บทที่ 18 สัตว์เลี้ยงตัวแรก

สายตาที่มองเห็นโลกวิญญาณ มักเห็นผีเป็นสีน้ำเงิน

แต่เหยียนชิงไม่ใช่ผี เป็นมนุษย์ที่มีชีวิตจริงๆ มีชีพจรและอุณหภูมิร่างกายปกติ มองเห็นและสัมผัสได้

ทำไมเธอถึงปรากฏเป็นแสงสีน้ำเงินล่ะ?

ครั้งก่อนในห้อง 3407 ตึกซ่างถง ในสายตาโลกวิญญาณของหยางเฉิน เหยียนชิงก็ปรากฏเป็นแสงสีน้ำเงิน ตอนนั้นเขาก็เริ่มสงสัยและตอนนี้ดูเหมือนข้อสงสัยจะยิ่งมากขึ้น

เหยียนชิงแตกต่างจากคนธรรมดาอย่างชัดเจน ออร่ารอบตัวเธอคล้ายกับสิ่งที่เห็นในห้อง 3407 ตึกซ่างถงเป็นกลุ่มความแค้น เธอมีออร่าสีน้ำเงินรอบตัวคล้ายความแค้น แตกต่างกันตรงที่เมื่อเทียบกับกลุ่มความแค้นที่รุนแรงนั้น ออร่าความแค้นรอบตัวเธอเป็นเพียงชั้นบางๆ

แต่ก็พอจะบ่งบอกได้ว่าระหว่างเธอกับพี่สาวที่เสียชีวิต ต้องมีการเชื่อมต่อพิเศษบางอย่าง

บางทีฝาแฝดคนหนึ่งตาย ความแค้นของผู้ตายอาจถูกส่งผ่านบางวิธี ให้กับอีกคนหนึ่ง ซึ่งเหมือนเป็นการเพิ่มบัฟให้

ผู้ลาดตระเวนได้รับบัฟคำสาปจากเทพแห่งรัตติกาล จึงไม่หวาดกลัวในความมืด

และออร่าสีน้ำเงินรอบตัวเหยียนชิง คล้ายเสื้อคลุมความแค้น มันจะมีผลอะไรต่อเธอ หยางเฉินยังไม่ค่อยเข้าใจนัก

แน่นอนอย่างหนึ่งก็คือเสื้อคลุมความแค้นนี้ น่าจะสามารถกระตุ้นจิตวิญญาณของพืชและสัตว์ได้

หยางเฉินนึกถึงเมื่อคืนที่ได้ยินเสียงผักกระซิบ พยานถึงการต่อสู้ครั้งใหญ่ระหว่างผักกับแมวดำ

ผักต้องได้รับจิตวิญญาณและแมวดำอาจได้รับบางส่วนด้วย รู้ว่าการล่าสัตว์ที่มีจิตวิญญาณอย่างผัก จะช่วยเสริมจิตวิญญาณของตัวเอง

บางทีอาหารปรุงสุกอาจสูญเสียจิตวิญญาณ จึงเป็นเหตุผลที่แมวดำเลือกล่าอาหารดิบตอนกลางคืนอย่างลับๆ

นั่นอธิบายได้ว่าทำไมผักที่มีอายุเพียงปีเดียว ถึงสามารถมีจิตวิญญาณได้ก็เพราะได้รับการบำรุงด้วยความแค้นอยู่แล้วนี่เอง

“เทพแห่งโลกอวิ๋นหมิงชอบอวัยวะที่ปนเปื้อน ถ้าความแค้นก็เป็นการปนเปื้อน อวัยวะที่ปนเปื้อนนั้น จะกลายเป็นปุ๋ยสำหรับอาหารที่มีจิตวิญญาณหรือเปล่า?”

การค้นพบนี้ทำให้หยางเฉินเกิดสมมติฐานใหม่ “ความสว่างชอบกำจัดความมืด เช่นเดียวกับมนุษย์ชอบกินอาหาร เทพจึงมีความสนใจพิเศษต่อความมืด เมื่อความมืดช่วยทำให้เทพแข็งแกร่ง ความมืดก็จะแผ่ขยายโดยไม่เกรงกลัว”

“เมื่อเทพเห็นว่าจำเป็นต้องให้ความมืดเติบโต ในกรณีนี้ เทพจะปฏิบัติต่อความมืดอย่างไร?”

“เทพที่สูงส่งบนพื้นผิวแต่ใต้พื้นผิวลึกๆกลับเป็นฆาตกรที่เพาะเลี้ยงความมืดและสิ่งเน่าเปื่อย บางทีนี่คือสภาพดั้งเดิมของโลกวิญญาณ”

หยางเฉินนึกถึงอาหาร จึงรู้ตัวว่าเขายังไม่ได้ทานอาหารเช้าและท้องส่งเสียงเบาๆ

“อยากลองทานอะไรไหม? คุณยังไม่ได้ทานอาหารเช้าเลยใช่ไหม?”

