ตอนที่ 8 หลิงยวนอยากเจอพ่อสามี

โรงเรียนวิญญาณจารย์

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น จินซามาถึงโรงเรียนวิญญาณจารย์เพียงลำพัง

สาเหตุก็มาจากคำพูดของจินเอ้อเมื่อวานนี้ ที่บอกว่าอยากเจอหลิงยวน

จินซาคิดว่าไหนๆ ก็ต้องเจอแล้ว ก็เจอกันให้เร็วที่สุดเลยดีกว่า ยังไงงานแต่งก็จะมีขึ้นในอีกไม่กี่วันนี้แล้ว เวลามันกระชั้นชิด

ในขณะนี้ จินซากำลังนั่งเล่นอยู่ที่เก้าอี้ในห้องทำงานของอาจารย์หลิงยวน รอให้เธอสอนเสร็จ

เวลานี้ยังคงเป็นเวลาเรียนภาคทฤษฎีของโรงเรียนวิญญาณจารย์

จินซามองไปรอบๆ และพบว่าทั้งห้องทำงานถูกอาจารย์หลิงยวนจัดไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยมาก ดูสะอาดตาและเรียบง่าย

มันดูสบายตาอย่างบอกไม่ถูก และจากสิ่งนี้ ก็พอจะบอกได้ว่าเธอเป็นผู้หญิงที่ละเอียดรอบคอบ

ในขณะเดียวกัน จินซาก็คิดว่า ผู้หญิงแบบนี้ยอมรอเขามาตั้งสี่ปี มันช่างยากลำบากจริงๆ

เขายังนึกถึงผู้หญิงอีกสี่คน แต่ละคนล้วนติดอันดับท็อป 5 ด้านหน้าตาของโรงเรียนวิญญาณจารย์ในตอนนั้น ถ้าไม่ใช่เพราะเหตุผลส่วนตัวของเขา ที่ไม่อยากถ่วงความเจริญพวกเธอ

สถานการณ์แบบนี้คงไม่เกิดขึ้น

ด้วยหน้าตาและคารมของเขา เขาคงจะคว้าหัวใจพวกเธอทั้งหมดได้ตั้งแต่เมื่อสี่ปีก่อนแล้ว

โชคดีที่ตอนนี้ยังไม่สายเกินไป ยังมีเวลา

ทันใดนั้น จินซาก็ได้ยินเสียงกริ่งหมดเวลาเรียนดังแว่วมา และไม่นานนัก อาจารย์หลิงยวนก็กลับมา

เธอวางเอกสารในมือลงบนโต๊ะอย่างเรียบร้อย แล้วพูดด้วยน้ำเสียงตัดพ้อเล็กน้อยว่า "อีกไม่กี่วันก็จะแต่งงานกันแล้ว นายใจร้อนขนาดนั้นเลยเหรอ?"

พูดตามตรง เธอก็ใจร้อนเหมือนกัน แต่ไม่อยากแสดงออก

จินซาลุกขึ้น ยิ้ม แล้วดึงเธอเข้ามากอด พลางพูดว่า "วันนี้ฉันมาเพราะมีธุระน่ะ ลองทายดูสิว่าเรื่องอะไร?"

อาจารย์หลิงยวนมองท่าทางลึกลับของเขา กลอกตาแล้วพูดว่า "บอกมาเถอะ ฉันทายไม่ถูกหรอก"

"จะไม่ลองทายดูหน่อยเหรอ? แบบนี้ฉันรู้สึกหมดสนุกแย่เลย"

"ก็ได้ งั้นฉันจะทาย"

อาจารย์หลิงยวนคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า "ท่านลุงตกลงเรื่องของเราแล้วใช่ไหม?"

นี่เป็นสิ่งเดียวที่เธอนึกออก

จินซาหัวเราะ "ไม่ใช่แค่ตกลงนะ แต่ตาแก่ของฉันแทบจะอยากให้เธอแต่งกับฉันเดี๋ยวนี้เลยด้วยซ้ำ ตามคำพูดของตาแก่ การที่ฉันได้แต่งงานกับเธอ ถือเป็นวาสนาที่สั่งสมมาแปดชาติเลยทีเดียว"

อาจารย์หลิงยวนยิ้มแก้มปริ พูดว่า "ปากหวานจริงนะ ฉันว่าคงไม่ใช่แค่เรื่องนี้หรอก ไม่งั้นนายคงไม่มาที่นี่วันนี้"

จินซาพยักหน้าและพูดว่า "ตาแก่อยากเจอเธอน่ะ ฉันเลยคิดว่า ไหนๆ เราก็จะแต่งงานกันในอีกไม่กี่วันนี้แล้ว ทำไมไม่พาเธอไปวันนี้เลยล่ะ?"

