ตอนที่ 32 เมล็ดพันธุ์ต้นไม้โลก, พบหยุนเหยียนอีกครั้ง

พวกเขาทั้งหมดอยู่ในขั้นสร้างรากฐาน และชายหน้าตาเย็นชาคนหนึ่งถึงกับอยู่จุดสูงสุดของขั้นสร้างรากฐาน

สีหน้าของชายผู้นั้นเคร่งขรึมอย่างยิ่ง เขาเป็นบุคคลสำคัญในภูเขาไฟทางใต้ ทว่าวันนี้เขากลับถูกเมินโดยผู้บำเพ็ญเพียรปราณระดับหกเพียงคนเดียว

เขาคำราม “คุกเข่าขอโทษ แล้วข้าจะไว้ชีวิตเจ้า”

สวีชิงโบกมือ ราวกับกำลังปัดแมลงวัน “ไสหัวไป มิฉะนั้นเจ้าจะต้องตาย”

“อะไรนะ? เจ้าเป็นตัวอะไรกัน กล้าพูดกับข้าเช่นนี้รึ?”

“ไปตายซะ!”

งูไฟหลายตัวปรากฏขึ้นจากอากาศธาตุ พุ่งเข้าใส่สวีชิงด้วยความเร็วสูง

ขณะที่การต่อสู้เริ่มต้นขึ้น ผู้คนก็มารวมตัวกันมากขึ้นเรื่อยๆ

อย่างไรก็ตาม ส่วนใหญ่เพียงแค่เฝ้าดูเหตุการณ์จากระยะไกล

สวีชิงขมวดคิ้วเล็กน้อย ทำไมในโลกแห่งการบำเพ็ญเพียรถึงมีคนโง่เขลามากมายเช่นนี้?

เขาไม่ได้ทำอะไรเลยอย่างเห็นได้ชัด

แต่ในเมื่อพวกเขามายั่วโมโหเขา เขาก็ไม่สามารถทนได้โดยเด็ดขาด

ขณะที่เขาเคลื่อนไหว ปราณหยินหยางทั้งสองก็หมุนเวียน และแผนภาพไท่จี๋ขนาดมหึมาก็ปรากฏขึ้นข้างหลังเขา หมุนอย่างรวดเร็ว

ในชั่วพริบตา มันก็บดขยี้งูไฟจนเป็นฝุ่น

ชายเหล่านั้นกลายเป็นหมอกโลหิตในทันที ไม่มีแม้แต่เวลาที่จะกรีดร้อง

ผู้มุงดูอุทาน “นั่นคือปรากฏการณ์ที่ไร้เทียมทานในตำนาน แผนภาพหยินหยางไท่จี๋รึ?”

“ต้องใช่แน่! ชายหนุ่มผู้นี้อยู่เพียงระดับที่หกของการบำเพ็ญเพียรปราณ ทว่าเขากลับกดขี่และสังหารผู้ฝึกตนขั้นสร้างรากฐานจุดสูงสุดได้ในทันที นี่คืออัจฉริยะที่ไร้เทียมทานของตระกูลใดกัน?”

“เมื่อข่าวของหญ้าอมตะแพร่กระจายออกไป ที่นี่ก็เริ่มวุ่นวายขึ้นเรื่อยๆ จริงๆ”

…

ที่ด้านหลังสุดของฝูงชน หยุนเหยียนเฝ้าดูฉากนี้คลี่คลาย

ในขณะนี้ นางได้เปลี่ยนรูปลักษณ์และรัศมีของนางไปแล้ว

นางคิดในใจ “เขาก็รับภารกิจสำหรับหญ้าอมตะด้วย การจะได้รับหญ้าอมตะนั้นยากอย่างยิ่ง บางทีข้าอาจจะขอความร่วมมือจากเขาได้”

