ตอนที่ 4 มนุษย์ถ้ำจากต่างโลกมาเยือนเขตกองเรือ

"..."

สาวเรือรบที่อยู่ปลายสายพูดไม่ออกไปแล้ว

ตั้งแต่ได้รับข้อความข้ามโลกจนถึงได้ยินแนวคิดเรื่องพหุจักรวาล ริเชอลิเยอได้รับข้อมูลมากเกินไปในเวลาอันสั้น และสมองของเธอกำลังอยู่ในสภาวะโอเวอร์โหลด

พอได้ยินลู่เฉินพูดถึงข้อตกลงการย้ายถิ่นฐาน สนธิสัญญาไม่รุกราน และสนธิสัญญาป้องกันร่วมกัน ยิ่งทำให้เธออึ้งเข้าไปใหญ่

สิ่งเหล่านี้คืออะไร? สนธิสัญญาที่ลงนามระหว่างโลกเหรอ? ขอบเขตมันกว้างขนาดนั้นเลยเหรอ?!

หลังจากนิ่งเงียบด้วยความมึนงงอยู่นาน ในที่สุดเธอก็มีปฏิกิริยาตอบสนอง:

"คุณหมายความว่าต้องการร่วมมือกับเขตกองเรือเหรอ?"

"ใช่"

ลู่เฉินพยักหน้า

ความคิดของเขาเรียบง่ายมาก แค่ถามทางเขตกองเรือว่าต้องการทรัพยากรอย่างน้ำมันหรือแร่โลหะไหม และเขาสามารถจัดหาให้ได้

ท้ายที่สุด ตอนนี้โลกทั้งใบเป็นของเขาแล้ว

ตราบใดที่มีสาวเรือรบเต็มใจย้ายถิ่นฐานและช่วยเขาสร้างโครงสร้างพื้นฐานหรืออะไรทำนองนั้น แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว

"อืม..."

ริเชอลิเยอเคาะโต๊ะเบาๆ อย่างครุ่นคิด

เขตกองเรือและไซเรนต่อสู้กันมาหลายปี และการขาดแคลนเสบียงก็เป็นความจริง

ยิ่งไปกว่านั้น เนื่องจากการปิดล้อมน่านน้ำ ขอบเขตกิจกรรมของทีมสำรวจก็เล็กลงเรื่อยๆ

อย่างไรก็ตาม การร่วมมือกับคนแปลกหน้าจากต่างโลกยังคงสร้างปัญหามากมาย

"ฉันต้องขออภัยด้วย คุณลู่ เรื่องที่เกี่ยวข้องกับสองโลกจำเป็นต้องมีการหารือร่วมกันระหว่างกองเรือหลัก ฉันไม่มีอำนาจตัดสินใจโดยพลการ"

เธอพยักหน้าเล็กน้อยเพื่อทักทาย

"นอกจากนี้ ถึงแม้ว่าคุณจะเต็มใจจัดหาทรัพยากรให้เรา แล้วจะส่งมอบให้เรายังไง?"

"สองจักรวาลอยู่ห่างกันอย่างน้อยหลายแสนล้านปีแสงใช่ไหม? เขตกองเรือที่นี่ไม่มีความสามารถในการเดินทางข้ามจักรวาล..."

"ฉันจะแก้ปัญหานี้เอง"

ลู่เฉินตอบ

"ตอนนี้คุณสะดวกรับแขกไหม? หรือให้ฉันไปคุยกับคุณด้วยตัวเองดีกว่า? การสื่อสารข้ามโลกมันค่อนข้างกินพลังงานน่ะ"

"เอ๊ะ?"

ริเชอลิเยออึ้งอีกครั้ง

"ด้วยตัวเอง? ใช่ มันเป็นไปได้..."

"คุณจะมาด้วยยานอวกาศเหรอ? ต้องใช้เวลานานแค่ไหน? จะมาถึงเมื่อไหร่?"

"เดี๋ยวนี้แหละ"

ลู่เฉินกดปุ่ม "ข้ามมิติ" บนอินเทอร์เฟซโฮโลแกรม

วูบ——

【เปิดช่องทาง: โลก—โลกอาซูร์เลน】

พื้นที่ตรงหน้าเขาบิดเบี้ยว และช่องทางกาลอวกาศเปิดออกตรงหน้า โดยมีแสงหลากสีสันถักทออยู่ภายใน ราวกับน้ำวน

เมื่อก้าวเข้าไป พร้อมกับความรู้สึกไร้น้ำหนัก ร่างกายของเขาก็หายไปจากระนาบกายภาพทันที

ที่อีกฝั่ง เสียงอุทานของริเชอลิเยอดังขึ้น

"หา?!"

