...วันรุ่งขึ้น

"อย่าคิดฉวยโอกาสนี้หนีไป ในฐานะผู้บำเพ็ญเพียร การหาตัวเธอไม่ใช่เรื่องยากสำหรับฉัน"

พูดจบ หลี่หว่านจีก็ลุกขึ้นแต่งตัว

เขาลงไปข้างล่างทานอาหารเช้า แล้วจึงออกจากบ้านไปบริษัท

"ฮือๆ..."

ในห้อง ไป๋หยาซ่อนตัวอยู่ใต้ผ้าห่ม ร้องไห้สะอึกสะอื้น

"พี่สะใภ้!"

เฉินหลานอีเดินเข้ามาพร้อมอุ้มนั่วหนั่ว

"แม่คะ" นั่วหนั่วเห็นแม่ร้องไห้ก็ปีนขึ้นไปบนเตียงด้วยความเป็นห่วง

"นั่วหนั่ว" ไป๋หยากอดลูกสาว ร้องไห้หนักกว่าเดิม

"แม่จ๋า" นั่วหนั่วได้แต่กอดแม่ไว้ มือน้อยๆ คอยเช็ดน้ำตาให้แม่อย่างอ่อนโยน

"แม่ไม่เป็นไรจ้ะ" ไป๋หยาปาดน้ำตาแล้วหันไปถามเฉินหลานอี "เขาไปแล้วเหรอ?"

"ค่ะ เขาไปบริษัทแล้ว พี่สะใภ้ ทำไมพี่ไม่พานั่วหนั่วหนีไปล่ะคะ ไปต่างประเทศเลย!"

เฉินหลานอีกล่าว

"ฉันไปไม่ได้ ถ้าฉันหนีไป ชิงหนิงกับเธอจะตกอยู่ในอันตราย"

ไป๋หยาค่อยๆ ส่ายหน้า...

ณ ห้องประธานกรรมการ วั่นชิงกรุ๊ป

หลี่หว่านจีกำลังดื่มด่ำกับเรื่องราวเมื่อคืน

นี่สินะความรู้สึกของการสวมเขาให้ศัตรู

อารมณ์ของเขาเบิกบานอย่างบอกไม่ถูก!

"เฉินฝาน แกบำเพ็ญเพียรในโลกยุทธภพโบราณให้สบายใจเถอะ เมียกับลูกแก ฉันจะเลี้ยงดูให้เอง หึๆๆ!"

หลี่หว่านจีหัวเราะเสียงประหลาด

จากนั้นเขาก็หยิบของรางวัลจากระบบที่ได้รับเมื่อคืนออกมา

กระบี่บินหนึ่งเล่ม ยาหนึ่งขวด และปึกพิมพ์เขียว

กระบี่บินเป็นสีเขียวมรกตทั้งเล่ม ดูสวยงามไม่น้อย

ผู้บำเพ็ญเพียรระดับสร้างรากฐานพอจะควบคุมกระบี่บินระดับต่ำได้

ยามีไว้เสริมสร้างร่างกายและบ่มเพาะต้นกำเนิด ซึ่งมีประโยชน์มากสำหรับผู้บำเพ็ญเพียรระดับสร้างรากฐาน

พิมพ์เขียวเหล่านี้เป็นเทคโนโลยีมืดจากต่างดาว

"โทรศัพท์มือถือไฮเทค ยานพาหนะสะเทินน้ำสะเทินบกสะเทินอากาศ AI อัจฉริยะ—เยี่ยมมาก ตรงกับที่ฉันต้องการเป๊ะ"

หลี่หว่านจีดีใจจนเนื้อเต้น

"ท่านประธานคะ"

ในขณะนั้นเอง เสี่ยวไต้ในชุดสูททำงานก็เดินเข้ามา ใบหน้าฉายแววกังวล:

"ช่องทางการจัดหาไป๋หลินถูกตัดขาด ตระกูลเฉาที่เคยส่งของให้เรา จู่ๆ ก็ฉีกสัญญาและหยุดส่งของค่ะ"

