ตอนที่ 1 ผม หลิน คิดถึงคดีฆาตกรรมใจจะขาด

2012, นิวยอร์ก

กว่าสองเดือนแล้วนับตั้งแต่สงครามนิวยอร์กที่สร้างความตกตะลึงไปทั่วทั้งโลก

ภายในรัศมีห้าช่วงตึกรอบสตาร์คทาวเวอร์ บริษัทก่อสร้างยังคงกำลังเคลียร์ซากปรักหักพังที่ถล่มลงมา

รถตำรวจเชฟโรเลตคันหนึ่งจอดอยู่ข้างทาง และจอร์จ สเตซี่ ก็กำลังมองเข็มนาฬิกาที่หมุนอยู่บนข้อมือ

เขาสาบานต่อพระเจ้าได้เลยว่าถ้าเขามีโอกาสได้ใช้ชีวิตอีกครั้ง

เขาจะไม่ยอมเป็นคู่หูกับไอ้สารเลว หลิน ฮอลล์ นั่นเด็ดขาด!

ในขณะที่ความอดทนของจอร์จ สเตซี่ กำลังจะหมดลง

ชายหนุ่มคนหนึ่งในชุดเทรนช์โค้ตสีดำ รูปร่างสูงสง่าและหล่อเหลาราวกับพระเอกในละครทีวี ก็เดินเข้ามา

มือซ้ายของเขาถือกาแฟ มือขวาถือทาร์ตไข่ เขาเปิดประตูรถอย่างคล่องแคล่วและเข้าไปนั่งในที่นั่งข้างคนขับ

"อรุณสวัสดิ์ จอร์จ"

หลิน ฮอลล์ ทักทายพร้อมกับยื่นกาแฟให้จอร์จ: "ทำไมต้องทำหน้าเครียดแต่เช้าด้วยล่ะ? เอ้านี่ ดื่มกาแฟสักแก้วแก้หงุดหงิดยามเช้าหน่อย!"

เมื่อมองไปที่กาแฟที่หลิน ฮอลล์ ยื่นมาให้

จอร์จ สเตซี่ ก็สูดหายใจเข้าลึกๆ: "อย่างแรก คุณหลิน ฮอลล์ คุณควรจะรักษาเวลาให้มากกว่านี้!"

"อย่างที่สอง คำขอรถตำรวจคันใหม่ของคุณได้รับการอนุมัติแล้ว"

"อย่างที่สาม ผมเป็นหัวหน้าบ้าๆ ของคุณ ไม่ใช่คนขับรถส่วนตัว! คุณจะไปเที่ยวกับผู้หญิงไม่ซ้ำหน้าทุกคืน นอนที่อพาร์ตเมนต์ของพวกเธอ แล้วหวังให้ผมไปรับคุณในเช้าวันรุ่งขึ้นไม่ได้นะโว้ย!!!"

หากเพื่อนร่วมงานคนอื่นมาเห็นจอร์จ สเตซี่ ที่ปกติไม่ค่อยสบถ กำลังสบถอยู่ พวกเขาคงจะประหลาดใจมาก

แต่หลิน ฮอลล์ ชินกับเรื่องนี้แล้ว

เขายังยื่นทาร์ตไข่ในมือไปให้: "ลองหน่อยไหม? สาวบราซิลเมื่อคืนนี้ไม่ใช่แค่เด็ดนะ ฝีมือทำอาหารของเธอก็ดีเหมือนกัน"

"นี่ไง เธอยืนกรานจะทำทาร์ตไข่ให้ผมเมื่อเช้านี้ ไม่งั้นผมก็ไม่สายหรอก"

เมื่อมองไปที่สีหน้า 'คุณต้องเชื่อผมนะ' อย่างจริงใจของหลิน ฮอลล์

จอร์จ สเตซี่ ก็สูดหายใจเข้าลึกๆ อีกครั้ง แล้วสตาร์ทรถ

ช่างเถอะ เขาเลือกคู่หูคนนี้เอง จะทำอะไรได้!

"อ้อ จริงสิ ได้ยินว่าเกว็นกำลังสมัครเข้ามหาวิทยาลัยเอ็มไพร์สเตตเหรอ? อยากให้ผมช่วยเขียนจดหมายแนะนำให้ไหม?"

"คุณก็รู้ว่าผมจบจากที่นั่น ถ้ามีจดหมายแนะนำจากผม เกว็น..."

"เอี๊ยด!!!"

เสียงยางเสียดสีกับพื้นถนนดังลั่น รถตำรวจที่จอร์จ สเตซี่ ขับอยู่ก็เบรกกะทันหัน!

จอร์จ สเตซี่ หันขวับมาจ้องหลินด้วยสีหน้าจริงจัง: "บ้าเอ๊ย อยู่ห่างๆ ลูกสาวผมไว้"

"ไม่อย่างนั้น ถึงแม้เราจะเป็นคู่หูกัน ผมก็จะทำให้คุณรู้ว่าความโกรธเกรี้ยวของคนเป็นพ่อมันเป็นยังไง!"

