ตอนที่16 พี่สะใภ้เก้าในอนาคต

ตอนที่16 พี่สะใภ้เก้าในอนาคต

ณ โรงประมูลทงเทียน

“พี่เก้า! พี่เก้า! ท่านหายไปไหนมา?”

ชายหนุ่มเผลอเหลียวมองไปทางอื่นแค่นิดเดียว พอหันมาอีกทีหลิงฉางเจวี่ยก็หายไปเสียแล้ว วิ่งตามหาตั้งนานสุดท้ายกว่าจะเจอตัวในที่สุด พอเห็นอีกฝ่ายก็เอ่ยถามทันทีด้วยความประหลาดใจ

“เสี่ยวเฟิง ข้าบอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าโวยวาย”

หลิงฉางเจวี๋ยเหลือบมองน้องชายเล็กน้อย พลางบ่นไปฉะหนึ่ง

“เอ่อ....ก็ข้าชินแล้ว”

หลิงเฟิงลอบสายตาแอบมองหลิงฉางเจวี่ยเล็กน้อยอย่างเขินอาย

“พี่เก้า มีข่าวจากเมืองราชาภูติ เห็นว่าหม้อหลอมโอสถวิเศษได้ถือปรากฏขึ้นแล้ว! และตอนนี้มันก็อยู่ในเมืองหงเฟิงแห่งนี้จริงๆ!”

“ดูเหมือนว่าผู้อาวุโสพวกนั้นจะตัดสินใจถูกต้องจริงๆ พวกเรารีบส่งคนไปค้นหากันเถอะ!”

หลิงเฟิงจับจ้องหลิงฉางเจวี่ยด้วยสีหน้าค่อนข้างจริงจัง

“ไม่จำเป็น”

มุมปากหลิงฉางเจวี่ยกระตุกขึ้นยิ้มทีหนึ่ง

“เจ้าตอบพวกนั้นกลับไปได้เลยว่า หม้อหลอมโอสถวิเศษใบนั้นได้เลือกเจ้าของแล้ว”

“ห๊ะ?! เลือกเจ้าของแล้ว?!! มันเป็นใคร!! ข้าจะไปเด็ดชีพมันเดี๋ยวนี้แหละ!!”

สีหน้าของหลิงเฟิงพลันมืดทมิฬลงทันที พร้อมระเบิดรัศมีแรงกดดันสุดแกร่งกล้าออกมาโดยตรง

“ผัวะ…”

หลิงเฟิงโดนตบกะโหลกไปทีหนึ่งถึงกับหัวโยก เร่งหันควับหันมองหลิงฉางเจวี่ยด้วยน้ำตาคลอเบ้าเล็กน้อย

“เด็ดชีพอะไรของเจ้า? นั่นเป็นถึงพี่สะใภ้เก้าในอนาคตของเจ้าเชียว!”

“อ่อ อย่างงี้นี่เอง พี่สะใภ้เก้าของข้า.... ห๊ะ!! เดี๋ยวนะ!!!!”

“...”

“พี่เก้า ท่านกล่าวว่าอย่างไร?!”

สี่วันต่อมา

โรงประมูลทงเทียนจัดงานประมูลขึ้นตามที่กำหนด

ในช่วงเวลาสี่วันที่ผ่านมานี้ หลี่หวงแกล้งทำเป็นป่วยติดเตียงไม่สนใจรอบข้าง ส่วนแพทย์ของทางหอโอสถก็มอบโอสถถอดพิษให้ไม่เว้นขาด และประมาณสองวันก่อน ในที่สุดจวิ๋นรั่วกับฮูหยินรองก็ได้สติฟื้นขึ้นมาในที่สุด

อย่างไรก็ตามสติสตางค์ของพวกนางยังไม่ฟื้นตัวเต็มที่ เนื่องจากนี่เป็นพิษชนิดรุนแรง หากมิใช่เป็นเพราะแพทย์จากหอโอสถที่เข้ามาช่วยได้อย่างทันท่วงที ปานนี้สองแม่ลูกคู่นี้คงสิ้นใจตายลงไปแล้ว

สรุปได้คือ ทางฝั่งเรือนพิรุณร่วงโรยตกสู่ความเงียบงันชั่วคราว หลี่หวงเองก็ไม่คิดว่า ช่วงนี้พวกนางสองตัวนั้นจะแผลงฤทธิ์อะไรได้ไปอีกสักพัก

