บทที่ 58 กระแสคลื่นใต้น้ำ

บทที่ 58 กระแสคลื่นใต้น้ำ

เช้าวันรุ่งขึ้น หลินเซวียนไปลงชื่อที่หน่วยพิทักษ์ชายแดนแล้ว ก็ออกจากจวนอีกครั้ง

เงาร่างที่ลับๆ ล่อๆ สองร่างข้างหลังยังคงตามมาห่างๆ ถึงแม้ว่าเขาจะสามารถสลัดพวกเขาหลุดได้อย่างสบายๆ แต่หากทำเช่นนั้นกลับจะทำให้เกิดความสงสัย

หลินเซวียนเดินเข้าสู่ร้านเกลือสกุลเถียนอย่างเปิดเผย หลังจากอธิบายเจตนาที่มาแล้ว ก็จิบชาไปพลาง รอเถียนชิงหลวนไปพลาง

ครั้งนี้ ลูกจ้างคนนั้นเติมชาให้เขาต่อเนื่องหลายถ้วย เถียนชิงหลวนถึงจะได้มาถึงอย่างช้าๆ

เมื่อเห็นหลินเซวียน นางก็เอ่ยปากขึ้นมาก่อน: "หลินเสี่ยวฉีมาได้จังหวะพอดี ชิงหลวนบังเอิญมีเรื่องหนึ่งอยากจะปรึกษากับท่าน"

หลินเซวียนวางถ้วยชาลงแล้วกล่าวว่า: "เรื่องอะไร คุณหนูชิงหลวนพูดมาตรงๆ ได้เลย"

เถียนชิงหลวนนั่งลงตรงข้ามหลินเซวียนแล้วกล่าวว่า: "ชิงหลวนอยากจะถามหลินเสี่ยวฉีก่อนว่า 'วิธีการผลิตเกลือแบบใหม่' นั้น นอกจากสกุลเถียนและราชสำนักแล้ว หลินเสี่ยวฉีได้เคยบอกแก่คนอื่นอีกหรือไม่เจ้าคะ?"

หลินเซวียนส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า: "ไม่มี"

ครั้งนั้นที่หลินเซวียนกินปลาสามรอบ 'วิธีการผลิตเกลือแบบใหม่' นอกจากสกุลเถียนและราชสำนักแล้ว เขายังมอบให้หนานจ้าวอีกด้วย เรื่องนี้เขาจะยอมรับไม่ได้อย่างแน่นอน

เถียนชิงหลวนมีสีหน้าประหลาดใจ พึมพำ: "แปลกจริงนะ หลังจากที่สกุลเถียนเปิดตัวเกลือบริสุทธิ์ได้ไม่นาน สกุลซ่งแห่งสุ่ยตงก็เปิดตัวเกลือบริสุทธิ์ชนิดหนึ่งออกมาเช่นกัน คุณภาพไม่ด้อยไปกว่าเกลือบริสุทธิ์ของสกุลเถียนเลย..."

ในใจของหลินเซวียนครุ่นคิด หรือว่าหนานจ้าวจะมอบวิธีการผลิตเกลือแบบใหม่ให้แก่สกุลซ่ง?

เถียนชิงหลวนพูดต่อไปว่า: "สกุลซ่งเป็นหนึ่งในสามถู่ซือใหญ่แห่งตะวันตกเฉียงใต้ พวกเขาควบคุมอุตสาหกรรมเกลือในภูมิภาคตะวันตกเฉียงใต้เกือบสองส่วน ภายใต้การโจมตีของเกลือบริสุทธิ์ของสกุลซ่ง อุตสาหกรรมเกลือของตระกูลอื่นๆ ล้วนได้รับผลกระทบ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสกุลหยางที่แข่งขันในอุตสาหกรรมเกลือกับสกุลซ่งอย่างดุเดือด ยิ่งเสียหายหนัก เมื่อวานนี้คนของสองตระกูลถู่ซือใหญ่คือสกุลหยางและสกุลอันได้เดินทางมาถึงหมู่บ้านหินดำพร้อมกัน ต้องการจะซื้อ 'วิธีการผลิตเกลือแบบใหม่' จากสกุลเถียน ชิงหลวนอยากจะถามความเห็นของหลินเสี่ยวฉี"

หลินเซวียนยกถ้วยชาขึ้น จิบเบาๆ หนึ่งคำ

ขอเพียงสกุลเถียนเริ่มขายเกลือบริสุทธิ์ ไม่นานนัก พ่อค้าเกลือคนอื่นๆ ในตะวันตกเฉียงใต้ก็จะรู้

