บทที่ 16 เทพเจ้าจากแดนเยือกเย็น

【คุณระมัดระวังสิ่งชั่วร้ายและภูตผีปีศาจที่จะคอยเคลื่อนไหวอยู่ในความมืด เร่งฝีเท้าเดินไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของหมู่บ้าน ที่มุมตะวันออกเฉียงใต้ของหมู่บ้าน คุณพบเต็นท์ทรงโดมจำนวนหนึ่งที่ถูกจัดเรียงอย่างเป็นระเบียบบนที่โล่ง】

【บนเต็นท์ปักด้วยธงสีสันสดใสที่มีตราสัญลักษณ์ของกองคาราวาน หมู่บ้านอวิ๋นหมิง บนเส้นเชื่อมระหว่างธงนั้น แขวนด้วยเศษผ้าสามเหลี่ยม สีสันหลากหลาย มีลวดลายโทเท็มของแต่ละหมู่บ้าน แสดงถึงหมู่บ้านที่กองคาราวานผ่านระหว่างการเดินทางค้าขาย】

【ตรงกลางที่โล่งซึ่งล้อมรอบด้วยเต็นท์นั้น มีแหล่งกองไฟที่ใหญ่พอจะวางหม้อใบโตได้หนึ่งใบ เปลวไฟบนกองไฟลุกโชติ ควันขาวที่ลอยขึ้นมาพร้อมแทรกกลิ่นหอมของเนื้อย่าง กลิ่นเนื้อและเครื่องเทศปะทะกัน กระตุ้นต่อมรับรสของคุณ น้ำลายไหลเล็กน้อยที่มุมปาก ท้องของคุณก็ส่งเสียงคำราม ดังออกมาเป็นการประท้วง】

【ปฏิกิริยาที่คุณไม่ปิดบังต่ออาหารอร่อย ทำให้บรรดาพ่อค้าชายหนุ่ม ที่อยู่ข้างกองไฟสังเกตเห็น พวกเขาไม่ได้มีท่าทีเป็นศัตรูกับคุณเลย กลับกันยังยิ้มโบกมือเรียกคุณ ในมือถือถ้วยเหล้าใบใหญ่สำหรับดื่มสุรา ดูแล้วเต็มไปด้วยความกระตือรือร้นและการต้อนรับอย่างอบอุ่น】

【คุณได้ลืมเลือนความทรงจำเกี่ยวกับกองคาราวานไปแล้ว เพียงแค่ภาพเลือนราง รู้สึกว่ากองคาราวานเป็นพันธมิตรที่ไว้ใจได้ พวกเขาจะไม่ก่อภัยคุกคามต่อคุณ สามารถเข้าใกล้ได้】

【คุณเดินเข้าไปหาพวกเขาและนั่งลงอย่างไม่เกรงใจ บนกองฟางข้างพวกเขา เวลานี้คุณ…】

【A. ถามตรงๆเกี่ยวกับเรื่องภัยพิบัติจากกองคาราวาน】

【B. บอกพวกเขาว่าในหมู่บ้านมีปศุสัตว์ เกิดการกลายพันธุ์ ให้กองคาราวานตัดสินใจเองว่าจะทำอะไรต่อไป】

พูดกันตรงๆไม่อ้อมค้อม หยางเฉินขยับนิ้วกดที่หน้าจอ หน้าจอโทรศัพท์จมลงสู่ความมืดในทันที แล้วก็เด้งข้อความใหม่ขึ้นมา

【คุณถามเรื่องหัวข้อภัยพิบัติ สมาชิกกองคาราวานกลับถามคุณแทนว่าปศุสัตว์ในหมู่บ้านเกิดการกลายพันธุ์แล้วใช่หรือไม่? คุณมั่นใจว่ากองคาราวานรู้อะไรบางอย่าง จึงพยักหน้าตอบรับการคาดเดาของพวกเขา】

