ตอนที่ 295-296

ตอนที่ 295 : น้องหญิงคิดเห็นเช่นไร

กฎ?

เฉินโม่และเฉินอี้อี้ชะงักไปครู่

ทั้งสองถึงค่อยตระหนักได้ว่า บนหน้าต่างโปร่งแสงนี้มันมีกฎระบุเอาไว้เป็นบรรทัดที่ประกอบด้วยตัวอักษรขนาดเล็ก

นั่นคือกฎของร้านต้นตำรับ! แน่นอนว่าแม้ไม่ใช่ที่ร้านต้นตำรับ กฎเหล่านี้ก็ยังมีผล

ทั้งสองพิจารณาอย่างถี่ถ้วนหลังได้อ่าน สีหน้านั้นจึงเผยความประหลาดออกมา

“น้องหญิง ดูตรงนี้สิ!” เฉินโม่พลันพบเห็นอะไรเข้าพร้อมอุทานออก

นิ้วชี้ไปตามสิ่งที่เห็น เฉินอี้อี้มองตาม ก็เห็นเป็นอักษรสี่ตัวเตะตาเหนือหน้าต่างโปร่งแสงของร้านต้นตำรับ!

“ร้านต้นตำรับ?” เฉินอี้อี้อุทาน

ตำหนักจักรกลสวรรค์มีความเชี่ยวชาญด้านสืบเสาะ!

เฉินโม่และเฉินอี้อี้เป็นศิษย์ของตำหนักจักรกลสวรรค์ ทั้งสองทราบดีถึงความหมายของคำว่าต้นตำรับ!

กล่าวได้ว่าคำเหล่านี้เป็นสิ่งต้องห้ามที่ยอดฝีมือต่างทราบว่าไม่ควรใช้!

ยิ่งความแข็งแกร่งสูงส่ง ยิ่งทราบว่านามนี้ชวนสะพรึงเช่นไร!

ความแข็งแกร่งของยอดฝีมือตรงหน้าย่อมเหนือล้ำ

กระนั้นร้านนี้ก็ยังใช้นามว่าต้นตำรับ!

คนทั้งสองมองทางลั่วฉวน ภายในใจขณะนี้คล้ายก่อเกิดคลื่นลมแปรปรวน

หรือว่าผู้อาวุโสท่านนี้ไม่คิดว่าคำต้องห้ามเป็นสิ่งต้องใส่ใจ...

ลั่วฉวนย่อมไม่ทราบเรื่องราวเหล่านั้นแต่อย่างใด

ขณะนี้สายตาของเขามองที่วิหคเกล็ดแก้วเจ็ดสีในมือที่พร้อมจะนำไปทำอาหาร...

หลังกลืนน้ำลายอึกใหญ่ เฉินโม่จึงบังคับให้ตนเองมองไป

“น้องหญิง เจ้าคิดว่ามันเกี่ยวกับเราไหม?” เฉินโม่กล่าวกระซิบ

ขณะเดียวกันนี้เขายังอดไม่ได้ที่จะมองทางลั่วฉวนที่พร้อมเชือดวิหคเกล็ดแก้วเจ็ดสี มุมปากเวลานี้ต้องกระตุกเล็กน้อย

ไม่เหมือนดังเฉินโม่ เฉินอี้อี้ไม่คิดอะไรมาก

นางเพียงคิดไปครู่ก่อนจะกล่าวถาม “แล้วพี่ชายคิดว่าเกี่ยวข้องอะไรกับพวกเราล่ะ?”

เฉินโม่ชะงักไป

คล้ายว่าไม่ใช่เรื่องที่พวกตนต้องใส่ใจจริง

กำลังของคนทั้งสองหาได้สูงส่งไปกว่าขอบเขตคืนต้นกำเนิด แม้แข็งแกร่งทว่านั่นก็เป็นการเทียบเปรียบกับผู้ฝึกตนทั่วไป

หากให้กล่าวคือยังไกลห่างจากยอดฝีมือชั้นแนวหน้าของทวีปเทียนหลันอยู่มากล้ำ

หรือก็คือทั้งสองกังวลไปก็ไม่ได้อะไร

เฉินโม่เผยยิ้มขื่นขมก่อนจะกล่าวว่า “อย่างนั้นก็ช่างมันเถิด น้องหญิงเจ้าดูรายการสินค้าก่อนแล้วกัน”

……

ไม่ช้าเสียงทั้งสองคนร้องอุทานจึงดังให้ได้ยิน

“อะไรเนี่ย? แท่งเครื่องเทศสามารถเพิ่มพูนการฝึกฝนได้ระดับหนึ่งโดยไม่เกินขอบเขต?!”

“พี่ชาย ท่านดูทางนี้! ไวน์หยกสามารถเพิ่มพลังชีวิต!”

“นี่! น้ำแร่นี้สามารถเสริมศักยภาพได้...”