สกุลซ่ง สกุลหยาง สกุลอัน... ล้วนแต่เป็นถู่ซือใหญ่ที่มีชื่อเสียงในตะวันตกเฉียงใต้

กำลังของสกุลเถียนเท่านี้ เมื่ออยู่ต่อหน้าพวกเขายังไม่พอ

ทว่า นี่ก็ไม่ได้หมายความว่าสกุลเถียนจะกลัวพวกเขา ระหว่างถู่ซือด้วยกัน มีขอบเขตอิทธิพลที่ชัดเจน

ต่อให้กำลังของถู่ซือใหญ่เหล่านั้นจะแข็งแกร่งเพียงใด ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะมาหาเรื่องสกุลเถียนถึงเมืองซือโจว

เรื่องภาษีเกลือนั้น หลินเซวียนไม่อยากจะเข้าไปยุ่งเกี่ยว

เขาโบกมือแล้วกล่าวว่า: "วิธีการผลิตเกลือแบบใหม่ข้าได้ขายให้สกุลเถียนไปแล้ว จะจัดการอย่างไรคุณหนูชิงหลวนตัดสินใจเองได้เลย"

เถียนชิงหลวนก้มหน้าลงแล้วกล่าวว่า: "สกุลหยางและสกุลอันล้วนไม่ใช่ตระกูลเล็กๆ จะสามารถล่วงเกินได้ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ชิงหลวนก็ทำได้เพียงขายสูตรลับให้พวกเขาเท่านั้น เงินที่ขายได้ สกุลเถียนกับหลินเสี่ยวฉีแบ่งกันคนละครึ่งเป็นอย่างไรเจ้าคะ?"

หลินเซวียนโบกมือต่อไป: "ไม่ต้องหรอก วิธีการผลิตเกลือแบบใหม่ข้าได้ขายให้สกุลเถียนในราคาหนึ่งพันตำลึงเงินไปแล้ว ยังมีส่วนแบ่งกำไรอีกสิบปี ครั้งนี้ไม่ว่าจะขายได้เงินเท่าไหร่ ก็เป็นของสกุลเถียนทั้งหมด ข้าไม่ขอรับแม้แต่อีแปะเดียว"

เถียนชิงหลวนคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า: "ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เงินจำนวนนั้นที่เป็นของหลินเสี่ยวฉี ก็ให้ฝากไว้ที่สกุลเถียนก่อน ให้ชิงหลวนเป็นผู้ดูแลแทน สกุลเถียนจะจ่ายดอกเบี้ยให้ท่านปีละหนึ่งส่วน หลินเสี่ยวฉีต้องการใช้เงินเมื่อไหร่ก็บอกมาได้ทุกเมื่อ..."

ดอกเบี้ยปีละสิบเปอร์เซ็นต์ ผลตอบแทนก็ไม่เลวแล้ว คุ้มกว่าการฝากไว้ที่ร้านแลกเงินแห่งไหนๆ

หลินเซวียนไม่ได้พูดถึงหัวข้อนี้ต่อไป มองไปที่เถียนชิงหลวนแล้วกล่าวว่า: "อันที่จริงครั้งนี้ที่ข้ามา มีเรื่องหนึ่งอยากจะขอให้คุณหนูชิงหลวนช่วย"

เถียนชิงหลวนยิ้มเล็กน้อย: "หลินเสี่ยวฉีไม่ต้องเกรงใจ มีเรื่องอะไรก็พูดมาตรงๆ ได้เลย"

หลินเซวียนกล่าวว่า: "ข้าอยากจะซื้อ 'ยาเม็ดหนิงซิน' ผ่านช่องทางของสกุลเถียน"

เถียนชิงหลวนประหลาดใจเล็กน้อย พึมพำ: "ยาเม็ดหนิงซิน นี่ดูเหมือนจะเป็นยาเม็ดที่ปรมาจารย์เวทใช้ตอนเพ่งจิต..."

หลินเซวียนอธิบาย: "เป็นเช่นนี้ ข้ามีเพื่อนคนหนึ่ง..."

เถียนชิงหลวนพยักหน้าเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า: "ดีเจ้าค่ะ ยาเม็ดชนิดนี้ถึงแม้จะหายาก แต่หากใช้ความพยายามหน่อยก็น่าจะหาซื้อได้ ถึงตอนนั้นข้าจะนำไปให้หลินเสี่ยวฉี"

หลินเซวียนส่ายหน้า: "ไม่ต้องหรอก หากซื้อมาได้แล้ว รบกวนคุณหนูชิงหลวนวางไว้ที่ร้านใหญ่ ข้าจะไปเอาเอง อีกอย่าง... เรื่องนี้ข้าหวังว่าจะมีเพียงข้ากับคุณหนูชิงหลวนสองคนเท่านั้นที่รู้"

เถียนชิงหลวนมองไปที่หลินเซวียน ขนตายาวสั่นระริก จากนั้นก็กล่าวว่า: "หลินเสี่ยวฉีวางใจได้ เรื่องนี้ฟ้ารู้ดินรู้ ท่านรู้ข้ารู้ จะไม่แพร่งพรายไปถึงหูของคนที่สามอย่างแน่นอน"

