บทที่ 28 กล้าที่จะมีชีวิตอยู่

บทที่ 28 กล้าที่จะมีชีวิตอยู่

เกือบจะถึงหน้าต่างชั้น 3 หลิวกำ พยายามอย่างหนักเพื่อไม่ให้เกิดเสียงดังเพราะอาจถูกซุ่มโจมตีอย่างไรก็ตามไม่มีเสียงอะไรจะภายใน  หลิวกำ ตัดสินใจที่จะปีนขึ้นไปและไม่มีอะไรอยู่หลังหน้าต่าง

หน้าต่างชั้น 3 มีบางอย่าง ลักษณะหนืดเหนียวราวกับว่า ซอมบี้ ปีนขึ้นมาที่นี่แต่ยากจะบอกว่าเป็นการปีนขึ้นหรือปีนออกไปในสถานการณ์แบบนี้ หลิวกำ รู้ว่าทั้งหมดนี้ค่อนข้างไม่ปลอดภัยสำหรับอาคารนี้ดังนั้นเขาต้องดำเนินการด้วยความระมัดระวังเพื่อตรวจสอบอย่างละเอียด

เขาวางเชือกไว้ด้านในของหน้าต่าง หลิวกำ ตรวจสอบที่ชั้น 3 ซึ่งมีรูปแบบง่ายๆ 1 ห้องนอนพร้อมกับ 1 ห้องน้ำและภายในห้องนอนมีเตียงเล็กๆที่พร้อมตู้เสื้อผ้า หลิวกำ ตรวจสอบใต้เตียงก่อนแต่ไม่มีอะไรผิดปกติจากนั้นเขาก็ตรวจสอบภายในตู้เสื้อผ้าด้านในเป็นกองเสื้อผ้าชายและหญิงแต่ไม่มีซอมบี้ภายใน

ข้างเตียงเป็นโต๊ะเครื่องแป้งง่ายๆพร้อมลิปสติกยาทาเล็บและของแต่งหน้าอื่นๆซึ่งเห็นชัดเจนว่าผู้หญิงเคยอาศัยอยู่ที่นี่

ตรงกำแพงมีโต๊ะอาหารเย็นที่มีเตาเอทานอลอยู่ด้านบนบนเตาเป็นหม้อมีซุปราเมงที่เหลืออยู่ภายในหม้อแต่เย็นชืดหมดแล้วใกล้โต๊ะอาหารเป็นถังขยะที่บรรจุถุงเปล่าของซองราเม็งพร้อมกับถุงข้าวเกรียบที่ว่างเปล่านอกจากนี้ยังมีกระป๋องน้ำอัดลม4กระป๋องทุกอย่างถูกกินหรือดื่มไปหมดแล้ว

นอกเหนือจากของเหลวที่อยู่บนหน้าต่างไม่มีอะไรผิดปกติ บนพื้นไม่ได้มีคราบเลือดสดและไม่มีหลักฐานการต่อสู้สิ่งเดียวที่ไม่เข้าพวกคือมีเก้าอี้ที่คว่ำอยู่บนพื้น

“หรือจะมีใครอยู่ที่นี่...มีใครอยู่ไหม..ถ้ามีคนอื่นอยู่เราจะออกไป”หลิวกำ กระซิบเสียงดังพอให้คนได้ยินถ้ามีคนอาศัยอยู่ในตึกนี้เขาควรที่จะได้ยินเสียงของเขาถ้ามีซอมบี้ซ่อนตัวอยู่ภายในมันก็ดังมากพอที่จะออกมาจากที่ซ่อนและรีบเร่งมาหาต้นกำเนิดเสียง

ภายในอาคารไม่มีเสียงตอบรับเงียบสนิทราวกับว่าอาคารนี้รกร้างและมีเพียงเสียงของลมพัดผ่านหน้าต่าง

ถ้าผู้หญิงเจ้าของร้านถูกพลักออกไปนอกหน้าต่างโดยซอมบี้แล้วมันก็น่าจะเป็นไปได้ว่าซอมบี้อาจจะกระโดดออกไปเช่นกัน  อธิบายว่าทำไมขณะที่ หลิวกำ พูดมันถึงไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆภายในบ้าน

คำถามคือ…..ซอมบี้มาจากไหน? เธอปล่อยให้พวกมันอยู่ในบ้านหรือ?

