บทที่ 35 ศิษย์นิกายชั้นนอกขั้นที่ 1

บทที่ 35

ศิษย์นิกายชั้นนอกขั้นที่ 1

ภายในหมอก หลี่ฟู่เฉินสังเกตสติของเขาเริ่มจางหายไป หุบเขาที่แออัดแต่เดิมนั้นกลับว่างเปล่าโดยไม่รู้ตัว เส้นทางชิงหยุนอยู่ในความเงียบสงัดจนถึงจุดที่ไม่ได้ยินแม้แต่เสียงฝีเท้าและหัวใจเต้นของตัวเอง

“มีบางอย่างผิดปกติ…”

หลี่ฟู่เฉิน ไม่ได้ช้าลงแต่กลับเร่งฝีเท้าแทน เขาต้องออกไปจากเส้นทางชิงหยุนให้ได้ก่อนจะหมดสติลง

น้ำหนักสองสามร้อยกิโลกรัมเริ่มบั่นทอนร่างกายขณะเดินไปข้างหน้า มันให้ความรู้สึกย่ำแย่ยิ่งขึ้นเมื่อพลังลมปราณของผู้นั้นถูกใช้หมด และที่แย่ที่สุดคือมีหมอกที่ให้ความรู้สึกอันน่าสะพรึงกลัวทำ ให้บรรยากาศน่าขนลุก เมื่อทั้งร่างกายและจิตใจอยู่ภายใต้ความกดดันอย่างหนักหน่วง คุณภาพองค์รวมของจอมยุทธ์จะลดลง ผู้ที่มีพละกำลังอ่อนแอจะได้รับความเสียหายเมื่อผ่านไปได้ครึ่งทางหุบเขา

***

“อ้ากส์! อ้ากส์!”

ภายในหมอกหนา เสียงกรีดร้องของความเจ็บปวดดังจนได้ยิน

“ไม้เน่าไม่สามารถนำมาแกะสลักได้ ให้คนนำเขาออกไป” เสี่ยวจางเฟิง ดูเย็นชา

“ข้าขออนุญาติ”

ผู้อาวุโสนิกายชั้นนอกทะยานขึ้นกลางอากาศเหมือนนกขนาดใหญ่และพุ่งลงไปกลางหมอก ไม่กี่วินาทีต่อมาเขาอุ้มเยาวชนพาดไว้บนบ่า ใบหน้าเยาวชนที่น่าสงสารและหวาดกลัว ถูกปกคลุมด้วยน้ำมูกและน้ำตา

“ท่านอาวุโสวาน ดูแลเขาด้วย” เสี่ยวจางเฟิงกล่าวกับผู้อาวุโสโดยไม่ชายตามองเด็กหนุ่ม

ท่านอาวุโสวานเป็นผู้อาวุโสคนหนึ่งที่ดูแลสาวกงานปลีกย่อยพยักศรีษะ “มันเป็นความรับผิดชอบของข้า เพราะลูกศิษย์ที่ไม่สามารถผ่านเส้นทางชิงหยุนถือเป็นศิษย์สาวกงานปลีกย่อย”

จำนวนของศิษย์งายย่อย ค่อยๆเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ จากจำนวนไม่กี่คนไปจนถึงหลายสิบคนในปัจจุบัน ทุกคนต่างอับอายหรือหวาดกลัวอย่างมาก

“ท่านผู้เฒ่า ข้าได้คะแนนทั้งหมด 135 แต้มในการทดลองสองครั้งแรกและนั่นก็ดีกว่าคนส่วนใหญ่ที่นี่แล้ว มันไม่ยุติธรรมที่จะถือว่าข้าเป็นศิษย์งานย่อย เพราะข้าไม่สามารถฝ่าเส้นทางชิงหยุนไปได้” เด็กหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงโกรธท่านผู้เฒ่าวานตอบว่า “มันไร้ประโยชน์แม้ว่าเจ้าจะได้คะแนน 150 แต้มจากการทดลองสองครั้งแรก แต่มีความมุ่งมั่นที่ไม่มั่นคง มันอาจถูกพิจารณาใหม่หากเจ้ามีโครงกระดูกระดับ 4 ดาว”