สำหรับเถียนชิงหลวนแล้ว หลินเซวียนมีความเชื่อใจอย่างบอกไม่ถูก

ความเชื่อใจเช่นนี้สร้างขึ้นบนพื้นฐานของความร่วมมือหลายครั้งของคนทั้งสอง

อาจจะเป็นเพราะฐานะที่เป็นนักธุรกิจ ถึงแม้นางจะเป็นผู้หญิง แต่การจัดการเรื่องต่างๆ กลับเด็ดขาดยิ่งกว่าผู้ชายส่วนใหญ่

หน่วยพิทักษ์ชายแดนมีคนจับตาดูเขาอยู่ การกระทำของหลินเซวียนเองก็อาจจะอยู่ภายใต้การสอดส่องของคนในชุดคลุมสีดำเช่นกัน

เรื่องนี้มอบให้นางไปทำเหมาะสมที่สุดแล้ว

ทั้งสองคนคุยเรื่องอื่นๆ อีกเล็กน้อย ครู่ต่อมาหลินเซวียนก็กล่าวคำอำลาจากไป

หลังจากส่งหลินเซวียนแล้ว เถียนชิงหลวนก็กลับไปที่หมู่บ้านเป็นอันดับแรก

หัวหน้าหมู่บ้านหินดำเถียนอวิ๋นถิงและผู้อาวุโสในหมู่บ้านหลายคนได้รอนางมานานแล้ว นางเพิ่งจะเดินเข้าไปในห้องโถงประชุม ผู้อาวุโสคนหนึ่งก็อดไม่ได้ที่จะถามว่า: "ชิงหลวน ตกลงจะขายหรือไม่ขาย ยังคงต้องให้เจ้าตัดสินใจ..."

เถียนชิงหลวนถอนหายใจแล้วกล่าวว่า: "ขาย สกุลหยางและสกุลอัน พวกเราล่วงเกินไม่ได้"

เถียนอวิ๋นถิงกล่าวว่า: "แต่ว่าขายให้พวกเขาไปแล้ว กำไรของพวกเรา..."

เถียนชิงหลวนส่ายหน้าเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า: "วิธีการผลิตเกลือแบบใหม่ สกุลเถียนของพวกเรารักษาไว้ไม่ได้ สู้ขายให้พวกเขาไป แล้วถือโอกาสนี้เจรจาเงื่อนไขบางอย่างกับพวกเขา ทางที่ดีที่สุดก็คือการเปิดช่องทางการขายให้มากขึ้น..."

ตอนนั้นเอง ผู้อาวุโสคนหนึ่งก็เดินไปข้างหน้าแล้วกล่าวว่า: "ตอนนั้นเห็นแก่กำไรของเกลือบริสุทธิ์ ถึงได้ยอมให้หลินเสี่ยวฉีคนนั้นได้ส่วนแบ่งถึงสองส่วน บัดนี้ถู่ซือใหญ่หลายตระกูลก็ได้วิธีนี้ไปแล้ว กำไรของพวกเราย่อมต้องลดลงกว่าเดิมมากนัก เงื่อนไขที่เคยรับปากเขาไว้ก่อนหน้านี้ จะต้องลดลงมาบ้างหรือไม่..."

คำพูดของเขายังไม่ทันได้จบ ก็ถูกเถียนชิงหลวนโบกมือขัดจังหวะ

เถียนชิงหลวนมองไปยังทุกคนแล้วกล่าวอย่างจริงจัง: "เรื่องนี้ไม่ใช่หลินเสี่ยวฉีได้เปรียบ แต่เป็นสกุลเถียนของพวกเราที่ได้เปรียบ หากไม่มีวิธีการผลิตเกลือแบบใหม่ ในการเปลี่ยนแปลงครั้งนี้ สกุลเถียนก็มีแต่จะต้องถูกกลืนกิน กลายเป็นเมืองขึ้น..."

นางถอนหายใจเบาๆ มองไปยังผู้อาวุโสผู้นั้นแล้วกล่าวว่า: "ท่านผู้อาวุโสห้า ท่านอายุมากแล้ว ต่อไปเรื่องการประชุมในเผ่า ท่านก็อยู่ที่บ้านพักผ่อนให้ดีๆ เถอะเจ้าค่ะ..."

สำหรับคำพูดของนางนั้น รวมถึงเถียนอวิ๋นถิงด้วย ไม่มีใครในสนามคัดค้านเลยแม้แต่คนเดียว

สกุลเถียนมีวันนี้ได้ ก็อาศัยชิงหลวน การตัดสินใจทุกอย่างของนาง สกุลเถียนจะเชื่อฟังโดยไม่มีเงื่อนไข

เถียนอวิ๋นถิงพยุงผู้อาวุโสผู้นั้นแล้วกล่าวว่า: "มา ท่านอาห้า ข้าพยุงท่านออกไป..."