หยุนเหยียนนึกถึงชาติก่อนของนาง ในตอนนั้น นางไม่ได้ให้ความสนใจกับภารกิจนี้มากนัก

แต่ต่อมา มีคนได้รับหญ้าอมตะไป และคนผู้นั้นก็ได้เกิดใหม่ผ่านมัน ในที่สุดก็พุ่งเข้าสู่เส้นทางเซียน

แม้ว่าจะไม่มีข่าวคราวของเขาหลังจากนั้นก็ตาม

ก่อนที่จะบริโภคหญ้าอมตะ คนผู้นั้นเป็นเพียงผู้ฝึกตนขั้นสร้างรากฐานธรรมดาที่มีคุณสมบัติธรรมดามาก ทำให้การทะลวงสู่ขั้นแก่นทองคำเป็นไปไม่ได้ในชีวิตนี้

หลังจากที่หยุนเหยียนเอาชนะคนผู้นั้นได้ในชาติก่อนของนาง นางก็ได้ถามเกี่ยวกับประสบการณ์นี้ ดังนั้นตอนนี้นางจึงรู้ตำแหน่งที่แน่นอนของหญ้าอมตะ

หากกายาอมตะวิหคอัคคีของนางสามารถผ่านการเปลี่ยนแปลงได้อีกครั้ง นางมั่นใจว่านางจะสามารถฟื้นฟูระดับการบำเพ็ญเพียรสูงสุดจากชาติก่อนของนางได้เร็วยิ่งขึ้น

อย่างไรก็ตาม สถานที่นั้นมีหงส์ขาว ซึ่งเป็นสัตว์อสูรประหลาดที่กำลังจะคลอดลูก โดยมีระดับการบำเพ็ญเพียรขั้นวิญญาณแรกกำเนิด

แม้ว่าคนผู้นั้นในชาติก่อนของนางจะกล่าวถึงส่วนนี้ แต่เขาก็ได้ซ่อนเรื่องอื่นๆ ไว้อีกมากมาย

หยุนเหยียนไม่รู้สถานการณ์ที่แท้จริงที่นั่น ดังนั้นตอนนี้นางทำได้เพียงร่วมมือกับสวีชิงเพื่อความปลอดภัยยิ่งขึ้น

แม้ว่านิกายศักดิ์สิทธิ์จะมีผู้พิทักษ์เต๋า แต่เฒ่าแก่เหล่านั้นจะไม่ลงมือเว้นแต่จะเป็นวิกฤตความเป็นความตาย

หยุนเหยียนไม่ต้องการไปถึงจุดนั้น

นางจากไปอย่างเงียบๆ หายเข้าไปในฝูงชน

สวีชิงสังเกตเห็นนางมานานแล้ว แสงของพรสวรรค์สีทองเจ็ดสีนั้นช่างเจิดจ้าเกินไป

แต่เขาไม่ได้เปิดโปงนาง

เขามองไปที่หน้าต่างระบบเบื้องหน้า

【ลงชื่อสำเร็จ ได้รับ: ศิลาปราณระดับสูงสุดสิบก้อน】

【ลงชื่อสำเร็จ ได้รับ: ของวิเศษวิญญาณระดับต่ำ, รองเท้าสมบัติวายุอัสนี】

…

【ลงชื่อสำเร็จ ได้รับพรสวรรค์: เมล็ดพันธุ์ต้นไม้โลก(ทอง)】

สวีชิงมองดูไอเทมที่ได้รับจากการลงชื่อที่พรสวรรค์ 'ศัตรูของโลก (ทอง)' ของหยุนเหยียน

【เมล็ดพันธุ์ต้นไม้โลก: สามารถหลอมรวมเข้ากับมิติภายใน แปลงมันให้กลายเป็นโลกที่กำลังเติบโตซึ่งจะให้ปราณจิตวิญญาณแก่ตนเองอย่างต่อเนื่อง

