บทที่ 50: แบล็คคิงปรากฏตัว
บทที่ 50: แบล็คคิงปรากฏตัว
"ชาร์ลส์ ชอว์รู้ว่าพวกเราจะมาเหรอ?" :เสียงของมิสทีคดังขึ้น เธอจ้องมองชาร์ลส์ด้วยสีหน้าจริงจัง
ชาร์ลส์ส่ายหน้า: "ฉันไม่ได้รู้สึกถึงการสแกนจิต แต่ความสามารถของฉันถูกบล็อก นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันเจอสถานการณ์แบบนี้ แต่ฉันคิดว่า... อาจจะไม่ใช่พวกพลังจิต"
ถ้าผู้มีพลังจิตรู้สึกถึงการสแกนของชาร์ลส์ อีกฝ่ายจะต้องสแกนกลับทันที
แต่นี่ไม่มีปฏิกิริยาเลย
ชาร์ลส์ เอริค และทุกคนแลกเปลี่ยนความคิดเห็นสั้นๆ คิดว่าอีกฝ่ายอาจใช้อุปกรณ์บางอย่าง ซึ่งสมเหตุสมผลกว่า
แต่ถ้าอีกฝ่ายมีอุปกรณ์แบบนั้นจริง มันก็จะไม่ใช่ข่าวดีเลย
"ไม่ว่าจะยังไง เมื่อมาถึงที่นี่แล้ว เราต้องได้อะไรบางอย่าง!" :เอริคใจร้อนถอดเสื้อคลุมและเตรียมตัวทำศึกใหญ่
ชาร์ลส์ มอยร่า และรอร์ชาคมองหน้ากันและเห็นด้วยกับข้อเสนอของเอริค
ถึงตอนนี้ ทุกคนทำอะไรไม่ได้นอกจากเข้าไปในโรงแรม
มันจะเป็นเรื่องตลกถ้าทุกคนถอยกลับเพียงเพราะความสามารถของชาร์ลส์ถูกบล็อก
"เรเวน เธอรออยู่นี่!" :ชาร์ลส์สั่งมิสทีคด้วยน้ำเสียงจริงจัง
เขาและมิสทีคเติบโตมาด้วยกัน เขาจึงไม่อยากให้มิสทีคไปเสี่ยง
ยิ่งไปกว่านั้น พลังของมิสทีคก็จำกัดมาก และไม่เหมาะกับสถานที่อย่างโรงแรม
"ชาร์ลส์..." :เรเวนไม่พอใจ ชาร์ลส์ปฏิบัติกับเธอต่างจากคนอื่นและทำให้เธอดูเหมือนขยะ
"ตอนนี้ไม่ใช่เวลาโต้เถียง และเราต้องการคนคอยเฝ้าและสนับสนุนข้างนอก!" :ชาร์ลส์ขัดจังหวะเรเวน
จากนั้นเขามองที่แฮงค์: "แฮงค์ นายอยู่กับเรเวน นี่ก็เป็นงานสำคัญ ถ้ามีอะไรผิดปกติ ฉันต้องการให้นายพบมันโดยเร็วที่สุดและแจ้งพวกเรา ตกลงไหม?"
"เข้าใจแล้วครับ!" :แฮงค์มีเหตุผลมากกว่า เขารู้ว่านี่เป็นการจัดการที่เหมาะสมที่สุด
ถ้าเกิดอะไรขึ้นจริงๆ เขาและเรเวนจะเป็นภาระให้ทุกคน และจากมุมมองทางยุทธวิธี ก็เป็นไปไม่ได้ที่ทุกคนจะเข้าไปพร้อมกัน ไม่งั้นพวกเขาจะถูกศัตรูกวาดล้างและไม่มีโอกาสกลับมา
ดังนั้นเรเวนและแฮงค์จึงอยู่ข้างนอก
มิวแทนท์ที่เหลือตามชาร์ลส์ เอริค มอยร่า และคนอื่นๆ และเริ่มเดินไปทางโรงแรมด้านหน้า
เพราะความสามารถของชาร์ลส์ถูกบล็อก ทุกคนจึงระมัดระวัง
แต่จนกระทั่งพวกเขาเข้าไปในล็อบบี้โรงแรม ก็ไม่มีใครพบอะไรผิดปกติ
แขกผ่านไปมาในล็อบบี้เป็นระยะๆ และสาวๆ ที่เคาน์เตอร์ต้อนรับก็คอยบริการแขก จากภายนอกแล้วมันยากที่จะเห็นอะไรผิดปกติจริงๆ
"ในที่สุดพวกคุณก็มา!"
แต่ทันใดนั้น เสียงหนึ่งก็ดังขึ้น มันเป็นเสียงที่ทุกคนคุ้นเคยมาก
แบล็คคิง หรือ เซบาสเตียน ชอว์!
