บทที่ 19: ทำไมป้าไม่ดีตรงไหนเหรอ?

บทที่ 19: ทำไมป้าไม่ดีตรงไหนเหรอ?

ระยะทางจากอาไวโร่มาถึงปอร์โตนั้นไม่ถึง 80 กิโลเมตร รถบัสวิ่งเพียงชั่วโมงเดียวก็มาถึงแล้ว

บนรถบัสระหว่างเดินทางกลับปอร์โต กวาเรสมานั่งคู่กับเปเป้

"ขอบใจนะ ไอ้เพื่อน!" กวาเรสมาเอ่ยอย่างซาบซึ้ง

เปเป้หันมามองหน้าอย่างไม่ใส่ใจนัก คล้ายกับว่าที่ทำไปมันเป็นเรื่องเล็กน้อย

"พูดมากเหมือนผู้หญิงไปได้ แค่ไอ้เวรนั่นมันสมควรโดนอยู่แล้ว"

เห็นท่าทางชิลๆ ของเปเป้ กวาเรสมาได้แต่ลอบพยักหน้าในใจ เรื่องนี้...เขาจะจดจำไว้แน่นอน

ในขณะที่กำลังซาบซึ้งอยู่ เมเรเลสที่นั่งอยู่แถวหน้า ก็หันมายิ้มกรุ้มกริ่มแล้วพูดขึ้นว่า

"ได้รางวัลนักเตะยอดเยี่ยมของเกมนี้แล้ว จะไม่พาพวกเราไปฉลองที่ไนต์คลับหน่อยเหรอ?"

ใช่แล้ว กวาเรสมาโชว์ฟอร์มสุดยอด ยิงหนึ่ง จ่ายหนึ่ง คว้ารางวัลผู้เล่นยอดเยี่ยมในศึกซูเปอร์คัพโปรตุเกสไปครอง

แต่...ต้องไปฉลองที่ไนต์คลับเลยเหรอ? กวาเรสมายังไม่ทันจะปฏิเสธ ก็ต้องชะงัก เพราะพอเหลือบมองไปรอบๆ เขาก็เจอสายตาเว้าวอนปนคาดหวังจากเพื่อนร่วมทีม...จนแทบจะกดดันให้ยอมรับโดยดุษฎี

อยากจะร้องไห้ ก็ร้องไม่ออก เห็นทีจะเลี่ยงไม่ได้แล้ว

เอาเถอะ! ไหนๆ ก็ไหนๆ ยังไม่เคยไปไนต์คลับสักครั้งเลยนี่นา ไหนๆ ก็ถือโอกาสขอบคุณเปเป้ไปในตัวแล้วกัน

หลังจากกระซิบกระซาบกันเบาๆ เพื่อหลบตาโค้ชเดลเนรี่ ก็ตกลงรายชื่อผู้ร่วมภารกิจได้—มีโพสติก้า, เปเป้, โบซิงวา, ดิเอโก้, เมเรเลส, วาเลนเต้ และฟาเบียโน่

เดิมทีฟาเบียโน่ไม่อยากไป กะจะกลับไปดูอนิเมะอยู่แล้วเชียว แต่โดนเมเรเลสลากตัวมาจนได้ สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเศร้าปนจำยอมอย่างสุดๆ

รถบัสพอถึงสนามซ้อม พวกเขาก็รีบแยกย้าย พอแน่ใจว่าโค้ชไม่ตามมา แต่ละคนก็กระโดดโลดเต้นอย่างอิสระทันที

"ไป! ไปลุยที่ Jazz Bar กัน ฉันไม่ได้ไปนานมากแล้ว คิดถึงกลิ่นหอมยวนใจที่นั่นสุดๆ!" วาเลนเต้พูดพลางทำหน้าฟินจนเกินจะห้ามใจ

กวาเรสมากำลังจะเออออตาม แต่พอเห็นสีหน้าดูหมิ่นจากเพื่อนๆ ก็รีบหุบปากทันที

"ไม่ไปโว้ย! ที่นั่นมีแต่ป้าทั้งนั้น ต่ำสุดก็ระดับแม่บ้านแล้ว!" โบซิงวาโบกมือปฏิเสธสุดฤทธิ์

วาเลนเต้ยืนทำหน้ายุ่งงึมงำคนเดียว "ป้าแล้วไงล่ะ ป้าก็มีเสน่ห์ในแบบของป้านะ!"