ส่วนตัวนางยังคงแกล้งป่วยต่อไป

ต้องขอบคุณแพทย์ชราคนนั้นจริงๆ อีกฝ่ายช่วยให้นางเล่นละครเนียนขึ้นมาก แถมยังกำชับไม่ให้ผู้ใดเข้าออกเรือนบุปผาโปรยปรายยกเว้นแพทย์และผู้ที่เกี่ยวข้อง

ดังนั้นเรือนบุปผาโปรยปรายแห่งนี้จึงกลับสู่ความเงียบสงบอีกครั้ง

ตอนนี้งานประมูลได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว

หลังจากที่หลี่หวงเห็นจวิ๋นจ้านพาผู้อาวุโสคนอื่นๆออกไปกัน นางก็รีบเปลี่ยนเสื้อผ้าและลอบออกไปทันที

โรงประมูลทงเทียนถือได้ว่าเป็นโรงประมูลที่มีอิทธิพลสูงสุดในทวีปแห่งนี้ บริเวณโดยรอบเขตโรงประมูลไม่มีใครกล้าสร้างปัญหาแม้แต่คนเดียว

หลี่หวงใช้ป้ายตราแสดงต่อหน้ายามเดฝ้าประตูผ่านเข้าช่องพิเศษสำหรับแขกคนสำคัญโดเยเฉพาะเข้าไป และคนที่เข้ามาต้อนรับนางยังคงเป็นผู้ดูแลคนเดิม

“คุณผู้หญิง เราชายชรายินดีต้อนรับ”

ผู้ดูแลประสานมือคาราวะให้หลี่หวง

“อืม”

หลี่หวงพยักหน้าตอบ

“เชิญทางนี้”

ผู้ดูแลนำทางเดินตรงเข้าไปข้างใน พลางรู้สึกสงสัยเล็กน้อย

ไฉนนายน้อยถึงต้องมอบห้องรับรองพิเศษให้แก่แม่นางลึกลับคนนี้ด้วย?

แม้ว่านักหลอมโอสถมีจำนวนน้อยนิดและหายากมาก แต่ไม่เห็นจำเป็นต้องทำขนาดนี้เลย?

พึงทราบด้วยว่า ห้องรับรองพิเศษเป็นสถานที่ของคนในหรือตระกูลราชวงศ์เท่านั้นจริงๆ

หรือเป็นไปได้ไหมว่า...สถานะที่แท้จริงของแม่นางคนนี้จะมิใช่ธรรมดา?

และนายน้อยก็ทราบถึงตัวตนของนาง?

หลี่หวงเดินติดตามผู้ดูแลไปอย่างเงียบงัน หันไปมองสีหน้าที่เปลี่ยนไปเล็กน้อยของผู้ดูแล

ตาแก่นี่กำลังเหม่อลอยนี่นะ?

ผู้ดูแลพาหลี่หวงตรงขึ้นไปยังห้องรับรองพิเศษในชั้นที่สี่

ก่อนเข้าประตูไป หลี่หวงสังเกตเห็นป้ายที่แขวนอยู่บนประตูนั้นว่า : ห้องรับรองหมายเลขหนึ่ง

“ผู้ดูแล ท่านคงเข้าใจผิดแล้ว อาศัยสถานะของข้าไม่มีสิทธิ์เข้าห้องรับรองพิเศษหมายเลขหนึ่งได้เลย คงมาผิดห้องกระมัง?”

หลี่หวงรู้สึกสับสนอย่างมากที่เห็นอีกฝ่ายพาตรงมาที่ห้องดังกล่าว ซึ่งห้องรับรองที่หนึ่งมันหรูหราดูโดดเด่นเกินหน้าเกินตาห้องหมายเลขอื่นๆโดยสิ้นเชิง

นี่ไม่ถูกต้อง

แค่เอาโอสถแปรงโฉมมาประมูล นี่ถึงกับได้การต้อนรับที่ดีเลิศเพียงนี้?

“คุณผู้หญิงโปรดอย่าได้กังวล นี่เป็นความปรารถนาของนายท่านของข้า เชิญเข้าไปนั่งรอการประมูลจะเริ่มด้วยความสบายใจเถิด”

อันที่จริงผู้ดูแลเองก็ไม่เข้าใจเช่นกัน มีที่ไหนปล่อยให้คนไม่รู้หัวนอนปลายเท้าเข้าห้องรับรองพิเศษแบบนี้