บทที่ 29 Fruit Ninja และ เทศกาลช้อปปิ้ง 12/12

คนนี้หลัวฝานไม่รู้จัก และไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อนในชาติภพที่แล้ว สวีเจียเล่อแนะนำให้รู้จัก หลัวฝานจึงรู้ว่าผู้ชายคนนี้ชื่อหวังจิ่ง อายุ 25 ปี จบจากวิทยาลัยอาชีวะ และทำงานที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาเกมมา 4 ปีแล้ว

บริษัทเดิมของหวังจิ่งนำเงินทุนทั้งหมดไปลงทุนในเกมบนเว็บเกมหนึ่ง สุดท้ายก็ขาดทุนยับเยินจนต้องปิดตัวลง หวังจิ่งไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องออกมาหางานทำ

หลัวฝานถามคำถามที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาเกมกับหวังจิ่งหลายคำถาม เขาก็ตอบได้อย่างคล่องแคล่ว หลัวฝานจึงตัดสินใจรับเขาเข้าทำงาน โดยให้เงินเดือนเท่ากับสวีเจียเล่อ แต่ก็ต้องเซ็นสัญญางดประกอบอาชีพค้าแข่งเช่นกัน

หวังจิ่งไม่เหมือนกับสวีเจียเล่อที่เป็นคนหนุ่มที่เพิ่งเรียนจบมา เขาผ่านประสบการณ์ในสังคมมาแล้ว 4 ปี เขารู้ว่าการเซ็นสัญญางดประกอบอาชีพค้าแข่งหมายความว่าอย่างไร

หวังจิ่งลังเลเล็กน้อยแล้วพูดว่า "เจ้านายครับ สัญญางดประกอบอาชีพค้าแข่งผมเซ็นได้ครับ แต่ผมขอพิจารณาแผนงานเกมใหม่ก่อน"

หลัวฝานคิดอยู่ครู่หนึ่งก็ตกลงตามคำขอของหวังจิ่ง เขายื่นแผนงาน Fruit Ninja ที่เตรียมไว้ล่วงหน้าให้กับสวีเจียเล่อและหวังจิ่ง

ทั้งสองคนพลิกดูแล้วก็แสดงสีหน้าแตกต่างกันไป

สวีเจียเล่อดูตื่นเต้นมาก เห็นได้ชัดว่าเขามองโครงการ Fruit Ninja ในแง่ดีมาก

ส่วนสีหน้าของหวังจิ่งค่อนข้างซับซ้อน

"เจ้านายครับ เกมนี้จะนำไปวางขายบน Apple App Store ใช่ไหมครับ" หวังจิ่งถาม

"อืม นี่เป็นหนึ่งในช่องทางการขายแน่นอน"

"เจ้านายครับ บางทีคุณอาจไม่เชื่อ แต่เดิมทีบริษัทเก่าของผมก็ตั้งใจจะทำเกมที่คล้ายกับแผนงานของคุณนี้เหมือนกันครับ และก็ตั้งใจจะเอาไปขายใน Apple App Store ด้วย

แต่ภายหลัง เจ้าของบริษัทถูกคนอื่นหลอกให้เลิกทำเกมนี้ แล้วหันไปทำเกมบนเว็บแทน สุดท้ายก็ขาดทุนยับเยิน"

"ดังนั้นคุณจึงค่อนข้างมองเกมนี้ในแง่ดีใช่ไหม" หลัวฝานถาม

หวังจิ่งพยักหน้า

"ถ้าอย่างนั้นเราเซ็นสัญญาได้หรือยัง"

"ได้สิครับ ผมต้องการพิสูจน์ว่าวิสัยทัศน์ของผมในตอนนั้นไม่ผิด"

หลังจากหวังจิ่งเซ็นสัญญา สตูดิโอของหลัวฝานก็ถือว่าก่อตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการ

และเกมแรกของสตูดิโอก็คือ Fruit Ninja อย่างแน่นอน

หลังจากที่ Fruit Ninja ได้รับการอนุมัติอย่างเป็นทางการ หลัวฝานก็ไม่ค่อยได้ไปเรียน เขาทุ่มเทพลังงานทั้งหมดให้กับการพัฒนา Fruit Ninja

Fruit Ninja แตกต่างจาก 2048 ตรงที่หลัวฝานไม่มีโค้ดให้ใช้อ้างอิง ถึงแม้ว่าจะมีแผนงานของเกมวางอยู่ แต่ก็ไม่สามารถสร้างเสร็จได้เร็วขนาดนั้น

หลัวฝาน สวีเจียเล่อ และหวังจิ่ง ทั้งสามคนวุ่นอยู่กับการพัฒนา Fruit Ninja ตั้งแต่เก้าโมงเช้าถึงสามทุ่ม ทุ่มเทพลังงานทั้งหมดให้กับการนี้

และในอีกด้านหนึ่ง หลังจากที่ 2048 ได้รับการแนะนำ ตำแหน่งที่แนะนำ ยอดดาวน์โหลดก็พุ่งสูงขึ้นทันที ความสนใจในการสนทนาในอินเทอร์เน็ตก็สูงขึ้นเรื่อย ๆ

