บทที่ 94 ศัตรูที่ยากต่อการสังหาร

บทที่ 94

ศัตรูที่ยากต่อการสังหาร

“ธารจันทราหลั่งไหล”

หลี่ฟู่เฉินไม่กล้านิ่งนอนใจกับอาวุธที่ซ่อนอยู่มากมาย เขาใช้วิชาดาบธาราจันทราซึ่งมีความเร็วดาบมากเป็นที่สุดและปัดป้องอาวุธทุกอย่างที่ซ่อนเอาไว้

ในขณะที่หลี่ฟู่เฉินมองหาอาวุธที่ถูกซ่อนไว้ ชายสวมหน้ากากก็เข้ามาใกล้อีกครั้ง พร้อมกับการที่เขาแยกอารมณ์ออกจากกระบี่

ปั๊ง!

กำแพงถ้ำเกิดรอยลากยาวของกระบี่ ถูกตัดออกราวกับเต้าหู้

“หยดทะลวงศิลา”

เหยียบย่ำอยู่บนผนังถ้ำ หลี่ฟูเฉินตีลังกากลางอากาศ และเข้าโจมตีไปที่แผ่นหลังของชายสวมหน้ากาก ทันทีเขาลงมือด้วยวิชาดาบหยดที่คล้ายกับดาบดาวตกมากที่สุด

การโจมตีครั้งนี้รวดเร็วแบบที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ปลายดาบเหล็กสีดำกำลังกลายเป็นแสงไฟที่ดูรุนแรง

“ไป!”

ชายสวมหน้ากากตอบโต้อย่างรวดเร็ว ทันใดนั้นเองเขาก็หันไปหาดาบเหล็กสีดำ

เมื่อกระบี่และดาบปะทะกัน ละรอกคลื่นก็กระจายออกไปในอากาศ

หลี่ฟู่เฉินที่ยังคงอยู่กลางอากาศ เขาลอยออกไปคล้ายกับสิ่งที่คอยกลืนกินพลังปะทะของกระบี่

“สารเลว ตาย!”

หัวหน้าวายุทมิฬกำลังรอช่วงเวลาที่สมบูรณ์แบบสำหรับการฆ่าหลี่ฟู่เฉิน

เมื่อเห็นว่าหลี่ฟูเฉินอยู่กลางอากาศและเขาเองก็อยู่ด้านหลัง หัวหน้าวายุทมิฬรู้ว่านี่เป็นช่วงเวลาที่สมบูรณ์แบบที่สุด

กระโดดจากท่าคุกเข่า หัวหน้าวายุทมิฬก็เป็นเหมือนตั๊กแตนยักษ์ เขาพุ่งขึ้นไปในอากาศ เค้นพลังกระบี่ออกมาเข้าปะทะกับหลี่ฟู่เฉิน

หลี่ฟูเฉินส่งเสียงเย็นชา เขาจะไม่รู้ได้อย่างไรว่าหัวหน้าวายุทมิฬรอเวลาที่เหมาะสมสำหรับการโจมตี

เขายังไม่ดีพอที่จะซ่อนตัวจากสัมผัสเขาไปได้

“ประตูนรกถูกปิดอยู่ แต่เจ้าก็เลือกที่จะเข้าไปเอง”

แม้ว่าหลี่ฟู่เฉินจะยังอยู่กลางอากาศและไม่มีวิธีในการรวบรวมพลัง แต่เขายังสามารถบิดร่างกายของตัวเองเพื่อก่อเกิดแรงส่งที่เพียงพอ

บิดเอวของเขา หลี่ฟูเฉินหันหน้าไปทางด้านหลัง ซึ่งเป็นด้านที่หัวหน้าวายุทมิฬกำลังเข้ามา จากท่าทางที่เขาเป็นอยู่ในตอนนี้ เขาจึงลงดาบด้วยวิชาที่รุนแรงที่สุดและเหมาะสมกับลักษณะที่เป็นอยู่ วิชาดาบมังกรทะยาน

มังกรย่อมทะยานอยู่บนฟากฟ้า

การสำแดงเดชจากพลังงานดาบที่น่ากลัว ทำให้หัวหน้าวายุทมิฬคล้ายกับจะมองเห็นมังกรที่มาจากสวรรค์ทั้งเก้าซึ่งกำลังลอยอยู่บนอากาศขณะนี้ การสกดข่มที่ไม่สามารถอธิบายได้เขย่าจิตใจและจิตวิญญาณของเขา

ใครสามารถต้านทานพลังจากมังกรที่ทะยานอยู่ได้? ไม่มีใคร

บูมมมม!

