ตอนที่ 134 ผู้กำกับหยวนชิงซาน!

ตอนที่ 134 ผู้กำกับหยวนชิงซาน!

กงหมิงเฟยตกใจ! จากนั้นชี้ไปที่ตัวเองแล้วพูดว่า "ผมเหรอ?"

ผู้กำกับการหยวนชิงซานยิ้มและพยักหน้า

"ใช่! วันนี้เมื่อเธอใช้ร่มสีดำเพื่อต่อสู้กับบอดี้การ์ดพวกนั้น ฉันเองก็อยู่ในเหตุการณ์นั้นด้วย เธอมีทักษะการต่อสู้ที่ดีมากทีเดียว! เธอเคยเรียนทักษะการต่อสู้ประเภทดาบมาก่อนงั้นเหรอ?”

กงหมิงเฟยส่ายหัว เขาไม่รู้อะไรเกี่ยวกับทักษะการใช้ดาบเลย ทักษะการต่อสู้ที่ลื่นไหลที่เขาแสดงออกมาในวันนี้เป็นเพียงเพราะความสามารถติดตัวที่มาพร้อมกับพรของร่มสีดำของปรมาจารย์กังฟูหวงเฟยหง!

หยวนชิงซานหรี่ตาเล็กน้อยและถามด้วยรอยยิ้ม “ถ้าเธอไม่ได้เรียนรู้วิชาดาบ แล้วทำไมท่วงท่าการต่อสู้ของเธอจึงเหมือนกับปรมาจารย์ที่ฝึกการต่อสู้ในด้านวิชาดาบมาหลายปีเลยล่ะ? โดยเฉพาะสมรรถภาพทางร่างกายอันแข็งแกร่งที่แสดงออกมานั้นดูไม่เหมือนคนที่ไม่รู้วิชาการต่อสู้เลย? แล้วปกติเธอชอบเล่นกีฬามากไหม?”

หวังเหยาเจียวเปิดประตูคนขับแล้วนั่งลง เขาหันกลับมามองกงหมิงเฟย คล้ายกับกำลังพูดทางสายตากับเขาว่า ‘นายต้องพยายามเพื่อคว้าโอกาสนี้ให้ได้’

แน่นอนว่ากงหมิงเฟยก็รู้เช่นเดียวกันว่านี้คือโอกาสครั้งสำคัญ! เพราะจากการเข้ามาพูดคุยของผู้กำกับหยวนชิงซานในครั้งนี้ น่าจะเกิดขึ้นจากผลของการใช้บัตรสร้างโอกาส!

แม้แต่บทนักแสดงนำชายคนที่ 3 ในภาพยนตร์เรื่อง ‘’เลือกปิ๊ง ชิ่งรัก’ ก็ไม่น่าจะใช่โอกาสที่บัตรสร้างโอกาสมอบให้! ฉะนั้นโอกาสที่มาในครั้งนี้จะต้องยิ่งใหญ่กว่ามาก?

เอ๊ะ! เดี๋ยวก่อน! ผู้กำกับคนนี้แซ่หยวน ชอบศิลปะการต่อสู้! นี่คือผู้กำกับหยวนชิงซาน ผู้กำกับภาพยนตร์บู้แอ็คชั่นชื่อดังไม่ใช่หรอกเหรอ?

เมื่อนึกขึ้นได้ กงหมิงเฟยถึงกับรู้สึกตกใจในทันที!

หยวนชิงซาน หนึ่งในผู้กำกับชั้นนำของบริษัทเฟิงเทียนมีเดีย ยอดผู้กำกับภาพยนตร์แนวบู๊แอคชั่น ที่ได้รับรางวัล โกลด์ฟิตแอนด์โกลด์เด้นท์ทรีไดเรกเตอร์อะวอทต์ จากภาพยนตร์เรื่อง “The Fighting Man”

นอกจากนี้เขายังได้รับรางวัลผู้กำกับยอดเยี่ยมจากงานเทศกาลภาพยนตร์ ซึ่งเป็นหนึ่งในสามงานเทศกาลภาพยนตร์ต่างประเทศรายใหญ่ เขาได้คว้า 2 รางวัลภาพยนตร์สำคัญ ได้แก่ฉากแอ็คชั่นยอดเยี่ยม และผู้กำกับยอดเยี่ยม! ซึ่งถือได้ว่าสร้างเกียรติประวัติให้แก่ประเทศเป็นอย่างมาก!