หลัวฝานอาศัยจังหวะนี้ปรับปรุง 2048 โดยเพิ่มฟังก์ชันกระดานจัดอันดับเข้าไป

การดำเนินการครั้งนี้กระตุ้นความอยากอวดและอยากแข่งขันของผู้เล่น คนที่ไม่สนใจ 2048 มาก่อน เมื่อเห็นเพื่อน ๆ เปรียบเทียบอันดับกันในกระดานจัดอันดับ ก็พากันดาวน์โหลด 2048 ยอดดาวน์โหลดของ 2048 จึงเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วอีกครั้ง

ความนิยมของ 2048 ในฝั่ง iPhone ก็ส่งผลกระทบถึงฝั่ง Android ด้วย ยอดดาวน์โหลด 2048 ใน Google Play Store ก็ค่อย ๆ สูงขึ้นเช่นกัน

หลัวฝานมองดูอันดับยอดดาวน์โหลดของ 2048 ที่พุ่งขึ้นอย่างรวดเร็ว ก็ยิ้มไม่หุบ

ความโด่งดังของ 2048 ได้ประชาสัมพันธ์บริษัท ซิงหยวนของหลัวฝานไปในตัว เพราะทุกครั้งที่เปิด 2048 ชื่อบริษัทและโลโก้ของซิงหยวนจะปรากฏขึ้นก่อน

ต่อจากนี้ เพียงแค่ปล่อยเกมที่มีคุณภาพยอดเยี่ยมออกมาอีกหนึ่งเกม ชื่อเสียงของซิงหยวนก็จะถูกเผยแพร่ออกไปได้

จากนั้นแพลตฟอร์มแอปพลิเคชัน ซิงหยวนก็จะสามารถอาศัยกระแสนี้ เข้าไปครองตลาดในประเทศล่วงหน้าได้ ในปี 2010 ที่สมาร์ทโฟนกำลังได้รับความนิยม

แต่ข้อสมมติฐานทั้งหมดนี้คือคุณภาพของ Fruit Ninja จะต้องตามมาให้ได้

ในขณะที่หลัวฝานก้มหน้าก้มตาพัฒนา Fruit Ninja งานของร้านค้าออนไลน์ทั้งหมดก็ถูกมอบหมายให้เกาเหมิงจัดการ

ตอนนี้เงินทุนเข้าที่แล้ว ความสำคัญของร้านค้าออนไลน์สำหรับหลัวฝานก็ลดลงไป การให้เกาเหมิงได้ฝึกฝนก็เป็นเรื่องที่ดี

หลังจากเกาเหมิงได้ศึกษาอย่างละเอียดเกี่ยวกับร้านค้าออนไลน์ของหลัวฝาน เธอก็รู้สึกว่าร้านนี้ยังมีศักยภาพที่ดี

อย่างแรก เสื้อยืดลายอนิเมะที่หลัวฝานสั่งทำมีคุณภาพดี ไม่มีการลดต้นทุน พนักงานบริการลูกค้าก็แก้ไขปัญหาได้รวดเร็ว ชื่อเสียงของร้านก็เป็นที่ยอมรับแล้ว

อย่างที่สอง หลัวฝานทุ่มเทในการโฆษณาประชาสัมพันธ์อย่างมากเพื่อขายเสื้อยืดและนำเงินทุนกลับมาโดยเร็ว ทำให้ร้านค้าออนไลน์เป็นที่รู้จักมากขึ้น แฟน ๆ อนิเมะหลายคนที่อยู่ในเว็บบอร์ด (tieba) ต่างก็รู้จักร้านนี้

แต่ร้านของหลัวฝานมีข้อเสียใหญ่อย่างหนึ่ง คือสินค้ามีความหลากหลายน้อยเกินไป ไม่เพียงแต่ขายแค่เสื้อยืดเท่านั้น แต่ยังขายเฉพาะเสื้อยืดลายอนิเมะดัง ๆ เท่านั้น

ถึงแม้ว่าวิธีนี้จะช่วยรับประกันว่าสินค้าจะไม่ค้างสต็อก แต่ก็ทำให้ลูกค้าบางกลุ่มพลาดโอกาสซื้อไป

ดังนั้น เกาเหมิงจึงตัดสินใจที่จะขยายประเภทผลิตภัณฑ์ที่ขายก่อน อย่างแรกคือการคงการสั่งทำเสื้อยืดลายอนิเมะดังแบบขายส่งไว้ นอกจากนี้ เกาเหมิงยังตัดสินใจที่จะเปิดบริการรับสั่งทำพิเศษ

