ตอนที่ 14 ตัวเอกคนใหม่

เจียงเย่นอนอยู่บนโซฟานุ่ม ๆ และด้วยความคิดเดียว เขาก็เรียกหน้าต่างระบบขึ้นมา เตรียมพร้อมสำหรับการใช้จ่ายอย่างเต็มที่

【โฮสต์: เจียงเย่ (17)】

【ระดับบ่มเพาะ: ขอบเขตตัดเต๋าระดับสอง (ขอบเขตที่แปด)】

【กายาสายเลือด: กระดูกบรรพกาล (ไม่สมบูรณ์), กายาอมตะนิรันดร์, เนตรทองทำลายสัจธรรม, กายาราชันย์เทพเจิดจรัส (ขั้นแรก) (สามารถวิวัฒนาการได้)】

【วิชาบ่มเพาะ: คัมภีร์จักรพรรดินิรันดร์ (ชั้นที่สิบสาม, ระดับสาม), คัมภีร์แท้จริงวิญญาณต้องสาปหยินหยาง (บทหยาง), คัมภีร์สุญญตา】

【สมบัติ: หม้อหลอมวิญญาณ (ศาสตรากึ่งอมตะ), บัวเขียวเสริมสร้างจำแลง (ศาสตราอริยะ), ไม้เบสบอลอมตะ...】

【เต๋า: เต๋าแสงศักดิ์สิทธิ์ (10%)】

【แต้มวายร้าย: 3270】

เจียงเย่จ้องมองที่คำว่า "กายาราชันย์เทพเจิดจรัส สามารถวิวัฒนาการได้" และเลิกคิ้วขึ้น

"ระบบ 'กายาราชันย์เทพเจิดจรัส สามารถวิวัฒนาการได้' หมายความว่าอย่างไร?"

【ติ๊ง ~ โฮสต์ กายาราชันย์เทพเจิดจรัสในปัจจุบันเป็นเพียงขั้นเริ่มต้นเท่านั้น มีทั้งหมดหกขั้นใหญ่! สามารถวิวัฒนาการได้ทีละน้อยโดยใช้แต้มวายร้าย และแต่ละขั้นจะมอบความสามารถใหม่ ๆ และการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพในการควบคุมเต๋า!】

"ขั้นที่สองมีความสามารถอะไรบ้าง?"

【ในขั้นที่สอง โฮสต์สามารถควบคุมเพลิงเจิดจรัส ซึ่งเป็นเปลวเพลิงที่บริสุทธิ์ที่สุดในบรรดาเพลิงประหลาดแห่งฟ้าดิน สามารถรักษาอาการบาดเจ็บและชำระล้างมารในใจได้ และยังสามารถเผาไหม้ร่างกายและดวงจิตเทวะของศัตรูได้อีกด้วย ในขณะเดียวกัน โฮสต์จะได้ควบคุมเต๋าเพลิงเจิดจรัสในเบื้องต้น! เมื่อรวมกับเต๋าแสงศักดิ์สิทธิ์ พลังของมันจะเพิ่มขึ้นทวีคูณ!】

"ไม่เลว วิวัฒนาการต้องใช้แต้มวายร้ายเท่าไหร่?"

【ตอบโฮสต์ การวิวัฒนาการสู่ขั้นที่สองต้องใช้ 20,000 แต้มวายร้าย!】

สีหน้าของเจียงเย่แข็งทื่อ และมุมปากของเขาก็กระตุกอย่างควบคุมไม่ได้

"เจ้าล้อข้าเล่นรึเปล่า? ขั้นที่สองก็ต้องใช้ 20,000 แล้ว? แล้วขั้นที่สาม หรือแม้แต่ร่างสุดท้าย จะต้องใช้แต้มวายร้ายเท่าไหร่? มันจะไม่สูงลิ่วเลยรึ?"

"ต่อให้ข้ารีดเลือดรีดเนื้อเย่ปู้ฝานจนหมดตัว ข้าก็ได้มาแค่สามพันกว่า ๆ เองนะ!"

