บทที่ 50 การสร้างสาวใช้กระดาษ

【คุณเดาได้ไม่ยาก เมื่อครู่ผู้ใหญ่บ้านเพิ่งทำสิ่งที่มีแต่อาชีพช่างเชือดเท่านั้นถึงจะทำได้ แม้คุณจะจำเขาได้เลือนรางแต่ก็รู้ว่าโดยปกติแล้วเขาไม่ใช่คนที่มือเปื้อนเลือด】

【คุณค่อยๆเข้าไปใกล้อย่างระแวดระวัง ยังไม่ทันถาม ผู้ใหญ่บ้านก็รีบอธิบายให้ฟังเสียก่อน】

【เมื่อครู่เขาเชือดผู้บุกรุกไม่กี่คน พวกนั้นมือชุ่มบาป เขาจึงลอกเอาเครื่องสังเวยปนเปื้อนออกจากตัวศพ แล้วตั้งใจจะยกให้คุณ】

【หากเกิดภัยพิบัติ คุณอาจใช้เครื่องสังเวยเหล่านี้หักล้างโอกาสถูกเทพรัตติกาลคัดเลือกขึ้นบูชาได้หนึ่งครั้ง】

“ผู้ใหญ่บ้านใจดีกับเล่ยจื่อขนาดนี้… หรือว่าจะเป็นพ่อที่พลัดพรากจากกันมานาน?” หยางเฉินอดแซวไม่ได้

【ผู้บุกรุกอย่างนั้นหรือ คุณตกใจเล็กน้อย ผู้ใหญ่บ้านบอกว่าเป็นพวกอันธพาลจากหมู่บ้านถู่โกว เหมือนถูกผู้มีอำนาจยุยงให้บ้าบิ่น บุกล้ำหมู่บ้านอวิ๋นหมิงซึ่งอยู่ใต้การคุ้มครองของเทพ】

【คุณอยากรู้ว่าแก่ชราปานนี้ เขาจัดการคนพวกนั้นได้อย่างไร ทว่าผู้ใหญ่บ้านไม่คิดจะอธิบาย】

【เขาเผยอีกว่าอีกไม่กี่วัน เงาเทพรัตติกาลจะเสด็จลงมา บรรดาผู้ลาดตระเวนจากอวิ๋นหมิงจะทยอยมารวมตัวที่หมู่บ้าน แล้วเข้าสู่เรือนบูชาซึ่งเป็นที่ตั้งแท่นพิธี】

【เขาเร่งให้คุณรวบรวมเครื่องสังเวยให้พอรับพิธี】

【คุณกำลังจะได้ยลโฉมเทพรัตติกาลเสียที ในใจยังอดสงสัยไม่ได้ว่า หรือแท้จริงแล้วเทพรัตติกาลจะคืออสูรหมู】

【แม้ความเป็นไปได้จะน้อย แต่ก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้】

【การที่อสูรหมูมอบเหรียญทองนิรโทษให้คุณ หมายความว่าต่อให้นางไม่ใช่เทพรัตติกาล ก็ต้องเกี่ยวดองกับเทพองค์นั้นอย่างแน่นแฟ้นแน่ๆ】

【คุณกวาดเครื่องสังเวยปนเปื้อนทั้งหมดใส่เป้ ตอนนี้คุณมีอยู่ถึง 12 ชิ้น น่าจะยังไม่พอปากท้องของเทพ คุณจึงต้องเร่งมือ】

【คุณปิ๊งไอเดีย ใช้ความได้เปรียบของคณะพ่อค้า ทำงานนอกระบบกับลูกค้า ให้พวกเขาช่วยสะสมเครื่องสังเวยปนเปื้อน ซึ่งคุณก็พอมีประสบการณ์อยู่แล้ว】

【 เศรษฐีอ้วนคือเป้าหมายที่ดี คุณยังต้องพึ่งเขา แต่ก่อนอื่นต้องทำตามสัญญาครั้งที่แล้วให้ได้ก่อน】

【คุณกลับค่ายกองคาราวานไปหาหวงเหมาถามเบาะแส เกี่ยวกับสาวใช้กระดาษ อุปกรณ์อาถรรพ์ที่เศรษฐีอ้วนต้องการ หวงเหมายักไหล่ ในคลังไม่มีของชิ้นนี้】

【แต่ทำเองได้ เขาว่าเงื่อนไขคือต้องใช้แผ่นหนังหน้าของหญิงสาวแบบสมบูรณ์ ไม่จำเป็นต้องเป็นผู้ปนเปื้อน คุณต้องหาเป้าหมายเอง】

【หวงเหมาหยอกว่าลองถามซูอีดูไหม เผื่อเธอยอมสละหนังให้ คุณมองค้อนเขาอยู่สามวินาทีเต็ม】

【คุณออกจากค่ายกองคาราวาน มุ่งหน้าไปหมู่บ้านถู่โกว ถอดผ้าคลุมหลังมาทำฮูดคลุมศีรษะเพื่ออำพราง】

【คุณติดต่อพันจื่อที่หมู่บ้านถู่โกว เมื่อพบกันแล้วก็ถกเป้าหมายล่า คุณล็อกเป้าหมายเป็นหญิงในชุดแดง มือสังหารโหดที่ผู้ลงมือกับผู้ชายเท่านั้นและทุกครั้งจะใช้วิธีเฉือนช้าๆจนถึงตาย】