“ถ้าเจ้ารู้สึกว่ามันไม่ยุติธรรม เชิญเจ้าออกไปได้” ผู้อาวุโสท่านอื่นผู้นี้ไม่สุภาพเหมือนท่านอาวุโสวาน

เด็กหนุ่มกำหมัดแน่น แต่ในที่สุดก็ไม่กล่าวอะไรอีก

***

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหน หลี่ฟู่เฉินเริ่มมีอาการประสาทหลอน เส้นทางใต้เท้าของเขากลายเป็นถนนที่ทำจากกระดูก เลือดสีแดงเข้มพุ่งออกมาจากใต้กระดูก หลี่ฟู่เฉินรู้สึกได้ถึงความเหนียวเหนอะหนะ ราวกับเดินจมโคลนถึงข้อเท้า

พลันมีฝนงูกตก งูพิษนับไม่ถ้วนขนาดเท่าตะเกียบตกลงมาจากท้องฟ้า บางตัวตรงไปที่เสื้อผ้าของหลี่ฟู่เฉินบางตัวต้องการเลื้อยเข้าไปในหูและชอนไชเข้าจมูก

หลังจากเหล่างูตัวเล็กลอกชั้น หลี่ฟู่เฉินรู้สึกเหมือนมีลมหายใจอยู่ข้างหู เมื่อเขาหันกลับมามองใบหน้าขาวซีดกำลังจ้องมองเขา ...

“นี่มันภาพลวงตา?” หลี่ฟู่เฉินพยายามเพ่งมอง

ภาพลวงตาดูสมจริงมาก กัดกร่อนสติของเขาและทำให้จมลงไปในภาพลวงตาทำให้เกิดความสับสนในความเป็นจริงกับภาพมายา

แม้ว่าหลี่ฟู่เฉินจะตกยู่ในภาพลวงตา เขาก็ยังเดินหน้าต่อไป ด้วยเจตจำนงที่แข็งแกร่ง ทำให้เขาสามารถต้านทานภาพลวงตาไม่ให้กัดกร่อนสติเขาได้

***

ในตอนท้ายของเส้นทางชิงหยุน, เสี่ยวจางเฟิง และผู้อาวุโสอื่น ๆ ต่างก็รออยู่

“เหลือธูปอีกเพียงครึ่งเดียว การทดลองก็จะถึงเวลาที่กำหนด ดูเหมือนว่าจะไม่มีใครได้คะแนนสมบูรณ์แบบ” ผู้อาวุโสภายนิกายส่ายหัวขณะหัวเราะ

เฉินจงหมิง พูดขึ้นทันทีทันใด และชี้ไปที่หมอก “มีคนกำลังออกมา”

“มีใครออกมาบ้าง” ผู้อาวุโสทั้งหมดหันตามอง

ภายในหมอกนั้นมีเงาสูงท่าทางอ่อนโยนและเพรียวบางเดินออกมาจะเป็นใครอื่นไปได้นอกจากหลี่ฟู่เฉิน

“หลี่ฟู่เฉิน…” เฉินจงหมิงตกตะลึงเหนือความคาดหมาย

เสี่ยวจางเฟิงถามว่า“ท่านอาวุโสเฉิน ท่านเป็นคนพาเขามาที่นี่ใช่ไหม”

เฉินจงหมิงพยักหน้า “เขาเป็นกลุ่มของตระกูลหลี่จากเมืองหยุ่นวู่ มีโครงกระดูกปกติ แต่การรับรู้อันโดดเด่นของเขาทำให้เขาได้ 110 แต่ข้าไม่คาดหวังว่าพลังจิตตานุภาพของเขาจะเหนือชั้นเช่นกัน”

ในตอนแรกเฉินจงหมิงไม่เห็นค่าในตัวหลี่ฟู่เฉิน แต่ตอนนี้เขาเริ่มมีความคาดหวังบางอย่างจากเขา