"เอ๋?" อาจารย์หลิงยวนอึ้งไปเล็กน้อย

นี่มันออกจะ... เร็วไปหน่อยไหม เหมือนเจ้าสาวกำลังจะไปเจอพ่อแม่สามีเลย

อาจารย์หลิงยวนไม่เคยเจอเขามาก่อน เลยรู้สึกประหม่าและไม่รู้จะพูดอะไรดี

"จินซา นายว่าฉันควรเอาของฝากอะไรไปดีไหม?" อาจารย์หลิงยวนถาม

จินซาดูออกว่าเธอกำลังประหม่า เขาลูบหัวเธอแล้วพูดว่า "เฮ้ ตาแก่เป็นถึงราชทินนามพรหมยุทธ์ เขาจะขาดอะไรได้? แค่ของขวัญเล็กๆ น้อยๆ แสดงน้ำใจก็พอแล้ว"

ใบหน้าของอาจารย์หลิงยวนแดงเล็กน้อย เธอพูดว่า "จะไม่ดูน่าเกลียดไปหน่อยเหรอ...?"

"เขาเป็นราชทินนามพรหมยุทธ์ เราไม่มีของที่เขาต้องการหรอก เพราะงั้นสิ่งที่สำคัญคือความตั้งใจต่างหาก" จินซาอธิบาย

ในความคิดของเขา ขอแค่มีความตั้งใจก็พอแล้ว อีกอย่าง ตาแก่ของเขาก็ไม่ใช่คนหัวโบราณขนาดนั้น แม้ว่าเขาจะอายุเกือบร้อยปีแล้วก็ตาม

อาจารย์หลิงยวนพยักหน้า คิดว่าเขาก็พูดถูก ในฐานะปรมาจารย์วิญญาณตัวเล็กๆ เธอไม่มีของอะไรที่ดูดีพอจะมอบให้จริงๆ

"แล้วเราจะไปกันเมื่อไหร่?" อาจารย์หลิงยวนถาม

จินซายิ้ม หอมแก้มอาจารย์หลิงยวนฟอดใหญ่ แล้วพูดว่า "ไปตอนนี้เลยดีไหม?"

อาจารย์หลิงยวนที่ถูกหอมแก้มรู้สึกเขินอายเล็กน้อย: "อีกไม่กี่วันก็จะแต่งงานกันแล้ว นายใจร้อนขนาดนั้นเลยเหรอ?"

"ก็ไม่ใช่ว่าเราไม่เคยทำกันสักหน่อย จะอายทำไม?"

พอนึกย้อนไปถึงสมัยเรียนที่โรงเรียนวิญญาณจารย์ เขาเคยเอาเปรียบอาจารย์หลิงยวนไปไม่น้อยเลยทีเดียว

พอนึกถึงตอนนั้น เขานี่มันร้ายจริงๆ... พอเขาพูดถึงสมัยเรียน อาจารย์หลิงยวนก็พูดไม่ออก

พอนึกย้อนกลับไป ตอนนั้นเธอช่างไร้เดียงสาจริงๆ โดนเขาหลอกง่ายๆ แบบนั้นเลย แต่ถึงแม้จะมีโอกาสอีกครั้ง เธอก็คงไม่เปลี่ยนใจอยู่ดี

ในฐานะเด็กกำพร้า แม้ว่าวิญญาณการต่อสู้และพลังวิญญาณโดยกำเนิดของเธอจะยอดเยี่ยม แต่ก็ไม่มีใครรู้ว่าเธอต้องการอะไรจริงๆ

จินซามอบสิ่งนั้นให้เธอในตอนนั้น และเธอก็สาบานว่าจะแต่งงานกับจินซา โชคดีที่ความปรารถนาของเธอกำลังจะเป็นจริง

"ชิ~ ไม่คุยด้วยแล้ว" พูดจบ อาจารย์หลิงยวนก็ลุกขึ้นแล้วดึงจินซา "นายออกไปก่อนเถอะ จะไปเจอท่านลุงทั้งที ฉันก็ต้องเตรียมตัว เปลี่ยนเสื้อผ้าหน่อยสิ"

"อะไรกัน อยู่ต่อหน้าฉันยังจะอายอีกเหรอ?" จินซาแซว

"แหม อีกสองวันฉันก็เป็นของนายแล้ว ยังจะสนใจเรื่องพวกนี้อีกเหรอ?"

