ตอนที่ 3 สวัสดี ฉันคือเพื่อนบ้านจากจักรวาลข้างเคียง

ลู่เฉินรู้สึกราวกับว่าเขาได้เริ่มเล่นเกมวางแผนอย่าง Civilization หรือ Stellaris แต่ประเทศต่างๆ ข้างในถูกแทนที่ด้วยโลกในพหุจักรวาล

และเขาเป็นชนพื้นเมืองที่เริ่มต้นด้วยตัวเปล่า

ความสามารถ "การทูตต่างมิติ" นี้ทรงพลังมากจริงๆ แม้แต่เทพอสูรก็อาจไม่มีความสามารถในการมองเห็นพหุจักรวาลเป็นแผนที่ได้ ไม่ต้องพูดถึงการข้ามไปยังโลกอื่นอย่างไม่มีเงื่อนไข ซึ่งมีศักยภาพสูงมาก

อย่างไรก็ตาม เมื่อมองดูเพื่อนบ้านที่ "ดุจดั่งเทพเจ้า" ทีละคน ลู่เฉินก็อดรู้สึกไม่ได้ว่า "ฉันอ่อนแอชะมัด"

"หาวิธีแก้เควสต์เริ่มต้นก่อนดีกว่า"

การรับสมัคร 20 คนทำได้เพียงหาวิธีจากโลกอื่นเท่านั้น เขาไม่สามารถแบ่งเซลล์ตัวเองได้

ลู่เฉินกวาดตามองแผนที่ ในที่สุดก็หยุดสายตาอยู่ที่จักรวาลฮงไกและโลกอาซูร์เลน

เมื่อพิจารณาว่าพลังงานฮงไกนั้นควบคุมยากไปหน่อย เขาจึงตัดสินใจติดต่อสาวเรือรบแห่งอาซูร์เลนก่อน

แน่นอนว่าเขาเคยเล่นเกมนี้

เนื้อหาหลักคือการต่อสู้กับไซเรนโดยใช้สาวเรือรบ

ลักษณะเด่นของเกม... คือมันค่อนข้างวาบหวิว มักจะเฉียดเรท 18+ อยู่ตลอดเวลา

ต้องขอบคุณเกมแนวแปลงร่างเป็นมนุษย์ในธีมทหารเหล่านี้ ที่ทำให้โอตาคุเรียกเรือพิฆาต Type 055 ว่า "ภรรยา"

เขาเอื้อมมือไปแตะที่แผนที่ดวงดาว และข้อมูลโดยละเอียดของโลกอาซูร์เลนก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า:

【อาซูร์เลน (ยุคก่อนอวกาศ)】

【โลกที่ประกอบด้วยมหาสมุทรเป็นส่วนใหญ่ อาศัยอยู่โดยสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า 'สาวเรือรบ' ซึ่งกำลังทำสงครามยืดเยื้อกับไซเรนในทะเล】

【โลกนี้มีแผนผังเทคโนโลยีที่เป็นเอกลักษณ์ โดยมีเทคโนโลยีทางการทหารที่พัฒนาอย่างมากและมีพลังเวทมนตร์เล็กน้อย】

【การเปรียบเทียบความแข็งแกร่ง:】

【ระดับเทคโนโลยี: ดุจดั่งเทพเจ้า】

【กำลังทหาร: ดุจดั่งเทพเจ้า】

【ความแข็งแกร่งทางเศรษฐกิจ: ดุจดั่งเทพเจ้า】

【การทูต】

ลู่เฉินแตะที่อินเทอร์เฟซโฮโลแกรม

ซ่า——ซ่า——

หน้าจอกะพริบ

【กำลังติดต่อผู้นำฝ่าย...】

【โหลดระบบแปลภาษาอัตโนมัติแล้ว...】

【สร้างการสื่อสารสำเร็จ!】

ในโลกอาซูร์เลน ภายในเขตกองเรือ

สาวเรือรบผมบลอนด์ที่กำลังทำงานอยู่ที่โต๊ะสะดุ้งโหยง

เมื่อเงยหน้าขึ้น อินเทอร์เฟซโฮโลแกรมขนาดเท่าจอภาพยนตร์ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเธอทันที

อวตารของลู่เฉินถูกฉายออกมาอย่างชัดเจน และเขาเอื้อมมือมาทักทายเธอ:

"ฮัลโหล? ฮัลโหล? ได้ยินไหม?"

ดูเหมือนว่าเขาจะติดต่อกับผู้นำในนามของโลกอาซูร์เลนได้แล้ว

"เอ๊ะ?!"

สาวเรือรบคนนี้ตกใจมากจนทำกาแฟในมือหกเต็มโต๊ะ

หลังจากรีบทำความสะอาดโต๊ะ เธอก็มองไปรอบๆ และในที่สุดก็สังเกตเห็นอินเทอร์เฟซโฮโลแกรมตรงหน้า

เธอตั้งสติ จัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อย และเรียกอุปกรณ์เรือรบออกมาอย่างระมัดระวัง จ้องมองไปที่ลู่เฉิน:

"เอ่อ... สวัสดี?"

