ตอนที่ 287-288

ตอนที่ 287 : ทั่วสารทิศ

แสงดาวส่องสว่างปรากฏใต้เท้าของลั่วฉวน มันราวกับภาพวาด

อักขระลึกลับปรากฏในพริบตาพร้อมเผยพลังอำนาจ

ลั่วฉวนรับชมด้วยความสงสัย

นี่คือค่ายอาคมเคลื่อนย้ายในตำนาน?

น่าทึ่งนัก!

ถัดจากนั้นแสงสว่างสีขาวจึงปรากฏจากค่ายอาคมก่อนจะปกคลุมร่างของลั่วฉวน

ภายในร้านต้นตำรับ สายลมรุนแรงพัดพาพร้อมเสียงหวีดร้อง

ลั่วฉวนถูกสายลมหอบหายตัวไปอย่างรวดเร็ว...

เทือกเขาจิ่วเหยากว้างใหญ่แทบจะไร้พรมแดน แม้นครจิ่วเหยาอยู่ใกล้เคียง ทว่าก็ยังมีเมืองอื่นอีกนับไม่ถ้วน

หาได้มีผู้ใดทราบไม่ว่าโบราณสถานแท้จริงอยู่ในส่วนใดของเทือกเขาจิ่วเหยา

เซี่ยหยวน หยิงอู๋จี้ และผู้อื่นต่างมาเยือนนครจิ่วเหยากันก็เพราะต้องการเสี่ยงโชค

เพราะมันก็มีโอกาสที่โบราณสถานจะเปิดใกล้เคียงกับนครจิ่วเหยา...

หลายกองกำลังต่างก็คิดเห็นเช่นเดียวกันนี้

พวกเขาส่วนใหญ่ยังมีการกระจายตัวไปยังเมืองอื่นรอบเทือกเขาจิ่วเหยา

กระนั้นผู้คนเช่นเซี่ยหยวนกลับโชคดีกว่าเพราะได้พบกับลั่วฉวนและร้านต้นตำรับ

กล่าวได้ว่าโอกาสที่ได้รับจากร้านต้นตำรับนั้นมากเกินกว่าที่ผู้ใดคาดคิดถึง

แม้กระนั้นพวกเขาก็ยังไม่ลืมเลือนจุดประสงค์แท้จริงที่มาเยือน

ทุกคนต่างรับชมปรากฏการณ์บนฟากฟ้าไกลห่างพร้อมตั้งมั่นในใจ

พระราชวังหลวง

จี้อู๋ฮุยเผยความตื่นเต้นยินดี “โบราณสถาน! ในที่สุดก็เปิดออก!”

เหล่าไป่ข้างกายเผยยิ้มรับ “องค์เหนือหัว สถานที่ตั้งของโบราณสถานคล้ายไกลห่างจากนครจิ่วเหยา เรื่องนี้ไม่น่ากังวลว่าจะส่งผลกระทบอะไร”

จี้อู๋ฮุยพยักหน้ารับ เขาเองก็คิดเห็นเช่นเดียวกัน

เขาลุกขึ้นยืนจากบังลังก์มังกรพร้อมสูดลมหายใจเข้าลึก

ควมรู้สึกกระตือรือร้นที่หายไปนานเริ่มปรากฏขึ้นภายในใจ

“เหล่าไป่ โบราณสถานแห่งนั้น เจ้าพร้อมติดตามข้าไปหรือไม่?”

“ตาเฒ่าผู้นี้รอคอยช่วงเวลานี้มาแสนนานแล้ว...”

……

โรงเตี๊ยมจันทราเมรัย

หยิงอู๋จี้และมู่หรงไห่เถิงกำลังเผยความตื่นเต้น

กลุ่มศิษย์เวลานี้ต่างก็มารวมตัวกันพร้อมหน้า

หาได้มีผู้ใดคิดเรื่องอื่นใดไม่ ขณะนี้มีแต่เรื่องโบราณสถานที่เปิดออก!

อาจารย์ทั้งสองยังไม่ลืมเลือนถึงจุดประสงค์แท้จริงที่มาเยือนที่นี่พร้อมคณะศิษย์ นั่นก็เพื่อเข้าพิชิตโบราณสถาน!

ด้วยเหตุนี้พวกเขาจึงเร่งรีบรวมตัวตระเตรียมเดินทาง!

“พร้อมกันหรือยัง?” หยิงอู๋จี้กล่าวถามเสียงลุ่มลึก

“พร้อม!” คณะศิษย์ตอบรับเป็นเสียงเดียว

“โคล่ากับแท่งเครื่องเทศมีกันครบแล้วใช่หรือไม่?” มู่หรงไห่เถิงกล่าวถาม

“พร้อม!”