【คนที่ฆ่าคนไม่กระพริบตาเช่นนี้ คุณไม่จำเป็นต้องอ่อนมือ】

【คุณกับพันจื่อกำมีดเชือด บุกเข้าบ้านหลังหนึ่งริมถนนหมู่บ้าน】

【แสงเทียนส่องวาบ หญิงชุดแดงกำลังจับมีดแหลมสักลายให้ชายคนหนึ่ง】

【เสียงกรีดร้องสยดสยองจนสะเทือนใจ เจ็บปวดราวกับเป็นคุณเสียเองที่เป็นคนโดนเฉือน】

【คุณส่งสัญญาณให้พันจื่อเตรียมชิงตัว แต่เขาชะงัก บอกเบาๆว่าเหยื่อคนนั้นคือคนชั่วตัวฉกาจ มือเปื้อนเลือดมานักต่อนัก】

【พันจื่อยังไม่แน่ใจว่าหญิงชุดแดงลงมือเฉพาะคนชั่วหรือไม่ หากเป็นเช่นนั้น เธอก็เหมือนพวกคุณ เป็นแสงเล็กๆในความมืด ต่างกันตรงวิธีกาา】

【ความละเอียดรอบคอบของพันจื่อทำให้คุณทบทวนตาม】

【ไม่นาน หญิงชุดแดงกรีดสุดท้าย เปิดอกควักหัวใจ ชี้ชัดว่าพิธีเฉือนช้าเดินถึงปลายทาง】

【แม้เห็นคนเลวถูกสังหาร คุณกับพันจื่อไม่มีท่าทีสงสาร เมื่อก้าวออกจากเงามืด หญิงชุดแดงเห็นพอดี บนหน้ามีแต่ความปลื้มระคนกระหาย】

【เหยื่อเดินมาหาถึงหน้าประตู เธอเงื้อมีดพุ่งเข้าหาสองคนพร้อมกัน แขนคุณถูกเฉือน เลือดทะลัก】

【ตอนนี้คุณทั้งคู่มั่นใจแล้วว่าเธอฆ่าไม่เลือกหน้า จึงไม่จำเป็นต้องเมตตา】

【คุณสลับฉายาเป็นช่างเชือด พร้อมงัดเล่ห์ของผู้ลาดตระเวนออกมา ไม่นานก็จับหญิงชุดแดงได้】

【พอกลับถึงโรงงาน คุณได้รับหนังคนหนึ่งผืนและแผ่นไม้อายุขัย 600 ปี คุณเก็บหนังไว้ ส่วนไม้อายุขัยโยนลงตู้บุญหน้าแท่นเทพตามระเบียบ】

【คุณกลับค่ายกองคาราวานอวิ๋นหมิง ยื่นหนังเปื้อนเลือดให้หวงเหมา ขอสูตรสาวใช้กระดาษ】

【หวงเหมาถึงกับอึ้งกับความเร็วของคุณ เห็นหนังสมบูรณ์ไม่มีรอยชำรุด เขามองคุณด้วยสายตาเชื่อมือกว่าแต่ก่อนและยอมบอกขั้นตอนให้】

【เริ่มจากตากหนังให้แห้ง แปรเป็นกระดาษหนังคนต่อด้วยตัดโค่นไผ่วิญญาณอายุสิบปี ผ่าเป็นซี่เท่าๆกัน ถักเป็นโครงกระดูกให้ได้สัด】

【จากนั้นประกบกระดาษหนังคนเข้ากับโครงให้เนียนสนิท หากผิดพลาดแม้แต่น้อย งานเสียทั้งหมด】

【คุณเกร็งสุดตัว วัตถุดิบมีเพียงชุดเดียว กว่าจะได้มาก็แลกมาด้วยเลือดและบาดแผล คุณต้องสำเร็จในคราวเดียว】

【คุณจดจ่อสุดกำลัง】

【สำเร็จ สาวใช้กระดาษลืมตาขึ้น ยิ้มให้คุณราวกับมนุษย์】

【นางมีพลังสู้เทียบเท่ากับผู้สร้าง คุณอดเสียดายไม่ได้ นี่จะเป็นกำลังรบชั้นดี แต่คุณตั้งใจจะเอาไปแลกกับเศรษฐีอ้วน】

【ไม่เป็นไร คุณต้องการผูกสัมพันธ์กับเขา ผ่านเขาคุณจะได้เครื่องสังเวยปนเปื้อนมากขึ้น ต่อให้ติดหนี้ไว้ก่อนก็ยอม】

【คุณรู้ชัด พิธีใกล้เข้ามาแล้ว เวลาเตรียมตัวเหลือไม่มากนัก】

【 เหรียญทองนิรโทษในเป้อาจช่วยให้คุณรอดจากการถูกเลือกบูชา แต่ก็เท่ากับว่าเทพจะเลือกคนอื่นแทน】

【หากคนนั้นคือพันจื่อ คุณยอมไม่ได้】

【คุณอุ้มสาวใช้กระดาษไปถึงหมู่บ้านถู่โกว ของชิ้นนี้เป็นงานฝีมือของคุณเอง แม้ไปค้ากับคนอื่น ก็ถือว่าในนามส่วนตัวและน่าจะแลกเครื่องสังเวยปนเปื้อนได้มากพอ】

【ทันทีที่คุณมาถึงหมู่บ้าน เศรษฐีอ้วนก็ถูกกลิ่นไอของสาวใช้กระดาษดึงดูด เขาตาโต ตื่นเต้นเดินวนรอบสาวใช้ที่ยืนงามสง่ากลางลาน】

【คุณบอกอย่างชัดเจนว่าสาวใช้กระดาษนี้คุณจะค้าส่วนตัวให้เขาแต่ขอแลกด้วยเครื่องสังเวยปนเปื้อนเท่านั้น】

【นอกจากนี้ คุณยังขอยืมเครื่องสังเวยจากเขาให้มากที่สุด ของส่วนเกินจะเก็บไว้เพื่อซื้อชีวิตแทนให้สมาชิกในองค์กรยามเกิดภัยพิบัติในอนาคต】