"สวัสดี นี่คือเขตกองเรือใหญ่อาซูร์เลน"

"ฉันคือเรือลำแรกของเรือประจัญบานชั้นริเชอลิเยอแห่งฟรีไอริส - ริเชอลิเยอ ขอทราบได้ไหมว่าคุณเป็นใคร?"

ทั้งสองสนทนากันข้ามโลกผ่านการฉายภาพโฮโลแกรม

เด็กสาวมีผมยาวสีบลอนด์และดวงตาสีม่วง สวมชุดสีแดงขาว

รูปร่างหน้าตาของสาวเรือรบนั้นงดงามกว่ามนุษย์มาก แม้แต่ดาราหญิงที่สวยที่สุดในโลกก็ยังเทียบเธอไม่ได้

แน่นอน สิ่งที่สะดุดตาที่สุดคืออุปกรณ์เรือรบด้านหลังเธอ

ปืนหลักสี่ลำกล้องสองกระบอกเด่นชัดเป็นพิเศษ ขนาบข้างด้วยปืนรองนับไม่ถ้วน บ่งบอกชัดเจนว่าเธอเข้าสู่สถานะพร้อมรบแล้ว

"ไม่ต้องกังวลไป ฉันไม่ได้มีเจตนาร้าย"

"ฉันเป็นเพื่อนบ้านของคุณ"

ลู่เฉินแนะนำตัวสั้นๆ

"เพื่อนบ้าน?"

"ฉันจำไม่ได้ว่ามีมนุษย์อยู่ในหรือใกล้เขตกองเรือนะ... คุณมาจากฝั่งไซเรนเหรอ?"

ริเชอลิเยอดูสับสนเล็กน้อย

"เปล่า ฉันมาจากจักรวาลข้างเคียง โลกของเราอยู่ติดกัน"

"หา???"

...

ต้องใช้เวลาสักพักในการอธิบายสถานการณ์ให้สาวเรือรบที่สมองรวนไปแล้วเข้าใจ

โชคดีที่ด้วยระดับเทคโนโลยีที่ค่อนข้างก้าวหน้าของอาซูร์เลน เธอจึงเข้าใจสิ่งที่ลู่เฉินหมายถึงได้อย่างรวดเร็ว

สิ่งที่เรียกว่าเพื่อนบ้านนั้น แท้จริงแล้วถูกคั่นกลางด้วยจักรวาลอันกว้างใหญ่ เป็นระยะทางหลายแสนล้านปีแสง

พวกเขากำลังสื่อสารกันข้ามโลก

"งั้นก็มีคนอื่นอยู่นอกโลกของเราด้วยเหรอ? อืม ฉันไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้มาก่อนเลย..."

"ไม่สิ ดูเหมือนเราจะยังบินออกจากดาวเคราะห์ของตัวเองไม่ได้ด้วยซ้ำ..."

ริเชอลิเยอดึงผมยาวสีบลอนด์ของเธออย่างครุ่นคิด

"ที่คุณบอกว่าเพื่อนบ้าน หมายความว่ามีโลกอื่นอยู่รอบๆ ด้วยเหรอ?"

"แน่นอน ตอนนี้ฉันค้นพบห้าโลกแล้ว และโลกของคุณก็เป็นหนึ่งในโลกที่มีเทคโนโลยีก้าวหน้ากว่า"

ลู่เฉินไม่แน่ใจว่าสาวเรือรบจะเข้าใจแนวคิดแปลกๆ อย่างเอลฟ์ แฮร์เชอร์ และอสูรในจักรวาลอื่นหรือไม่ เขาจึงไม่ได้ลงรายละเอียดมากนัก

"โอ้—"

ริเชอลิเยออุทานด้วยความชื่นชม

ตอนแรกเธอสงสัยว่าลู่เฉินพูดความจริงหรือไม่ แต่แล้วเธอก็คิดได้ว่า ในเมื่อเขาสามารถสื่อสารกับเธอข้ามอวกาศได้ ทำไมเขาต้องจงใจมาหลอกเธอเล่นด้วย?

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ริเชอลิเยอก็นึกถึงประเด็นสำคัญได้:

"งั้น..."

"คุณลู่ ขอถามได้ไหมว่าทำไมคุณถึงติดต่อเขตกองเรือ?"

การที่สามารถเริ่มการสื่อสารข้ามอวกาศได้ ทำให้เธอเชื่อโดยจิตใต้สำนึกว่าลู่เฉินต้องมาจากอารยธรรมที่ก้าวหน้าเกินจินตนาการ ดังนั้นเธอจึงแสดงความเคารพอย่างมาก

"..."

"ฉันอยากเข้าใจสถานการณ์ในเขตกองเรือน่ะ"

ลู่เฉินพูดอย่างจริงจัง

"ว่าแต่ คุณสนใจจะลงนามในข้อตกลงการย้ายถิ่นฐานไหม? ถ้าเพิ่มสนธิสัญญาไม่รุกรานและสนธิสัญญาป้องกันร่วมกันด้วยก็จะยิ่งดีเลย?"

จบตอน