หลังได้ทราบสรรพคุณของโคล่าและแท่งเครื่องเทศ มู่หรงไห่เถิงจึงออกคำสั่งให้ศิษย์เหล่านี้ไปซื้อมาสะสมไว้

เรื่องดีก็คือของเหล่านี้สามารถซื้อได้ที่ร้านต้นตำรับทุกวัน

เพราะในช่วงเวลาหน้าสิ่วหน้าขวาน เหล่านี้จะเป็นตัวช่วยรักษาชีวิตรอด!

แม้มู่หรงไห่เถิงไม่สั่ง ศิษย์เหล่านี้ก็พร้อมจะซื้อของดีเช่นนี้มาเก็บสะสมไว้อยู่แล้ว

ขณะนี้แต่ละคนต่างมีโคล่าและแท่งเครื่องเทศจำนวนไม่น้อยสำหรับพร้อมใช้งาน!

กล่าวได้ว่ามันจะเป็นหลักประกันว่าพวกเขาจะรอดชีวิตกลับมา

“ถ้าพร้อมแล้วก็เดินทางได้!”

ถัดจากนั้นทุกคนจึงมุ่งหน้าเดินทางออกจากนครจิ่วเหยา

ขณะนี้วิหคทมิฬทองสีชาดได้มารออยู่ก่อนแล้ว...

ทางด้านเซี่ยหยวนและคณะศิษย์สถาบันจันทราลึกล้ำ หุบเขาโอสถ เหล่านี้ต่างพร้อมออกเดินทาง สองพี่น้องหลิวลู่อวี่กับหลิวลู่เหม่ยเองก็เช่นกัน...

กลุ่มคนกล่าวได้ว่าแทบจะออกเดินทางพร้อมกัน

แน่นอนว่ายังมีเหล่าผู้ฝึกตนแห่งนครจิ่วเหยาและที่อื่น ขณะนี้ต่างก็กรีฑาทัพเข้าสู่เทือกเขาจิ่วเหยากันแล้ว

ในมุมมองของพวกเขา โบราณสถานคือกองสมบัติอันยิ่งใหญ่

ต่อให้กัดฟันแย่งชิงจากกองกำลังใหญ่ อย่างน้อยผลประโยชน์ที่ได้รับก็คุ้มค่ามากพอ

ผู้ฝึกตนหลายคนต่างออกเดินทางด้วยความคิดเช่นนี้

แน่นอนว่าความคิดนั้นดี ทว่าที่ยากคือกระทำให้สำเร็จ

กว่าจะเดินทางถึงโบราณสถาน ลำพังเรื่องนี้ก็คงทำเหล่าผู้ฝึกตนกว่าเก้าในสิบที่เข้าเทือกเขาจิ่วเหยาต้องสิ้นชีวิต...

ตอนที่ 288 : สัตว์ดุร้าย

ไม่ใช่แค่นครจิ่วเหยาที่เกิดความเคลื่อนไหว

เมืองแห่งอื่นรอบเทือกเขาจิ่วเหยาต่างก็เกิดการเคลื่อนไหวไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน...

จันทราเย็นเยือกลอยค้างกลางฟากฟ้า ม่านหมอกแสงจันทร์บดบังราวกับภาพฝันให้เกิดซึ่งความลึกลับ

เทือกเขาจิ่วเหยาส่วนลึก สถานที่ไกลห่างจากนครจิ่วเหยา ที่แห่งนี้ได้มีร่างปรากฏขึ้น

สถานที่แห่งนี้ไม่ใช่ไกลห่างจากโบราณสถานที่เปิดออกไม่

สถานที่แห่งนี้ยิ่งได้เห็นชัดถึงปรากฏการณ์บนฟากฟ้า

ราวกับภาพเงาซ่อนเร้นในความมืด ร่างนั้นเคลื่อนที่วูบหายไปมา...

โฮก!

เสียงคำรามร้องดังไม่ไกลห่างท่ามกลางฟากฟ้ายามค่ำคืนอันสงบ

ออร่าอันรุนแรงเคลื่อนตัวสั่นสะท้านพร้อมเสียงร้องคำราม ต้นไม้สูงนับไม่ถ้วนต่างล้มลงต้นแล้วต้นเล่า

คาดเดาว่าเป็นเสียงร้องคำรามของสัตว์ใหญ่ที่ส่งเสียงดังได้ไม่แพ้ฟ้าคำราม

ภายในป่าแห่งนี้ได้ปรากฏสองร่าง่เคลื่อนไหวพร้อมเผยออร่าอันเลิศล้ำ

เป็นบุรุษและสตรี ที่คิ้วของคนทั้งสองขณะนี้ขมวดแน่น

ระดับการฝึกฝนของคนทั้งสองถือว่าดี ทางด้านสตรีเยาว์วัยผู้นั้นอยู่ขอบเขตจิตวิญญาณระดับสูงสุด ส่วนทางด้านชายหนุ่มอยู่ขอบเขตคืนต้นกำเนิดแล้ว!