เมื่อต้นไม้โลกเติบโตเต็มที่ มันจะมีประโยชน์มหัศจรรย์ต่างๆ นานา มาพร้อมกับทิพยอำนาจที่ยิ่งใหญ่หลายอย่าง และสามารถเพิ่มพลังให้ตนเอง เพิ่มพลังต่อสู้ได้อย่างมาก】

ในขณะนี้ ร่างหลักของสวีชิงในกระท่อมป่าทึบของแดนศักดิ์สิทธิ์จื่อเซียก็ลืมตาขึ้น

เขาหยิบเมล็ดพันธุ์ต้นไม้โลกออกมาและวางมันลงในมิติภายในของเขา

“ตอนนี้ข้าไม่รู้ว่าจะต้องเก็บตัวนานแค่ไหน เฮ้อ!” แม้ว่าเขาจะถอนหายใจ แต่สวีชิงก็มีรอยยิ้มในดวงตา

จากนั้นเขาก็หลับตาลง ถือศิลาตรัสรู้ไว้ในมือ พลางทำความเข้าใจเคล็ดวิชาและขัดเกลาสมบัติต่อไป... ที่เมืองเล็กๆ ที่ตีนภูเขาไฟ สวีชิงเดินเข้าไปในเมือง

ในขณะนี้ สายตาของทุกคนเต็มไปด้วยความเกรงขาม และท่าทีของพวกเขาก็เคารพมากขึ้น

พวกเขาหลีกทางให้เขาอย่างแข็งขัน

เมื่อเข้าไปในเมือง สวีชิงมองไปรอบๆ ลงชื่อกับทุกคนที่เขาเห็น เนื่องจากตอนนี้เขาต้องการทรัพยากรการบำเพ็ญเพียรอย่างมาก

ทันใดนั้น เขาก็เห็นแสงสีทองสว่างวาบขึ้นในอาคารที่ชื่อว่า 'เหมี่ยวฟาง' ซึ่งอยู่ไม่ไกล มันคือแสงของพรสวรรค์สีทอง

อย่างไรก็ตาม สถานที่แห่งนี้เต็มไปด้วยเสียงเจื้อยแจ้วและเสียงหัวเราะของผู้หญิง เสียงหยอกล้อต่างๆ นานา

มันถูกประดับด้วยริบบิ้นสีชมพู ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องเดาเลยว่าเป็นสถานที่ประเภทใด

สวีชิงเคยได้ยินเกี่ยวกับนิกายหรรษาสมาคมอันโด่งดังก่อนที่เขาจะทะลุมิติมา แต่เขาไม่คาดคิดว่าจะมีสถานที่คล้ายกันอยู่จริงๆ

ครู่หนึ่ง เขาก็ลังเล นั่นคือพรสวรรค์สีทอง!

แม้แต่ในแดนศักดิ์สิทธิ์จื่อเซียว พวกมันก็ค่อนข้างหายาก และเขาไม่คาดคิดว่าจะมีปรากฏขึ้นในสถานที่เช่นนี้

เขาหยิบศิลาปราณระดับสูงสุดออกมาและเดินเข้าไปข้างใน

'โครงกระดูกฝุ่นแดง' โดยรอบไม่ได้ดึงดูดสายตาของเขาเลยแม้แต่น้อย ผู้หญิงเหล่านี้ล้วนกำลังบำเพ็ญเพียรวิชาชั่วร้ายที่ล่อลวงวิญญาณและสูบไขกระดูก

โดยไม่สนใจแม่เล้าที่เข้ามาทักทาย เขาก็หาที่นั่งลงอย่างสบายๆ

สายตาของเขาจับจ้องไปที่คนผู้หนึ่งซึ่งอยู่ไม่ไกล

หญิงงามเสน่ห์คนหนึ่งกำลังนั่งอยู่บนคนผู้นั้น ซึ่งกำลังดื่มสุรา

【หลินเฟิง (จุดสูงสุดขั้นสร้างรากฐาน)】

【ตัวตน: ผู้ถูกขับไล่จากตระกูลหลิน, ผู้แบกรับโชคอันยิ่งใหญ่】

【คุณสมบัติพิเศษ: เปลี่ยนเคราะห์ร้ายเป็นโชคดี, หลีกเลี่ยงโชคร้าย, การคุ้มครองแห่งโชค】