ประตูโลหะถูกล็อคแน่นนั่นหมายความว่าเมื่อผู้หญิงกับมาในร้านมีเวลาเพียงพอที่เธอจะปิดประตูอย่างปลอดภัย

สถานการณ์ที่เจอนี้ทำให้ หลิวกำ ปวดหัวมันต้องได้รับการแก้ไขก่อนไม่อย่างนั้นเขาจะไม่สามารถอยู่ที่นี่ได้ในคืนนี้

หลิวกำ สำรวจดูชั้น 3 ไม่มีอะไรผิดปกติหรือมีสัญญาณอันตรายเขาเดินอยู่ด้านบนสุดของบันไดและใช้ไฟฉายส่องลงมาบนชั้น 2 หลังจากเห็นว่าพื้นปลอดภัยเขาก็เดินลงไปที่ชั้น 2 พร้อมกับเปิดไฟฉาย

รูปแบบห้องในชั้น 2 กับชั้น 3 คล้ายกันมากทั้งสองชั้นมีห้องน้ำและเตียงเดียวภายในห้องพักอย่างไรก็ตามห้องภายในชั้น 2 มีกลิ่นเหม็นเน่าของเนื้อซึ่งคล้ายคลึงกับกลิ่นที่เกิดจากซอมบี้ทำให้ หลิวกำ เตรียมพร้อมในการต่อสู้ของเขา

อย่างไรก็ตามไม่มีร่องรอยของซอมบี้ใดๆ...ยกเว้นเตียงที่สกปรกมากจากคาบสกปรกติ่งประกายเนื้อเน่าและมีเชือกที่ฉีกขาด

เมื่อใช้ไฟฉายส่อง หลิวกำ มองไปที่กรอบรูปบนเตียงซึ่งมีภาพคู่รักเขายังคงมองหาเบาะแสต่อไปหลังจากนั้นไม่นานหลิวกำก็สามารถสรุปเบาะแสและคาดเดาว่ามันเกิดอะไรขึ้น

มีโอกาสสูงใน The Trembling Worldเมื่อคนส่วนใหญ่กลายเป็นซอมบี้จากโรคระบาดเจ้าของร้านชายและหญิงไม่ได้ติดเชื้อและขังตัวเองอยู่ภายในร้านของชำ

เกมทุกเกมมีเรื่องราวเบื้องหลังที่เป็นเอกลักษณ์ เกมบางเกมมีเรื่องราวเบื้องหลังที่ละเอียดและซับซ้อนบริษัทเกมขนาดใหญ่และมีประสิทธิภาพเช่นบริษัทซานชิง แน่นอนว่าเรื่องราวเบื้องหลังจะต้องสมเหตุสมผลพอสมควรดังนั้นเมื่อไวรัสซอมบี้แพร่กระจายต้องมีเหตุผลและกระบวนการที่เหมาะสมนำไปสู่เรื่องราว

จากสถานการณ์ปัจจุบันไม่ใช่ผู้เล่นที่ไม่ได้ติดเชื้อประชากรทั้งหมดในโลกนี้อาจมีกลุ่มเล็กๆจำนวนมากที่โชคดีไม่ติดเชื้อคนเหล่านี้รวมถึงเจ้าของร้านชายหญิงที่เป็นเจ้าของร้านของชำนี้

สำหรับสิ่งที่เป็นสาเหตุของเรื่องราวทั้งหมดซึ่งในขณะนี้ หลิวกำ ก็ยังไม่รู้

เมื่อเพื่อนหรือครอบครัวกลายเป็นซอมบี้ ไม่มีไฟฟ้าไม่มีอาหารไม่มีน้ำดื่มและไม่มีกฎหมายผู้รอดชีวิตต้องดำเนินชีวิตต่อไปบนโลกใบนี้อย่างยากลำบาก