เหยียนชิงเชิญด้วยความหวังดี หยางเฉินเป็นคนแรกที่ทำให้เธอไว้ใจได้และเธอถือว่าเขาเป็นเพื่อนในใจ

“ฉันมีเค้กโฮมเมด อร่อยกว่าที่ขายตามตลาด สนใจไหม?”

เหยียนชิงหยิบจานออกจากชั้นแช่เย็น ข้าวธัญพืชหลากสีผสมกับคาราเมล ดูน่ากินมาก

“มีเมล็ดทานตะวัน ถั่วแขก ถั่วเขียว… ส่วนใหญ่ฉันปลูกเอง”

แต่เมื่อได้ยินสิ่งที่เหยียนชิงพูดต่อ หยางเฉินจึงสูญเสียความอยากอาหารในทันทีเลย เขานึกถึงคุณลุงถั่วแขกและไม่อยากกินลูกของเธอ

“ผมฟันผุ ไม่กล้ากินของหวาน ขอโทษนะ” หยางเฉินปฏิเสธพร้อมโบกมือ

หยานชิงวางจานขนมลง หน้าแดงเล็กน้อย

“หลังพี่สาวฉันเสีย ฉันตัดความสัมพันธ์กับเพื่อนเก่า อยู่กับความแค้นอันแสนมืดมน ใช้วิธีหลอกตัวเอง แต่ก็ไม่เคยทำอะไรจริงๆเพื่อพี่สาว ถ้าคุณไม่มา เหตุการณ์คงไม่คืบหน้าเร็วขนาดนี้ เคสที่ถูกปิดเป็นเวลา 3 ปี ถูกตำรวจทบทวนอีกครั้ง เกี่ยวข้องกับอิทธิพลใหญ่ ตำรวจให้ความสำคัญเต็มที่ ฉันคิดว่าการแก้แค้นพี่สาวต้องสำเร็จ ต้องขอบคุณคุณด้วย คุณสามารถเป็นเพื่อนกับฉันได้ไหม ตอนนี้ฉันไม่มีเพื่อนเลย”

หลังออกมาจากห้องของเหยียนชิง หยางเฉินหวนคิดถึงเมื่อครู่นี้ที่ตนเองตอบตกลงคำขอร้องของอีกฝ่ายไป หลังจากนั้นใบหน้าของเหยียนชิงที่มีรอยยิ้มสดใสกว้างไกล ทันใดนั้นบนใบหน้าของเขาเองก็มีรอยยิ้มแต้มขึ้นมาเช่นกัน

รอยยิ้มบนใบหน้าก็แข็งค้างลงอีกครั้ง “ที่ระเบียงยังมีซากแมวอยู่อีกหนึ่งศพ ต้องรีบจัดการ ไม่อย่างนั้นฉันคงกลายเป็นศัตรูของเหยียนชิงในทันที”

รีบลงไปชั้นล่างกลับเข้าห้องของตนเอง ล็อกประตูจากด้านในแน่นหนา หยางเฉินหยิบถุงพลาสติกสีดำออกมาจากลิ้นชัก เขาเปิดประตูระเบียงออก ตั้งใจจะใช้ถุงในมือใส่ซากแมว ทว่ากลับตกใจที่พบว่า ซากแมวดำหายไป!

“เมื่อไหร่กัน…หรือถูกตัวอะไรคาบไป หรือว่าจะ…คืนชีพ?”

“หรือว่าแมวดำเมื่อคืนไม่ได้ตาย แต่ฟื้นคืนชีพแล้วหนีไปเอง?”

เมื่อคิดถึงความเป็นไปได้นี้ หยางเฉินก็เริ่มค้นหา และไม่นานก็พบร่องรอยแมวดำอยู่ใต้เตียง

มันซ่อนตัวแน่นในมุมหนึ่งใต้เตียง ลืมตาสองข้างสีทองส่องประกายมองหยางเฉิน เมื่อถูกพบแล้ว ก็ส่งเสียง “อู่ว์ อู่ว์” คร่ำครวญออกมา

ขณะนั้นโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าก็สั่นขึ้น

หยางเฉินหยิบมือถือออกมาจากกระเป๋า พบว่าหน้าจอมือถือมืดสนิท แต่มีตัวอักษรปรากฏขึ้นว่า

【ตรวจพบว่าในสภาพแวดล้อมที่คุณอยู่มี วิญญาณแมวต้องการฝึกเลี้ยงหรือไม่?】

หยางเฉินอ่านตัวอักษรบนหน้าจอทีละคำ เขาไม่รู้สึกแปลกใจเลยสักนิด การที่แมวได้กำเนิดวิญญาณถูกเรียกว่าวิญญาณแมวนั้นไม่ใช่เรื่องแปลก ปัญหาคือฟังก์ชันฝึกเลี้ยง หมายความว่าจะเลี้ยงมันให้กลายเป็นสัตว์เลี้ยงของตนเองได้ใช่หรือไม่?