【พรสวรรค์: กายาวาสนาสวรรค์ (ทอง), การคุ้มครองแห่งวิถีสวรรค์ (ม่วง)】

【ข้อมูลเบื้องต้น: โชคของเขาถูกปลดผนึกโดยสมบูรณ์ และเขากำลังจะทะยานขึ้นสู่ความยิ่งใหญ่】

สวีชิงมองดูหน้าต่างระบบและเริ่มลงชื่อที่พรสวรรค์สีทองนี้

【ลงชื่อสำเร็จ ได้รับพรสวรรค์: ผู้ท้าทายสวรรค์ (ทอง)】

【ผู้ท้าทายสวรรค์: บุคคลน่าสงสารที่ถูกวิถีสวรรค์หมายหัว ถูกความอาฆาตของวิถีสวรรค์เล่นงานอย่างต่อเนื่อง แต่สามารถปล้นชิงโชคแห่งวิถีสวรรค์จากผู้อื่นเพื่อเพิ่มระดับการบำเพ็ญเพียรได้อย่างมาก】

สวีชิงมองดูพรสวรรค์นี้ รู้สึกพูดไม่ออกเล็กน้อย อันดับแรกคือมารนอกสวรรค์ ซึ่งเขายอมรับเนื่องจากเขาเป็นผู้ทะลุมิติและวิญญาณของเขามาจากอีกโลกหนึ่งจริงๆ

แต่ตอนนี้ กลับมีพรสวรรค์เช่นนี้อีก ดูเหมือนว่าเขาถูกกำหนดให้ต้องยืนอยู่ตรงข้ามกับวิถีสวรรค์

สวีชิงดื่มสุราบนโต๊ะในอึกเดียว โยนศิลาปราณลงไป และเดินออกไป

หลินเฟิงเงยหน้าขึ้นมองไปยังประตูทันที “ข้าไม่รู้จักคนผู้นั้น แต่ทำไมข้าถึงรู้สึกถึงความรู้สึกเป็นศัตรูที่ผุดขึ้นมาจากก้นบึ้งของหัวใจข้า? แปลกจริง”

สวีชิงออกจากเหมี่ยวฟางและเดินเล่นไปรอบๆ เมือง ทุกคนดูเหมือนจะกำลังพูดคุยเกี่ยวกับหญ้าอมตะ

“เมื่อเร็วๆ นี้ มีปรากฏการณ์แปลกๆ เกิดขึ้นบ่อยครั้ง ดูเหมือนว่าหญ้าอมตะในตำนานกำลังจะสุกงอม”

“อย่าแม้แต่จะคิดเลย ยาล้ำค่าเช่นนั้นไม่ใช่สิ่งที่ปลาซิวปลาสร้อยอย่างเราจะใฝ่ฝันได้”

“ผู้ฝึกตนที่ทรงพลังมากขึ้นเรื่อยๆ กำลังมารวมตัวกันที่นี่เมื่อเร็วๆ นี้ ดูเหมือนว่าที่นี่กำลังจะไม่มั่นคง”

สวีชิงเดินผ่านแผงลอยต่างๆ เปิดใช้งานพรสวรรค์สดับฟังทุกสรรพสิ่งของเขา หวังว่าจะได้รับข่าวสารจากสมุนไพรหรือสัตว์อสูรประหลาดบางชนิด แต่เขาก็ผิดหวังอย่างมาก

ในขณะนั้นเอง สวีชิงดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงบางสิ่งและหันศีรษะกลับไปทันที

เด็กสาวในชุดสีแดงกำลังยืนอยู่ที่มุมถนน ยิ้มให้เขา

จบตอน