กวาเรสมามองวาเลนเต้ด้วยสายตาประหนึ่งเจอมนุษย์ต่างดาว...ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าไอ้นี่จะมีรสนิยมหนักขนาดนี้

"ไป Villa Club ดีกว่า! มีแต่นักศึกษาน่ารักๆ เพียบ!" โบซิงวาประกาศกร้าว

คนอื่นๆ ฟังแล้วตาเป็นประกายทันที เหลือแค่กวาเรสมาเท่านั้นที่ยังทำหน้านิ่ง—ในใจน่ะตื่นเต้นจะตาย แต่ต้องรักษาฟอร์มไว้หน่อย

จริงๆ เขาอยากโทรถามเพื่อนด้วยซ้ำว่า ‘จะทำตัวให้เหมือนเซียนไนต์คลับต้องทำยังไง’...

จะให้นักฟุตบอลอย่างพวกเขาถูกแฉว่ามาเที่ยวดื่มเหล้าเสียชื่อได้ยังไง ทางที่ดีคือกลับบ้านเอารถแล้วค่อยขับไป

พอถึง Villa Club ซึ่งเป็นที่เลื่องชื่อเรื่องสาวๆ กวาเรสมาก็ก้าวเข้าไปพร้อมกับกลุ่มเพื่อน ท่ามกลางแสงไฟสลัวๆ เสียงเพลงกระหึ่ม และขาเรียวๆ ที่ทำเอามองแทบไม่ทัน

นั่งที่โซฟา จิบค็อกเทลเบาๆ พอได้ขยับตัวเต้นตามจังหวะนิดหน่อย บรรยากาศก็เริ่มคึกคักขึ้นเรื่อยๆ

แต่เอาเข้าจริง จุดประสงค์ของการมาที่นี่ไม่ใช่เพื่อเต้นรำแน่นอน...มันคือ "ภารกิจจีบสาว" ต่างหาก!

"เฮ้ย! นั่นน่ะเด็ดว่ะ อย่าแย่งนะโว้ย!" โพสติก้าตาโต ชี้เป้าอย่างตื่นเต้น

ไม่นาน โพสติก้าก็ใช้ลูกล่อลูกชนจนได้สาวสวยมาควงข้าง

เมื่อมีคนเริ่ม คนอื่นๆ ก็ไม่รอช้า ต่างพากันออกล่าเหยื่อกันยกใหญ่

แม้กวาเรสมาในใจจะตื่นเต้นจนมือเย็นเฉียบ แต่ภายนอกก็พยายามทำตัวให้เหมือนมืออาชีพเต็มที่

"หวัดดีครับคนสวย...กระโปรงคุณสวยมากเลย" กวาเรสมาเลือกเป้าหมายหนึ่ง—เรือนร่างงามๆ จากทางด้านหลัง

"ขอบคุณค่ะ ฉันก็ว่างั้นเหมือนกัน" เสียงหวานตอบกลับมา ก่อนร่างบางจะหมุนตัวมาเผชิญหน้า

...แต่สิ่งที่กวาเรสมาเห็น กลับทำให้เลือดในตัวเขาเย็นเฉียบ

"แต่ขอโทษนะ ฉันเป็นผู้ชายน่ะ"

โลกทั้งใบของกวาเรสมาถึงคราวพังทลาย

ขอโทษครับคุณพี่...กล้าขนาดนี้ได้ยังไง!?

"ขอโทษครับ! ขอโทษจริงๆ!" กวาเรสมารีบถอยหนีแทบไม่ทัน

ระหว่างที่กำลังหาทางเผ่น กลับมีเสียงหัวเราะใสๆ ดังขึ้นข้างๆ หญิงสาวคนหนึ่งส่งยิ้มหวานมาให้ เผยฟันขาวสะอาดตา ริมฝีปากสีชมพูระเรื่อ ดวงตาโค้งสวยราวพระจันทร์เสี้ยว

ในเวลาอื่นๆ กวาเรสมาอาจจะตกหลุมรักทันที...แต่ตอนนี้ หลังโดนช็อกมาสดๆ ร้อนๆ เขากลับคิดในใจ

—อย่าบอกนะ...ว่าเธอก็เป็นผู้ชาย!?

สายตาเหลือบไปเห็นริบบิ้นสีดำที่พันอยู่รอบคอเธอ...กวาเรสมาแทบจะวิ่งหนีทันที

กำลังจะหันหลังหนี แต่แล้ว...คลื่นคนในฟลอร์เต้นก็พัดพาสาวน้อยคนนี้เซเข้ามาซบอกกวาเรสมาอย่างจัง

สัมผัสอ่อนนุ่มที่แนบแน่นกับอก บอกให้เขารู้ได้ทันที—

ของแท้ครับท่าน!

(โปรดติดตามตอนต่อไป!)