“โครงกระดูกปกติเหรอ?” เสียวจางเฟิงขมวดคิ้ว “น่าเสียดาย ถ้าเป็นโครงกระดูก 2 ดาวเขาจะไม่แพ้กับโครงกระดูกระดับ 4 ดาว ถ้าเขาเป็นโครงกระดูกระดับ 3 ดาวเขาจะได้รับการใส่ใจฟูมฟักเป็นอย่างดี

เมื่อมองเห็นหลี่ฟู่เฉินผู้ที่เดินออกจากสายหมอก เสี่ยวจางเฟิงกล่าว “หลี่ฟู่เฉิน ข้าขอแสดงความยินดี เจ้าได้รับคะแนนเต็มในการทดลองใช้พลังจิตตานุภาพ”

ผู้ที่ผ่านเส้นทางชิงหยุนได้ภายในเวลาที่กำหนดจะได้รับคะแนนเต็ม หลังจากนั้นทุกๆธูปที่เผาไหม้ มันจะหมายถึงการหัก 10 แต้ม; ไหม้ครึ่งธูปหัก 5 แต้ม

ในบรรดาเจ็ดคนจากเมืองหยุ่นวู่ไม่รวมหลี่ฟู่เฉิน:

เหอปิงมีความมุ่งมั่นที่ดีที่สุด 75 แต้ม

หยางไค, จือฮงซิ่ว 70 แต้ม

เฉินตูจิว, 65 แต้ม

กวนเผิ้ง 60 แต้ม

เฉินตูเหลียงไม่สามารถผ่านเส้นทางชิงหยุนและถูกลดระดับให้เป็นศิษย์รับงานปลีกย่อย

เมื่อสาวกทั้งหมดเดินออกจากเส้นทางชิงหยุนเสี่ยวจางเฟิงป่าวประกาศเสียงดังว่า “ทุกคนที่มีคะแนนรวมน้อยกว่า180แต้มจะถูกลดระดับเป็นศิษย์งานปลีกย่อย 180ถึง 210แต้มจะเป็นลูกศิษย์นิกายชั้นนอกชั้นที่ 3 , 210ถึง 240แต้มสาวกชั้นนอกชั้น2 ,240แต้มขึ้นไปเป็นลูกศิษย์ชั้นนอกชั้นที่1ชั้นที่ดีที่สุด”

สาวกนิกายชั้นนอก แบ่งเป็น 3ชั้น ชั้น 3เป็นชั้นต่ำสุดและชั้น 1เป็นชั้นดีที่สุด

ชั้นที่แตกต่างกันจะได้รับการดูแลแตกต่างกัน

สาวกชั้นนอกชั้นที่ 1 มีลานของตัวเอง ในขณะที่สาวกชั้นที่ 2 และ 3 ถูกอัดแน่นด้วยกันในลานรวมขนาดใหญ่

สาวกชั้นที่ 1 สามารถซื้อสินค้าในนิกายได้ที่มีมูลค่า 1,000 เหรียญทองทุกเดือนโดย 300 เหรียญทองสำหรับชั้นที่ 2 และ 200 เหรียญทองสำหรับสาวกชั้นที่ 3 ทุกคนรู้ว่าสินค้าของนิกาย ไม่มีขายที่ในที่ทั่วไปและเป็นที่ต้องการของผู้คนมากมายที่ร่ำรวย แต่ไม่ได้มีสถานะเป็น "ลูกศิษย์นิกาย"

สรุปแล้วในทุก ๆ ด้าน ศิษย์ชั้นที่ 1 ได้รับการดูแลดีกว่าศิษย์ชั้นที่ 2 และ 3

เช่นเดียวกลับ ศิษย์งานปลีกย่อย ศิษย์ชั้นที่ 3 และชั้นที่ 2 ได้รับการจัดเรียงเป็นกลุ่ม ทุกคนมุ่งความสนใจไปที่หลี่ฟู่เฉินซึ่งเป็นศิษย์ชั้นที่หนึ่งเท่านั้น