จอร์จ สเตซี่ รู้ดีว่าไอ้สารเลวตรงหน้าเขานี่มันมีเสน่ห์ร้ายกาจแค่ไหน

บ้าจริง ขนาดลูกสาวของรองนายกเทศมนตรีที่มาฝึกงานหาประสบการณ์ที่สถานีตำรวจ ยังหนีไม่พ้นเงื้อมมือของเขาเลย

เขาไม่อยากเห็นลูกสาวสุดที่รักของเขาต้องมาเสียคนเพราะไอ้เสือผู้หญิงอย่างหลิน!

"โอเค โอเค ไม่พูดเรื่องเกว็นแล้วก็ได้!"

หลินถือทาร์ตไข่พลางยกมือขึ้นยอมแพ้: "ยังไงผมก็ไม่สนใจเด็กผู้หญิงอายุแค่สิบเจ็ดที่เด็กกว่าผมตั้งห้าปีอยู่แล้ว"

"ฮึ่ม!"

หลังจากส่งเสียงขึ้นจมูกอย่างไว้ตัว จอร์จ สเตซี่ ก็เปิดวิทยุและขับรถมุ่งหน้ากลับไปยังสถานีตำรวจนิวยอร์ก

"อรุณสวัสดิ์นิวยอร์ก ผมคือพิธิกSของคุณ จินนี่ กว่าสองเดือนแล้วนับตั้งแต่สงครามนิวยอร์กที่สะกดสายตาทั่วโลก แต่การถกเถียงเรื่องเอเลี่ยนทั่วโลกก็ยังไม่หยุดยั้ง"

"อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ผู้คนสงสัยใคร่รู้มากที่สุดคือเหล่าสมาชิกอเวนเจอร์ส โดยเฉพาะฮีโร่ในตำนานอย่างสตีฟ โรเจอร์ส ผู้สมคำร่ำลือ ข่าวคราวว่าเขายังบริสุทธิ์อยู่หรือไม่ยังคงเป็นประเด็นถกเถียงอย่างร้อนแรง..."

หลิน ฮอลล์ ฟังเรื่องซุบซิบในวิทยุไปพลาง กินทาร์ตไข่ไปพลาง และมองทิวทัศน์นอกหน้าต่างรถที่เคลื่อนผ่านไป

ทว่าความคิดของเขากลับล่องลอยไปไกล

ใช่ หลิน ฮอลล์ เป็นผู้เดินทางข้ามโลก

ตอนอายุสิบหก เขาได้ทะลวงผ่านความลึกลับของการเกิดในโลกนี้ ถึงได้ตระหนักว่านี่คือโลกการ์ตูนอเมริกันชื่อดัง

ไม่จำเป็นต้องอธิบายว่าโลกนี้อันตรายเพียงใด สิ่งเดียวที่โชคดีคือในจักรวาลนี้ไม่มีมิวแทนต์

ตอนอายุสิบแปด เขาเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยแห่งรัฐนิวยอร์ก แต่เดิม ความคิดของหลินคือการเป็นทนายความ

การหาเงิน การมีหน้ามีตา และการเพลิดเพลินกับชีวิตคือความหมายที่แท้จริง

แต่เขาไม่คาดคิดว่าต่อมาตนเองจะปลุก 'ระบบ' 【พรแห่งความตาย】 ขึ้นมาได้

ระบบนี้สามารถช่วยให้เหล่าอันเดดของผู้ที่ตายอย่างไม่เป็นธรรมสมหวังในสิ่งที่ยึดติดได้ ซึ่งจะทำให้สามารถดูดซับพลังแห่งความตายจากวิญญาณผู้ตายเหล่านั้นเพื่อแข็งแกร่งขึ้น

แน่นอน ไม่ใช่อันเดดทั้งหมดที่จะทำแบบนี้ได้ เพราะอันเดดเองก็มีการแบ่งระดับเช่นกัน

มีเพียงอันเดดที่มีความยึดติดอย่างแรงกล้าเท่านั้นที่จะสามารถทำข้อตกลงกับเขาได้

เพียงแต่ว่าหลินพบอันเดดที่เข้าเกณฑ์หลายตน และความยึดติดของพวกเขาทั้งหมดล้วนเกี่ยวกับการลงโทษฆาตกร

อืม ก็คงพูดได้แค่ว่านี่มันสอดคล้องกับสภาพของประเทศ 'อเมริกาเสรี ที่มีการยิงกันทุกวัน' มากทีเดียว

ท้ายที่สุดแล้ว ในแต่ละปีมีชาวอเมริกันที่เสียชีวิตจากการฆาตกรรมและการดวลปืนมากกว่าการเสียชีวิตตามธรรมชาติเสียอีก