หยางเฉินกดเลือก “ใช่” ไม่ใช่เพราะเขาจะบังคับเอามันมาแต่เพราะอยากรู้อยากเห็นว่าฟังก์ชันนี้มีผลอย่างไร

ทันใดนั้น แสงสีขาวสายหนึ่งพุ่งออกมาจากหน้าจอโทรศัพท์ ยิงตรงเข้าไปในหน้าผากของวิญญาณแมว “ฮวานฮวาน” แล้วซ่อนหายเข้าไปในสมองของมัน

“เหมียวๆ”

แมวดำที่เมื่อครู่ยังครางฮืออย่างหวาดกลัว กลับเก็บซ่อนความเป็นศัตรูทั้งหมดลงทันที ค่อยๆเดินออกมาจากมุมใต้เตียง มานั่งในท่ามาตรฐานตรงหน้าหยางเฉิน แล้วยกอุ้งเท้าขวาขึ้นเลียอย่างเอร็ดอร่อย

หยางเฉินยื่นมือไปลูบหัวแมวดำ

“เหมียว” แมวดำส่งเสียงตอบกลับอย่างอ่อนโยน

“จริงด้วย กลายเป็นสัตว์เลี้ยงของเราแล้ว ดูท่าเกมนี้ยังมีระบบสัตว์เลี้ยงอีก คิดไม่ถึงเลยว่าสักวันเราอาจจะจับแมงมุมยักษ์มาเป็นสัตว์เลี้ยงได้ด้วย แบบนี้เวลาออกลาดตระเวนในหมู่บ้านตอนกลางคืนก็คงปลอดภัยมากใช่ไหมล่ะ?”

เขามองไปที่แมวดำซึ่งเชื่องเรียบร้อยอยู่บนพื้น หยางเฉินจึงเริ่มสงสัยในพลังการต่อสู้ของมัน “แมวดำตัวนี้จะใช้เป็นสัตว์เลี้ยงต่อสู้ได้ไหม ถ้าพลังสู้ไม่ไหวก็คงต้องฝืนใจส่งมันกลับไป”

ไม่ใช่ว่าเขาจะบังคับเอา หากแมวดำมีพลังต่อสู้ไม่เลว มันก็อาจกลายเป็นที่พึ่งให้เขารอดชีวิตได้ เช่นนั้นก็ไม่มีเหตุผลใดที่จะต้องคืนมันไป อย่างมากมันก็แค่ยอมสละตัวเอง กลายเป็นสัตว์เลี้ยงของเหยียนชิง แทนก็แล้วกัน

เมื่ออยู่ต่อหน้าปัญหาการเอาชีวิตรอด เรื่องอื่นใดก็ควรหลีกทางให้หมด

แน่นอน ตอนนี้ในสายตาของเหยียนชิง เธอคิดว่าแมวดำของเธอหายไปแล้ว หยางเฉินจึงไม่จำเป็นต้องกังวลกับเรื่องนี้

เขานำแมวดำใส่เข้าไปในระบบเกม หยางเฉินตั้งใจจะตรวจสอบคุณค่าของมันก่อน

【วิญญาณสัตว์เลี้ยง ฝันร้ายยามรัตติกาล วิญญาณสัตว์เลี้ยงระดับสองดาว】

【สัตว์เลี้ยงที่เทพเจ้าแห่งรัตติกาลโปรดปราน หากนำมันไปบูชาแด่เทพเจ้าแห่งรัตติกาล บางทีอาจได้รับคำสาปหรือพรพิเศษ】

【ความสามารถที่หนึ่ง: สอดส่อง มันคือร่างแทนของราตรี เมื่อมันหายตัว ทุกสิ่งในความมืดจะไม่อาจหลบซ่อนต่อหน้ามันได้】

【ความสามารถที่สอง: กลืนกิน หากให้มันกินสิ่งที่มีวิญญาณ จะสามารถเสริมพลังของมันได้ แม้กระทั่งวิวัฒนาการหรือการกลายพันธุ์】

【ความสามารถที่สาม: เก้าชีวิต มันสามารถแทนที่เจ้าของตายได้เก้าครั้ง แต่จงจำไว้ ความสามารถนี้มีคำสาปพ่วงอยู่ หากมันตายอย่างสิ้นเชิง เจ้าของก็จะกลายเป็นแมวไปโดยสมบูรณ์】