“ให้ตายเถอะ” เฉินตูเหลียง ผู้ไม่เต็มใจจะออกจากการทดลอง เนื่องจากเขารู้สึกว่าการทดลองใช้พลังจิตตานุภาพนั้นไร้ประโยชน์ แล้วถ้ามีพลังความมุ่งมั่นที่แข็งแกร่งล่ะ ด้วยทักษะที่ล้นหลามใคร ๆ ก็สามารถเอาชนะทุกคนได้ด้วยความมุ่งมั่นที่แข็งแกร่งนี้

แต่เฉินตูเหลียงไม่ได้คำนึงถึงสิ่งหนึ่ง ถ้าเขาผ่านเส้นทางชิงหยุนบวกกับ 90 แต้มสำหรับการทดลองสองครั้งแรก คะแนนสุดท้ายของเขาจะยังคงต่ำกว่า 180 แต้มและยังถือว่าเป็นศิษย์งานปลีกย่อย

“โชคช่างเข้าข้างเสียเจ้า! จริง ๆ แล้วเจ้าทำได้แค่ชั้นที่ 1” เฉินตูเหลียงจ้องไปที่หลี่ฟู่เฉินลูกศิษย์ชั้นที่ 1

กวนเผิ้งนั้นอยู่ในอารมณ์เสียที่สุด

“ผู้อาวุโส ด้วยเหตุผลใดที่โครงกระดูกปกติสามารถกลายเป็นศิษย์ชั้นที่1ได้?” กวนเผิ้งไม่อาจอดกลั้นได้อีกต่อไป

“นั่นสิ เขามีแค่โครงกระดูกชั้นที่ 1 และไม่มีคุณสมบัติที่จะเป็นศิษย์ชั้นนอกชั้นที่ 1”

“ศิษย์ชั้นนอกชั้นที่1 ไม่ควรมีโครงกระดูกปกติ แม้โครงกระดูกระดับ 1 ดาวและ 2 ดาวก็ไม่ควร”

ในบรรดาศิษย์ชั้นที่ 2 มีโครงกระดูกพิเศษระดับ3 ดาวพิเศษกี่คนไม่แน่ชัด ก่อนหน้านี้พวกเขาเคยเป็นหนึ่งในอัจฉริยะที่ได้รับพรจากสวรรค์และไม่เคยถูกกดขี่โดยใคร

เสี่ยวจางเฟิงเห็นแย้งว่า “บ้านทุกหลังมีกฎของบ้านเ ราเองก็มีกฎเช่นกัน กฎของนิกายคังเหลียน ทุกคนที่มีคะแนนรวมเกิน 240 แต้มเป็นศิษย์ชั้นที่ 1 บางทีเจ้าอาจต้องการค้นหาท่านประมุขนิกายเพื่อให้แก้ไขกฎเหล่านี้?”

“ใช่เขาเป็นเพียงโครงกระดูกปกติและไม่มีคุณสมบัติที่จะเป็นสาวกนิกายชั้นนอกชั้น 1”

“ผู้อาวุโสแน่นอนว่าข้าล้อเล่น พวกเราก็แค่ให้ความเห็น”

ผู้ที่ยกความคับข้องใจรู้สึกกลัวอยู่ครู่หนึ่ง การขอให้พวกเขาแสวงหาประมุขนิกาย? ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นใช่มั้ย พวกเขามีคุณสมบัติอะไรที่จะแสวงหาประมุขนิกาย? หากท่านประมุขนิกายโกรธ แคว้นคังเหลียนทั้งหมดจะเปลี่ยนแปลงไป

พวกเขาได้สร้างรอยร้าวหลี่ฟูเฉินในใจ เมื่อได้โอกาสพวกเขาจะแสดงให้หลี่ฟู่เฉินเห็นนรกและพิสูจน์ว่าการเป็นศิษย์ชั้นที่ 1 นั้นไม่ใช่สิ่งที่ดีเลย...