【โฮสต์ เย่ปู้ฝานเป็นแค่ปลาซิวปลาสร้อยจากขอบเขตเล็ก ๆ เขาถูกโฮสต์จับได้ตั้งแต่เพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น ตัวเอกแห่งโชคชะตาที่พัฒนาไปอย่างปกติกว่านี้อีกหน่อย สามารถให้แต้มวายร้ายได้มากกว่านี้เยอะเลยนะคะ ~】

【นอกจากนี้ ด้วยแต้มวายร้าย 20,000 แต้ม โฮสต์ไม่เพียงแต่จะก้าวหน้าไปอีกขั้น แต่ยังได้ควบคุมเต๋าเพลิงเจิดจรัส ซึ่งเป็นอิสระจากสามพันมหาเต๋าอีกด้วย มันคุ้มค่าแน่นอนค่ะ ~】

เจียงเย่เงียบไปครู่หนึ่ง รู้สึกว่ามันก็มีเหตุผลอยู่บ้าง

ท้ายที่สุดแล้ว เย่ปู้ฝานก็จบสิ้นไปในเวลาไม่ถึงครึ่งวัน เขาเป็นปลาซิวปลาสร้อยจริง ๆ

ท้ายที่สุดแล้ว การเข้าใจเต๋านั้นยากอย่างเหลือเชื่อ อัจฉริยะมากมายใช้เวลาทั้งชีวิตโดยไม่ได้แม้แต่จะเหลือบเห็นเค้าลางของมันเลยด้วยซ้ำ

สิ่งนี้ต้องใช้วาสนาอันยิ่งใหญ่และเวลาจำนวนมากในการทำความเข้าใจ แต่ระบบกลับมอบให้โดยตรง ซึ่งก็นับว่าดีจริง ๆ

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เจียงเย่ก็รู้สึกว่าแต้มวายร้ายของเขาไม่เพียงพอในทันที

เขาต้องหาตัวเอกแห่งโชคชะตาคนอื่น ๆ มาขูดรีดเพิ่ม

"ระบบ กระดูกบรรพกาลของข้าซ่อมแซมได้ไหม?"

เจียงเย่ถาม เนื่องจากหลังจากที่แม่ของเขาปลูกถ่ายให้เขาแล้ว มันยังต้องใช้เวลาอีกนานในการหลอมรวมและปรับตัวเข้ากับกระดูกบรรพกาล หากไม่มีเวลาร้อยปี ก็คงเป็นไปไม่ได้ที่จะหลอมรวมได้อย่างสมบูรณ์แบบ

กระดูกบรรพกาลสามารถปลุกอิทธิฤทธิ์เทวะอันล้ำค่าได้

เขายังไม่ได้พูดถึงผลกระทบอย่างการเพิ่มความต้านทานที่เพิ่มขึ้น ซึ่งก็ดีกว่าไม่มีอะไรเลย เขาแค่สนใจในการปลุกเคล็ดวิชาอันล้ำค่าเท่านั้น

【ได้ค่ะ สามารถซ่อมแซมได้ทันทีโดยใช้ 3000 แต้มวายร้าย!】

ปากของเจียงเย่กระตุก ระบบกำลังวางแผนที่จะรีดไถเขาจนหมดตัว

"ก็ได้ ซ่อมแซมมัน"

【ติ๊ง! หัก 3000 แต้มวายร้าย กำลังซ่อมแซม...】

【ติ๊ง! ซ่อมแซมเสร็จสมบูรณ์ ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ที่หลอมรวมกระดูกบรรพกาลได้อย่างสมบูรณ์แบบและเข้าใจเคล็ดวิชาอันล้ำค่า: ดัชนีราชันย์เทพเจิดจรัส!】

【ดัชนีราชันย์เทพเจิดจรัส: บรรจุแสงศักดิ์สิทธิ์ที่ควบแน่นและอุณหภูมิสูงสุดของเพลิงเจิดจรัส ปะทุออกมาด้วยนิ้วเดียว สามารถปลดปล่อยการโจมตีที่แข็งแกร่งที่สุดในขอบเขตปัจจุบันของโฮสต์ และมาพร้อมกับผลติดตัว "ตาหมาบอด" ภายในขอบเขตเดียวกัน ไม่มีใครต้านทานได้ เปลี่ยนศัตรูให้เป็นเถ้าถ่านในพริบตา!】

"จึ๊ๆ... ผลกระทบนี้เป็นอาวุธเด็ดสำหรับโชว์เหนือเลยนะ"

"อืม... แล้วก็ ระบบ เปิดร้านค้าระบบหน่อย ให้ข้าดูหน่อยว่ามีของดีอะไรบ้าง"

หลังจากเจียงเย่พูดจบ หน้าต่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในใจของเขา

【กายาสุญญตาแห่งโชคชะตา: 10 ล้านแต้มวายร้าย】

【กายาเต๋าหงเหมิง: 8 ล้านแต้มวายร้าย】

【กายาเซียนมนุษย์: 700 แต้มวายร้าย】

【กายาศักดิ์สิทธิ์กำเนิดเต๋าโดยกำเนิด: 8 ล้านแต้มวายร้าย】

…

【คัมภีร์สุญญตา: 6 ล้านแต้มวายร้าย】

【คัมภีร์เทพสงคราม: 6 ล้านแต้มวายร้าย】

【คัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์สุริยันยิ่งใหญ่: 5.5 ล้านแต้มวายร้าย】

…

【กระดูกบรรพกาล: 5 ล้านแต้มวายร้าย】

【ตาสองม่าน: 5 ล้านแต้มวายร้าย】

【เนตรทองทำลายสัจธรรม: 5 ล้านแต้มวายร้าย】

…

【ถุงน่องหนึ่งร้อยกล่อง (มีทุกสีนะคะ): 50 แต้มวายร้าย】

【ชุดชั้นในยั่วยวนหนึ่งร้อยกล่อง (มีทุกสไตล์นะคะ): 50 แต้มวายร้าย】

【การ์ดติดตามของระบบ (ติดตามตำแหน่งของตัวเอกแห่งโชคชะตา ไม่สามารถลบได้): 50 แต้มวายร้าย】

..."เอ่อ... ใครจะไปซื้อไหววะ?"

เจียงเย่มองไปที่ร้านค้าระบบ ใบหน้าของเขาค่อย ๆ มืดลง

ไม่ต้องพูดถึงกายาและอิทธิฤทธิ์เทวะที่แพงอย่างบ้าคลั่งที่อยู่ด้านบน เขาไม่มีปัญญาซื้อเลย

มองลงไปอีกหน่อย ไอเทมแปลก ๆ พวกนั้นมันอะไรกัน?

"ระบบ!"

【อยู่นี่ค่ะ โฮสต์ ~】

"ไอเทมบรรทัดที่สองจากล่างสุด ไอ้ 50 แต้มวายร้ายนั่น... แลกให้ข้าที"

【โอเคค่ะ โฮสต์ ~ แลกเปลี่ยนสำเร็จ!】

เจียงเย่กระแอม แล้วโบกมือด้วยสีหน้าสงบ

"เหยียนเอ๋อร์ เสวียนเอ๋อร์ มานี่หน่อยสิ"

หญิงสาวทั้งสองเข้ามาในห้อง และก่อนที่พวกนางจะทันได้มีปฏิกิริยา เจียงเย่ก็ได้ยกคางของหงเหยียนขึ้นด้วยมือข้างหนึ่งแล้ว จากนั้นก็หันไปมองชิงเสวียน พูดด้วยสีหน้าจริงจัง: "นี่คือความจริงใจขององค์เทพบุตรผู้นี้ เป็นของขวัญที่เลือกมาเป็นพิเศษ รีบไปลองใส่ดูสิ ว่าพอดีไหม?"

เขายิ้มแสยะ และในมือของเขาก็ปรากฏชุดเครื่องแบบที่ทำให้เลือดลมสูบฉีด รวมถึงถุงน่องสีดำ...!

เมื่อเห็นพวกมัน หญิงสาวทั้งสองก็หน้าแดงทันที

หงเหยียน: "นายท่านชอบสไตล์นี้เหรอเพคะ? เหยียนเอ๋อร์ยินดีนะคะ~"

ในทางกลับกัน ชิงเสวียนกลับกระวนกระวายเล็กน้อย: "นี่... นี่ไม่ได้นะเพคะ ฝ่าบาทองค์เทพบุตร ไม่ ไม่นะเพคะ!"

เจียงเย่ไม่สนใจเรื่องนั้น เขารีบคว้าตัวชิงเสวียนมาทันที พูดอย่างหยอกล้อ: "ไม่เป็นไรหรอก เสวียนเอ๋อร์ เป็นเด็กดีนะ ให้ข้าช่วยเจ้าใส่..."