สมควรเป็นศิษย์ของกองกำลังใหญ่สักแห่งที่ออกมาฝึกฝน

ทางด้านหลัง มันปรากฏเป็นฝูงสัตว์อสูรนับไม่ถ้วน

ปริมาณนั้นชวนสะพรึง ผู้คนทั้งหลายหากได้เห็นก็ต้องหวาดกลัวสุดขีดแล้ว!

กล่าวได้ว่านี่คือฝูงสัตว์นานาชนิด!

กำลังของสัตว์อสูรเหล่านี้ไม่ใช่ดีเยี่ยม สูงสุดก็เพียงขอบเขตโชคชะตา

ทว่าจำนวนมหาศาลขนาดนี้ไม่ใช่อะไรที่จะต้านรับ!

มันไม่ต่างอะไรกับฝูงมดที่สังหารช้างได้!

เผชิญหน้ากับสัตว์อสูรจำนวนมหาศาล แม้เป็นผู้ฝึกตนขอบเขตทดสอบเต๋าก็ไม่ใช่มีโอกาสชนะโดยง่าย!

“พี่ชาย พวกมันใกล้เข้ามาถึงตัวแล้ว คิดสลัดทิ้งแทบเป็นไปไม่ได้” หญิงสาวหันมองกลับอย่างร้อนใจ

ชายหนุ่มเผยสีหน้าสงบ ดวงตานั้นเฉยชา “น้องหญิง ตราบเท่าที่สังหารจ่าฝูงสัตว์อสูรได้ เช่นนั้นฝูงพวกมันก็พังครืนแล้ว”

ขณะพูดกล่าว ชายหนุ่มได้โบกมือไปทางด้านหลัง

แสงเย็นเยือกปรากฏอย่างคลุมเครือจากใต้แขนเสื้อชายหนุ่ม

มันเป็นเข็มสีเงิน!

และเข็มสีเงินนี้ยังเผยประกายแสงสีน้ำเงินอ่อนจาง เป็นเข็มพิษ!

ฉึก!

ร่างสัตว์อสูรหลายตัวที่ตามหลังต้องกลายเป็นชะงัก

ไม่ช้าฝูงทางด้านหลังจึงเหยียบย่ำพวกมันแหลกเละกลายเป็นเศษเนื้อ

ขณะนี้เองที่ชายหนุ่มยังจับจ้องฝูงสัตว์ทางด้านหลังอย่างไม่วางตา

เพราะเป้าหมายของเขาคือจ่าฝูงของพวกมัน!

แสงสว่างส่องวูบปรากฏขึ้นโดดเด่นท่ามกลางส่วนในของฝูงสัตว์อสูร

พร้อมกันนี้เสียงแตกหักได้ดังขึ้น

อย่างกะทันหัน ฝูงสัตว์อสูรราวกับได้รับการกระตุ้น ดวงตาพวกมันกลายเป็นสีแดงก่ำ

ขณะเดียวกัน ความเร็วของพวกมันก็คล้ายเพิ่มขึ้นมาหลายส่วน

พวกมันกำลังอยู่ในอาการคลั่ง

“น้องหญิงระวังด้วย!” ชายหนุ่มเผยท่าทีตื่นตะลึง

ทั้งสองเร่งรีบหนี

กระนั้นมีหรือจะหนีรอดพ้นจากสัตว์อสูรที่คลุ้มคลั่งได้

ผ่านไปไม่กี่ชั่วสิบลมหายใจ ระยะห่างระหว่างฝูงสัตว์และคนทั้งสองยิ่งมายิ่งลดน้อยลงกว่าสิบเมตรแล้ว!

ขณะนี้พวกเขาได้กลิ่นสาบของพวกมันอย่างเด่นชัด!

“บ้าฉิบ!” ชายหนุ่มกัดฟันแน่นสบถออก “ต้องให้ใช้ไพ่ตายจนได้หรือนี่?”

ด้วยฐานะศิษย์กองกำลังใหญ่ หากมีสถานะดี เช่นนั้นย่อมมีวัตถุสำหรับรักษาชีวิตรอดที่ผู้อาวุโสมอบไว้ให้

ยกตัวอย่างก็อาจจะเป็นจี้หยกจิตวิญญาณ

จี้หยกจิตวิญญาณของฉู่หยุนเฟยที่ตกตายเพราะสร้างปัญหาแก่ร้านต้นตำรับก่อนหน้า นั่นก็ถือเป็นอุปกรณ์คุ้มครองชีวิตประการหนึ่ง

นั่นคือวัตถุที่เรียกใช้ภาพฉายจิตวิญญาณของบิดาเช่นฉู่หยางผิง

แน่นอนว่าคนทั้งสองไม่ใช่มีของดีเช่นนั้นในมือให้ใช้งาน...