"ตอนนี้ไป๋หลินขาดตลาด ไลน์การผลิตต้องหยุดชะงัก เสียหายวันละหลายสิบล้านเลยค่ะ"

"เกิดอะไรขึ้น?" หลี่หว่านจีขมวดคิ้ว

ฉีกสัญญาและหยุดส่งของโดยไม่มีเหตุผล

ไม่ต้องคิดก็รู้ว่ามีคนบงการอยู่เบื้องหลัง

"ฉันไม่แน่ใจค่ะ คนของตระกูลฉันกำลังตรวจสอบอยู่ น่าจะได้เรื่องเร็วๆ นี้"

เสี่ยวไต้รู้สึกลำบากใจเล็กน้อย "ฉันไม่คิดว่าพวกเขาจะกล้าฉีกสัญญา ขอโทษด้วยนะคะ"

"โทษคุณไม่ได้หรอก" หลี่หว่านจีกล่าว

"ฉันจะจัดการเรื่องนี้เองค่ะ" เสี่ยวไต้กล่าว ทันทีที่พูดจบ โทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้น

"ฮัลโหล"

"อะไรนะ?"

ใบหน้าสวยของเสี่ยวไต้ปรากฏแววโกรธเคือง "ฉันเกรงว่าคงไม่ใช่แค่ตระกูลเฉาที่อยู่เบื้องหลังใช่ไหม? คุณแน่ใจนะว่าคนจากตระกูลชางไม่ได้ลงมือ?"

"ฉันว่าแล้วเชียว"

ไม่นานเธอก็วางสายและบอกกับหลี่หว่านจี:

"กู้ชิงหนิงใช้เส้นสายของเฉินฝานค่ะ"

"เธอให้ตระกูลชางเข้ามาแทรกแซง บีบให้ตระกูลเฉายกเลิกความร่วมมือกับเรา"

หลี่หว่านจียิ้ม "ผู้หญิงคนนี้ คิดจะควบคุมฉันด้วยวิธีนี้จริงๆ เหรอ?"

"พี่จี กู้ชิงหนิงอยู่ในสายค่ะ"

ในตอนนี้ หลี่ชิงหลาน น้องสาวของเขาเดินเข้ามาพร้อมถือโทรศัพท์ที่ยังคุยค้างอยู่

ช่วยไม่ได้ กู้ชิงหนิงไม่มีเบอร์หลี่หว่านจี จึงต้องโทรเข้าเครื่องหลี่ชิงหลานเพื่อขอสาย

หลี่หว่านจีรับโทรศัพท์มา

"ผมหลี่หว่านจี"

เสียงของกู้ชิงหนิงเย็นชา แฝงไว้ด้วยความหยิ่งยโส:

"ฉันเชื่อว่านายคงรู้เรื่องแล้ว"

"ถ้าอยากให้ไลน์การผลิตกลับมาเดินต่อ ก็มาคุกเข่าขอร้องฉันสิ ฉันจะรออยู่ที่ตึกบริษัท"

พูดจบ เธอก็วางสายทันที

เสี่ยวไต้และหลี่ชิงหลานมองหน้ากัน

"พี่จี พี่ต้องไปขอร้องเธอจริงๆ เหรอคะ?" หลี่ชิงหลานรู้สึกไม่พอใจ

ผู้หญิงคนนี้จองหองเกินไปแล้ว!

เธอคิดว่าเฉินฝานยังอยู่หรือไง!

"จะเป็นไปได้ยังไง? เธอคิดจริงๆ เหรอว่าครีมหน้าเด้งจะผลิตไม่ได้ถ้าขาดไป๋หลิน?"

หลี่หว่านจียิ้มอย่างมีเลศนัย "พวกเธอควรรู้ไว้ว่าในโลกนี้ไม่มียาตัวไหนที่หาสิ่งอื่นมาทดแทนไม่ได้ ถ้าไม่มีโสม ก็ใช้โสมตังเซียมแก้ขัดได้"

"พี่จี หมายความว่าเราใช้สมุนไพรตัวอื่นแทนไป๋หลินได้เหรอคะ?"

