บทที่ 27 นอกตึก

บทที่ 27 นอกตึก

ใกล้ๆกับซอมบี้ 5 ตัวมีชิ้นส่วนของกระดูกและเนื้อที่ควรเป็นซากที่เหลือของผู้หญิงคนนั้นพิจารณาจากรูปลักษณ์และคาบเลือดที่ยังสดใหม่อยู่

ถ้า หลิวกำ คาดเดากางเกงชั้นในที่ห้อยอยู่ด้านบนคงเป็นของศพผู้หญิงคนนี้ที่เป็นเจ้าของ หลิวกำ มองไปที่ชั้น 3 ของอาคารและสังเกตเห็นว่ามีหน้าต่างเปิดอยู่หน้าต่างนั้นมีเชือกแขวนห้อยออกมา

แน่นอนว่าต้องมีบางสิ่งบางอย่างเร่งด่วนเกิดขึ้นกับเจ้าของร้านผู้หญิงคนนี้ซึ่งบังคับให้เธอพยายามหลบหนีออกมาอย่างเร่งด่วนโดยการใช้เชือก และในตอนสุดท้ายเธอก็ถูกโจมตีโดย ซอมบี้ 5 ตัวนี้ซึ่งตอนนี้เธออยู่ในท้องพวกมันแล้ว

หลิวกำ ไม่แน่ใจว่าทำไมเธอถึงไม่ออกมาทางชั้นหนึ่งในการเปิดประตูแทนที่จะเลือกออกมาทางหน้าต่างชั้น 3 อย่างไรก็ตามนี่ไม่ใช่เวลาที่จะไม่ต้องคิดถึงเรื่องนี้การคาดเดาคำตอบในตอนนี้ไม่ใช่เรื่องที่จะช่วยเขาได้  เขาต้องหาข้อมูลเพิ่มเติมในภายหลัง  ความกังวลหลักของเขาไปตอนนี้ก็คือซอมบี้ทั้ง 5 ที่อยู่ต่อหน้าเขา

ก่อนหน้านี้เมื่อมีการระเบิดขนาดใหญ่ที่ลานพลาซ่าก็มีการดึงดูดซอมบี้จำนวนมากแสดงว่าซอมบี้เหล่านี้ต้องติดอยู่ตามทางเดินจึงไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งในการมุ่งหน้าไปที่ลานพลาซ่า

แม้ว่าสิ่งมีชีวิตเหล่านี้ไม่ได้รับรู้ใดๆแต่สายตาและความรู้สึกในการรับรู้กลิ่นดีกว่ามนุษย์ทั่วไปโชคดีที่ หลิวกำ อยู่ในตำแหน่งที่อยู่ใต้ลมดังนั้นซอมบี้ทั้ง 5 ตัวจึงไม่ได้สังเกตเห็น หลิวกำ และกินอาหารต่อไป

เมื่อมองไปที่เหล่าซอมบี้ทั้งค่าตัว หลิวกำ ยกคิ้วขึ้นและกำลังตัดสินใจหรือว่าเขาควรจะเลือกสถานที่ใหม่หรือเลือกที่จะต่อสู้กับซอมบี้เหล่านี้

ถ้าเขาเลือกสถานที่นี้เป็นที่ตั้งหลบภัยเขาต้องจัดการกับซอมบี้ทั้ง 5 นี้มิฉะนั้นการเคลื่อนไหวใดๆของพวกเขาจะเป็นการเรียกพวกมัน แต่ถ้าพวกมันถูกกำจัดไปแล้วก็จะไม่มีปัญหาอีกต่อไปถ้า หลิวกำ ไม่ได้ฆ่าพวกมันอาจทำให้ซอมบี้จำนวนมากทราบตำแหน่งที่ตั้งของพวกเขา ถ้าเป็นอย่างนั้นพวกเขาก็จะติดอยู่ในตึกซึ่งมันแย่กว่าสถานการณ์ในลานพลาซ่ามาก( บนป้ายโฆษณา)คราวนี้พวกมันคงสามารถรวมตัวกันขึ้นไปบนตึกได้

ถ้าเขาเลือกที่จะทิ้งสถานที่นี้ หลิวกำ ก็ต้องตระเวนหาสถานที่ต่อไปในคืนที่มืดมิดนี้ต้องหาสถานที่ที่ดีกว่าแล้วก็ต้องมีเส้นทางหลบหนีหลายเส้นทางแต่ตอนนี้มันมืดมาก หลิวกำ ก็ต้องตัดสินใจพายุฟ้าคะนองกำลังจะมาถ้าเขาไม่หาสถานที่พักผ่อนอย่างรวดเร็วมันจะเป็นเรื่องลำบากด้วยเหตุนี้เราจึงตัดสินใจกวาดล้างสถานที่นี้อย่างรวดเร็วเขาตัดสินใจที่จะกำจัดซอมบี้พวกนี้คืนนี้เขาจะเลือกอยู่ที่อาคาร 3 ชั้นนี้