"น้ำวนนั่นคืออะไร? ประตูมิติเหรอ?! คุณสามารถข้ามโลกได้อย่างอิสระเลยเหรอ?!"

"เดี๋ยว! ฉันจะเรียกคนไปรับคุณเดี๋ยวนี้แหละ!!"

...

โลกอาซูร์เลน

ท้องฟ้าเป็นสีฟ้าและทะเลกว้างใหญ่ ไร้เมฆในระยะหลายไมล์

ตูม——

ทันใดนั้น พร้อมกับเสียงคำราม

ช่องทางกาลอวกาศหลากสีสันฉีกกระชากพื้นที่และค่อยๆ เปิดออกเหนือชายหาด

สาวเรือรบตัวน้อยที่กำลังเล่นอยู่บนชายหาดรู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนใต้ฝ่าเท้า หยุดการกระทำ เขย่งปลายเท้า และหรี่ตามอง

"แผ่นดินไหวเหรอ?!"

"สิ่งนั้นคืออะไร? มันมืด และดูเหมือนจะมีเงาอยู่ข้างใน?"

"จะเป็นอาวุธใหม่ของไซเรนหรือเปล่า? หรือยูบาริกำลังทดลองอีกแล้ว?!"

"ลองยิงดูก่อนดีไหม?"

พวกเธอจ้องมองประตูมิติกลางอากาศอย่างตกตะลึง

เงาดำในช่องทางกาลอวกาศขยายใหญ่ขึ้นและใกล้เข้ามาเรื่อยๆ

"ว้าว ว้าว ว้าว มีคนตกลงมา!"

โลลิตัวน้อยรีบหลบออกไป

ตุบ——

ลู่เฉินตกลงมาจากช่องทางและยืนบนพื้นได้อย่างมั่นคง

"นี่คือโลกอาซูร์เลนเหรอ?"

"ทำไมช่องทางกาลอวกาศถึงเหมือนเครื่องซักผ้าเลยล่ะ"

เขาลูบหัว พยายามเรียกสติตัวเองกลับคืนมา

ใช้เวลาประมาณสิบนาทีในการเดินทางระหว่างสองโลก และประสบการณ์ก็ไม่ค่อยดีนัก การข้ามโลกต้องใช้พลังจิตมาก ทำให้เขารู้สึกเวียนหัว

โชคดีที่เขาลงจอดใกล้เขตกองเรือ คงจะยุ่งยากน่าดูถ้าตกลงไปในรังของไซเรน

ในขณะเดียวกัน เขาก็เหลือบมองแผงควบคุม

【คูลดาวน์: 29 วัน 23 ชั่วโมง 59 นาที】

การเปิดช่องทางกาลอวกาศอย่างไม่มีเงื่อนไขมีคูลดาวน์หนึ่งเดือน ซึ่งไม่นานเกินไปและยอมรับได้

"หืม?"

ลู่เฉินสำรวจสภาพแวดล้อมรอบตัว

เขายืนอยู่บนหาดทราย ตรงหน้าคือทะเลสีครามกว้างใหญ่และท้องฟ้า ไม่ไกลออกไปมีกลุ่มอาคารในรูปแบบท่าเรือทหาร ซึ่งเขาสันนิษฐานว่าเป็นเขตกองเรืออาซูร์เลน

เขาล้อมรอบไปด้วยวงล้อมของสาวเรือรบตัวน้อยน่ารักที่แอบมองอยู่

โลลิเรือพิฆาตหลายคนถึงกับเรียกอุปกรณ์เรือรบออกมา เฝ้าระวังเขาอย่างระแวดระวัง

"นั่นยูคิคาเสะ มุทสึกิ และคิซารากิไม่ใช่เหรอ?"

เขาจำสาวเรือรบตัวน้อยสองสามคนได้

"ว้าว เอเลี่ยนพูดได้!!"

สาวเรือรบตัวน้อยกรีดร้องและวิ่งหนีไป

"เอเลี่ยน!! เอเลี่ยนบุก!! รีบไปหาพี่เอนเตอร์ไพรส์เร็ว!"

...