ดังนั้นหลังจากเรียนจบ หลินจึงเข้าร่วมกรมตำรวจนิวยอร์กโดยตรง

หลังจากผ่านการฝึกอบรมและทดสอบหลายอย่าง เขาก็ได้เป็นสมาชิกของ NYPD อย่างเป็นทางการ

ต่อมา หลังจากที่หลินไขคดีหลายคดีโดยอาศัยการชี้แนะของเหล่าอันเดด

เขาก็ไปเข้าตากัปตันจอร์จ สเตซี่ แห่งแผนกสืบสวนคดีอาชญากรรม และถูกย้ายตัวมา

ปัจจุบัน หลินเป็นเจ้าหน้าที่ในแผนกสืบสวนคดีอาชญากรรม และหัวหน้าของเขาก็คือกัปตันจอร์จ สเตซี่

【ชื่อ: หลิน ฮอลล์】

【อายุ: ยี่สิบสอง】

【ตัวตน: ผู้ส่งสารแห่งความตาย (ยังไม่เปิดใช้งาน)】

【ความสามารถเหนือธรรมชาติ: ร่างกายมนุษย์ขั้นสูงสุด (สองเท่า), การปรุงยาเร้นลับ (LV1), พลังมายา (LV1), อายตนะเหนือมนุษย์ (LV1), โล่กระดูก (LV1), ร่างกายอมตะ】

【แนะนำความสามารถ: ยาเร้นลับ, เนื้อหาที่บันทึกโดยดาร์กวอร์ล็อกหลังจากขโมยบันทึกของเมฟิสโต ประกอบด้วยสูตรลับมหัศจรรย์ต่างๆ ยิ่งระดับการปรุงยาเร้นลับสูงขึ้น สูตรที่ปลดล็อกก็จะยิ่งทรงพลังมากขึ้น】

【พลังมายา: ดวงตาปล่อยพลังงานที่คนทั่วไปมองไม่เห็น ส่งผลต่อจิตใจชั่วขณะ สามารถอัญเชิญอันเดดหรือสื่อสารกับอันเดดได้ เมื่อเลเวลเพิ่มขึ้น สามารถอัญเชิญอันเดดผู้ล่วงลับจำนวนมาก หรือควบคุมศพให้ต่อสู้เพื่อเขาได้】

【โล่กระดูก: เมื่อถูกโจมตี สามารถปล่อยโล่กระดูกขนาดเท่าฝ่ามือออกมาป้องกันการโจมตีได้ ยิ่งเลเวลสูง พื้นที่ของโล่กระดูกก็จะยิ่งใหญ่ขึ้นและความทนทานก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้น】

【ร่างกายอมตะ: จะรู้สึกเจ็บปวดและเลือดออกเมื่อได้รับบาดเจ็บ แต่จะไม่ตาย ขอแนะนำให้หลีกเลี่ยงการถูกพบเห็นขณะร่างกายแหลกเหลวหรือกลายเป็นเถ้าถ่าน เพื่อป้องกันสถานการณ์น่าอึดอัดใจหลังจากฟื้นคืนชีพ!】

หลิน ฮอลล์ มองแผงหน้าต่างโปร่งใสตรงหน้า แล้วปิดมันลงอย่างไม่ใส่ใจ

ตั้งแต่เข้าร่วมแผนกสืบสวนคดีอาชญากรรม เขาก็ไม่เจออันเดดที่เหมาะสมมาเกือบสองเดือนแล้ว

ถ้ายังเป็นแบบนี้ต่อไป เขาจะดูดซับพลังแห่งความตายเพื่อเพิ่มความสามารถของตัวเองได้ยังไง?

"กำลังคิดอะไรอยู่?"

จอร์จ สเตซี่ ที่กำลังขับรถอยู่ เห็นหลินเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างก็เอ่ยถามขึ้นมาลอยๆ

"ผมกำลังคิดว่า ทำไมคนยังไม่ตายอีกนะ?"

เมื่อได้ยินคำตอบของหลิน จอร์จ สเตซี่ ก็แทบอยากจะเหยียบเบรกโดยสัญชาตญาณ

โอเค โอเค เขาคลั่งไคล้งานของตัวเองขนาดนี้เลยเหรอ?

แค่ไม่เจอคดีฆาตกรรมมาสองสามวันก็รู้สึกอึดอัดแล้วเหรอ?

นี่ยังไปไม่ถึงสถานีตำรวจเลยนะ แต่กลับคิดถึงคดีฆาตกรรมแล้ว?

"สักวันผมจะย้ายคุณไปทำหน้าที่สายตรวจให้ได้!"

จอร์จ สเตซี่ มองหลิน ก่อนจะทิ้งคำขู่ที่รุนแรงออกมาตรงๆ!

จบตอน