จินซายังไม่ทันได้พูดอะไร ก็ถูกอาจารย์หลิงยวนดันออกจากห้องทำงาน แล้วล็อกประตูทันที

มองดูประตูที่ถูกล็อก จินซาลูบคางแล้วพึมพำว่า "อีกไม่กี่วันก็เป็นของฉันแล้ว ยังจะสนใจเรื่องพวกนี้อีกเหรอ?"

แค่คิดถึงประโยคนั้นเขาก็อยากจะหัวเราะ เขาส่ายหัวแล้วยืนรออาจารย์หลิงยวนอยู่หน้าประตู

ไม่นานนัก ประตูก็เปิดออก

จินซามองเธอแล้วตะลึงงัน เขาเห็นเธอสวมชุดเดรสยาวสีเขียว ผมยาวสลวยปล่อยสยายคลอเคลียไหล่ ดูแตกต่างจากลุคอาจารย์ที่เคร่งขรึมก่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิง

อาจารย์หลิงยวนในตอนนี้สวยมาก น่ารักมาก และมีเสน่ห์ที่ทำให้เลือดลมสูบฉีด

อาจารย์หลิงยวนมองจินซาที่ยืนอึ้งอยู่ แล้วพูดอย่างไม่เป็นธรรมชาติว่า "ชุดนี้ดูไม่เหมาะกับฉันเหรอ? นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันใส่เลยนะ"

จินซาก้าวเข้าไป ลูบผมสวยของเธอ แล้วพูดว่า "อาจารย์หลิงยวน คุณสวยมาก..."

ได้ยินดังนั้น อาจารย์หลิงยวนก็หัวเราะเบาๆ ทุกรอยยิ้มช่างงดงามชวนหลงใหล

"ดูดีก็ดีแล้วล่ะ ฉันใส่ชุดนี้เพื่อให้นายดูโดยเฉพาะเลยนะ พอแก่ตัวไป นายอาจจะไม่ได้เห็นแบบนี้แล้วก็ได้"

ทันใดนั้น เด็กชายคนหนึ่งในชุดเครื่องแบบนักเรียนโรงเรียนวิญญาณจารย์ก็เดินเข้ามาแล้วถามว่า "อาจารย์หลิงยวน จะไปไหนเหรอครับ?"

อาจารย์หลิงยวนมองเขาแล้วพูดว่า "อ้าว เสี่ยวอู่ มีอะไรไม่เข้าใจในบทเรียนเหรอจ๊ะ?"

เด็กชายที่ชื่อเสี่ยวอู่มองจินซา เข้าใจสถานการณ์ทันที แล้วส่ายหัวพูดว่า "อาจารย์หลิงยวน นี่แฟนอาจารย์เหรอครับ? หล่อจังเลย งั้นผมกลับก่อนนะครับ อาจารย์หลิงยวน"

พูดจบ นักเรียนที่ชื่อเสี่ยวอู่ก็ไม่เปิดโอกาสให้อาจารย์หลิงยวนได้พูดอะไร รีบวิ่งหนีไปทันที

มองดูท่าทางรู้ความของเด็กคนนั้น จินซาก็หัวเราะ "ฉันไม่ใช่แค่แฟนนะ แต่เป็นคู่หมั้นต่างหาก"

"เจ้าเด็กคนนี้ จริงๆ เลย..." อาจารย์หลิงยวนไม่รู้จะพูดอะไร

"ถ้าไม่มีอะไรแล้ว เราไปกันเถอะ"

จินซาจับมืออันบอบบางของอาจารย์หลิงยวนแล้วเดินออกจากที่นั่น

ขณะเดิน เขาไม่ลืมหันกลับไปมองเสี่ยวอู่ที่แอบมองอยู่หลังมุมตึก แล้วยกนิ้วโป้งให้

"ไอ้หนู อนาคตไกลแน่"

ความหมายก็ประมาณนั้นแหละ

ในขณะเดียวกัน เสี่ยวอู่ก็ยกนิ้วโป้งให้จินซาเช่นกัน

"เป็นถึงแฟนอาจารย์หลิงยวน พี่ชายสุดยอดไปเลยครับ"

เมื่อเดินออกจากประตูโบราณของโรงเรียนวิญญาณจารย์ พวกเขาบอกยามเฝ้าประตูคำหนึ่ง แล้วทั้งสองก็ขึ้นรถม้ามุ่งหน้าไปยังคฤหาสน์ตระกูลจิน

จบตอน