【สมาชิกกองคาราวานตกอยู่ในความเงียบ ลืมไปแม้กระทั่งจะยื่นอาหารให้คุณ คุณแสดงออกถึงความเป็นกันเองไว หยิบไม้เสียบเนื้อย่างที่สุกแล้วขึ้นมาเอง โรยเครื่องเทศแล้วกินทันทีและยังรินเหล้าผลไม้ใส่ถ้วยจนเต็ม ยกดื่มรวดเดียวหมดในหนึ่งอึก】

【สมาชิกกองคาราวานมีปฏิกิริยาตอบสนองออกมา ชายหนุ่มผมสีส้มอมทอง หน้าตาสะอาดสะอ้าน คิ้วขมวดเล็กน้อย กล่าวประโยคหนึ่งที่ทำให้คุณประทับใจ】

【ทุกครั้งที่ภัยพิบัติมาเยือน ย่อมหมายถึงการเสียสละของผู้ลาดตระเวน ครั้งก่อนภัยพิบัติคร่าชีวิตผู้ลาดตระเวนของหมู่บ้านข้างเคียง หมู่บ้านน้ำศักดิ์สิทธิ์และคราวนี้ไม่รู้ว่าผู้ลาดตระเวนของหมู่บ้านไหนจะเคราะห์ร้ายอีก】

【พลังของกองคาราวาน สามารถรักษาความสัมพันธ์อันราบรื่นระหว่างหมู่บ้าน แต่หากสิ่งที่ปรากฏคือภัยธรรมชาติ กองคาราวานก็สามารถทำได้เพียงสุดความสามารถในการปกป้องความปลอดภัยของประชาชนเท่านั้น มีเพียงผู้ลาดตระเวนเท่านั้นที่สามารถแก้ไขภัยพิบัติระดับหายนะได้】

ภัยพิบัติจากสวรรค์ หมายความว่าผู้ลาดตระเวน จำเป็นต้องเสียสละชีวิต นี่ฟังดูเหมือนพิธีกรรมบูชายัญของชนเผ่าดึกดำบรรพ์

หยางเฉินนึกถึงแท่นบูชาของหมู่บ้านโลกวิญญาณ นั่นบางทีหรือว่าจริงๆแล้วเอาไว้ใช้สังเวยผู้ลาดตระเวน

【คำพูดของชายผมเหลืองกระทบใจคุณอย่างมากคุณเป็นคนหวงชีวิตแม้ว่าจะมีความรู้สึกยุติธรรม แต่การเอาชีวิตตัวเองแลกกับความสงบสุขของโลกเช่นนั้น กลับทำให้คุณรู้สึกหวาดกลัว คุณจะพิจารณาแผนการอื่นๆที่ต้นทุนต่ำมาแทน】

【หากทำไม่ได้จริงๆคุณก็เข้าใจดีถึงหลักการ "ให้เพื่อนตายแทน ข้ารอดไว้” คุณจะไม่โง่เง่าเดินเข้าไปตายในเรื่องนี้ คุณแสดงออกถึงความเงียบ】

【ชายผมเหลืองรู้ว่าคุณคือตัวตนของผู้ลาดตระเวน จึงส่งยิ้มกระอักกระอ่วนให้คุณ พร้อมเสนอวิธีแก้ปัญหาหนึ่งทางให้เลือก เหตุผลที่ผู้ลาดตระเวนสามารถแก้ไขภัยพิบัติได้ ก็เพราะพวกเขาเป็นทูตสวรรค์ที่เทพเจ้าแห่งราตรีได้จุมพิตพวกเขาโดยการโอบกอดความยุติธรรม】

【ผู้ลาดตระเวนทุกคนตั้งแต่เล็กก็ได้รับพรของเทพรัตติกาล เติบโตท่ามกลางเสียงร้องเพลงสรรเสริญของคำอวยพร พวกเขามีความสามารถในการสื่อสารกับเทพเจ้า เทพเจ้าผู้ยิ่งใหญ่สามารถขจัดภัยพิบัติได้ เพียงอาศัยพลังของแท่นบูชา ถวายเครื่องสังเวยที่เทพเจ้าปรารถนา ขอให้เทพเจ้ายื่นมือช่วย】

“เครื่องสังเวยก็คือชีวิตอันล้ำค่าของผู้ลาดตระเวนใช่ไหม? ไปๆมาๆสุดท้ายก็ต้องไปตายอยู่ดี?” หยางเฉินหัวเราะเยาะ “นี่มันเทพเจ้าส้นตีนอะไรกัน!”