ถ้ามีซอมบี้เพียง 3 ตัว หลิวกำ จะไม่ลังเลเลยเขารู้ว่าซอมบี้ 3 ตัวจะไม่เป็นภัยคุกคามสำหรับเขาแต่ที่เขาลังเลเพราะมันมีมากถึง 5 ตัวและเขาไม่เคยสู้พร้อมกัน 5 ตัวมาก่อนโดยเฉพาะตอนนี้มันมืดสนิทและเป็นในเวลากลางคืนมันทำให้เขาต่อสู้ไม่สะดวก

คนปกติเมื่อเริ่มการต่อสู้จะหลีกเลี่ยงการบาดเจ็บแต่ใช้ไม่ได้กับพวกซอมบี้เหล่านี้เพราะซอมบี้ไม่กลัวความเจ็บความตายมันกังวลแค่เรื่องความหิวของมันเท่านั้นคนปกติไม่สามารถเปรียบเทียบความคิดนั้นได้ผู้เล่นปกติจะคิดหาวิธีฆ่ามันในขณะที่ไม่ได้รับบาดเจ็บเพราะทั้งหมดจะเกิดขึ้นเพียงรอยกัดหรือรอยขีดข่วนพวกเขาก็จะติดเชื้อ

ในตอนนี้ หลิวกำ อยู่ในระดับ 4 พร้อมกับโบนัสมากพอสมควรหากเงื่อนไขเหมาะสม  ซอมบี้ 5 ตัวนี้ก็จะไม่ใช่ปัญหาใหญ่แม้ว่าเขาไม่อยากเสี่ยงในการต่อสู้กับซอมบี้ทั้ง 5 ตัวนี้

เมื่อเจอศัตรูที่มีจำนวนมากคงต้องใช้กลยุทธ์ในการสู้แยกออกทีละตัวและเริ่มฆ่าทีละตัว หลิวกำ ตัดสินใจว่าเขาจะใช้วิธีนี้เขาก้มลงหยิบหินก้อนเล็กๆขึ้นมาแล้วโยนไปด้านข้างของซอมบี้ที่อยู่ใกล้ที่สุด

ซอมบี้ที่โดนหินขว้างมันหันมาเห็น หลิวกำ อยู่ห่างจากข้างหลังมันทำให้มันโห่ร้องและเลิกสนใจอาหารที่อยู่ตรงหน้าและพุ่งเป้าหมายใน หลิวกำ แทน  หลิวกำ เลือกยุทธวิธีถอยกลับไปยังมุมที่เขาจะมาจากนั้นเขาก็รอให้ซอมบี้เข้ามาและอยู่ห่างจากซอมบี้ตัวในกรณีนี้เป็นวิธีที่ดีที่สุดในการถอยไปตั้งหลัก

กลยุทธ์ของ หลิวกำ ประสบความสำเร็จเป็นอย่างมากเนื่องจากดึงดูดซอมบี้ได้ทีละตัว หลิวกำ ใช้วิธีพุ่งหมัดไปที่ใบหน้าของซอมบี้จากนั้นเขาก็ใช้ขวานสับที่ศีรษะของมัน

หลังจากฆ่าซอมบี้ตัวแรกแล้วตัวที่เหลือก็เป็นเรื่องง่าย หลิวกำ ทำซ้ำขั้นตอนต่อไปเลยเรื่อยอีก 2 ตัวและเมื่อเหลือ ซอมบี้ เพียง 2 ตัวเขาก็ไม่กลัวอีกต่อไปเขาตรงเข้าไปจัดการมันอย่างรวดเร็ว

หลังจากฆ่าซอมบี้ทั้ง 5 แล้วหลิวกำกลับมาที่ถนนใหญ่หน้าร้านเพื่อบอกกับ พังฮั่วและลูลู่เกี่ยวกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นเขาไม่ต้องการให้พังฮั่วและลูลู่สับสนมากเกินไป  แผนของเขาคือกลับเข้าไปที่ด้านหลังของร้านแล้วไต่ขึ้นไปบนหน้าต่างของอาคารจากนั้นลงมาเปิดประตูให้ทั้งสองเข้าไป

มองไปที่เชื่อที่ห้อยลงมาจากหน้าต่างชั้น 3 หลิวกำ สงสัยว่าอาจจะมีซอมบี้อยู่ภายในอาคารมิฉะนั้นเจ้าของร้านคงไม่ปีนออกมาแล้วล้มลงบนพื้นเพื่อให้ซอมบี้เหล่านี้ได้กิน

กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือ หลิวกำ ต้องระมัดระวังเป็นพิเศษเมื่อปีนขึ้นไป

หลิวกำ ดึงเชือกเพื่อทดสอบความแข็งแรงเขาต้องมั่นใจว่ามันแข็งแรงพอที่เขาจะปีนขึ้นไปเขาไม่ได้

พึ่งพาเชือกเพียงอย่างเดียวมืออีกข้างหนึ่งของเขาเกาะติดผนังเพื่อป้องกันในกรณีที่เชือกขาดอย่างไม่ตั้งใจ