และไม่เหมือนกับผู้กำกับคนอื่นๆ ที่มีความหลากหลาย เขาสร้างแต่ภาพยนตร์บู๊แอคชั่น ซึ่งถือได้ว่าเป็นรากฐานศิลปะการต่อสู้ของประเทศ!

หัวใจของกงหมิงเฟยเต้นแรง! ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่า! บัตรสร้างโอกาสได้ให้โอกาสที่ยิ่งใหญ่แก่เขาจริงๆ!

หวังเหยาเจียวมองไปที่กงหมิงเฟยแอบขยิบตาและรีบหันไปพูด “ใช่แล้วครับผู้กำกับหยวน! หมิงเฟยชอบเล่นกีฬามาก! คุณรู้มั้ยเขามาที่เมืองเหิงเตี้ยนได้ยังไง? เขาลากรถเข็นคันใหญ่และเดินด้วยเท้ามาจากเมืองหยานเฉิงเลยนะ!”

เมื่อหยวนชิงซานได้ยินสิ่งนี้ เขาก็อดไม่ได้ที่จะชื่นชม "โอ้ว! ช่างน่าอิจฉาคนหนุ่มจริงๆ หากฉันอายุยังน้อย ฉันก็อยากจะเดินทางท่องเที่ยวแบบนี้บ้างสักครั้ง! เอาล่ะ! มาเข้าเรื่องกันเถอะ เธอสนใจที่จะแสดงภาพยนตร์แอ็คชั่นบ้างมั้ยล่ะ?”

“ครับๆ! แน่นอนเลยครับ! ผมสนใจการแสดงภาพยนตร์แอ็คชั่นมากๆเลยล่ะครับ!”

หลังจากที่ได้ยินคำถามของผู้กำกับหยวน กงหมิงเฟยก็พยักหน้าหงึกหงักอย่างรวดเร็วหลายครั้ง!

บ้าเหรอ? นี่เป็นโอกาสที่ยอดเยี่ยมมากที่จะสามารถได้ร่วมแสดงในภาพยนตร์ของผู้กำกับภาพยนตร์แอ็คชั่นระดับโลก! หากเขาไม่สนใจมัน ก็แสดงว่าเขาคงจะสมองเสื่อมไปแล้ว!

โอกาสที่ถูกสร้างโดยบัตรสร้างโอกาสในครั้งนี้นั้นยอดเยี่ยมมาก!

เมื่อเห็นว่ากงหมิงเฟยยินดีเข้าร่วมงานด้วย หยวนชิงซานจึงยิ้มและพูดว่า "ดีแล้ว ดีแล้ว เหยาเจียว ฉันจะขอให้ผู้ช่วยของฉันติดต่อกับเธอโดยเร็วที่สุด และเราจะตัดสินใจเกี่ยวกับบทบาทกันอีกครั้ง"

“ครับๆ! ขอบคุณมากนะครับ!”

หวังเหยาเจียวตอบตกลงอย่างรวดเร็ว ซึ่งแสดงให้เห็นว่าเขาให้ความสำคัญกับการเข้าร่วมการการแสดงภาพยนตร์ของกงหมิงเฟยในครั้งนี้มากขนาดไหน?!

และอีกกรณีนึงที่หวังเหยาเจียวให้ความสำคัญมากที่นั่นก็คือผู้กำกับหยวนชิงซาน เพราะจากที่มีการพูดคุยในช่วงสั้นๆสามารถสังเกตเห็นได้ว่า เขาไม่จำเป็นต้องปรึกษาบริษัทต้นสังกัดหรือนักลงทุนเลย เกี่ยวกับการเลือกและสัมภาษณ์นักแสดง นี่แสดงให้เห็นถึงอำนาจในการตัดสินใจของผู้กำกับหยวนชิงซานเกี่ยวกับภาพยนตร์เรื่องนี้สูงเป็นอย่างมาก

“ผู้กำกับหยวนครับ ผมขอถามหน่อยได้ไหมครับว่าหมิงเฟยจะได้รับบทบาทแบบไหน? เพื่อพวกเราจะได้กลับไปทำการบ้านล่วงหน้า เขาพูดกันตามตรงแล้วเขาค่อนข้างจะเป็นมือใหม่เกี่ยวกับการแสดงภาพยนตร์!”