พลังงานกระบี่ถูกบดขยี้ หัวหน้าวายุทมิฬส่งเสียงกรีดร้องที่น่าสมเพชออกมา และถูกส่งตัวออกไปด้วยดาบของหลี่ฟู่เฉิน ปลิวลงไปในสระ ไม่ทราบว่าเขาตายแล้วหรือยังมีชีวิตอยู่

ซุ่ม ซุ่ม… (เสียงน้ำกระเด็น)

ค่อยๆ เหยียบลงบนพื้นสระ หลี่ฟู่เฉินลงมาอีกด้านของสระ

“ควรค่าแก่การเป็นศิษย์ชั้นในของนิกายคังหลุน ด้วยการฝึกฝนและความสามารถของเจ้า เจ้าสมควรเป็นหัวกะทิในหมู่ศิษย์ชั้นในด้วยกันเอง”

หลี่ฟู่เฉินรู้สึกถึงเสียงที่เงียบสงบของชายสวมหน้ากาก เจตนาสังหารที่แข็งแกร่งและความมั่นใจในตนเอง

บูมมม!

จากล่างขึ้นบน ชายสวมหน้ากากยกกระบี่ขึ้น

ด้วยการลงกระบี่ครั้งเดียว น้ำที่อยู่ภายในสระก็กลายเป็นลูกคลื่น พุ่งไปยังหลี่ฟู่เฉิน

ทักษะกระบี้ลึกลับขั้นต่ำ – ร้อยคลื่นซ้ำซ้อน!

หลี่ฟู่เฉินไม่มีเวลาใดที่จะหลบ เพราะพื้นที่การจู่โจมของร้อยคลื่นซ้ำซ้อนนั้นกว้างใหญ่เกินไป ทุกอย่างภายในรัศมีสิบ

เมตรนั้นอยู่ในพื้นที่ของการโจมตี

เนื่องจากเขาไม่สามารถหลบได้ หลี่ฟู่เฉินจึงก้าวไปข้างหน้าอย่างก้าวร้าว

“ประกายเพลิง!”

จับดาบเหล็กสีดำด้วยมือทั้งสองข้าง หลี่ฟู่เฉินเฉือนลงด้วยพลังทั้งหมดของเขา

พรึบ!

ราวกับเพลิงเล็กๆ ที่จุดขึ้นในที่ราบ มันเป็นการนำไปสู่เปลวเพลิงที่รุนแรง

แต่ชายที่สวมหน้ากากนั้นเก่งกว่าหลี่ฟู่เฉินและในแง่ของความสามารถต่างๆ เองก็ไม่แพ้ต่อกัน ไม่ว่าทักษะดาบจะมีความสามารถเพียงใด มันก็ยังไม่เพียงพอที่จะชดเชยความแตกต่าง

คลื่นดับเปลวเพลิงและกระแทกเข้ากับหลี่ฟู่เฉิน

ปั๊ง!

หลี่ฟู่เฉินเปียกโชกไปหมด ขณะที่ฝั่งลงไปอยู่ในกำแพงถ้ำ

“เป็นไปไม่ได้ ไม่มีความเสียหายใดๆ เลย?”