ในขณะนั้นเอง ข้อความถัดไปจากสมาชิกคาราวาลที่เป็นชายผมเหลือง ส่งมาอย่างล่าช้าในอีกไม่กี่วินาทีต่อมา

【ผู้ลาดตระเวนสามารถเลือกนำอวัยวะบนร่างกายตนเองใช้เป็นเครื่องสังเวยได้ แน่นอนว่าก็สามารถใช้อวัยวะของคนอื่นได้เช่นกัน…】

【เทพเจ้าชื่นชอบเครื่องสังเวยที่ถูกทำให้แปดเปื้อนในตอนที่พวกมันถูกแย่งชิงไปในตอนที่ยังมีชีวิตอยู่ ความเจ็บปวดและความสิ้นหวังที่ทนรับไว้จะทำให้แปดเปื้อนและสำหรับเทพเจ้าความแปดเปื้อนเช่นนี้นั้นไม่อาจต้านทานได้ เพราะท้ายที่สุดแล้วพวกมันก็เกิดขึ้นมาเพื่อชำระล้างความสกปรกอยู่แล้ว ดังนั้นพวกเขาปรารถนาความทุกข์ที่ปนลงในสิ่งใดสิ่งหนึ่ง】

มุ่งสู่ความตายเพื่อมีชีวิตจากดำสู่ขาวอย่างนั้นหรือ?

เมื่อเห็นตัวอักษรที่โผล่ขึ้นมา หยางเฉินรู้สึกถึงความหนาวสะท้านตามที่อีกฝ่ายบรรยาย เทพเจ้าแบบนี้กับปีศาจมีความแตกต่างอะไรกันล่ะ?

เทพแห่งอวิ๋นหมิง ดูเหมือนจะน่ากลัวกว่าปีศาจเสียอีก!

เมื่อหยางเฉินแตะหน้าจออีกครั้ง ก็มีตัวเลือกสามข้อปรากฏขึ้น

【A. พูดคุยเกี่ยวกับเทพ แสดงความไม่พอใจต่อเทพ】

【B. ซื้อเครื่องบูชาที่ถูกปนเปื้อนจากกองคาราวาน พ่อค้ามีสินค้ามากมายรวมถึงเครื่องบูชา】

【C. อำลาและออกจากที่นี่】

“เพิ่งได้เบาะแสมา จะปล่อยให้ผ่านไปโดยไม่ขุดข้อมูลต่อได้ยังไง? อีกอย่าง ถ้าไม่อยากตายก็ต้องได้เครื่องบูชาจากกองคาราวานนี่แหละ เวลาเกิดภัยพิบัติขึ้น จะได้ป้องกันตัวเองทัน”

หยางเฉินทำการเลือกและรอการตอบสนองจากเกม

【คุณถามพวกเขาเกี่ยวกับเครื่องบูชาที่กองคาราวานมีขายอยู่ พวกเขาเลี่ยงที่จะตอบตรงๆแล้วบอกตัวเองด้วยความโล่งใจ ดีแล้วที่คุณไม่ได้โต้เถียงกับเทพเหมือนครั้งก่อน ไม่งั้นคุณคงโดนลงโทษจากเทพเหมือนคราวก่อน】

โทษจากเทพ… ผู้ลาดตระเวนเคยถูกลงโทษเพราะพูดจาไม่ดีเกี่ยวกับเทพ แล้วการสูญเสียความทรงจำของผู้ลาดตระเวนเกี่ยวข้องกับเทพหรือเปล่า?