นอกจากนี้ความต้องการอาหารและน้ำและสิ่งสำคัญก็คือความกล้าหาญที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไปความกล้าหาญที่จะผลักดันความกลัวทั้งหมดผ่านพ้นไปเพื่อวันข้างหน้า (เวิ่นเว่อ มาก)

จากหลักฐานรอบรอบ หลิวกำ สรุป

ร้านของชำนี้อยู่ไม่ไกลจากมินิมาร์ท เจ้าของร้านผู้ชายน่าจะติดเชื้อไวรัสหลังจากเสี่ยงออกไปที่มินิมาร์ทเพื่อหาอาหารทั้งหมดนี้เพื่อช่วยเขาและพยายามเขามีชีวิตรอดในโลกใบนี้รู้จักกล่องเปล่าในมินิมาร์ทแสดงให้เห็นว่าเขาเคยไปมินิมาร์คแล้ว 2-3 ครั้ง

หลังจากการหาอาหารประสบความสำเร็จเจ้าของร้านผู้ชายมีความมั่นใจมากขึ้นและพยายามใช้เวลาในหาอาหารนานที่สุด อย่างไรก็ตามโชคของเขาไม่ดีระหว่างทางกลับเขาไม่ได้สังเกตเห็นซอมบี้ที่ซ่อนอยู่หลังรถใกล้ร้านของชำเนื่องจากวิสัยทัศน์ของเขาถูกปิดกั้นโดยกล่องที่เขาถืออยู่แม้ว่าเขาจะประสบความสำเร็จในการหลบหนีซอมบี้เขาก็ถูกกัดและติดเชื้อในที่สุด

กลับมาที่ร้านค้าเจ้าของร้านผู้ชายป่วยและติดเชื้อเจ้าของร้านผู้หญิงกังวลว่าเขาอาจจะเปลี่ยนเป็นซอมบี้แต่เขาไม่สามารถละทิ้งผู้ชายได้เธอจึงผูกเขาไว้ที่เตียงที่ชั้น 2 เจ้าของร้านผู้ชายกลายเป็นซอมบี้ไม่นานหลังจากที่เขาติดเชื้อ

ซอมบี้ชายทำลายเชือกและเจ้าของร้านผู้หญิงไม่มีความรู้เกี่ยวกับการผูกเชือกนักมันจึงสามารถถูกแก้ไขได้อย่างรวดเร็วเมื่อหลังจากหลุดออกมาแล้วซอมบี้ชายได้กลิ่นเนื้อมนุษย์ที่ลอยมาในอากาศและรีบวิ่งไปหาเธอมันรีบวิ่งขึ้นบันไดไปชั้น 3 ซึ่งที่นั่นเป็นที่ที่เจ้าของร้านผู้หญิงอยู่เมื่อเธอได้ยินเสียง ซอมบี้ ทำให้เธอรีบเดินไปที่หน้าต่างและปีนออกไปโดยใช้เชือกที่เตรียมมาก่อนอย่างไรก็ตามซอมบี้ได้จับตัวเจ้าของร้านผู้หญิงก่อนที่เธอจะปีนออกไปหลังจากการต่อสู้ ซอมบี้ ชายและเจ้าของร้านตกลงไปจากหน้าต่างพร้อมกัน

มีความเป็นไปได้สูงที่ซอมบี้ตัวหนึ่งที่กำลังกินเนื้อของผู้หญิงอยู่นั้นคือสามีของเธอส่วนอีก4ตัวที่เหลืออาจถูกดึงดูดมาด้วยกลิ่นของซากศพ

เรื่องราวเบื้องหลังโศกนาฏกรรมนี้มีความถูกต้องแม่นยำถึง 90 เปอร์เซ็นต์ตามที่อยู่ตามหลักฐานโดยรอบ