หลี่ชิงหลานดีใจ

"ถูกต้อง ใช้ฝูหลิง (โป่งรากสน) หวงจิง (ฮวนกี) และไป๋จื่อ (โกฐสอ) แทนฤทธิ์ยาของไป๋หลินได้ แต่การใช้สมุนไพรสามตัวจะทำให้ต้นทุนสูงขึ้น"

"แต่ไม่เป็นไร ตอนนี้กำไรของครีมหน้าเด้งสูงลิ่ว เราไม่สนต้นทุนเล็กน้อยแค่นี้หรอก"

หลี่หว่านจีกล่าวช้าๆ

"เยี่ยมไปเลยค่ะ" เสี่ยวไต้ฝืนยิ้ม

เธออดถอนหายใจด้วยความโล่งอกไม่ได้

เธอกลัวจริงๆ ว่าอีกฝ่ายจะตำหนิ แต่เห็นได้ชัดว่าหลี่หว่านจีคุยง่ายกว่าเฉินฝานเยอะ

ตั้งแต่รู้ว่าเขาเป็นยอดปรมาจารย์ เธอก็รู้สึกเกร็งๆ เวลาอยู่ต่อหน้าผู้ชายคนนี้

หลี่หว่านจีหยิบกระดาษกับปากกาออกมา เขียนสูตรและสัดส่วนยา แล้วยื่นให้เสี่ยวไต้

"รีบจัดคนไปซื้อของพวกนี้มา พยายามให้ไลน์การผลิตกลับมาเดินได้ภายในพรุ่งนี้"

"ได้ค่ะ"

เสี่ยวไต้รับไปแล้วหันหลังเดินออกไป

หลี่หว่านจีก็ไม่อยู่นานเช่นกัน เขาเก็บของเตรียมเลิกงานกลับบ้าน

ช่วงบ่ายเขาต้องบำเพ็ญเพียรสักสองสามชั่วโมง กลั่นยาเสริมรากฐาน และทำให้ระดับพลังการสร้างรากฐานขั้นต้นเสถียรขึ้น

"พี่จี จะกลับแล้วเหรอคะ?"

โม่หรูเยียนเดินผ่านมาพอดี ในมือถือเอกสารฉบับหนึ่ง

"มีอะไรอีกหรือเปล่า?" หลี่หว่านจีเหลือบมองถุงน่องสีดำและขาเรียวสวยของเธอแวบหนึ่งแล้วถาม

ขาคู่นี้กลมกลึงได้สัดส่วน มองกี่ทีก็ยังสวยสะดุดตา

"อืม ไม่มีอะไรมากหรอกค่ะ แค่มีเอกสารต้องให้เซ็น"

"เรื่องแค่นี้ให้ชิงหลานจัดการเถอะ ผมไว้ใจพวกคุณทุกคนเรื่องบริษัท"

หลี่หว่านจีโบกมือ "ผมมีธุระ ต้องไปก่อนนะ"

พูดจบ เขาก็รีบเดินจากไป

"อะไรกัน ไม่ได้บอกเหรอ?" เสี่ยวไต้เดินออกมาจากห้องทำงานข้างๆ ปิดปากหัวเราะคิกคัก

"ฉันเขินไม่กล้าบอกนี่นา" โม่หรูเยียนทำปากยื่น กระทืบเท้าเบาๆ

"เขาอาจจะไม่สนใจเธอก็ได้นะ" เสี่ยวไต้แค่นเสียงเบาๆ

"ใครบอกล่ะ เมื่อกี้เขาเพิ่งแอบมองถุงน่องดำของฉันนะ ถ้าฉันยั่วเขาอีกหน่อย เชื่อสิว่าเขาตบะแตกแน่ หึๆ!"

โม่หรูเยียนมั่นใจในเรื่องนี้มาก