หยวนชิงซาน สามารถเข้าใจได้ว่าหวังเหยาเจียวต้องการจะถามถึงอะไร นั่นก็คือเขาต้องการรู้ว่าบทบาทที่กงหมิงเฟยจะได้รับนั้นอยู่ในระดับไหน? เป็นบทบาทที่โดดเด่นหรือไม่?

เขาจึงยิ้มและพูดว่า "บทสำคัญทีเดียว! นักแสดงนำคนที่ 3!"

กงหมิงเฟยที่อยู่ทางด้านข้างรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย? ก่อนหน้านี้เขาก็ได้แสดงภาพยนตร์ย้อนยุคเป็นหวู่หยา ซึ่งเป็นนักแสดงนำคนที่ 3 ซึ่งเป็นภาพยนตร์ของผู้กำกับลูหยาน และในตอนนี้เขาก็ยังได้เป็นนักแสดงนำคนที่ 3 อีกครั้ง!

หวังเหยาเจียวเกือบจะหัวเราะออกมาดัง ๆ หลังจากได้ยินคำพูดของผู้กำกับหยวนชิงซาน ในแง่ของความรู้เกี่ยวกับแวดวงการบันเทิงของเขานั้นแตกต่างจากกงหมิงเฟยโดยสิ้นเชิง

ความแตกต่างกันระหว่างนักแสดงนำคนที่ 3 ของผู้กำกับลู่หยาน และผู้กำกับหวังชิงซานนั้นอาจเรียกได้ว่าอยู่ห่างกัน 2-3 ชั้นเลยทีเดียว ไม่ว่าจะเป็น ชื่อเสียง ดีกรี รวมถึงรางวัลแห่งความสำเร็จของผู้กำกับหวังชิงซานนั้นอยู่เหนือกว่าผู้กำกับลู่หยานมาก!

หยวนชิงซานยิ้มและพูดต่อว่า "ฉันไม่ได้เห็นชายหนุ่มที่มีพลังขนาดนี้มานานแล้ว โอเค วันนี้อากาศมันร้อนเกินไป! ฉันคงต้องรีบกลับก่อน"

“เอ่อ… ผู้กำกับหยวน คุณพักที่ไหนครับ? ผมจะไปส่งครับ!”

“ขอบใจนะ! แต่ไม่เป็นไร! ฉันพักอยู่ที่โรงแรมนี้!”

ขณะที่ตอบคำถามของหวังเหยาเจียว หยวนชิงซานก็ชี้มือไปที่โรงแรมตรงหน้า แล้วก็เปิดประตูเพื่อลงจากรถ!

กงหมิงเฟย และหวังเหยาเจียวก็รีบลงจากรถอย่างรวดเร็วเช่นเดียวกัน เพื่อที่พวกเขาจะได้เดินออกไปส่งผู้กำกับหยวนชิงซานที่ประตูโรงแรม

หลังจากนั้นก็เดินกลับมาขึ้นรถ ทั้งคู่จ้องมองหน้ากันเงียบๆ อยู่ครู่ใหญ่ๆ ก่อนที่จะหัวเราะออกมาพร้อมกันเสียงดัง!