สามารถสั่งทำลายบนเสื้อยืดได้ตามความต้องการของลูกค้า

นอกจากนี้ เกาเหมิงยังเพิ่มสินค้าของที่ระลึกชิ้นเล็ก ๆ เข้ามาในร้านด้วย

ชุดแรกเป็นพวงกุญแจและเข็มกลัดลายตัวการ์ตูนอนิเมะ

เกาเหมิงดำเนินการเรื่องนี้ โดยลงทุนไปเกือบ 50,000 หยวน

หลังจากสินค้าใหม่วางจำหน่ายในร้านค้าออนไลน์ เกาเหมิงก็เฝ้าดูข้อมูลในระบบอย่างตื่นเต้น เพราะเธอกลัวว่าการปฏิรูปครั้งนี้จะทำให้ร้านค้าออนไลน์ล้มเหลว

แต่ข้อเท็จจริงพิสูจน์แล้วว่าการเลือกของเกาเหมิงถูกต้อง เมื่อร้านเถาเป่าสามารถสั่งทำเสื้อยืดลายตัวการ์ตูนอนิเมะที่ชื่นชอบได้ ก็ได้รับออเดอร์มากกว่าร้อยรายการภายในวันเดียว

ยอดขายสินค้าของที่ระลึกชิ้นเล็ก ๆ ที่เกาเหมิงสั่งทำก็เป็นที่น่าพอใจอย่างมากเช่นกัน

ยอดขายที่ยอดเยี่ยมของร้านค้าออนไลน์ของหลัวฝานดึงดูดความสนใจจากทางการเถาเป่าตามธรรมชาติ

ก่อนหน้านี้ในช่วง Double 11 (วันที่ 11 เดือน 11) หลัวฝานยุ่งอยู่กับการจัดการเรื่องบริษัทจึงไม่ได้เข้าร่วม ในช่วง Double 12 (วันที่ 12 เดือน 12) ทางการเถาเป่าจึงติดต่อหลัวฝานมาด้วยตนเอง เพื่อให้เขาเข้าร่วมกิจกรรมส่งเสริมการขาย

หลัวฝานยุ่งอยู่กับการสร้าง Fruit Ninja จึงได้ให้เบอร์โทรศัพท์ของเกาเหมิงกับอีกฝ่ายไป

เมื่อเกาเหมิงรู้เรื่องกิจกรรมส่งเสริมการขาย Double 12 เธอก็ตาเป็นประกาย พอดีว่าเสื้อยืดลายอนิเมะที่หลัวฝานสั่งทำไว้ก่อนหน้านี้ยังมีสต็อกเหลืออยู่ประมาณ 300 ตัว ครั้งนี้สามารถใช้โอกาสนี้จัดการระบายสินค้าออกไปได้ และสินค้าของที่ระลึกเหล่านั้นก็สามารถนำมาจัดโปรโมชันได้ด้วย

ดังนั้น เกาเหมิงจึงโดดเรียนเช่นกัน พลังงานของคนเรามีจำกัด เกาเหมิงไม่สามารถทำสองอย่างพร้อมกันได้ ในเมื่อ Double 12 ใกล้จะมาถึงแล้ว เกาเหมิงจึงคิดว่าเรื่องร้านค้าออนไลน์สำคัญกว่าการไปเข้าเรียน

เพื่อเตรียมพร้อมรับมือกับ Double 12 ที่กำลังจะมาถึง เกาเหมิงได้เจรจากับจุดรับส่งพัสดุของมหาวิทยาลัยก่อน จากนั้นก็ไปหานักศึกษาเพิ่มอีกหลายคนมาช่วยเป็นพนักงานบริการลูกค้าโดยเฉพาะ

แต่เกาเหมิงมองข้ามไปเรื่องหนึ่ง นั่นคือ เธอไม่เหมือนกับหลัวฝาน

เพื่อนร่วมห้องของหลัวฝานเป็นหัวหน้าชั้น จึงสามารถจัดการเรื่องต่าง ๆ ได้ แต่เพื่อนร่วมห้องของเกาเหมิงสี่คนเป็นเพียงคนธรรมดา ไม่มีแม้แต่กรรมการชั้นเรียน เธอขาดเรียนติดต่อกันสามวัน จึงถูกอาจารย์ที่ปรึกษาเรียกไปที่ห้องทำงานโดยตรง

เมื่อถูกอาจารย์ที่ปรึกษาซักถาม เกาเหมิงทำได้เพียงบอกอาจารย์ว่าเธอกำลังเตรียมตัวสำหรับ Double 12

อาจารย์ที่ปรึกษาเมื่อได้ยินว่าเกาเหมิงกำลังเปิดร้านเถาเป่าก็สนใจ เพราะช่วงนี้ทางมหาวิทยาลัยมีการสนับสนุนด้านนี้อยู่เสมอ หากมีนักศึกษาเปิดร้านเถาเป่า ก็สามารถอำนวยความสะดวกให้ได้ และถ้าบริหารงานได้ดี อาจารย์ที่ปรึกษาก็จะได้รับโบนัสด้วย

ในเมื่อได้บอกไปแล้ว เกาเหมิงก็ไม่ปิดบังอีกต่อไป เธอบอกรายละเอียดที่เกี่ยวข้องกับร้านเถาเป่าให้อาจารย์ที่ปรึกษาทราบทั้งหมด