เมื่อชายสวมหน้ากากกำลังจะเข้าไปปลิดชีพ เขาก็เห็นหลี่ฟู่เฉินก็กระโดดออกมาจากกำแพง ดวงตาของชายสวมหน้ากากเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ

“ขอโทษที่ต้องทำให้เจ้าผิดหวัง”

ใช้พลังฉี หลี่ฟู่เฉินระเหยความชื้นออกจากร่างกายของเขา

ตราบใดที่เขาไม่ได้รับการโจมตีโดยที่ไม่ได้ป้องกัน มันก็ยากที่จะทำให้เขาประสบกับการบาดเจ็บใดๆ มันเป็นเพราะการป้องกันทางกายภาพของเขาสูงผิดปกติ

ปั๊ง! ปั๊ง!

ทั้งสองถูกบังคับให้แลกเปลี่ยกระบวนท่ากันอย่างรุนแรง

มีโจรวายุทมิฬสองสามคนที่เข้ามา และถูกเชือดด้วยดาบของหลี่ฟู่เฉินก่อนที่จะมีโอกาสได้พูดอะไรสักคำ

ผู้หญิงที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรทุกคนรีบหนีออกจากห้องโถงถ้ำ

ภายในโถงถ้ำ รอยดาบ หลุม และรอยแตกปรากฏอยู่ทุกที่

ทั้งชายสวมหน้ากากและหลี่ฟูเฉินเป็นจอมยุทธ์ขอบเขตต้นกำเนิด ภายใต้การโจมตีอย่างสุดกำลัง ไม่มีสิ่งใดรอบตัวพวกเขาที่จะไม่ได้รับอันตราย

ระหว่างการต่อสู้ หลี่ฟู่เฉินพยายามหลายครั้งที่จะใช้ออกด้วยวิชาดาบหยด แต่มันก็ถูกต้านทานด้วยชายสวมหน้ากากอย่างง่ายดาย

แน่นอนว่าหลี่ฟู่เฉินย่อมยังไม่ยอมแพ้

“หยดทะลวงศิลา”

หลี่ฟู่เฉินใช้หยดทะลวงศิลาอีกครั้ง

ชายสวมหน้ากากกล่าวออกมาอย่างหงุดหงิด “เจ้าคิดว่าข้าจะไม่สามารถจัดการเจ้าได้?”

หลังจากต่อสู้มาอย่างยาวนาน เขาก็เข้าใจวิชาต่อสู้ของหลี่ฟู่เฉินอย่างคร่าวๆ เขารู้สึกว่าตัวเองถูกคุกคามจากวิชาดาบเสี้ยวทั้งสาม นอกจากนั้นเขาไม่ได้สนใจมากนัก

ด้วยพลังงานกระบี่ที่เพิ่มขึ้น กลยุทธ์การโจมตีของชายสวมหน้ากากเปลี่ยนไป จากโจมตีและป้องกัน 70/30 กลายเป็น 90/10

เขาสันนิษฐานว่าการป้องกัน 10% นั้นก็มากเกินพอ

เขาต้องการให้กระบี่ของตัวเองพุ่งเข้าไปเฉือดเฉือนหลี่ฟู่เฉิน มันคงเป็นเรื่องยากสำหรับเขาที่จะสร้างความเสียหายอย่างเด็ดขาดต่อหลี่ฟู่เฉิน

ด้วยพละกำลังจากกระบี่ที่คล้ายกับแรงของน้ำตก กระบี่ของชายสวมหน้ากากก็พุ่งออกไปรอบๆ ขณะที่เขาป้องกันตัวเองน้อยลง

“ตอนนี้แหละ!” ประกายแสงอันเยือกเย็นส่องผ่านเข้ามาในดวงตาของหลี่ฟู่เฉิน

“ดาบดาวตก!”

เล็งไปที่จุดอ่อนของชายสวมหน้ากาก ดาบของหลี่ฟู่เฉินรวดเร็วประดุจสายฟ้าฟาดและพุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว

วาดออก ใบมีดพุ่งไปราวกับดาวหางที่กำลังตกลงมา มันเร่งความเร็วขึ้นอย่างกะทันหัน แสงและความเร็วในตอนนี้ไม่ใช่สิ่งที่ใครจะหยุดได้

“ไม่ดีแล้ว” ชายสวมหน้ากากพยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อป้องกัน แต่มันก็ไร้ประโยชน์

เคร้ง!