“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! ฉันไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าหลิวจิ่วเฉียน ผู้หญิงเลวคนนั้นจะกลายเป็นดาวนำโชคของพวกเรา!” หวังเหยาเจียวหัวเราะเสียงดังและพูดออกมาอย่างอารมณ์ดี

อย่างที่ทุกคนรู้กันดีหยวนชิงซาน คือผู้กำกับภาพยนตร์บู๊แอคชั่นที่มีชื่อเสียงระดับโลก ถึงแม้ว่าผู้คนส่วนมากอาจจะไม่รู้จักชื่อของเขา แต่ทุกคนย่อมเคยดูภาพยนตร์ของเขาอย่างแน่นอน โดยเฉพาะดาราแอ็คชั่นชื่อดังหลายๆ คนของฮ่องกงที่มีชื่อเสียงระดับโลก ก็ล้วนแล้วแต่โด่งดังมาจากภาพยนตร์ของเขา

มีคนเป็นจำนวนมากในแวดวงการบันเทิงจำนวนที่พยายามใช้เส้นสายเปิดประตูหลังเพื่อให้คนของตัวเองได้แสดงภาพยนตร์ แต่เกือบทั้งหมดก็ต้องผิดหวัง แม้แต่ลุงของเขาก็ยังเป็นเรื่องยากมากที่จะดำเนินการ หากนักแสดงคนนั้นไม่ตรงตามความต้องการของผู้กำกับหยวนชิงซานจริงๆ

แต่ตอนนี้ผู้กำกับหยวนมาที่ประตูบ้านแล้วอยากให้กงหมิงเฟยรับบทนักแสดงหลักในภาพยนตร์ของเขาช่างโชคดีจริงๆ!

กงหมิงเฟยเองก็ยังรู้สึกว่าเขาโชคดี และส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะโบนัสจากขนมชิ้นสุดท้ายของเรือโนอาที่ได้เพิ่มความโชคดีให้กับเขา!

หวังเหยาเจียวยิ้มและพูดว่า "วันนี้พวกเราโชคดีมาก! ดังนั้นควรจะฉลองด้วยการออกไปหาอะไรอร่อยๆกินกัน! ฉันจะเลี้ยงนายเอง!”

เมื่อกงหมิงเฟยได้ยินว่ามีของกิน ดวงตาก็เป็นประกายด้วยความสดใส

Rrrrrrrr!!

แต่ในขณะนั้นเอง เสียงโทรศัพท์ของหวังเหยาเจียวก็ดังขึ้น! เขารีบหยิบโทรศัพท์ออกมาแล้วพูดด้วยความตื่นเต้นว่า! “นี่น่าจะเป็นโทรศัพท์จากผู้ช่วยส่วนตัวของผู้กำกับหยวน อย่างแน่นอน!”

หลังจากพูดจบหวังเหยาเจียวก็กระแอมลำคอ เพื่อปรับเสียงให้เป็นปกติ

“สวัสดีครับ! หวังเหยาเจียวครับ!”

“ครับ! สวัสดีครับคุณหวัง! ผมเฉียวอู่! เจ้าของที่ดินที่ติดภูเขาไงครับ!”

…

ในช่วงบ่ายหวังเหยาเจียวพากงหมิงเฟยไปดูที่ดินที่ติดภูเขาไป่เหมียน ภูมิทัศน์ที่นี่สวยงามรายล้อมไปด้วยแมกไม้เขียวขจี ข้างหน้าไม่ไกลคือแม่น้ำหวงผู่หรือเรียกง่ายๆว่าแม่น้ำผู่ ด้านหลังเป็นภูเขาเขียวขจีลูกเล็กที่ไม่ได้มีความสูงมากนัก เมื่อมองโดยรวมแล้วที่ดินโดยรอบบริเวณนี้นั้นมีทิวทัศน์ที่งดงามอย่างแท้จริง

กงหมิงเฟยสูดหายใจเข้าลึกๆ เขาไม่แน่ใจว่าเป็นผลทางจิตวิทยาหรือไม่ แต่เขารู้สึกว่าอากาศในเวลานี้นั้นมีกลิ่นหอมหวานจางๆทำให้รู้สึกสดชื่นเป็นอย่างมาก

แต่ในทางกลับกันสีหน้า และการแสดงออกของหวังเหยาเจียวกลับดูไม่ค่อยมีความสุขมากนัก? เพราะแต่เดิมเขาคิดว่าโทรศัพท์ก่อนหน้านี้นั้นเป็นสายจากผู้ช่วยส่วนตัวของผู้กำกับหยวนชิงซาน แต่แล้วมันกลับกลายเป็นสายจากคนที่ขายที่ดินไปซะได้!