พวกเขาทั้งสองเผยดวงตาเบิกกว้างพร้อมสีหน้าที่ราวกับไม่เชื่อต่อเรื่องราว

สรุปแล้ว พวกเขาทั้งสองรู้สึกราวกับได้เปิดฟากฟ้าใหม่

เพราะสรรพคุณของสินค้าที่ปรากฏให้เห็นนั้นน่าทึ่งจนเกินไป

กล่าวได้ว่าสรรพคุณเหล่านี้จะครอบครองได้ก็มีแต่ต้องเป็นยาวิเศษที่หาได้ยากมาก กระทั่งว่าแทบจะเป็นฟ้าดินประทานมอบให้!

แต่แล้วขณะนี้มันกลับมีมาขายให้เห็นตรงหน้า!

เพียงเรื่องนี้ก็ทำให้คนทั้งสองตระหนักได้

ว่ายอดฝีมือตรงหน้านี้แท้จริงเป็นเทพเซียนองค์ใดกันแน่

ส่วนที่ชวนให้ตื่นตะลึงไม่เพียงมีเท่านั้น

ทั้งเฉินโม่และเฉินอี้อี้ต่างต้องแตกตื่นเพราะราคาของสินค้า

แท่งเครื่องเทศราคาร้อยผลึกวิญญาณสามารถช่วยเพิ่มกำลังได้ชั่วครู่ และน้ำแร่ราคาหนึ่งหมื่นผลึกวิญญาณสามารถเสริมศักยภาพได้...

แพงที่สุดคือไวน์หยกที่มูลค่าหนึ่งแสนผลึกวิญญาณ!

ส่วนผลลัพธ์ที่ได้ต่อราคานั้น...

ในสายตาคนทั้งสอง มันไม่ต่างอะไรกับให้โดยเปล่า

พวกเขาแทบไม่อาจคาดเดาได้ว่าลั่วฉวนแท้จริงเป็นมาอย่างไรกันแน่...

ลังเลกันอยู่ครู่หนึ่ง เฉินโม่จึงโบกมือพร้อมปรากฏกระดองเต่าขนาดพอดีฝ่ามือปรากฏกลางอากาศ

กระดองเต่านี้คล้ายทำขึ้นจากหยกขาว รูปลักษณ์ของมันชวนให้ดูลึกลับ

ตอนที่ 296 : กรรมตามสนอง

“พี่ชาย นี่ท่านคิดจะ...” เฉินอี้อี้เผยสีหน้าแปรเปลี่ยน นางเดาได้ตั้งแต่ที่เห็นเฉินโม่นำกระดองเต่าออกมา

โดยไม่กล่าวคำใด เฉินโม่สูดลมหายใจเข้าลึกพร้อมเผยพลังวิญญาณภายในร่างโคจรไหลเวียนเข้าสู่กระดองเต่า

ทีละน้อย แสงสว่างเริ่มปรากฏจากกระดองเต่าอย่างลึกลับ

ชั่วอึดใจ สีหน้าเฉินโม่แปรเปลี่ยน ดวงตานั้นเผยความหวาดกลัว

พลังวิญญาณที่เข้าสู่กระดองเต่าเริ่มเกิดความไม่เสถียรขึ้น

แคร่ก!

เสียงกระจ่างชัดดังขึ้น

แสงสว่างเลือนหาย รอยแตกร้าวปรากฏบนตัวกระดองเต่า

ลายเส้นด้านบนตัวกระดองเต่าถูกทำลาย!

แค่ก!

เฉินโม่กระอักเลือดออกมาคำโตพร้อมสีหน้าซีดเผือด

“พี่ชาย!” เฉินอี้อี้อุทานร้อง

ลั่วฉวนที่คิดจัดการกับวิหคเกล็ดแก้วเจ็ดสีทราบว่าเฉินโม่คิดลงมือทำอะไรสักอย่างตั้งแต่แรกเริ่ม

กระนั้นด้วยนิสัยเช่นเขานั้นคร้านจะใส่ใจ

เฉินโม่บาดเจ็บ เรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องใดกับลั่วฉวน

สาเหตุคือเกิดจากจิตแตกตื่นพร้อมแบกรับพลังวิญญาณสะท้อนกลับ

เขามองคนทั้งสองเพียงครู่ ก่อนจะหันไปง่วนจัดการกับอาหารของตนเองต่อ...

เฉินโม่ปาดเช็ดคราบเลือดจากมุมปาก พร้อมเผยอาการมึนงง “เป็นไปได้ยังไง? ทำไมไม่อาจพบเห็นอะไรได้...”