ดาบเหล็กสีดำที่ไหลผ่านกระบี่ยาว เข้าเจาะทะลุเกราะพลังฉีของชายสวมหน้ากากและเข้าไปในหน้าอกของเขา

“ไปให้พ้น!”

ความกลัวพุ่งเข้ามาในสายตาของชายสวมหน้ากาก ขณะที่เขากำกำปั้นขวาของตัวเอง และชกที่ใบหน้าของหลี่ฟู่เฉิน

แต่ช่างน่าเสียดายที่หมัดนี้ไม่มีอะไรเว้นแต่การขู่ขวัญ หลังจากดาบดาวตกเข้าปะทะ พลังฉีของชายสวมหน้ากากก็แยกย้ายหายไป ความสามารถในการรวบรวมพลังฉีหดหายไป 20% ถึง 30% ก็ถือว่าประสบผลสำเร็จแล้ว

เอียงศีรษะของเขา หลี่ฟูเฉินหลีกเลี่ยงหมัดนั้น

ขณะนี้เอง หลี่ฟู่เฉินก็ดึงดาบออกมาอย่างรวดเร็วและบิดข้อมือของเขา ดาบดูคล้ายกับงูพิษ มันเข้ามาเฉือนที่คอของชายสวมหน้ากาก เลือดจำนวนมากฉีดพ่นไปทั่วพื้น

เก๊ง!

กระบี่ยาวล่วงลงพื้น

ชายสวมหน้ากากจับคอของตัวเองด้วยมือข้างเดียว และชี้ไปที่หลี่ฟู่เฉินคล้ายกับพยายามจะพูดอะไรบางอย่าง

แต่ท้ายที่สุด พลังฉีของชายสวมหน้ากากและพลังงานชีวิตก็หมดลงไป ล้มลงไปที่พื้นดิน

“เป็นการปิดฉากที่ไม่เลว หากข้าไม่ได้ฝึกฝนวิชาสกัดกลั่นมา ข้าจะต้องตายอย่างน้อยไม่ต่ำกว่าสิบสองครั้ง”

การต่อสู้ระหว่างจอมยุทธ์ช่างโหดเหี้ยมเหลือแสน มันไม่ได้ใช้ความสามารถแค่อย่างใดอย่างหนึ่ง มันต้องใช้ความสามารถทุกๆ อย่าง นั้นจึงจะหมายถึงผู้ชนะที่มาจากความแข็งแกร่งอย่างแท้จริว

การฝึกฝนทั้งการต่อสู้และร่างกาย มันถึงอนุญาตให้หลี่ฟูเฉินมีโอกาสครั้งที่สอง แต่ชีวิตของชายที่สวมหน้ากากนั้นก็ต้องสิ้นสุดลงอย่างน่าสังเวช

เห็นได้ชัดว่าเขาแข็งแกร่งกว่าในแง่ของความสามารถ แต่ก็จบลงด้วยการเป็นผู้พ่ายแพ้

ถอดหน้ากากออก ใบหน้าที่ปรากฏสู่หลี่ฟูเฉินเป็นใบหน้าขาวซีดธรรมดาๆ ที่ดวงตาเบิกกว้าง

หายใจเข้าลึกๆ หลี่ฟูเฉินมองไปด้านข้างสระว่ายน้ำอย่างไม่รู้ตัว หัวหน้าวายุทมิฬเองก็ตายแล้วเช่นกัน

มันอาจเป็นตอนที่ชายสวมหน้ากากใช้วิชาร้อยคลื่นซ้ำซ้อน เขาบังเอิญฆ่าหัวหน้าวายุทมิฬ

"ฆ่า! แก้แค้นให้หัวหน้า!”

ด้านนอกของโถงถ้ำ โจรหลายสิบคนรีบเข้ามา คนที่นำเหล่าโจรคือชายร่างผอมที่พาตัวหลี่ฟู่เฉินมา

เมื่อเห็นว่าพวกเขามีข้อได้เปรียบเรื่องตัวเลข ชายร่างผอมดึงอาวุธของเขาและเข้าไปโจมตีหลี่ฟู่เฉิน