ทางด้านกงหมิงเฟยในตอนนี้เขามีความสุขมาก หากไม่มีข้อผิดพลาด หลังจากนี้ที่ดินผืนนี้จะเป็นของเขา ในที่สุดการออกแบบภาพวาดบ้านสวนแห่งความฝันของเขาก็ใกล้ความเป็นจริงอีกขั้นแล้ว!

หลังจากที่พวกเขามาถึง กงหมิงเฟยที่ไม่ค่อยมีความรู้เรื่องเกี่ยวกับพื้นที่ของที่ดินมากเท่าไหร่นัก ก็รู้สึกว่าพื้นที่ 3 เอเคอร์นั้นกว้างใหญ่มาก (1 เอเคอร์เท่ากับ 4,046 ตารางเมตร หรือ 2.63 ไร่)

บริเวณริมถนนหน้าที่ดินมีรถออฟโรดจอด และมีชายวัยกลางคนกำลังสูบบุหรี่ยืนพิงอยู่ข้างๆรถ!

เมื่อเขาเห็นหวังเหยาเจียวและกงหมิงเฟยที่เดินลงมาจากรถยนต์ เขาก็รีบเดินตรงเข้ามาด้วยรอยยิ้มพร้อมกับยื่นซองบุหรี่ให้กับหวังเหยาเจียวและกงหมิงเฟย

“สวัสดีครับคุณหวัง”

ทั้งคู่จับมือทักทายกับชายวัยกลางคน หวังเหยาเจียวรับบุหรี่มาจุดสูง แต่กงหมิงเฟยปฏิเสธอย่างสุภาพ

หลังจากที่ทักทายกันตามธรรมเนียมเป็นที่เรียบร้อยแล้วหวังเหยาเจียว ก็พูดด้วยรอยยิ้มว่า “คุณตัดสินใจได้ถูกต้องแล้ว เพราะหากว่ามันนานเกินไปทางเราก็กำลังจะตัดสินใจติดต่อกับเจ้าของที่ ที่อยู่ข้างๆ ของคุณ!”

ชายวัยกลางคนถอนหายใจและพูดว่า “ในตอนแรกผมก็ไม่คิดที่จะขายจริงๆ แต่แล้วมันมีเรื่องวุ่นวายเกิดขึ้น เฮ้อ! ช่างเถอะ! เรามาดูสถานที่กันดีกว่า หากคุณพอใจและตกลงราคากันได้เราก็สามารถเซ็นสัญญาซื้อขายกันได้ภายในวันนี้เลย!”

…

หลังจากที่เดินดูพื้นที่บริเวณโดยรอบได้ไม่นาน หวังเหยาเจียวก็หันไปถามกงหมิงเฟย “เป็นยังไงบ้าง! นายพอใจมั้ย?”

กงหมิงเฟยพยักหน้าซ้ำๆ พอใจ เขาพอใจมาก! เงินหนึ่งล้านซื้อที่ดินสามเอเคอร์! กงหมิงเฟยไม่รู้ว่าเขาทำกำไรหรือขาดทุน แต่เขาชอบสภาพแวดล้อมของที่นี่เป็นอย่างมาก!

เมื่อเห็นว่ากงหมิงเฟยพอใจหวังเหยาเจียวก็ยิ้มแล้วพูดว่า "ถ้าอย่างนั้นเรากลับไปเซ็นสัญญากันเถอะ"

ชายวัยกลางคนพยักหน้า มองย้อนกลับไปยังที่ดินที่อยู่ทางด้านหลัง และรู้สึกลังเลเล็กน้อย ก่อนจะหันไปถามกงหมิงเฟยเบาๆว่า

“น้องชาย

! คุณวางแผนจะใช้ที่ดินพื้นที่ทำอะไรงั้นเหรอ?”

กงหมิงเฟยยิ้มแล้วพูดว่า “สร้างบ้านครับ! ผมจะทำบ้านสวนไว้ที่นี่ครับ!”

……….

จบบท