หนึ่งชั่วยามต่อมา คนสองฝ่ายก็เดินออกมาจากหมู่บ้านหินดำอย่างมีความสุข

สกุลหยางและสกุลอันถึงแม้จะไม่เห็นสกุลเถียนอยู่ในสายตา แต่พวกเขาก็ยากที่จะยื่นมือเข้ามาถึงเมืองซือโจว

วิธีการผลิตเกลือแบบใหม่นั้น หากสกุลเถียนดื้อดึงไม่ยอมขาย พวกเขาก็คงจะปวดหัวอยู่ไม่น้อย

คาดไม่ถึงเลยว่าคนของสกุลเถียนจะรู้จักความนัก ถึงแม้ราคาจะแพงไปหน่อย ตระกูลละห้าพันตำลึงเงิน แต่ห้าพันตำลึงนี้เมื่อเทียบกับความสูญเสียที่พวกเขาได้รับแล้วไม่นับว่าเป็นอะไร

หากไม่รีบหยุดสกุลซ่ง ร้านเกลือของตนเองก็ใกล้จะถูกบีบจนเปิดต่อไปไม่ได้แล้ว

ผลประโยชน์จากเกลือมีความสำคัญอย่างยิ่งยวดต่อพวกเขา เมื่อเทียบกันแล้วข้อเรียกร้องเล็กๆ น้อยๆ ที่สกุลเถียนเสนอมานั้นไม่นับว่าเป็นอะไร

ก็แค่ต้องการจะเปิดร้านค้าสองสามแห่งในขอบเขตอิทธิพลของพวกเขา ก็ให้พวกเขาเปิดไปสิ ร้านค้าสองสามแห่งเท่านั้น ไม่ส่งผลกระทบต่อภาพรวม

ในตอนนี้

หมู่บ้านหินดำ, ภายในห้องโถงประชุม

เหล่าผู้อาวุโสได้แยกย้ายกันไปแล้ว เถียนอวิ๋นถิงมองเถียนชิงหลวนแล้วถามว่า: "ชิงหลวน เจ้าว่าวิธีการผลิตเกลือแบบใหม่ของสกุลซ่งได้มาจากที่ไหน จะใช่หลินเสี่ยวฉีกินสองหัวหรือไม่..."

เถียนชิงหลวนส่ายหน้าเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า: "ไม่ใช่"

เถียนอวิ๋นถิงประหลาดใจ: "ถ้าอย่างนั้นจะเป็น..."

สายตาของเถียนชิงหลวนไหววูบ แต่ไม่ได้อธิบายเพิ่มเติม เพียงแค่กล่าวว่า: "สกุลเถียนของพวกเราก็ขายเกลือของเราไปดีๆ เถอะ เรื่องอื่นๆ ไม่เกี่ยวกับพวกเรา..."

...

เมืองหลวง

พระตำหนักหมื่นปี

หลังม่านผืนหนึ่ง นานๆ ครั้งจะมีเสียงระฆังหินดังขึ้น

ผู้บัญชาการหน่วยพิทักษ์ราตรีเฉินปิ่งโค้งคำนับยืนอยู่หน้าม่าน พูดเสียงต่ำ: "สกุลหยางกับสกุลอัน ได้ซื้อวิธีการผลิตเกลือแบบใหม่จากสกุลเถียนแล้ว อนาคตอุตสาหกรรมเกลือของตะวันตกเฉียงใต้ทั้งหมด เกรงว่าจะถูกถู่ซือใหญ่สองสามตระกูลนี้แบ่งกันจนหมดสิ้น ส่วนถู่ซือขนาดกลางและเล็กที่ดำรงชีพด้วยอุตสาหกรรมเกลืออื่นๆ การอยู่รอดจะกลายเป็นเรื่องยากอย่างยิ่ง เกรงว่าจะเกิดความวุ่นวายขึ้น..."

เสียงระฆังหินหลังม่านหยุดลง จากนั้นก็มีเสียงที่ขี้เกียจดังออกมา

"คนที่แย่งอาชีพของพวกเขาไป บีบบังคับให้พวกเขาไม่มีทางไปรอดนั้น คือถู่ซือใหญ่สองสามตระกูลนั้น ไม่ใช่ราชสำนัก ให้หน่วยพิทักษ์ชายแดนปลอบประโลมพวกเขาให้ดี สามารถรับซื้อแร่เกลือของพวกเขาได้ในราคาหกส่วนของราคาตลาดเกลือ ในขณะเดียวกันก็รับสมัครชายฉกรรจ์ในเผ่าของพวกเขาเข้าร่วมหน่วยทหาร เงินเดือนให้พิเศษ..."