“พี่ชาย นี่เกิดเรื่องใดขึ้น?” สีหน้าเฉินอี้อี้เผยความห่วงหา

เฉินโม่เร่งรีบฟื้นคืนอาการพร้อมสูดลมหายใจเข้าลึกอย่างเงียบงัน “ไม่อาจสัมผัสถึงกรรมได้”

“ว่าอะไรนะ?!” เฉินอี้อี้เผยดวงตาหวาดกลัว

ด้วยฐานะศิษย์ของตำหนักจักรกลสวรรค์ นางทราบดีว่าถ้อยคำเหล่านี้หมายความถึงอะไร

ไม่อาจสัมผัสถึงกรรม นั่นจะเกิดขึ้นก็เป็นตัวตนที่ตัดขาดจากโลก!

ผู้ฝึกตนใดบ้างที่ตัดขาดจากโลกอย่างที่ไม่ข้องเกี่ยว?

สภาวะเช่นนี้มีก็แต่ในจินตนาการ!

ในความเป็นจริงหาได้มีผู้ใดทำสำเร็จได้ไม่!

“บางทีสาเหตุอาจเป็นเพราะกำลังของข้าอ่อนด้อยเกินไปเอง!” เฉินโม่ถอนหายใจกล่าวคำออก

เฉินอี้อี้คิดไปครู่ก่อนจะพยักหน้ารับ

ผู้ฝึกตนที่แข็งแกร่งย่อมมีปราการคุ้มกันไม่ให้ผู้อื่นตรวจสอบตนเองได้โดยง่าย

ทว่าเรื่องราวเช่นนี้...

คนทั้งสองกลับไปเลือกสินค้า ทางด้านลั่วฉวนกำลังจัดเตรียมอาหาร

ขณะนี้วิหคเกล็ดแก้วเจ็ดสีถูกชำระล้างสะอาดสะอ้าน

ลั่วฉวนเรียกระบบอยู่ภายในใจ

“เจ้าของร้านมีอะไรหรือ?” เสียงระบบดังกลับมา

“ขอใบบัวหน่อย” ลั่วฉวนกล่าวบอก “วิหคเกล็ดแก้วห่อใบบัว หากไม่มีใบบัวจะทำอาหารได้ยังไง?”

หากขาดอะไรไป เช่นนั้นให้ระบบหา

ลั่วฉวนเพียงคิดเช่นนี้

ระบบจึงเงียบงันไปครู่หนึ่ง

ถัดจากนั้นลั่วฉวนจึงได้พบ ว่ามันมีใบบัวส่องแสงจำนวนหนึ่งปรากฏในระบบเก็บของ

หากเป็นครั้งลั่วฉวนเพิ่งได้เป็นเจ้าของร้าน ระบบอาจปฏิเสธแล้วก็เป็นไปได้

ทว่าหลังอยู่ร่วมกันมานานไม่น้อย ระบบก็คร้านที่จะกล่าวคำปฏิเสธแก่ลั่วฉวนแล้ว...

เรื่องราวอีกด้านเขาไม่คิดสนใจ เฉินโม่และเฉินอี้อี้กำลังเลือกสินค้าอยู่

เห็นได้ชัดว่าคนทั้งสองค่อนข้างร่ำรวยไม่ใช่น้อย

ทว่าตัวเลือกไม่ได้มีมากนัก อย่างไรแล้วหน้าต่างร้านค้าก็มีสินค้าอยู่เพียงสี่อย่าง...

ระหว่างทำภารกิจ ข้อจำกัดจำนวนสินค้าของไวน์หยกและน้ำแร่ยังคงมี

ทว่าคลังสินค้าของไวน์หยกจะเปลี่ยนจากหนึ่งขวดต่อเจ็ดวัน กลายเป็นสิบขวดต่อวันเหมือนดังน้ำแร่แทน

กฎที่หนึ่งคนซื้อได้หนึ่งชิ้นต่อวันยังคงมีเช่นเดิม

“ว่าไปแล้วต้องจ่ายยังไง?” เฉินอี้อี้กำลังศึกษาวิธีใช้งานหน้าต่างโปร่งแสง

“ใช้พลังจิตกระมัง?” เฉินโม่กล่าวออก

คนทั้งสองกำลังคิดหาทางซื้อสินค้าจากหน้าต่างโปร่งแสง

“รายการซื้อ โคล่า แท่งเครื่องเทศ น้ำแร่ และไวน์หยก ทั้งหมดหนึ่งแสนหนึ่งหมื่นหนึ่งร้อยสิบผลึกวิญญาณ ต้องการดำเนินการต่อหรือไม่?”

น้ำเสียงอันราบเรียบดังขึ้นภายในใจของเฉินโม่อย่างไม่ทันรู้ตัว

เสียงนี้ปรากฏได้อย่างไร?

และคล้ายว่าจะปรากฏขึ้นอย่างไม่มีทางต่อต้านการรับฟังได้เสียด้วย!

ในใจคนทั้งสองเกิดความหวาดกลัว เฉินโม่สูดลมหายใจเข้าลึกพร้อมกล่าวตอบ

“ดำเนินการต่อ”

...