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

สูดลมทะเลสดชื่น ล้อมรอบไปด้วยสาวเรือรบ ลู่เฉินเดินไปทางอาคารหลักของท่าเรือ

หลังจากที่เขาลงมายังโลกนี้อย่างกะทันหัน ทำให้เกิดความโกลาหลเล็กน้อย ทางท่าเรือก็รีบส่งคนมาต้อนรับเขาอย่างรวดเร็ว

เมืองลับแล

นี่คือความประทับใจแรกของลู่เฉินเมื่อมาถึงโลกอาซูร์เลน

สาวเรือรบ ตามชื่อเลย โลกนี้เต็มไปด้วยเด็กสาวที่แปลงร่างจากเรือรบ

โลลิเรือพิฆาต สาวเรือลาดตระเวน พี่สาวเรือบรรทุกเครื่องบินและเรือประจัญบาน

สาวเรือรบหลากหลายประเภทอาศัยอยู่ในบริเวณท่าเรือใกล้ชายฝั่ง

นอกจากนี้ยังมีลูกไก่สีเหลืองขนปุยคอยรับผิดชอบงานจิปาถะและทำความสะอาด

ดูเหมือนจะเป็นมาสคอตของอาซูร์เลน มันจู

เมื่อพิจารณาจากพื้นที่ สถานที่แห่งนี้ใหญ่กว่าท่าเรือมูร์มันสค์ ซึ่งเป็นท่าเรือทหารที่ใหญ่ที่สุดบนดาวเคราะห์สีน้ำเงินในชาติก่อนของเขาพอสมควร

แผนผังเทคโนโลยีของพวกเขาค่อนข้างคล้ายกับโลก เครื่องบินและปืนใหญ่บางรุ่นแสดงให้เห็นถึงรูปแบบการออกแบบในยุคสงครามโลกครั้งที่สองอย่างจางๆ แต่ก็ไม่เหมือนกันซะทีเดียว

น่าจะถูกดัดแปลงด้วยเวทมนตร์โดยใช้เทคโนโลยีของโลกนี้

"เชิญทางนี้ค่ะ คุณลู่"

"เรือธงของกองเรือหลักกำลังรอคุณอยู่"

เมื่อเดินผ่านจัตุรัส ที่ทางเข้าอาคารหลัก สาวเรือรบผมสีเงินขาวในชุดเมดถอนสายบัวให้ลู่เฉิน

"โอ้ เบลฟาสต์ สวัสดีครับ"

ลู่เฉินพยักหน้าทักทาย

ภายใต้การนำของหัวหน้าเมด พวกเขามาถึงห้องรับรองที่ชั้นบนสุดอย่างรวดเร็ว

สาวเรือรบหลายคนในชุดเป็นทางการอยู่ในห้องแล้ว และลุกขึ้นต้อนรับเขา

"เรือธงอีเกิลยูเนียน เอนเตอร์ไพรส์"

"เรือธงรอยัลเนวี ควีนอลิซาเบธ"

"เรือธงดราก้อนเอมไพร์ อี้เซียน"

"เรือธงไอเอิร์นบลัด บิสมาร์ค"

...

พวกเธอล้วนเป็นเรือธงจากฝ่ายต่างๆ

ในกรณีที่ไม่มีผู้การ โลกอาซูร์เลนใช้ระบบปกครองตนเองของสาวเรือรบในระดับสูง ท่าเรือแห่งนี้โดยพื้นฐานแล้วเป็นสหพันธ์ที่ประกอบด้วยกองเรือหลักหลายกองเรือ

"ผู้มาเยือนจากต่างโลก คุณเป็นมนุษย์คนแรกที่มาถึงท่าเรือ"

ในฐานะคนแรกที่ติดต่อกับลู่เฉิน ริเชอลิเยอก้าวไปข้างหน้าอย่างกระตือรือร้น

เธอยังคงสวมชุดกระโปรงสั้นสีแดงขาวขลิบทอง คู่กับถุงน่องสีแดง เผยให้เห็นพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์อย่างพอดี

เป็นเรื่องยากสำหรับคนทั่วไปที่จะเชี่ยวชาญสไตล์และโทนสีที่งดงามเช่นนี้ หากขาดบุคลิกภาพ ก็อาจดูหยาบคายได้ง่าย

แต่มันกลับเน้นย้ำถึงท่าทางที่สง่างามและสูงส่งของเธอในฐานะคาร์ดินัล

ผมยาวสีทองฟูฟ่องเล็กน้อยของเธอทิ้งตัวลงด้านหลังอย่างสม่ำเสมอ และดวงตาสีม่วงของเธอแฝงไปด้วยความจริงจังและความกล้าหาญ

ริเชอลิเยอทักทายลู่เฉินเป็นภาษาฝรั่งเศส

"บงชูร์ คุณลู่"

"ยินดีต้อนรับสู่ท่าเรืออาซูร์เลน"

จบตอน