บนระเบียงชั้นสอง ชายคนหนึ่งสวมสูท ถือแก้วไวน์ ดูโอ้อวดแต่มีสไตล์ เพิ่งปรากฏตัว
เขามองลงมาที่ผู้คนในล็อบบี้ชั้นหนึ่ง ด้วยรอยยิ้มมั่นใจบนใบหน้า
ทุกคนในล็อบบี้ชั้นหนึ่งเงยหน้าขึ้นพร้อมกัน สายตาของพวกเขาจับจ้องที่ใบหน้าของชอว์
สีหน้าของทุกคนดูแย่เล็กน้อย เพราะมันชัดเจนมากแล้วว่านี่เป็นกับดักที่ชอว์เตรียมไว้สำหรับทุกคน แต่ถึงอย่างนั้น ทุกคนก็ต้องกัดฟันเข้ามา
นี่เป็นโอกาสเดียวที่จะจับชอว์ในช่วงเวลายาวนานเช่นนี้
"นั่นชอว์จริงๆ เหรอ?" :รอร์ชาครู้สึกแปลกใจ
จากข่าวในทีวีทุกคนรู้แล้วว่าความสัมพันธ์ระหว่างสหรัฐอเมริกาและสหภาพโซเวียตกำลังตึงเครียดและรุนแรงมาก และกำลังจะถึงจุดเยือกแข็ง และวิกฤตขีปนาวุธระหว่างสองประเทศก็ใกล้จะมาถึง
ในเวลานี้ ชอว์ควรจะยุ่งอยู่กับการจัดการสถานการณ์ระหว่างสองประเทศ เขาจะมีเวลามาปรากฏตัวที่นี่ได้ยังไง?
รอร์ชาครู้สึกตลอดเวลาว่ามีบางอย่างผิดปกติ แต่คนตรงหน้าเขาก็คือชอว์จริงๆ ไม่ผิดแน่
"ชอว์!" :เอริคกัดฟันพูดด้ววความโกรธ เขาแค่เงยหน้าขึ้น จ้องมองแบล็คคิงราวกับจะกินเข้าไป
ภายใต้อารมณ์โกรธของเขา โคมระย้าบนเพดานของห้องโถงเริ่มสั่น และวัตถุโลหะบางอย่างในจุดต่างๆ ของห้องโถงก็สั่นด้วย
"เอริค อย่าเพิ่ง! ยังมีคนธรรมดาอยู่ที่นี่!" :ชาร์ลส์ตะโกนใส่เอริค
เอริคยิ้มเย็นชา ยื่นมือออกไปทันทีไปที่โคมระย้าบนเพดาน กรอบโลหะด้านในโคมระย้าเปลี่ยนรูปทันที
เพล้ง!
เพล้ง!
โคมระย้าทั้งหมดระเบิด
"อ๊า!"
มีเสียงกรีดร้องที่เกิดเหตุ และทุกคนหนีกันอย่างตื่นตระหนก
ในช่วงเวลาสั้นๆ ห้องโถงที่คึกคักกลายเป็นว่างเปล่า
เอริคโบกมืออีกครั้ง
ประตูโรงแรมก็ถูกปิด กั้นไม่ให้คนอื่นเข้ามาอีก ทุกอย่างเป็นไปอย่างสมบูรณ์แบบ
ชาร์ลส์ขมวดคิ้ว นิสัยของเอริคโมโหง่ายและสุดโต่ง ซึ่งแสดงออกอย่างเต็มที่ในตอนนี้
พวกเขาสามารถใช้วิธีที่นุ่มนวลกว่านี้ในการอพยพฝูงชน ชาร์ลส์วางแผนที่จะทำเช่นนั้น แต่เอริคกลับใช้วิธีของตัวเองไปแล้ว
[ภารกิจใหม่:]
[ภารกิจมีดังนี้: ขัดขวางแผนสมคบคิดและการซุ่มโจมตีของแบล็คคิง เซบาสเตียน ชอว์]
[รางวัลภารกิจ: 700 แต้มต้นกำเนิด]
ระหว่างการเผชิญหน้ากับแบล็คคิง ในหัวของรอร์ชาคเต็มไปด้วยเสียงแจ้งเตือนหลายครั้ง
ในที่สุดก็มีภารกิจใหม่!
ดวงตาของรอร์ชาคสว่างขึ้นทันที มีแต้มต้นกำเนิดถึงเจ็ดร้อยแต้มในภารกิจนี้ ซึ่งมากกว่าภารกิจก่อนๆ รวมกัน
นี่ทำให้รอร์ชาคพอใจมาก
"เอาล่ะ"
เสียงของชอว์ดังขึ้น เขายังดูสงบ และมีรอยยิ้มเยือกเย็น ขณะมองลงมาที่ผู้คนในล็อบบี้ชั้นหนึ่ง: "ฉันรู้ว่าทำไมพวกนายถึงมาที่นี่ แต่ฉันก็ยังเต็มใจให้โอกาสพวกนาย"
"พวกนายจะร่วมมือกับฉันไหม สร้างยุคใหม่ของมิวแทนท์ด้วยกัน และได้รับสถานะอันมีค่าของพวกเรามิวแทนท์กลับคืนมา หรือจะกลายเป็นศัตรูของฉัน?"
"นี่เป็นโอกาสสุดท้ายที่ฉันให้พวกนาย พวกนายต้องคิดให้ดี"
"เพราะฉันจะไม่มีความเมตตาใดๆ ให้ศัตรู"
--------------------
ต้นฉบับเรื่องนี้จบแล้วนะคะ อ่านได้สบายใจ ไม่โดนเทแน่นอนค่า
ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใครได้ที่นี่