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

เจียงเย่มองดู "ผลงานชิ้นเอก" ของเขาเบื้องหน้าด้วยความพึงพอใจอย่างยิ่ง ทนไม่ไหวอีกต่อไป เขาก็ถอดเสื้อผ้าทั้งหมดออกในพริบตาและกระโจนเข้าใส่หญิงสาวทั้งสอง

"นายท่าน ไม่นะเพคะ ~"

"ไม่ ไม่นะเพคะ ~"

…

สองชั่วโมงครึ่งต่อมา

การต่อสู้อันดุเดือดในที่สุดก็สิ้นสุดลง เจียงเย่ไปอาบน้ำ รู้สึกสดชื่น

เมื่อนั้น เสียงของเจียงอีก็ดังมาจากนอกราชรถ

“ฝ่าบาทองค์เทพบุตร แดนสวรรค์มาถึงแล้วขอรับ”

ในขณะนั้น ราชรถเก้ามังกรก็ทะยานผ่านท้องฟ้า ทะลวงผ่านเมฆและหมอก ในที่สุดก็ข้ามผ่านอวกาศมาถึงอีกโลกหนึ่ง!

——————————

แดนสวรรค์

ภายในขอบเขต บรรยากาศยิ่งใหญ่และงดงาม มีปรากฏการณ์นับหมื่น ลำแสงศักดิ์สิทธิ์สีแก้วเจียระไนส่องประกายราวกับกระแสน้ำเชี่ยว เติมเต็มท้องฟ้า

พลังปราณในท้องฟ้าเข้มข้นกว่าในแดนขุนเขาแห้งแล้งนับหมื่นเท่า ผู้ทรงพลังนับไม่ถ้วนเดินไปมา และพระราชวังสีทอง ภูเขาอมตะ และเกาะอมตะทอดยาวไปหลายร้อยล้านลี้ ทุกที่ที่ตามองเห็นคือทิวทัศน์ที่สวยงามราวกับความฝัน

เมื่อเทียบกับขอบเขตมหาเต๋าอื่น ๆ อีกหลายหมื่นแห่งในสวรรค์ มันดูยิ่งใหญ่ งดงาม และรุ่งเรืองอย่างหาที่เปรียบมิได้

เจียงเย่ยกม่านรถม้าขึ้น มองออกไปข้างนอก และร่องรอยของความชื่นชมก็ปรากฏขึ้นในดวงตาของเขา

ขณะที่เขากำลังจะกลับไปยังพื้นที่ส่วนกลางของตระกูลเจียง ระบบก็ออกประกาศแจ้งเตือน

【ติ๊ง! ตรวจจับตัวเอกแห่งโชคชะตา... หลินหงเหยียน...】

【ติ๊ง! ตรวจจับนางเอกของตัวเอกแห่งโชคชะตา... อวี้อิ่งเสวี่ย...】

【ชื่อ: หลินหงเหยียน (24)】

【ขอบเขต: ขอบเขตผสานรวมขั้นที่ห้า】

【กายา: กายาเทพอัคคี】

【วิชาบ่มเพาะ: วิชาเพลิงหลี, วิชาเผาสวรรค์, คัมภีร์อัคคีแท้จริงเมฆาม้วน...】

【สมบัติ: เตาหลอมอัคคีดารานภา, กำไลตันหยาง, ขลุ่ยอัคคีมังกรหลอมวิญญาณ...】

【ค่าโชคชะตาที่เหลืออยู่: 3000 / 3000】

ดวงตาของเจียงเย่เป็นประกายขึ้นมาทันที

"โอ้!? ต้นหอมส่งตรงถึงประตูบ้านเลยรึ? แถมมีค่าเท่ากับเย่ปู้ฝานสามคน!?"

เขามองไปรอบ ๆ แต่ไม่เห็นใครเลย เขาจึงถามอย่างเฉยเมย: "ระบบ เจ้าหลินหงเหยียนนี่อยู่ที่ไหน?"

【เขาอยู่ที่สาขานอก สาขาที่สิบแปด ของด่านหน้าตระกูลเจียง ในคฤหาสน์ของเจียงเฉิงอี้... ได้ตั้งค่าตำแหน่งให้โฮสต์แล้ว!】

ชุดพิกัดปรากฏขึ้นในใจของเจียงเย่อย่างรวดเร็ว

เขารีบปลดปล่อยพลังของตนและเปลี่ยนเส้นทางทันที

"เปลี่ยนเส้นทาง! ไปบ้านเจียงเฉิงอี้! ได้เวลาเก็บเกี่ยวต้นหอมแล้ว!"

จบตอน