ตอนนี้ในความคิดของหยางเฉิน เทพกลายเป็นสิ่งที่เทียบเท่ากับปีศาจไปแล้ว

【ชายหนุ่มนามหวงเหมาพูดเสียงเบาบอกคุณว่าเทพแห่งอวิ๋นหมิงถึงแม้จะถูกผนึกไแแล้วแต่บริวารของเทพยังคงล่องลอยในความมืด ใครที่พูดล่วงละเมิดเทพอาจถูกลงโทษ ลูกน้องของเทพจะเป็นตัวแทนเทพมอบการลงทัณฑ์】

เทพที่ถูกผนึกนี้ดูเหมือนเป็นสิ่งที่บรรยายไม่ได้ หวงเหมาเมื่อพูดถึงเทพต้องเบาเสียงลง กลัวเกิดเหตุไม่คาดฝัน

เมื่อหยางเฉินสงสัยว่าบริวารของเทพที่เหลืออยู่ในหมู่บ้านคืออะไร หวงเหมาในที่สุดก็โชว์รายชื่อสินค้า เครื่องบูชาให้ผู้ลาดตระเวนดู

【หัวใจที่ปนเปื้อน: มาจากมนุษย์ต่างโลก เมื่อหัวใจถูกพราก เจ้าของหัวใจได้รับความกลัว ความสิ้นหวัง และความแค้น อารมณ์ลบเหล่านี้ปนเปื้อนหัวใจ ทำให้ยังคงเต้นอย่างมีชีวิตอยู่ ราคาขาย: อายุขัย 50 ปี】

【ไตที่ปนเปื้อน: มาจากมนุษย์ต่างโลก เทพแห่งรัตติกาลหลงใหลในไตนี้ ทุกวิญญาณที่ต้องอดทนไม่สามารถขาดไตคู่ทรงพลังได้ เทพแห่งรัตติกาลชอบเจตจำนงแน่วแน่ที่แผ่ออกมา ราคาขาย: อายุขัย 25 ปี】

【ตับที่ปนเปื้อน: มาจากมนุษย์ต่างโลก ในโลกนั้นตับเป็นอวัยวะที่ทุ่มชีวิต เมื่อผู้เล่นไม่มีสิทธิ์ทุ่มเงิน ตับของเขาจะทรงพลัง มืออาชีพในด้านนี้มักถูกเรียกว่าจักรพรรดิตับ สินค้านี้มีความโกรธของจักรพรรดิ ราคาขาย: อายุขัย 30 ปี】

……

จักรพรรดิตับ?

คำอธิบายบนสินค้า ทำให้หยางเฉินรู้สึกคุ้นเคย เขาเริ่มสงสัยแหล่งที่มาของเครื่องบูชา เกิดการคาดเดาที่ทำให้ขาดอากาศหายใจ

หยางเฉินไม่กล้าคิดมากเพราะความเป็นไปได้เบื้องหลังน่ากลัวเกินไป

เขาวางโทรศัพท์ลงชั่วคราว การเล่นเกมนานทำให้รู้สึกเหนื่อยล้า

เขาสังเกตว่าตอนนี้เป็นเวลาเย็นแล้ว

“ถึงเวลาตรวจสอบคำพูดของคนกลางแล้ว ตอนเย็นมองบนระเบียงดูว่าจะเห็นอะไรบ้าง ถ้ามีผีจริง ต้องเตรียมตัวให้พร้อม ห้ามประมาท”

หยางเฉินไม่เปิดไฟแต่เดินออกไปที่ระเบียงในความมืด

ตอนนี้เวลา 19:00 น. พระอาทิตย์เพิ่งลับขอบฟ้า มืดสนิทแล้ว หยางเฉินเดินไปที่ขอบระเบียง โน้มตัวขึ้นบนช้าๆแล้วเงยหน้ามอง……